Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561

Załącznik III

W mocy

PRÓBKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 27

CZĘŚĆ I

Instrukcje do pobierania próbek ze świeżych winogron i przetwarzania ich na wino w celu przeprowadzenia analizy metodą izotopową określoną w art. 27

A.

Pobieranie próbek z winogron

1. Każda próbka musi składać się przynajmniej z 10 kg dojrzałych winogron tej samej odmiany. Muszą one być pobrane w zastanych warunkach. Pobieranie próbek musi nastąpić w okresie, gdy na działce odbywa się zbiór. Zebrane winogrona muszą być reprezentatywne dla całej działki. Próbki ze świeżych winogron lub w formie moszczu winogronowego mogą być przechowywane w formie mrożonej aż do dalszego zastosowania. Wyłącznie w przypadku gdy przewidziany jest pomiar tlenu-18 w wodzie w moszczu, podwielokrotność moszczu może zostać pobrana osobno oraz przechowana po wytłoczeniu całej próbki winogron.

2. Po pobraniu próbek sporządza się kartę opisu. Karta ta musi składać się z pierwszej części dotyczącej pobierania próbek z winogron i drugiej części dotyczącej winifikacji. Musi ona być przechowywana wraz z próbką i towarzyszyć jej podczas całego transportu. Musi być uaktualniana poprzez wprowadzanie danych o każdej operacji, jakiej próbka jest poddawana. Karta opisu dotycząca pobierania próbek jest sporządzona zgodnie z pkt A kwestionariusza zamieszczonego w części III.

B.

Winifikacja

1. Winifikacja musi być przeprowadzana przez właściwy organ lub departament uprawniony do tego celu przez ten organ, jeżeli to możliwe w warunkach porównywalnych z warunkami naturalnymi panującymi w obszarze produkcyjnym, dla którego dana próbka jest reprezentatywna. Wynikiem winifikacji musi być całkowita zamiana cukru na alkohol, tj. na mniej niż 2 g/l cukru resztkowego. Jednakże w niektórych przypadkach, np. w celu zapewnienia lepszej reprezentatywności, przyjęte mogą zostać większe ilości cukru resztkowego. Jak tylko wino się sklaruje i ustabilizuje za pomocą SO2, należy je umieścić w butelkach o pojemności 750 ml i opatrzyć etykietami.

2. Karta opisu do celów winifikacji sporządzana jest zgodnie z pkt B kwestionariusza zamieszczonego w części III.

CZĘŚĆ II

Liczba próbek do pobrania przez państwa członkowskie każdego roku do celów banku danych analitycznych, o którym mowa w art. 27 ust. 3

— 30 próbek w Bułgarii,

— 20 próbek w Czechach,

— 200 próbek w Niemczech,

— 50 próbek w Grecji,

— 200 próbek w Hiszpanii,

— 400 próbek we Francji,

— 30 próbek w Chorwacji,

— 400 próbek we Włoszech,

— 10 próbek na Cyprze,

— 4 próbki w Luksemburgu,

— 50 próbek na Węgrzech,

— 4 próbki na Malcie,

— 50 próbek w Austrii,

— 50 próbek w Portugalii,

— 70 próbek w Rumunii,

— 20 próbek w Słowenii,

— 15 próbek w Słowacji.

CZĘŚĆ III

Kwestionariusz pobierania i winifikacji próbek winogron przeznaczonych do analizy metodami izotopowymi, o których mowa w art. 27 ust. 5

Metody analityczne oraz sposób wyrażania wyników (jednostki), którymi należy się posłużyć, odpowiadają metodom i zasadom zalecanym i opublikowanym przez OIV.

A.

1. Informacje ogólne

1.1.

Próbka nr

1.2.

Nazwisko i funkcja urzędnika lub osoby upoważnionej, która pobrała próbkę:

1.3.

Nazwa i adres właściwego organu odpowiedzialnego za pobranie próbki:

1.4.

Nazwa i adres właściwego organu odpowiedzialnego za winifikację i wysyłkę próbki, jeżeli inny niż określony w pkt 1.3:

2. Ogólny opis próbek

2.1.

Pochodzenie (kraj, region):

2.2.

Rok zbiorów:

2.3.

Odmiana winorośli:

2.4.

Kolor winogron:

3. Opis winnicy

3.1.

Nazwisko i adres osoby uprawiającej działkę:

3.2.

Lokalizacja działki:

— wioska wina:

— lokalizacja:

— numer katastralny:

— szerokość i długość geograficzna:

3.3.

Rodzaj gleby (np. wapienna, gliniasta, wapienno-gliniasta, piaskowa):

3.4.

Położenie (np. stok, równina, wystawiona na słońce):

3.5.

Liczba winorośli na 1 ha:

3.6.

