Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/990 z dnia 10 kwietnia 2018 r. zmieniające i uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 w odniesieniu do prostych, przejrzystych i standardowych (STS) sekurytyzacji oraz papierów dłużnych przedsiębiorstw zabezpieczonych aktywami (ABCP), wymogów dotyczących aktywów otrzymanych w ramach umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu oraz metod oceny jakości kredytowej (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

Artykuł 1

Zmiana w rozporządzeniu (UE) 2017/1131

Art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1131 otrzymuje brzmienie:

„c) prostą, przejrzystą i standardową (STS) sekurytyzację określoną zgodnie z kryteriami i warunkami ustanowionymi w art. 20, 21 i 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (

*1

) lub ABCP będący STS określony zgodnie z kryteriami i warunkami ustanowionymi w art. 24, 25 i 26 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Ilościowe i jakościowe wymogi dotyczące płynności odnoszące się do aktywów, o których mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1131

1. Umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, o których mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1131, spełniają przyjęte standardy rynkowe, a zawarte w nich warunki umożliwiają zarządzającym FRP pełne egzekwowanie ich praw w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta takich umów lub w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy, a także zapewniają zarządzającym FRP nieograniczone prawo do sprzedaży wszelkich aktywów otrzymanych jako zabezpieczenie.

2. Aktywa, o których mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1131, podlegają redukcji wartości równej wartościom korekty z tytułu zmienności, o których mowa w art. 224 ust. 1 tabele 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla danego rezydualnego terminu zapadalności w odniesieniu do pięciodniowego okresu upłynnienia i najwyższej oceny pod względem stopnia jakości kredytowej.

3. W razie potrzeby zarządzający FRP stosują dodatkową redukcję wartości oprócz tej, o której mowa w ust. 2. Aby ocenić, czy taka dodatkowa redukcja wartości jest potrzebna, uwzględniają oni wszystkie czynniki wskazane poniżej:

a) ocenę jakości kredytowej kontrahenta umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu;

b) okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia zdefiniowany w art. 272 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) ocenę jakości kredytowej emitenta lub składnika aktywów stosowanego jako zabezpieczenie;

d) rezydualny termin zapadalności aktywów stosowanych jako zabezpieczenie;

e) zmienność ceny aktywów stosowanych jako zabezpieczenie.

4. Do celów ust. 3 zarządzający FRP wprowadzają przejrzystą politykę redukcji wartości dostosowaną do każdego składnika aktywów, o których mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1131, otrzymanego jako zabezpieczenie. Polityka ta jest udokumentowana i uzasadnia każdą decyzję dotyczącą zastosowania konkretnej redukcji wartości w odniesieniu do wartości składnika aktywów.

5. Zarządzający FRP regularnie weryfikują redukcję wartości, o której mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę zmiany rezydualnego terminu zapadalności aktywów stosowanych jako zabezpieczenie. Zarządzający FRP weryfikują również dodatkową redukcję wartości, o której mowa w ust. 3, za każdym razem, gdy ulegną zmianie czynniki, o których mowa w tym ustępie.

6. Ust. 1–5 nie mają zastosowania, jeżeli kontrahentem umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu jest którykolwiek z określonych poniżej podmiotów:

a) instytucja kredytowa nadzorowana zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (

1

) lub instytucja kredytowa posiadająca zezwolenie wydane w państwie trzecim, w odniesieniu do którego przyjęto decyzję w sprawie równoważności zgodnie z art. 114 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b) firma inwestycyjna nadzorowana zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (

2

) lub firma inwestycyjna posiadająca zezwolenie wydane w państwie trzecim, w odniesieniu do którego przyjęto decyzję w sprawie równoważności zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

c) zakład ubezpieczeń nadzorowany zgodnie z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (

3

) lub zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie wydane w państwie trzecim, w odniesieniu do którego przyjęto decyzję w sprawie równoważności zgodnie z art. 260 tej dyrektywy;

d) kontrahent centralny posiadający zezwolenie na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (

