Artykuł 20

1. Dostawcy usług płatniczych korzystający z wyłączenia, o którym mowa w art. 18, niezwłocznie zawiadamiają właściwe organy, jeżeli jeden z monitorowanych przez nich wskaźników oszustw dla któregokolwiek z rodzajów transakcji płatniczych określonych w tabeli zamieszczonej w załączniku przekracza odnośny referencyjny wskaźnik oszustw, oraz przedstawiają właściwym organom opis środków, które zamierzają wprowadzić, aby przywrócić zgodność monitorowanego przez nich wskaźnika oszustw z odnośnym referencyjnym wskaźnikiem oszustw.

2. Dostawcy usług płatniczych natychmiast zaprzestają stosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 18, w odniesieniu do wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych wskazanych w tabeli zamieszczonej w załączniku dla konkretnego przedziału progu wyłączenia, jeżeli monitorowany przez nich wskaźnik oszustw przez dwa następujące po sobie kwartały przekracza referencyjny wskaźnik oszustw mający zastosowanie do danego instrumentu płatniczego lub rodzaju transakcji płatniczej w danym przedziale progu wyłączenia.

3. W następstwie zaprzestania stosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 18, zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu dostawcy usług płatniczych nie stosują wyłączenia ponownie do momentu, kiedy obliczony przez nich wskaźnik oszustw nie przekracza referencyjnych wskaźników oszustw mających zastosowanie do danego rodzaju transakcji płatniczej w przedziale progu tego wyłączenia przewidzianym przez okres jednego kwartału.

4. Jeżeli dostawcy usług płatniczych zamierzają ponownie zastosować wyłączenie, o którym mowa w art. 18, zawiadamiają o tym właściwe organy w rozsądnym terminie, a przed ponownym zastosowaniem wyłączenia przedstawiają dowody przywrócenia zgodności monitorowanego przez nich wskaźnika oszustw z odnośnym referencyjnym wskaźnikiem oszustw dla przedziału progu tego wyłączenia zgodnie z ust. 3. niniejszego artykułu.