Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561

Załącznik II

W mocy

PRÓBKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 26

CZĘŚĆ I

Metody i procedury pobierania próbek

1. Jeżeli próbki wina, moszczu winogronowego lub innego ciekłego wyrobu winiarskiego są pobierane w ramach współpracy między organami kontrolnymi, właściwy organ gwarantuje, że:

a) w przypadku produktów w pojemnikach o pojemności nie większej niż 60 litrów, zmagazynowanych w jednej partii, próbki są reprezentatywne dla całej partii;

b) w przypadku produktów w pojemnikach o nominalnej pojemności powyżej 60 litrów próbki są reprezentatywne dla zawartości pojemnika, z którego są pobierane.

2. Próbki są pobierane poprzez wlanie danego produktu do przynajmniej pięciu czystych pojemników, każdy o nominalnej pojemności nie mniejszej niż 750 ml. W przypadku produktów, o których mowa w pkt 1 lit. a), pobieranie próbek może również przybrać formę wybrania z badanej partii przynajmniej pięciu pojemników o pojemności nominalnej nie mniejszej niż 750 ml.

Jeżeli próbki wina mają być badane z zastosowaniem metody magnetycznego rezonansu jądrowego deuteru, są one umieszczane w pojemnikach o nominalnej pojemności 250 ml lub nawet 50 ml, jeśli mają być przesłane z jednego laboratorium analitycznego do drugiego.

Próbki są pobierane, zamykane, gdy jest to właściwe, a następnie pieczętowane w obecności przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym próbka jest pobierana, lub przedstawiciela przewoźnika, jeżeli próbka jest pobierana w trakcie transportu. Jeżeli nie jest obecny żaden przedstawiciel, podaje się ten fakt w sprawozdaniu określonym w pkt 4.

Każda próbka zamknięta jest szczelnym, nienadającym się do ponownego zastosowania zamknięciem.

3. Każda próbka opatrzona jest etykietą zgodną z pkt A części II.

Jeśli pojemnik jest zbyt mały, by można było przyczepić do niego zalecaną etykietę, pojemnik jest oznaczany nieusuwalnym numerem, a wymagana informacja umieszczana jest na osobnej karcie.

Od przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym pobierana jest próbka, lub przedstawiciela przewoźnika, wymaga się podpisania etykiety lub, gdy ma to zastosowanie, karty.

4. Urzędnik właściwego organu upoważniony do pobierania próbek sporządza pisemne sprawozdanie, w którym odnotowuje wszelkie uwagi, jakie uzna za ważne dla oceny próbek. W sprawozdaniu, gdy jest to niezbędne, podaje wszelkie oświadczenia przedstawiciela przewoźnika lub przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym pobrano próbkę, a także wymaga złożenia na nim podpisu tegoż przedstawiciela. Również podaje ilość produktu, z którego pobrano próbkę. Jeśli złożenie podpisów wspomnianych wyżej i w pkt 3 akapit trzeci zostanie mu odmówione, powinien zamieścić odpowiednią adnotację w sprawozdaniu.

5. Każdorazowo, gdy pobierane są próbki, jedna z nich pozostaje jako próbka kontrolna w przedsiębiorstwie, w którym została pobrana, a druga – w siedzibie właściwego organu, którego urzędnik pobrał próbki. Trzy próbki są przesyłane do laboratorium urzędowego, które wykonuje badania analityczne i organoleptyczne. W nim jedna z tych próbek zostaje poddana analizie. Kolejne są przechowywane jako próbki kontrolne. Próbki kontrolne są przechowywane przez co najmniej 3 lata od ich pobrania.

6. Partie próbek opatrzone są na zewnętrznym opakowaniu czerwoną etykietą zgodną z wzorem zamieszczonym w pkt B części II. Wymiary etykiety są następujące: 50 mm × 25 mm.

Wysyłając próbki, właściwy organ państwa członkowskiego, z którego próbki są wysyłane, przystawia swoją pieczęć częściowo na zewnętrznym opakowaniu, częściowo na czerwonej etykiecie.

CZĘŚĆ II

A.

Etykieta opisująca próbkę zgodnie z pkt 3 części I

1. Wymagane informacje:

a) nazwa i adres, z podaniem państwa członkowskiego, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail właściwego organu, na którego prośbę pobrano próbki;

b) numer seryjny próbki;

c) data pobrania próbki;

d) nazwisko urzędnika właściwego organu uprawnionego do pobrania próbki;

e) nazwa i adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail zakładu, w którym pobrano próbkę;

f) identyfikator pojemnika, z którego pobrano próbkę (np. numer pojemnika, numer partii butelek itp.);

g) opis produktu, z podaniem obszaru produkcyjnego, roku zbioru, rzeczywistego lub potencjalnego stężenia alkoholu oraz, jeżeli jest to możliwe, odmiany winorośli;

h) wyrazy: „Rezerwowa próbka kontrolna może być zbadana jedynie przez laboratorium upoważnione do wykonywania analiz kontrolnych. Przerwanie pieczęci stanowi wykroczenie podlegające karze.”

2. Uwagi:

3. Minimalny rozmiar: 100 mm × 100 mm.

B.

Wzór czerwonej etykiety, o której mowa w pkt 6 części I

UNIA EUROPEJSKA

Produkty przeznaczone do badań analitycznych i organoleptycznych na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.