4

);

e) Europejski Bank Centralny;

f) krajowy bank centralny;

g) bank centralny państwa trzeciego, pod warunkiem że wymogi dotyczące nadzoru ostrożnościowego i wymogi regulacyjne stosowane w tym państwie zostały uznane za równoważne z wymogami stosowanymi w Unii zgodnie z art. 114 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 3

Kryteria zatwierdzania metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej, o których mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1131

1. Zarządzający FRP zatwierdzają metody oceny jakości kredytowej, o których mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1131, pod warunkiem że spełniają one wszystkie określone poniżej kryteria:

a) metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej są stosowane systematycznie w odniesieniu do różnych emitentów i instrumentów;

b) metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej są wspierane przez wystarczającą liczbę odpowiednich kryteriów jakościowych i ilościowych;

c) jakościowe i ilościowe dane wejściowe na potrzeby metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej są wiarygodne dzięki stosowaniu próbek danych odpowiedniej wielkości;

d) poprzednie wewnętrzne oceny jakości kredytowej przeprowadzone za pomocą metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej zostały poddane odpowiedniemu przeglądowi przez zarządzających danym FRP w celu określenia, czy metody oceny jakości kredytowej są odpowiednim wskaźnikiem jakości kredytowej;

e) metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej obejmują środki kontroli i procesy dotyczące ich opracowywania oraz zatwierdzania umożliwiające odpowiednie sprawdzenie ich funkcjonowania;

f) metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej obejmują czynniki, które zarządzający FRP uważają za istotne dla określenia jakości kredytowej emitenta lub instrumentu;

g) w ramach metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej systematycznie stosuje się kluczowe założenia dotyczące jakości kredytowej i kryteria pomocnicze, aby sporządzić wszystkie oceny jakości kredytowej, chyba że istnieje obiektywny powód odejścia od tego wymogu;

h) metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej obejmują procedury służące zapewnieniu, aby kryteria, o których mowa w lit. b), c) i g), wspierające istotne czynniki w ramach metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej miały wiarygodną jakość i znaczenie dla emitenta lub instrumentu podlegającego ocenie.

2. W ramach procesu zatwierdzania metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej zarządzający FRP oceniają wrażliwość metod na zmiany w jakichkolwiek leżących u ich podstaw założeniach i kryteriach dotyczących jakości kredytowej.

3. Zarządzający FRP posiadają procedury zapewniające określenie i odpowiednie usunięcie anomalii lub niedociągnięć wykrytych w ramach weryfikacji historycznej, o której mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1131.

4. Metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej, o których mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1131:

a) są nadal stosowane, chyba że istnieją obiektywne powody pozwalające wnioskować, że metody wewnętrznej oceny jakości kredytowej wymagają zmiany lub że należy zaprzestać ich stosowania;

b) są w stanie niezwłocznie uwzględniać wszelkie ustalenia wynikające z bieżącego monitorowania lub przeglądu, szczególnie w sytuacji, gdy zmiany strukturalnych warunków makroekonomicznych lub warunków panujących na rynkach finansowych mogłyby potencjalnie wpływać na ocenę kredytową opracowaną za pomocą tych metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej;

c) umożliwiają porównanie poprzednich wewnętrznych ocen jakości kredytowej.

5. Metoda wewnętrznej oceny jakości kredytowej, o której mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1131, jest niezwłocznie usprawniana, jeżeli jakikolwiek przegląd, w tym proces zatwierdzania, wykaże, że nie jest ona odpowiednia do zapewnienia systematycznej oceny jakości kredytowej.

6. W ramach procedury wewnętrznej oceny jakości kredytowej określa się z góry sytuacje, w których wewnętrzną ocenę jakości kredytowej uznaje się za pozytywną.

