Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/959 z dnia 14 marca 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodę oceny, w ramach której właściwe organy zezwalają instytucjom na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru na potrzeby obliczania ryzyka operacyjnego (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Rozdział 4 — UBEZPIECZENIE I INNE MECHANIZMY TRANSFERU RYZYKA
Artykuł 43
W mocyUjmowanie wszelkich istotnych elementów
1. Do celów oceny, czy metody uznawania ubezpieczenia stosowane przez instytucję uwzględniają wszystkie istotne elementy z zastosowaniem obniżek lub redukcji wysokości uznanego ubezpieczenia, o czym mowa w art. 36 lit. e), właściwe organy potwierdzają co najmniej, czy:
a) instytucja bada różne czynniki składające się na ryzyko, że ubezpieczyciel nie dokona oczekiwanych płatności, i obniżające skuteczność transferu ryzyka, w tym zdolność ubezpieczyciela do dokonywania terminowych płatności i zdolność instytucji do terminowego określania, analizowania i zgłaszania roszczenia;
b) instytucja ustala, w jaki sposób różne czynniki, o których mowa w lit. a), wpływały na ograniczanie ryzyka przez ubezpieczenie w profilu ryzyka operacyjnego w przeszłości i jaki wpływ mogą wywrzeć w przyszłości;
c) instytucja zapewnia, by niepewności, o których mowa w lit. a), były odzwierciedlane w wymogach w zakresie funduszy własnych obliczanych według metod zaawansowanego pomiaru z zastosowaniem odpowiednio ostrożnych redukcji wartości;
d) instytucja ostrożnie uwzględnia cechy polis ubezpieczeniowych, w tym to, czy polisy te obejmują wyłącznie straty, których instytucja dochodzi lub o których powiadamia ubezpieczyciela w okresie obowiązywania polisy, i czy w rezultacie straty wykryte po wygaśnięciu polisy nie są objęte ubezpieczeniem, czy też polisy te obejmują straty poniesione w okresie obowiązywania polisy, nawet jeżeli wykryto je i stosowne roszczenie zgłoszono po wygaśnięciu polisy, czy też straty są bezpośrednimi stratami pierwszej osoby lub stratami z tytułu odpowiedzialności cywilnej;
e) instytucja rozpatruje i wyczerpująco dokumentuje dane dotyczące wypłat z ubezpieczenia według rodzaju straty w bazach danych strat, i odpowiednio ustala redukcje wartości;
f) w instytucji obowiązują procedury określania i analizy strat oraz rozpatrywania roszczeń ukierunkowane na weryfikację rzeczywistej ochrony zapewnionej przez ubezpieczyciela lub możliwości otrzymania środków z tytułu roszczenia w rozsądnym terminie;
g) instytucja wyraźnie kwantyfikuje i osobno modeluje redukcje wartości w odniesieniu do każdej zidentyfikowanej niepewności, a nie stosuje jednej redukcji wartości do obliczeń obejmujących wszystkie niepewności czy redukcji wartości obliczanej ex post;
h) instytucja uwzględnia w najszerszym możliwym zakresie ryzyko braku zdolności ubezpieczyciela do wypłaty środków z tytułu roszczenia przez stosowanie właściwych redukcji wartości w metodzie modelowania ubezpieczenia;
i) instytucja zapewnia ocenę ryzyka braku zdolności do wypłaty środków z tytułu roszczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta na podstawie jakości kredytowej zakładu ubezpieczeń, na którym zgodnie z daną umową ubezpieczeniową spoczywa odpowiedzialność, niezależnie od ewentualnego lepszego ratingu instytucji dominującej danego zakładu ubezpieczeń lub przeniesienia ryzyka na osobę trzecią;
j) instytucja przyjmuje ostrożne założenia dotyczące przedłużenia polis ubezpieczeniowych w oparciu o warunki i zakres ochrony równoważne z warunkami i zakresem pierwotnych lub istniejących umów;
k) w instytucji funkcjonują procesy zapewniające prawidłowe odzwierciedlenie w metodach zaawansowanego pomiaru potencjalnego wyczerpania limitów ubezpieczenia, ceny i możliwości przywrócenia ochrony, a także przypadków braku dopasowania zakresu wynikającego z umowy ubezpieczenia do profilu ryzyka operacyjnego instytucji.
2. Do celów ust. 1 właściwe organy mogą uznać, że nie jest konieczny wymóg stosowania przez instytucję redukcji wartości w okresie pozostałym do wygaśnięcia umowy ubezpieczenia lub w okresie wypowiedzenia, jeżeli ochrona ubezpieczeniowa zostanie przedłużona i zachowuje ciągłość oraz jeżeli spełniony jest co najmniej jednego z poniższych warunków:
a) instytucja jest w stanie wykazać istnienie ciągłej ochrony na równoważnych lub bardziej korzystnych warunkach obejmującej co najmniej 365 dni;
b) instytucja jest objęta polisą, której ubezpieczyciel nie może anulować na innej podstawie niż brak wpłaty składki, lub której okres wypowiedzenia wynosi ponad rok.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.