Artykuł 37

1. Odmawia się wydania zezwolenia na podróż, jeżeli wnioskodawca:

a) korzysta z dokumentu podróży, który w SIS został zgłoszony jako utracony, skradziony, przywłaszczony lub unieważniony;

b) stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa;

c) stwarza ryzyko nielegalnej imigracji;

d) stwarza wysokie ryzyko epidemiologiczne;

e) jest osobą, wobec której dokonano w SIS wpisu do celów odmowy wjazdu i pobytu;

f) nie odpowiedział na wniosek o dodatkowe informacje lub dokumenty w terminie określonym w art. 27;

g) nie stawił się na rozmowę, o której mowa w art. 27 ust. 4.

2. Odmawia się wydania zezwolenia na podróż również w przypadkach, w których – w momencie składania wniosku – istnieją uzasadnione i poważne wątpliwości co do autentyczności danych, wiarygodności oświadczeń wnioskodawcy, dokumentów uzupełniających dostarczonych przez wnioskodawcę lub prawdziwości ich treści.

3. Wnioskodawcom, którym odmówiono wydania zezwolenia na podróż, przysługuje prawo do wniesienia odwołania. Postępowanie odwoławcze jest prowadzone w państwie członkowskim, które podjęło decyzję w sprawie wniosku, i zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego. W trakcie postępowania odwoławczego stronie wnoszącej odwołanie udostępnia się informacje zawarte w pliku wniosku zgodnie z przepisami w zakresie ochrony danych, o których mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia. Jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego przekazuje wnioskodawcom informacje dotyczące postępowania odwoławczego. Informacje te przekazuje się w jednym z języków urzędowych państw wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, których obywatelem jest wnioskodawca.

4. Wcześniejsza odmowa wydania zezwolenia na podróż nie powoduje automatycznie odrzucenia nowego wniosku. Nowy wniosek jest oceniany na podstawie wszystkich dostępnych informacji.