Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

Załącznik I

W mocy

Statki powietrzne, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. d)

1. Kategorie statków powietrznych załogowych, do których niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania:

a) historyczne statki powietrzne spełniające następujące kryteria:

(i) statki powietrzne, których:

— pierwotny projekt powstał przed dniem 1 stycznia 1955 r., oraz

— produkcja zakończyła się przed dniem 1 stycznia 1975 r.;

lub

(ii) statki powietrzne o niewątpliwym znaczeniu historycznym związanym z:

— udziałem w ważnym wydarzeniu historycznym,

— istotnym krokiem w rozwoju lotnictwa, lub

— istotną rolą, jaką odgrywały w siłach zbrojnych państwa członkowskiego;

lub

b) statki powietrzne specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów badawczych, eksperymentalnych lub naukowych, które prawdopodobnie będą produkowane w bardzo niewielkiej liczbie;

c) statki powietrzne, w tym dostarczane w postaci zestawów do samodzielnego montażu, w przypadku gdy co najmniej 51 % zadań związanych z wytworzeniem i złożeniem ma być wykonanych przez amatora, lub nienastawione na zysk stowarzyszenie amatorów, na ich własny użytek, a nie w jakichkolwiek celach zarobkowych;

d) statki powietrzne, które były wykorzystywane przez siły zbrojne, chyba że jest to typ statku powietrznego, którego norma projektowa została przyjęta przez Agencję;

e) samoloty posiadające mierzalną prędkość przeciągnięcia lub prędkość minimalną w locie ustalonym w konfiguracji do lądowania nieprzekraczającą 35 węzłów prędkości cechowanej, śmigłowce, motoparalotnie, szybowce i motoszybowce mające nie więcej niż dwa miejsca, których maksymalna masa startowa (zwana dalej „MTOM”) – zgodnie z rejestracją dokonaną przez państwa członkowskie – jest nie większa niż:

samolot/śmigłowiec/motoparalotnia/motoszybowce

szybowce

amfibia lub wodnosamolot/śmigłowiec

spadochronowy system ratowniczy zamontowany do płatowca

jednomiejscowy

300 kg MTOM

250 kg MTOM

dodatkowo 30 kg MTOM

dodatkowo 15 kg MTOM

dwumiejscowy

450 kg MTOM

400 kg MTOM

dodatkowo 45 kg MTOM

dodatkowo 25 kg MTOM

W przypadku użytkowania amfibii lub wodnosamolotu/śmigłowca zarówno jako wodnosamolotu/śmigłowca, jak i jako samolotu lądowego/śmigłowca, muszą się one zmieścić w mającym zastosowanie limicie MTOM.

f) jedno- i dwumiejscowe wiatrakowce o MTOM nieprzekraczającej 600 kg;

g) repliki statków powietrznych spełniające kryteria zawarte w lit. a) lub d), których projekt konstrukcyjny jest podobny do projektu konstrukcyjnego oryginalnego statku powietrznego;

h) jednoosobowe lub dwuosobowe balony i sterowce o maksymalnej nominalnej objętości nieprzekraczającej, w przypadku gorącego powietrza, 1 200 m3, a w przypadku innych gazów nośnych – 400 m3;

i) wszelkie inne statki powietrzne załogowe o maksymalnej masie własnej, łącznie z paliwem, nieprzekraczającej 70 kg.

2. Ponadto niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

a) statków powietrznych na uwięzi bez układu napędowego, w przypadku gdy maksymalna długość uwięzi wynosi 50 m, i gdzie:

(i) MTOM statku powietrznego, łącznie z ładunkiem, jest mniejsza niż 25 kg; lub

(ii) w przypadku statków powietrznych lżejszych od powietrza, ich maksymalna nominalna objętość jest mniejsza niż 40 m3;

b) statków powietrznych na uwięzi, których MTOM jest nie większa niż 1 kg.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.