Artykuł 35

1. Właściwe organy lub, w stosownych przypadkach, organy kontrolne lub jednostki certyfikujące wydają certyfikat każdemu podmiotowi lub każdej grupie podmiotów, które zgłosiły swoją działalność zgodnie z art. 34 ust. 1 i przestrzegają niniejszego rozporządzenia. Certyfikat:

a) jest w miarę możliwości wydawany w formie elektronicznej

b) umożliwia co najmniej identyfikację podmiotu lub grupy podmiotów, w tym wykazu członków, kategorii produktów objętych certyfikatem oraz okresu jego ważności;

c) zaświadcza on również, że zgłoszona działalność jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, oraz

d) jest wydawany zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VI.

2. Bez uszczerbku dla ust. 8 niniejszego artykułu i art. 34 ust. 2 podmioty i grupy podmiotów nie wprowadzają do obrotu produktów, o których mowa w art. 2 ust. 1, jako produktów ekologicznych lub w okresie konwersji, chyba że posiadają już certyfikat, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Certyfikat, o którym mowa w niniejszym artykule, stanowi świadectwo urzędowe w rozumieniu art. 86 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625.

4. Podmiot lub grupa podmiotów nie są uprawnione do otrzymania certyfikatu od więcej niż jednej jednostki certyfikującej w odniesieniu do działań prowadzonych w jednym państwie członkowskim, jeżeli chodzi o tę samą kategorię produktów, nawet jeżeli ten podmiot lub grupa podmiotów zajmują się różnymi etapami produkcji, przygotowania i dystrybucji.

5. Członkowie grupy podmiotów nie są uprawnieni do otrzymania indywidualnego certyfikatu z tytułu jakiejkolwiek działalności objętej certyfikatem wydanym dla grupy podmiotów, do której należą.

6. Podmioty weryfikują certyfikaty swoich dostawców.

7. Do celów ust. 1 i 4 niniejszego artykułu wyróżnia się następujące kategorie produktów:

a) nieprzetworzone rośliny i produkty roślinne, w tym nasiona i inny

materiał przeznaczony do reprodukcji roślin ;

b) zwierzęta gospodarskie i nieprzetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego;

c) algi i nieprzetworzone produkty akwakultury;

d) przetworzone produkty rolne, w tym produkty akwakultury, do wykorzystania jako żywność;

e) pasza;

f) wino;

g) inne produkty wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub nieobjęte poprzednimi kategoriami.

8. Państwa członkowskie mogą zwolnić z obowiązku posiadania certyfikatu, o którym mowa w ust. 2, podmioty, które sprzedają nieopakowane produkty ekologiczne inne niż pasza bezpośrednio konsumentowi końcowemu, pod warunkiem że podmioty te nie produkują, nie przygotowują, nie przechowują do celów innych niż związane z punktem sprzedaży, nie przywożą takich produktów z państwa trzeciego ani nie zlecają podwykonawstwa tych czynności stronie trzeciej oraz pod warunkiem że:

a) taka sprzedaż nie przekracza 5 000 kg rocznie;

b) taka sprzedaż nie stanowi rocznego obrotu w odniesieniu do nieopakowanych produktów ekologicznych przekraczającego 20 000 EUR; lub

c) potencjalny koszt certyfikacji dla podmiotu przekracza 2 % łącznego obrotu nieopakowanymi produktami ekologicznymi sprzedanymi przez ten podmiot,

W przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się zwolnić z obowiązku podmioty, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą one ustalić bardziej rygorystyczne progi, niż podano w akapicie pierwszym.

Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o każdej swojej decyzji dotyczącej zwolnienia z obowiązku podmiotów zgodnie z akapitem pierwszym, oraz o progach, do jakich takie podmioty są zwolnione.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 54 aktów delegowanych zmieniających wzór certyfikatu określony w załączniku VI.

10. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu podania szczegółów i specyfikacji dotyczących wzoru certyfikatu, o którym mowa w ust. 1, oraz środków technicznych, za pomocą których taki certyfikat jest wydawany.

Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 55 ust. 2.