Artykuł 45

1. Produkt może zostać przywieziony z państwa trzeciego, celem wprowadzenia go do obrotu w Unii jako produkt ekologiczny lub jako produkt w okresie konwersji, jeżeli spełnione są trzy następujące warunki:

a) produkt ten jest produktem, o którym mowa w art. 2 ust. 1;

b) zastosowanie ma jedno z następujących:

(i) produkt jest zgodny z rozdziałami II, III i IV niniejszego rozporządzenia, a wszystkie podmioty i grupy podmiotów, o których mowa w art. 36, w tym eksporterzy w danym państwie trzecim, zostały poddane kontroli przez organy kontrolne lub jednostki certyfikujące uznane zgodnie z art. 46 i uzyskały od tych organów lub jednostek certyfikat potwierdzający, że wszystkie podmioty i grupy podmiotów oraz eksporterzy spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia;

(ii) w przypadku, gdy produkt pochodzi z państwa trzeciego uznanego zgodnie z art. 47, produkt ten spełnia warunki określone w odnośnej umowie handlowej; lub

(iii) w przypadku, gdy produkt pochodzi z państwa trzeciego, które jest uznawane zgodnie z art. 48, produkt ten jest zgodny z równoważnymi przepisami dotyczącymi produkcji i kontroli tego państwa trzeciego oraz został przywieziony ze świadectwem kontroli, potwierdzającym tę zgodność, wydanym przez właściwe organy, organy kontrolne lub jednostki certyfikujące tego państwa trzeciego; oraz

c) podmioty w państwach trzecich są w stanie w dowolnym momencie dostarczyć importerom i krajowym organom w Unii i w tych państwach trzecich informacje pozwalające zidentyfikować podmioty będące ich dostawcami oraz organy kontrolne lub jednostki certyfikujące tych dostawców, z myślą o zapewnieniu identyfikowalności danych produktów ekologicznych lub produktów w okresie konwersji. Informacje te udostępnia się również organom kontrolnym lub jednostkom certyfikującym importerów.

2. Komisja może zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 ust. 9 udzielać specjalnych zezwoleń na stosowanie produktów i substancji w państwach trzecich oraz w regionach najbardziej oddalonych Unii, z uwzględnieniem różnic w równowadze ekologicznej w produkcji roślinnej lub zwierzęcej, szczególnych warunków klimatycznych, tradycji i warunków lokalnych w tych obszarach. Takie specjalne zezwolenia mogą być przyznawane na odnawialny okres dwóch lat i podlegają zasadom ustanowionym w rozdziale II i kryteriom określonym w art. 24 ust. 3 i 6.

3. Ustalając kryteria pozwalające zakwalifikować daną sytuację jako okoliczności katastroficzne i ustanawiając zgodnie z art. 22 szczegółowe przepisy dotyczące postępowania w takich okolicznościach, Komisja uwzględnia różnice w równowadze ekologicznej, w klimacie i warunkach lokalnych w państwach trzecich i w regionach najbardziej oddalonych Unii.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące treści certyfikatów, o których mowa w ust. 1 lit. b), procedury, którą należy stosować przy ich wydawaniu, weryfikacji i środków technicznych, za pomocą których taki certyfikat jest wydawany, w szczególności w odniesieniu do roli właściwych organów, organów kontrolnych i jednostek certyfikujących, zapewniając identyfikowalność i zgodność produktów przywożonych z myślą o ich wprowadzeniu do obrotu na rynku unijnym jako produkty ekologiczne lub produkty w okresie konwersji, o których mowa w ust. 1.

Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 55 ust. 2.

5. Przestrzeganie warunków i środków przywozu do Unii produktów ekologicznych i produktów w okresie konwersji, o których mowa w ust. 1, jest weryfikowane w punktach kontroli granicznej, zgodnie z art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625. Częstotliwość kontroli fizycznych, o których mowa w art. 49 ust. 2 tego rozporządzenia zależy od prawdopodobieństwa wystąpienia niezgodności w rozumieniu art. 3 pkt 57 niniejszego rozporządzenia.