Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/574 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie norm technicznych dotyczących ustanowienia i funkcjonowania systemu identyfikowalności wyrobów tytoniowych (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

Załącznik I

W mocy

PROCEDURA WYBORU BĘDĄCYCH STRONĄ TRZECIĄ NIEZALEŻNYCH DOSTAWCÓW SYSTEMÓW REPOZYTORIÓW

CZĘŚĆ A

Poniższe procedury mają zastosowanie do wyboru niezależnego dostawcy będącego stroną trzecią, prowadzącego repozytorium pierwotne:

1. Każdy producent i importer papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zgłasza Komisji, nie później niż dwa miesiące od chwili wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/573:

a) tożsamość strony trzeciej, którą proponuje wyznaczyć jako podmiot prowadzący repozytorium pierwotne („proponowany dostawca”); oraz

b) projekt umowy w sprawie przechowywania danych zawierający kluczowe elementy określone w rozporządzeniu delegowanym, do zatwierdzenia przez Komisję.

1a. W przypadku gdy kilka osób prawnych ustanawia tego samego producenta lub importera, powiadomienie składane jest wspólnie przez wszystkie osoby prawne.

1b. W przypadkach gdy dany importer współpracuje tylko z jednym producentem spoza UE lub należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co ten ostatni, umowa w sprawie przechowywania danych może być podpisana zarówno przez importera, jak i przez producenta spoza UE. W przypadkach gdy dany importer współpracuje z kilkoma producentami spoza UE lub sam jest producentem unijnym, umowę w sprawie przechowywania danych podpisuje wyłącznie importer.

2. Do powiadomienia załącza się:

a) pisemne oświadczenie dotyczące specjalistycznej wiedzy technicznej i operacyjnej, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/573;

b) pisemne oświadczenie dotyczące niezależności finansowej i prawnej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/573; oraz

c) tabelę korelacji między klauzulami umownymi i wymogami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/573.

3. Komisja podejmuje decyzję o zatwierdzeniu lub odrzuceniu proponowanego dostawcy oraz projektu umowy w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia oraz na podstawie oceny odpowiedniości proponowanego dostawcy, w szczególności jego niezależności i zdolności technicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE. W przypadku braku odpowiedzi ze strony Komisji we wspomnianym terminie uznaje się, że Komisja zatwierdziła dostawcę i projekt umowy.

4. W przypadku gdy Komisja nie zatwierdzi proponowanego dostawcy lub projektu umowy, lub jeżeli uzna, że w umowie nie uwzględniono kluczowych elementów określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/573, producent lub importer, którego to dotyczy, w ciągu miesiąca od otrzymania od Komisji powiadomienia w tej sprawie proponuje alternatywnego dostawcę lub dokonuje niezbędnych zmian w projekcie umowy, do rozważenia przez Komisję.

5. Po zatwierdzeniu proponowanego dostawcy i projektu umowy producenci i importerzy są zobowiązani, w terminie dwóch tygodni od zatwierdzenia, do przedstawienia w formie elektronicznej:

a) kopii umowy podpisanej przez obie strony; oraz

b) oświadczeń, które należy dostarczyć jako część umowy zgodnie z art. 4 i 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/573.

6. Producenci i importerzy wyrobów tytoniowych innych niż papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów przekazują Komisji, do dnia 31 grudnia 2022 r., tożsamość proponowanego dostawcy, projekt umowy o przechowywanie danych zawierający kluczowe elementy określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/573, do zatwierdzenia przez Komisję, oraz dodatkową dokumentację, o której mowa w pkt 2.

7. Dostawca wyznaczony do prowadzenia repozytorium pierwotnego włącza repozytorium do systemu identyfikowalności dopiero po zawarciu zatwierdzonej umowy.

