Artykuł 64

1. Bez uszczerbku dla prawa do informacji przewidzianego w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, wnioskodawcy, których dane są przechowywane w systemie centralnym ETIAS, są informowani, w momencie pobierania ich danych, o procedurach umożliwiających wykonywanie praw przysługujących na mocy art. 13-16 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, a także art. 15-18 rozporządzenia (UE) 2016/679. Otrzymują oni również jednocześnie dane kontaktowe inspektora ochrony danych Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

2. W celu korzystania z przysługujących mu praw na mocy art. 13-16 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 oraz art. 15-18 rozporządzenia (UE) 2016/679 każdy wnioskodawca ma prawo skontaktować się z jednostką centralną ETIAS lub jednostką krajową ETIAS odpowiedzialną za jego wniosek. Jednostka, która otrzymuje wniosek, musi go zbadać i udzielić odpowiedzi w jak najkrótszym terminie, nieprzekraczającym 30 dni.

Jeżeli w odpowiedzi na wniosek okaże się, że dane przechowywane w systemie centralnym ETIAS są niezgodne z prawdą lub zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, jednostka centralna ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego niezwłocznie sprostowuje lub usuwa te dane w systemie centralnym ETIAS.

Jeżeli, na prośbę wyrażoną na mocy niniejszego ustępu, jednostka centralna ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS wprowadza zmiany w odniesieniu do zezwolenia na podróż w okresie jego ważności, system centralny ETIAS przeprowadza automatyczne przetwarzanie wniosku określone w art. 20, aby stwierdzić, czy zmieniony plik wniosku nie wywołuje trafienia na podstawie art. 20 ust. 2–5. Jeżeli takie automatyczne przetwarzanie nie generuje żadnego trafienia, system centralny ETIAS wydaje zmienione zezwolenie na podróż o tym samym okresie ważności co pierwotne zezwolenie i powiadamia o tym wnioskodawcę. Jeżeli automatyczne przetwarzanie generuje jedno lub większą liczbę trafień jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego ocenia ryzyko dla bezpieczeństwa, ryzyko nielegalnej imigracji lub wysokie ryzyko epidemiologiczne zgodnie z art. 26. Podejmuje ona decyzję o wydaniu zmienionego zezwolenia na podróż lub – jeżeli stwierdzi, że warunki przyznania zezwolenia na podróż przestały być spełniane – o cofnięciu zezwolenia na podróż.

3. Jeżeli jednostka centralna ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS państwa członkowskiego odpowiedzialnego za wniosek nie zgadza się z twierdzeniem, że dane przechowywane w systemie centralnym ETIAS są niezgodne z prawdą lub zostały zarejestrowane z niezgodnie z prawem, jednostka centralna ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego przyjmuje decyzję administracyjną, w której niezwłocznie wyjaśnia osobie zainteresowanej na piśmie, dlaczego nie zamierza poprawić lub usunąć danych dotyczących tej osoby.

4. Decyzja ta zawiera też informacje dla osoby zainteresowanej, wyjaśniające możliwość odwołania się od decyzji podjętej w odniesieniu do wniosku, o którym mowa w ust. 2, a w stosownych przypadkach informacje dotyczące sposobu wniesienia sprawy lub skargi do właściwych organów lub sądów oraz informacje dotyczące pomocy dla tej osoby, w tym od właściwych krajowych organów nadzorczych.

5. Wnioski składane na podstawie ust. 2 zawierają informacje niezbędne do zidentyfikowania osoby zainteresowanej. Takie informacje wykorzystuje się wyłącznie w celu zapewnienia możliwości wykonywania praw, o których mowa w ust. 2, po czym niezwłocznie się je usuwa.

6. Jednostka centralna ETIAS lub jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego odnotowują w formie dokumentu pisemnego, że złożono wniosek, o którym mowa w ust. 2, i w jaki sposób został on rozpatrzony. Jednostka ta udostępniają ten dokument właściwym krajowym organom nadzorczym odpowiedzialnym za ochronę danych niezwłocznie i nie później niż siedem dni po podjęciu decyzji o sprostowaniu lub usunięciu danych, o której mowa w ust. 2 akapit drugi, lub odpowiednio na mocy decyzji, o której mowa w ust. 3.

7. Prawo do dostępu do danych osobowych na podstawie niniejszego artykułu pozostaje bez uszczerbku dla art. 53 rozporządzenia (UE) 2018/1861 i art. 67 rozporządzenia (UE) 2018/1862.