Artykuł 4

Kryteria kwantyfikacji ryzyka kredytowego i relatywnego ryzyka niewypłacalności emitenta i instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1131

1. Kryteria kwantyfikacji ryzyka kredytowego emitenta i relatywnego ryzyka niewypłacalności emitenta i instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1131, są następujące:

a) informacje dotyczące wyceny obligacji, w tym spready kredytowe oraz wycena porównywalnych instrumentów o stałym dochodzie i powiązanych papierów wartościowych;

b) wycena instrumentów rynku pieniężnego związanych z emitentem, instrumentem lub sektorem przemysłowym;

c) informacje dotyczące wyceny swapów ryzyka kredytowego, w tym spready swapów ryzyka kredytowego dla porównywalnych instrumentów;

d) statystyki niewykonania zobowiązania dotyczące emitenta, instrumentu lub sektora przemysłowego;

e) indeksy finansowe związane z położeniem geograficznym, sektorem przemysłowym lub klasą aktywów emitenta lub instrumentu;

f) informacje finansowe dotyczące emitenta, w tym wskaźniki rentowności, wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem, wskaźniki dźwigni finansowej oraz wycena nowych emisji, w tym istnienie papierów wartościowych o niższym stopniu uprzywilejowania.

2. W razie potrzeby i w stosownych przypadkach zarządzający FRP stosują dodatkowe kryteria oprócz tych, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 5

Kryteria ustalania wskaźników jakościowych dotyczących emitenta instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1131

1. Kryteria ustalania wskaźników jakościowych dotyczących emitenta instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1131, są następujące:

a) analiza wszystkich aktywów bazowych, która w przypadku ekspozycji sekurytyzacyjnej obejmuje ryzyko kredytowe emitenta i ryzyko kredytowe aktywów bazowych;

b) analiza wszelkich aspektów strukturalnych odpowiednich instrumentów wyemitowanych przez emitenta, która w przypadku instrumentów finansowych będących wynikiem sekurytyzacji obejmuje analizę nieodłącznego ryzyka operacyjnego i ryzyka kontrahenta instrumentu finansowego będącego wynikiem sekurytyzacji;

c) analiza odpowiednich rynków obejmująca ich poziom wielkości i płynności;

d) analiza państwa obejmująca zakres zobowiązań jawnych i warunkowych oraz wielkość rezerw walutowych w porównaniu ze zobowiązaniami w walutach obcych;

e) analiza ryzyka związanego z zarządzaniem dotycząca emitenta, obejmująca oszustwa, grzywny za niewłaściwe postępowanie, spory, przekształcenia finansowe, pozycje wyjątkowe, rotację osób na stanowiskach kierowniczych, koncentrację kredytobiorców i jakość audytów;

f) badanie związane z papierami wartościowymi dotyczące emitenta lub sektora rynku;

g) w stosownych przypadkach analiza ratingów kredytowych lub perspektywy ratingowej przyznanych emitentowi instrumentu przez agencję ratingową zarejestrowaną w ESMA i wybraną przez zarządzającego FRP, o ile agencja ta została wybrana jako odpowiednia dla konkretnego portfela inwestycyjnego FRP.

2. W razie potrzeby i w stosownych przypadkach zarządzający FRP stosują dodatkowe kryteria oprócz tych, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 6

Kryteria ustalania wskaźników jakościowych ryzyka kredytowego dotyczących emitenta instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1131

W miarę możliwości zarządzający FRP oceniają następujące jakościowe kryteria ryzyka kredytowego w odniesieniu do emitenta instrumentu:

a) sytuację finansową emitenta lub, w stosownych przypadkach, gwaranta;

b) źródła płynności emitenta lub, w stosownych przypadkach, gwaranta;

c) zdolność emitenta do reagowania na przyszłe zdarzenia o charakterze ogólnorynkowym lub zdarzenia charakterystyczne dla emitenta, w tym zdolność do spłaty długu w wysoce niekorzystnej sytuacji;

d) siłę sektora emitenta w ramach gospodarki w stosunku do tendencji gospodarczych oraz pozycję konkurencyjną emitenta w jego sektorze.

Artykuł 7

Zmiany

1. Zarządzający FRP mogą nie zastosować się do wyniku osiągniętego w ramach metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej jedynie w wyjątkowych okolicznościach, w tym w skrajnych warunkach rynkowych, oraz w sytuacji, gdy istnieje ku temu obiektywny powód. Zarządzający FRP, którzy nie zastosowali się do wyniku osiągniętego w ramach metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej, dokumentują taką decyzję.