8. Komisja publikuje wykaz zgłoszonych i zatwierdzonych stron trzecich na swojej stronie internetowej.

9. Wszelkie zmiany dotyczące kluczowych elementów umowy, jak określono w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/573, podlegają zatwierdzeniu przez Komisję. W przypadku braku odpowiedzi ze strony Komisji w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia o zmianie uznaje się, że zmiana została zatwierdzona. Komisja może jednokrotnie przedłużyć ten termin maksymalnie o kolejne trzy miesiące pismem do powiadamiającego podmiotu gospodarczego. Wszelkie inne zmiany w umowie niż dotyczące jej kluczowych elementów wymagają jedynie uprzedniego poinformowania Komisji.

CZĘŚĆ B

Poniższa procedura ma zastosowanie do wyboru niezależnej strony trzeciej obsługującej system repozytorium wtórnego:

1. Komisja wyznacza spośród dostawców repozytoriów pierwotnych, którzy zostali zatwierdzeni zgodnie z częścią A

w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/573 , dostawcę, którego zadaniem jest prowadzenie repozytorium wtórnego („operator repozytorium wtórnego”) w celu realizacji usług określonych w rozdziale V tego rozporządzenia.

2. Wyznaczenie operatora repozytorium wtórnego odbywa się w oparciu o ocenę obiektywnych kryteriów i w drodze umowy koncesji zawartej na piśmie między Komisją a każdym kolejnym operatorem repozytorium wtórnego.

3. Wynik wyznaczenia operatora repozytorium wtórnego jest publikowany na stronie internetowej Komisji.

4. Każdy dostawca repozytorium pierwotnego wyznaczony zgodnie z częścią A zawiera indywidualną umowę z dostawcą wyznaczonym do prowadzenia repozytorium wtórnego w celu realizacji usług określonych w rozdziale V niniejszego rozporządzenia.

5. Umowy między każdym dostawcą repozytorium pierwotnego a operatorem repozytorium wtórnego podpisuje się i przedkłada Komisji w terminie trzech miesięcy od daty wyznaczenia każdego kolejnego operatora repozytorium wtórnego.

CZĘŚĆ C

Poniższe wymogi mają zastosowanie w uzupełnieniu do procedur wyboru określonych w częściach A i B:

1. Jeżeli stosunek umowny między producentem lub importerem a dostawcą repozytorium pierwotnego zostanie rozwiązany lub prawdopodobnie ma zostać rozwiązany przez którąkolwiek ze stron umowy, z jakiegokolwiek powodu, w tym z powodu nieprzestrzegania kryteriów niezależności określonych w art. 35, producent lub importer niezwłocznie informuje Komisję o rozwiązaniu lub prawdopodobnym rozwiązaniu umowy, a dostawcę o dacie powiadomienia o takim rozwiązaniu umowy, a także o dniu, w którym wypowiedzenie staje się skuteczne lub ma się stać skuteczne. Nie później niż trzy miesiące przed datą rozwiązania obowiązującej umowy producent lub importer proponuje i zgłasza Komisji kandydaturę dostawcy zastępczego. Dostawca zastępczy jest wyznaczany zgodnie z częścią A.

2. W przypadku gdy operator repozytorium wtórnego powiadamia o swoim zamiarze zaprzestania prowadzenia tego repozytorium zgodnie z umową koncesji, o której mowa w pkt 2 części B, bezzwłocznie informuje o tym Komisję i podaje datę, z którą wypowiedzenie staje się skuteczne. Okres wypowiedzenia nie może być krótszy niż dziewięć miesięcy. Umowa przewiduje, że Komisja może jednostronnie przedłużyć okres jej obowiązywania o maksymalnie sześć miesięcy, jeżeli jest to konieczne do ustanowienia i uruchomienia operatora zastępczego repozytorium wtórnego. Komisja informuje właściwe organy państw członkowskich o okresie wypowiedzenia i jego ewentualnym przedłużeniu.

3. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 1, umowa, o której mowa w ust. 4 części B, zostaje z kolei rozwiązana przez strony niezwłocznie po zamknięciu odnośnego repozytorium pierwotnego.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.