Przybliżony wiek winnicy (mniej niż 10 lat, między 10 a 25 lat, ponad 25 lat):

3.7.

Wysokość nad poziomem morza:

3.8.

Metoda uprawy i przycinania:

3.9.

Rodzaj wina, na które winogrona są zazwyczaj przetwarzane (zob. kategorie produktów winiarskich wymienione w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013):

4. Właściwości zbioru i moszczu

4.1.

Szacunkowa wydajność z 1 ha dla działki, na której odbył się zbiór: (kg/ha):

4.2.

Stan zdrowia winogron (np. zdrowe, zgniłe), z wyszczególnieniem, czy winogrona były suche, czy wilgotne w momencie pobrania próbki:

4.3.

Data pobrania próbki:

5. Warunki pogodowe poprzedzające zbiór

5.1.

Opady w ciągu 10 dni poprzedzających zbiór: tak/nie

5.2.

Jeśli tak, podać dodatkowe informacje, o ile są dostępne:

6. Nawadnianie winnic

Jeśli zbiory były nawadniane, data ostatniego podlewania:

(Pieczęć właściwego organu odpowiedzialnego za pobranie próbki oraz nazwisko, stanowisko i podpis urzędnika pobierającego próbkę)

B.

1. Mikrowinifikacja

1.1.

Masa próbki winogron, w kg:

1.2.

Metoda wytłaczania:

1.3.

Ilość otrzymanego moszczu:

1.4.

Właściwości moszczu:

— zawartość cukru wyrażona w g/l przy pomocy refraktometrii:

— całkowita kwasowość wyrażona w g/l kwasu winowego: (nieobowiązkowe):

1.5.

Metoda obróbki moszczu (np. osadzanie, wirowanie):

1.6.

Fermentacja drożdżowa (odmiana zastosowanych drożdży). Wskazać, czy nastąpiła spontaniczna fermentacja:

1.7.

Temperatura podczas fermentacji:

1.8.

Metoda zastosowania do określenia końca fermentacji:

1.9.

Metoda obróbki wina (np. rozlewanie):

1.10.

Dodanie dwutlenku siarki w mg/l:

1.11.

Analiza otrzymanego wina:

— rzeczywiste stężenie alkoholu w % obj.:

— całkowity suchy wyciąg:

— redukcja cukrów wyrażona w g/l cukru inwertowanego:

2. Tabela chronologiczna winifikacji próbki

Data:

— Data: (taka sama jak data zbioru, część I pkt 4.3)

— wytłoczenia:

— rozpoczęcia fermentacji:

— zakończenia fermentacji:

— butelkowania:

Data wypełnienia części II:

(Pieczęć właściwego organu, który przeprowadził winifikację, oraz podpis właściwego urzędnika tego organu)

CZĘŚĆ IV

Wzór sprawozdania z analizy próbek produktów sektora wina i wyrobów winiarskich zbadanych metodą zalecaną i opublikowaną przez OIV, o której mowa w art. 27 ust. 5

A. INFORMACJE OGÓLNE

1. Państwo:

2. Numer próbki:

3. Rok:

4. Odmiana winorośli:

5. Klasa wina:

6. Region/obszar:

7. Nazwa, adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail laboratorium odpowiedzialnego za wyniki:

8. Próbka do analizy kontrolnej przez ERC-CWS: tak/nie

B. METODY I WYNIKI

1. Wino (przeniesione z części III załącznika III)

1.1.

Objętościowa moc alkoholu: % obj.

1.2.

Suchy wyciąg ogółem: g/l

1.3.

Redukcja cukrów: g/l

1.4.

Całkowita kwasowość wyrażona jako kwas winowy: g/l

1.5.

Dwutlenek siarki ogółem: mg/l

2. Destylacja wina na SNIF-NMR

2.1.

Opis urządzenia do destylacji:

2.2.

Objętość destylowanego wina/waga otrzymanego destylatu:

3. Analiza destylatu

3.1.

Alkohol w destylacie wina % (m/m)

4. Wyniki korelacji izotopu deuteru/wodoru etanolu mierzonego przy zastosowaniu magnetycznego rezonansu jądrowego (MRJ)

4.1.

(D/H)I = ppm

4.2.

(D/H)II = ppm

4.3.

„R” =

5. Parametry MRJ

Obserwowana częstotliwość:

6. Wyniki korelacji izotopowej wina 18O/16O

δ 18O [‰] = ‰ V. SMOW – SLAP

7. Wyniki korelacji izotopowej moszczu 18O/16O (w stosownych przypadkach)

δ 18O [‰] = ‰ V. SMOW – SLAP

8. Wyniki korelacji izotopowej winnego alkoholu etylowego 13C/12C

δ 13C [‰] = ‰ V-PDB.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.