Artykuł 13

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy procedura, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), ustanowiona na poziomie krajowym, jest dostępna online dla użytkowników nietransgranicznych i może być przez nich przeprowadzona online, była ona również dostępna online dla użytkowników transgranicznych i mogła być przez nich przeprowadzona online w sposób niedyskryminujący za pomocą tego samego lub alternatywnego rozwiązania technicznego.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby w odniesieniu do procedur, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, spełnione były co najmniej następujące wymogi:

a) użytkownicy muszą mieć dostęp do instrukcji przeprowadzenia procedury w języku urzędowym Unii, który jest powszechnie rozumiany przez możliwie największą liczbę użytkowników transgranicznych, zgodnie z art. 12;

b) użytkownicy transgraniczni muszą mieć możliwość przedłożenia wymaganych informacji, w tym w przypadku gdy struktura takich informacji różni się od struktury podobnych informacji w danym państwie członkowskim;

c) użytkownicy transgraniczni muszą mieć możliwość podania swojej tożsamości i uwierzytelnienia jej, elektronicznego podpisania lub opieczętowania dokumentów, jak przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 910/2014, we wszystkich przypadkach, w których jest to możliwe również dla użytkowników nietransgranicznych;

d) użytkownicy transgraniczni muszą mieć możliwość przedłożenia dowodu zgodności z mającymi zastosowanie wymogami oraz otrzymania wyniku procedury w formacie elektronicznym we wszystkich przypadkach, w których jest to możliwe również dla użytkowników nietransgranicznych;

e) w przypadku gdy przeprowadzenie procedury wymaga płatności, użytkownicy muszą mieć możliwość uiszczenia wszelkich opłat online poprzez powszechnie dostępną transgraniczną usługę płatniczą, bez dyskryminacji ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez dostawcę usług płatniczych, miejsce wydania instrumentu płatniczego lub lokalizację rachunku płatniczego w Unii.

3. W przypadku gdy procedura nie wymaga elektronicznej identyfikacji lub uwierzytelnienia, o których mowa w ust. 2 lit. c), oraz w przypadku gdy właściwym organom umożliwiono na podstawie mającego zastosowanie prawa krajowego lub mającej zastosowanie praktyki administracyjnej akceptowanie cyfrowych kopii nieelektronicznych dowodów tożsamości w przypadku użytkowników nietransgranicznych, takich jak dowody tożsamości lub paszporty, organy te akceptują również takie kopie cyfrowe w przypadku użytkowników transgranicznych.