Załącznik

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych

3b401

— Dioctan miedzi(II), monohydrat

Skład dodatku

Dioctan miedzi(II), monohydrat jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 31 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(CH3COO)2 · H2O

Numer CAS: 6046-93-1

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji dioctanu miedzi(II), monohydratu w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografie 2146 i 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Określenie zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (2), załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b402

— Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II)

Skład dodatku

Dihydroksymonohydrat węglanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 52 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuCO3 · Cu(OH)2 · H2O

Numer CAS: 100742-53-8

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji węglanu w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografia 20301

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b403

— Dihydrat chlorku miedzi(II)

Skład dodatku

Dihydrat chlorku miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 36 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuCl2 · 2H2O

Numer CAS: 10125-13-0

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji chlorku w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografia 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b404

— Tlenek miedzi(II)

Skład dodatku

Tlenek miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 77 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuO

Numer CAS: 1317-38-0

Metody analityczne (1)

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b405

— Pentahydrat siarczanu miedzi(II)

Skład dodatku

Pentahydrat siarczanu miedzi(II) jako proszek o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej minimum 24 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: CuSO4 · 5H2O

Numer CAS: 7758-99-8

Metody analityczne (1)

Do identyfikacji pentahydratu siarczanu miedzi(II) w dodatku paszowym:

— Farmakopea Europejska, monografie 0894 i 20301

Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego:

— Dyfraktometria rentgenowska

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Pentahydrat siarczanu miedzi(II) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

2. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

4. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b406

— Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat

Skład dodatku

Preparat kompleksu aminokwasowego miedzi(II), w którym miedź i aminokwasy uzyskane z białka sojowego są chelatowane poprzez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 10 %

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

Pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie)

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (total).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— w przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg: „Zawartość miedzi w paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”,

— w przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

13 sierpnia 2028 r.

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x) 1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.

Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metoda analityczna (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym:

— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna AAS (ISO 6869)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w materiałach paszowych i mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

3b406i

— Chelat miedzi(II) z aminokwasami, hydrat

Skład dodatku

Preparat kompleksu aminokwasowego miedzi (II), w którym miedź i aminokwasy są chelatowane poprzez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 10-11 % i co najmniej 18 % wolnych aminokwasów.

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

Pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie)

Prosięta:

ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (total).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— w przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg: „Zawartość miedzi w paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— w przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony skóry, oczu i układu oddechowego.

4. W przypadku dodatków wytwarzanych w drodze hydrolizy białek zwierzęcych na etykietach dodatku i premiksów podaje się gatunek zwierząt (gatunek ptaków).

13 sierpnia 2028 r.

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3•nH2O, gdzie x oznacza jakikolwiek aminokwas otrzymywany ze źródeł hydrolizatów białkowych z piór lub roślin;

Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym:

— chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), rozporządzenie Komisji (WE) 152/2009 (załącznik III, F) i EN ISO 17180

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna AAS (ISO 6869)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w materiałach paszowych i mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053)

3b407

— Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi

Skład dodatku

Chelat miedzi(II) z hydrolizatami białkowymi, w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi 10 % i w którym przynajmniej 50 % miedzi jest schelatowane

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1–3 · nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z hydrolizatu białka sojowego.

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości hydrolizatów białkowych w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do celów weryfikacji jakościowej chelatacji miedzi w dodatku paszowym:

— spektroskopia absorpcyjna w podczerwieni (FTIR), a następnie metody regresji wielowymiarowej

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b413

— Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci stałej)

Skład dodatku

Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci proszku o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 15 % i wilgotności maksymalnie 13 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

3. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki”.

13 sierpnia 2028 r.

3b414

— Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej)

Skład dodatku

Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat w postaci płynu o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 6 %

Charakterystyka substancji czynnej

Wzór chemiczny: Cu(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny

Metody analityczne (1)

Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym:

— metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, część F)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w dodatku paszowym i w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Do określenia zawartości całkowitej Cu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych:

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV, część C) lub

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub CEN/TS 15621)

Bydło:

— bydło przed rozpoczęciem okresu przeżuwania: 15 (łącznie);

— pozostałe bydło: 30 (łącznie).

Owce: 15 (łącznie).

Kozy: 35 (łącznie).

Prosięta:

— ssące i odsadzone od maciory do 4 tygodni po odsadzeniu: 150 (łącznie).

— od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po odsadzeniu: 100 (łącznie).

Skorupiaki: 50 (łącznie).

Pozostałe zwierzęta: 25 (łącznie).

1. Glicynowy chelat miedzi(II), hydrat (w postaci płynnej) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

2. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

4. Na etykiecie umieszcza się następujący tekst:

— W przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec”.

— W przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg:

— „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki.”

13 sierpnia 2028 r.

(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.U. L 54 z 26.2.2009, s. 1).