Artykuł 31

W celu oceny, czy w instytucji obowiązuje stosowny proces określania rozkładu częstotliwości i dotkliwości strat, o których mowa w art. 28 lit. d), właściwe organy potwierdzają co najmniej, czy:

a) w instytucji stosowany jest jasno określony, udokumentowany i identyfikowalny proces wyboru, aktualizacji i przeglądu rozkładów strat i szacowania ich parametrów;

b) proces wyboru rozkładów strat prowadzi do dokonywania przez instytucję spójnych i jasnych wyborów, pozwala prawidłowo ujmować profil ryzyka w ogonie i obejmuje co najmniej poniższe elementy:

(i) proces stosowania narzędzi statystycznych, w tym wykresów, miar środka, odchylenia, asymetrii i leptokurtozy, ukierunkowany na zbadanie zbioru danych obliczeniowych dla każdej kategorii ryzyka operacyjnego w celu lepszego zrozumienia statystycznego profilu danych i dokonania wyboru najodpowiedniejszego rozkładu;

(ii) stosowne techniki szacowania parametrów rozkładu;

(iii) stosowne narzędzia diagnostyczne do oceny rozkładów danych, dając pierwszeństwo tym z nich, które są najbardziej wrażliwe na wartości występujące w ogonie;

c) podczas dokonywania wyboru rozkładu straty instytucja starannie rozpatruje dodatnią skośność i leptokurtozę danych;

d) w przypadku znacznego rozproszenia danych w ogonie, do szacowania regionu ogona zamiast krzywych empirycznych stosowane są rozkłady podwykładnicze, których ogony zanikają wolniej niż w przypadku stosowania rozkładów wykładniczych, chyba że zachodzą wyjątkowe przesłanki do zastosowania innych funkcji, które są każdorazowo prawidłowo rozpatrzone i w pełni uzasadnione, aby zapobiec nienależytemu obniżeniu wymogów w zakresie funduszy własnych obliczanych według metod zaawansowanego pomiaru;

e) jeśli osobne rozkłady strat stosowane są w przypadku korpusu i ogona, instytucja starannie rozpatruje wybór progu modelowania progu korpus-ogon;

f) dla wybranego modelowania progu korpus-ogon zapewniane jest udokumentowane wsparcie statystyczne, w razie potrzeby uzupełnione o elementy jakościowe;

g) podczas szacowania parametrów rozkładu instytucja odzwierciedla niekompletność zbioru danych obliczeniowych wynikającą z obecności minimalnych progów modelowania w danym modelu albo uzasadnia stosowanie niekompletnego zbioru danych tym, że nie ma to niekorzystnego wpływu na dokładność danych szacunkowych parametrów i wymogów w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru;

h) w instytucji stosowane są metody ukierunkowane na zmniejszenie zmienności danych szacunkowych parametrów, przy czym instytucja zapewnia miary błędów wokół tych szacunkowych parametrów, w tym przedziały ufności i p-wartości;

i) jeśli instytucja przyjmuje solidne estymatory w formie uogólnień estymatorów klasycznych o dobrych właściwościach statystycznych, w tym o wysokiej skuteczności i niskiej liczbie błędów systematycznych dla całego sąsiedztwa nieznanego bazowego rozkładu danych, jest w stanie wykazać, że ich stosowanie nie prowadzi do niedoszacowania ryzyka w ogonie rozkładu straty;

j) instytucja ocenia zgodność danych z wybranym rozkładem za pomocą graficznych i ilościowych narzędzi diagnostycznych, które są bardziej czułe na ogon niż na korpus danych, zwłaszcza w przypadku danych, które są bardzo rozproszone w ogonie;

k) w stosownych przypadkach, w tym jeśli narzędzia diagnostyczne nie wskazują jednoznacznie na najbardziej odpowiedni rozkład lub w celu ograniczenia wpływu rozmiaru próby i liczby szacowanych parametrów w teście zgodności, instytucja stosuje metody ewaluacji porównujące względne wyniki rozkładów strat, w tym wskaźnik wiarygodności, kryterium informacyjne Akaikego i bayesowskie kryterium informacyjne Schwarza;

l) w ramach regularnego cyklu instytucja kontroluje założenia stanowiące podstawę wybranych rozkładów strat, a w przypadku unieważnienia założeń, w tym jeśli założenia generują wartości wykraczające poza ustalone zakresy, instytucja stosuje sprawdzone metody alternatywne i prawidłowo klasyfikuje wszelkie zmiany wprowadzone do założeń, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 529/2014 (5).