Artykuł 44

Do celów oceny, czy instytucja wykazała, że wprowadzenie innych mechanizmów transferu ryzyka, o których mowa w art. 36 lit. f), pozwala wyraźnie ograniczyć ryzyko, właściwe organy podejmują co najmniej poniższe czynności:

a) potwierdzają, czy instytucja ma doświadczenie w stosowaniu instrumentów innych mechanizmów transferu ryzyka i zna ich cechy, w tym prawdopodobieństwo objęcia ubezpieczeniem i terminowość wypłat, przed włączaniem ich do systemu pomiaru ryzyka operacyjnego instytucji;

b) odmawiają dopuszczenia innych mechanizmów transferu ryzyka do stosowania jako instrumentów ograniczania ryzyka na potrzeby wymogów w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru, w przypadku gdy te inne mechanizmy transferu ryzyka są utrzymywane lub stosowane do celów handlowych, a nie do celów zarządzania ryzykiem operacyjnym;

c) weryfikują kwalifikowalność sprzedawcy ochrony, w tym to, czy jest on podmiotem regulowanym czy nieregulowanym, oraz charakter i cechy zapewnionej ochrony, ustalając, czy jest to ochrona rzeczywista, sekurytyzacja, mechanizm gwarancji czy instrument pochodny;

d) potwierdzają, czy działań zlecanych na zewnątrz nie uznaje się za część innych mechanizmów transferu ryzyka;

e) potwierdzają, czy każdorazowo przy obliczaniu kapitału instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych za pomocą metod zaawansowanego pomiaru przed i po zastosowaniu innych mechanizmach transferu ryzyka na poziomie szczegółowości, który pozwala niezwłocznie wykryć wpływ każdej erozji kwoty dostępnej ochrony na poziom wymogów kapitałowych;

f) potwierdzają, czy w przypadku poniesienia istotnych strat mających wpływ na ochronę zapewnianą przez inne mechanizmy transferu ryzyka lub zmian w umowach dotyczących innych mechanizmów transferu ryzyka, które to zmiany powodują znaczną niepewność co do zakresu zapewnianej ochrony, instytucja ponownie oblicza swoje wymogi w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru z uwzględnieniem dodatkowego marginesu ostrożności.