Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1039 z dnia 23 lipca 2018 r. dotyczące zezwole...

Artykuł 1

Zezwolenie

Substancje wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych”, zostają dopuszczone jako dodatki paszowe stosowane w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Szczególne warunki stosowania

Substancji, na stosowanie których udzielono zezwolenia, wyszczególnionych w załączniku jako dodatki należące do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych” nie stosuje się w wodzie do pojenia.

Artykuł 3

Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 1334/2003

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1334/2003 skreśla się następujące dodatki w pozycji E4 w odniesieniu do pierwiastka miedź-Cu: „Octan miedzi, monohydrat”, „Podstawowy węglan miedzi, monohydrat”, „Chlorek miedzi, dihydrat”, „Tlenek miedzi”, „Siarczan miedzi, pentahydrat”, „Kompleks miedzi i siarczanu lizyny” oraz „Chelat miedzi z aminokwasami, hydrat”.

Artykuł 4

Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 479/2006

W załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 479/2006 skreśla się pozycję E4 dotyczącą dodatku „Chelat miedziowy wodzianu glicyny”.

Artykuł 5

Zmiana w rozporządzeniu (UE) nr 349/2010

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 349/2010 w wierszu 3b4.10 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:

„Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

Artykuł 6

Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 269/2012

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 269/2012 w wierszu 3b409 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:

„Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

Artykuł 7

Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1230/2014

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1230/2014 w wierszu 3b411 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:

„Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

Artykuł 8

Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/2261

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2261 w wierszu 3b412 tekst w kolumnie ósmej otrzymuje brzmienie:

„Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie);

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie)”.

Artykuł 9

Środki przejściowe

1. Substancje „octan miedzi, monohydrat”, „podstawowy węglan miedzi, monohydrat”, „chlorek miedzi, dihydrat”, „tlenek miedzi”, „siarczan miedzi, pentahydrat”, „chelat miedzi z aminokwasami, hydrat” oraz „chelat miedziowy wodzianu glicyny” dopuszczone rozporządzeniem (WE) nr 1334/2003 i rozporządzeniem (WE) nr 479/2006 oraz związki miedzi dopuszczone rozporządzeniem (UE) nr 349/2010 oraz rozporządzeniami wykonawczymi (UE) nr 269/2012, (UE) nr 1230/2014 i (UE) 2016/2261 oraz premiksy zawierające te substancje, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 lutego 2019 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

2. Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 sierpnia 2019 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

3. Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 13 sierpnia 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 13 sierpnia 2018 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których ani z których nie pozyskuje się żywności.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych

3b401

— Dioctan miedzi(II), monohydrat

Skład dodatku

Dioctan miedzi(II), monohydrat jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 31 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(CH3COO)2 · H2O

Numer CAS: 6046-93-1

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji dioctanu miedzi(II), monohydratu w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografie 2146 i 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Określenie zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (2), załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b402

— Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II)

Skład dodatku

Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 52 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuCO3 · Cu(OH)2 · H2O

Numer CAS: 100742-53-8

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji węglanu w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografia 20301

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b403

— Dihydrat chlorku miedzi(II)

Skład dodatku

Dihydrat chlorku miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 36 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuCl2 · 2H2O

Numer CAS: 10125-13-0

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji chlorku w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografia 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b404

— Tlenek miedzi(II)

Skład dodatku

Tlenek miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 77 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuO

Numer CAS: 1317-38-0

Metody analityczne (1)

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b405

— Pentahydrat siarczanu miedzi(II)

Skład dodatku

Pentahydrat siarczanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej minimum 24 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuSO4 · 5H2O

Numer CAS: 7758-99-8

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji pentahydratu siarczanu miedzi(II) w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografie 0894 i 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— Dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Pentahydrat siarczanu miedzi(II) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

2. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

4. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b406

— Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat

Skład dodatku

Preparat kompleksu aminokwasowego miedzi(II), w którym miedź i aminokwasy uzyskane z białka sojowego są chelatowane poprzez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 10 %

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

Pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie)

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (total).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— w przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg: „Zawartość miedzi w paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”,

— w przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

13 sierpnia 2028 r.

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x) 1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.

Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metoda analityczna (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym:

— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna AAS (ISO 6869)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w materiałach paszowych i mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

3b406i

— Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat

Skład dodatku

Preparat kompleksu aminokwasowego miedzi (II), w którym miedź i aminokwasy są chelatowane poprzez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 10-11 % i co najmniej 18 % wolnych aminokwasów.

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

Pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie)

Prosięta:

ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (total).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— w przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg: „Zawartość miedzi w paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— w przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony skóry, oczu i układu oddechowego.

4. W przypadku dodatków wytwarzanych w drodze hydrolizy białek zwierzęcych na etykietach dodatku i premiksów podaje się gatunek zwierząt (gatunek ptaków).

13 sierpnia 2028 r.

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3•nH2O, gdzie x oznacza jakikolwiek aminokwas otrzymywany ze źródeł hydrolizatów białkowych z piór lub roślin;

Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym:

— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), rozporządzenie Komisji (WE) 152/2009 (załącznik III, F) i EN ISO 17180

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna AAS (ISO 6869)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w materiałach paszowych i mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

3b407

— Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi

Skład dodatku

Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi, w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi 10 % i w którym przynajmniej 50 % miedzi jest schelatowane

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości hydrolizatów białkowych w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do celów weryfikacji jakościowej chelatacji miedzi w dodatku paszowym:

— spektroskopia absorpcyjna w podczerwieni (FTIR), a następnie metody regresji wielowymiarowej

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b413

— Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej)

Skład dodatku

Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 15 % i wilgotności maksymalnie 13 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b414

— Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej)

Skład dodatku

Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci płynu o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 6 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

2. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

4. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki.”

13 sierpnia 2028 r.

(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.U. L 54 z 26.2.2009, s. 1).

Treść aktu