2. W ramach procesu dokumentowania decyzji, o którym mowa w ust. 1, zarządzający FRP określają osobę odpowiedzialną za podjęcie decyzji oraz obiektywny powód podjęcia tej decyzji.

Artykuł 8

Istotna zmiana, o której mowa w art. 19 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/1131

1. Istotna zmiana, o której mowa w art. 19 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/1131, ma miejsce zawsze, gdy:

a) nastąpi istotna zmiana w odniesieniu do któregokolwiek z poniższych punktów:

(i) informacji dotyczących wyceny obligacji, w tym spreadów kredytowych oraz wyceny porównywalnych instrumentów o stałym dochodzie i powiązanych papierów wartościowych;

(ii) informacji dotyczących wyceny swapów ryzyka kredytowego, w tym spreadów swapów ryzyka kredytowego dla porównywalnych instrumentów;

(iii) statystyk niewykonania zobowiązania dotyczących emitenta lub instrumentu;

(iv) indeksów finansowych związanych z położeniem geograficznym, sektorem przemysłowym lub klasą aktywów emitenta lub instrumentu;

(v) analizy aktywów bazowych, szczególnie w odniesieniu do instrumentów będących wynikiem sekurytyzacji;

(vi) analizy odpowiednich rynków obejmującej ich wielkość i płynność;

(vii) analizy aspektów strukturalnych odpowiednich instrumentów;

(viii) badania związanego z papierami wartościowymi;

(ix) sytuacji finansowej emitenta;

(x) źródeł płynności emitenta;

(xi) zdolności emitenta do reagowania na przyszłe zdarzenia o charakterze ogólnorynkowym lub zdarzenia charakterystyczne dla emitenta, w tym zdolności do spłaty długu w wysoce niekorzystnej sytuacji;

(xii) siły sektora emitenta w ramach gospodarki w stosunku do tendencji gospodarczych oraz pozycji konkurencyjnej emitenta w jego sektorze;

(xiii) analizy ratingów kredytowych lub perspektywy ratingowej przyznanych emitentowi lub instrumentowi przez agencję ratingową lub agencje ratingowe wybrane przez zarządzającego FRP jako odpowiednie dla konkretnego portfela inwestycyjnego FRP;

b) rating instrumentu rynku pieniężnego, sekurytyzacji lub ABCP zostaje obniżony do poziomu niższego niż dwa najwyższe krótkoterminowe ratingi kredytowe przyznane przez dowolną agencję ratingową regulowaną i certyfikowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 (

5

).

2. Zarządzający FRP oceniają istotną zmianę kryteriów, o których mowa w ust. 1 lit. a), biorąc pod uwagę czynniki ryzyka i wyniki scenariuszy warunków skrajnych, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) 2017/1131.

3. Do celów ust. 1 lit. b) zarządzający FRP ustanawiają wewnętrzną procedurę wyboru agencji ratingowych odpowiednich dla konkretnego portfela inwestycyjnego określonego FRP oraz służącą określeniu częstotliwości, z jaką FRP monitoruje ratingi tych agencji.

4. Zarządzający FRP uwzględniają obniżenie ratingu, o którym mowa w ust. 1 lit. b), a następnie przeprowadzają własną ocenę zgodnie ze swoimi metodami wewnętrznej oceny jakości kredytowej.

5. Zmiana metod wewnętrznej oceny jakości kredytowej stanowi istotną zmianę, o której mowa w art. 19 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/1131, z wyjątkiem sytuacji, gdy zarządzający FRP mogą udowodnić, że zmiana ta nie jest istotna.

Artykuł 9

Ilościowe i jakościowe wymogi dotyczące jakości kredytowej odnoszące się do aktywów, o których mowa w art. 15 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1131

Zarządzający FRP stosują art. 3–8 niniejszego rozporządzenia przy ocenie jakości kredytowej płynnych zbywalnych papierów wartościowych lub instrumentów rynku pieniężnego, o których mowa w art. 15 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1131.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 lipca 2018 r. z wyjątkiem art. 1, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

(

*1

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).”.

(

1

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(

2

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(

3

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

(

4

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

(

5

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1).