Artykuł 36

1. W przypadku gdy analiza wniosku zgodnie z procedurami określonymi w rozdziałach III, IV i V wskazuje, że nie ma przesłanek faktycznych ani uzasadnionych podstaw opartych na przesłankach faktycznych, aby stwierdzić, że obecność danej osoby na terytorium państw członkowskich stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa, ryzyko nielegalnej imigracji lub wysokie ryzyko epidemiologiczne, system centralny ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego wydaje zezwolenie na podróż.

2. W przypadku wątpliwości co do istnienia wystarczających powodów odmowy wydania zezwolenia na podróż, jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego ma możliwość, w tym po przeprowadzeniu rozmowy, wydania zezwolenia na podróż, do którego dołącza marker zalecający służbom granicznym przeprowadzenie kontroli drugiej linii.

Jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego może także dołączyć taki marker na wniosek konsultowanego państwa członkowskiego. Taki marker jest widoczny tylko dla służb granicznych.

Marker zostaje automatycznie usunięty po tym, jak służby graniczne dokonają kontroli i zarejestrują wpis dotyczący wjazdu w EES.

3. Jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego ma możliwość dodania markera wskazującego służbom granicznym i innym organom mającym dostęp do danych zawartych w systemie centralnym ETIAS, że konkretne trafienie wywołane podczas przetwarzania wniosku zostało ocenione i stwierdzono, że było to fałszywe trafienie, lub że ręczne przetwarzanie wniosku wykazało, że nie było powodów do odmowy wydania zezwolenia na podróż.

4. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 89 akty delegowane w celu wprowadzenia odpowiednich zabezpieczeń poprzez ustanowienie przepisów i procedur służących unikaniu konfliktów z wpisami w innych systemach informacyjnych oraz w celu ustalenia warunków i kryteriów dołączania markera i okresu jego obowiązywania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

5. Zezwolenie na podróż zachowuje ważność przez trzy lata lub do końca okresu ważności dokumentu podróży zarejestrowanego podczas składania wniosku, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza, oraz jest ważne na terytorium państw członkowskich.

6. Zezwolenie na podróż nie daje automatycznie prawa do wjazdu ani do pobytu.