Artykuł 32

W celu ustalenia, czy instytucja w odpowiedni sposób określa łączne rozkłady strat i miary ryzyka, o których mowa w art. 28 lit. e), właściwe organy potwierdzają co najmniej, czy:

a) opracowane w tym celu przez instytucję techniki zapewniają odpowiednie poziomy precyzji i stabilności miar ryzyka;

b) miary ryzyka są uzupełniane informacjami o ich poziomie dokładności;

c) niezależnie od technik łączenia rozkładów częstotliwości i dotkliwości strat, w tym symulacji Monte Carlo, metod związanych z transformacją Fouriera, wzorem Panjera i aproksymacją pojedynczej straty, instytucja przyjmuje kryteria ograniczające błędy liczbowe i związane z próbą oraz zapewnia miarę wielkości tych błędów;

d) w przypadku stosowania symulacji Monte Carlo liczba iteracji jest spójna z kształtem rozkładów i docelowym poziomem ufności;

e) jeśli rozkład ma ciężki ogon i został zmierzony przy wysokim poziomie ufności, liczba iteracji jest wystarczająco wysoka, by obniżyć zmienność doboru prób do akceptowalnego poziomu;

f) jeśli stosowana jest transformacja Fouriera lub inne metody numeryczne, instytucja starannie rozpatruje kwestie stabilności algorytmu i propagacji błędów;

g) miara ryzyka instytucji wygenerowana przez system pomiaru ryzyka operacyjnego jest zgodna z monotoniczną zasadą ryzyka, na co wskazuje generowanie wyższych wymogów w zakresie funduszy własnych w przypadku zwiększenia bazowego profilu ryzyka i generowanie niższych wymogów w zakresie funduszy własnych w przypadku zmniejszenia bazowego profilu ryzyka;

h) miara ryzyka instytucji generowana przez system pomiaru ryzyka operacyjnego jest realistyczna z perspektywy zarządczej i ekonomicznej; co więcej, czy instytucja stosuje odpowiednie techniki w celu unikania narzucania górnego limitu maksymalnej pojedynczej straty (chyba że zapewnia ona jasne i obiektywne uzasadnienie istnienia górnej granicy) oraz w celu unikania sugerowania braku pierwszego momentu statystycznego w rozkładzie;

i) instytucja wyraźnie ocenia prawidłowość wyników uzyskanych za pomocą systemu pomiaru ryzyka operacyjnego, dokonując odpowiedniej analizy wrażliwości danych wejściowych lub jego parametrów.