Załącznik V

Część 1

Informacje, które należy zamieścić w sprawozdaniach, o których mowa w art. 26 ust. 3:

a) antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych wymienionych w Części 2 niniejszego załącznika oraz antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/842, w odniesieniu do roku X-2;

b) dane odnoszące się do antropogenicznych emisji tlenku węgla (CO), dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOX) i lotnych związków organicznych, spójne z danymi zgłoszonymi już zgodnie z art. 8 dyrektywy (UE) 2016/2284, w odniesieniu do roku X-2;

c) antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych z różnych źródeł oraz usuwania CO2 przez pochłaniacze w wyniku LULUCF w odniesieniu do roku X-2, zgodnie z metodami określonymi w Części 3 niniejszego załącznika; dane te są również istotne dla sprawozdania na temat zgodności na mocy art. 14 rozporządzenia (UE) 2018/841;

d) wszelkie zmiany w informacjach, o których mowa w lit. a), b) i c), dotyczące lat od odpowiedniego roku lub okresu bazowego do roku X-3, ze wskazaniem powodów tych zmian;

e) informacje o wskaźnikach określonych w Części 4 niniejszego załącznika, w odniesieniu do roku X-2;

f) zestawienie informacji dotyczących zakończonych przeniesień zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2018/842 oraz art. 12 i 13 rozporządzenia (UE) 2018/841 w odniesieniu do roku X-1;

g) informacje o krokach podjętych w celu poprawy oszacowań w wykazach, w szczególności w obszarach wykazów, w których w wyniku przeglądów eksperckich wprowadzono dostosowania lub uwzględniono zalecenia;

h) rzeczywisty lub szacowany przydział zweryfikowanych emisji zgłoszonych przez operatorów instalacji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE do kategorii źródeł w krajowym wykazie gazów cieplarnianych oraz stosunek tych zweryfikowanych emisji do całości zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w tych kategoriach źródeł, w odniesieniu do roku X-2;

i) w stosownych przypadkach wyniki przeprowadzonych kontroli spójności emisji zgłoszonych w wykazach gazów cieplarnianych, w odniesieniu do roku X-2, ze zweryfikowanymi emisjami zgłoszonymi na mocy dyrektywy 2003/87/WE;

j) w stosownych przypadkach wyniki przeprowadzonych kontroli spójności danych wykorzystanych do oszacowania emisji podczas przygotowywania wykazów emisji gazów cieplarnianych, w odniesieniu do roku X-2, z:

(i) danymi wykorzystanymi do przygotowania wykazów czynników zanieczyszczenia powietrza na mocy dyrektywy (UE) 2016/2284;

(ii) danymi zgłoszonymi zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 517/2014 i załącznikiem VII do tego rozporządzenia;

(iii) danymi dotyczącymi energii zgłoszonymi zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 i załącznikiem B do tego rozporządzenia;

k) opis ewentualnych zmian w krajowym systemie wykazów;

l) opis ewentualnych zmian w krajowym rejestrze;

m) informacje dotyczące planów zapewniania jakości i kontroli jakości, ogólna ocena niepewności, ogólna ocena kompletności oraz wszelkie inne elementy sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu gazów cieplarnianych potrzebne do przygotowania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych;

n) informacje na temat:

(i) zamiarów państw członkowskich w zakresie wykorzystania elastyczności, o których mowa w art. 5 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) 2018/842, w tym w miarę możliwości informacje na temat ilości, rodzaju przekazań i szacowanych zakresów cen;

(ii) wykorzystania dochodów na mocy art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/842;

(iii) zamiarów państw członkowskich w zakresie wykorzystania elastyczności, o której mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/842.

Państwo członkowskie może zwrócić się o odstępstwo od akapitu pierwszego lit. c), aby zastosować inną metodę niż określona w części 3 niniejszego załącznika, jeżeli nie można osiągnąć na czas wymaganego usprawnienia metody, by móc uwzględnić je w wykazach gazów cieplarnianych w okresie od 2021 do 2030 r., lub jeżeli koszt usprawnienia metody byłby nieproporcjonalnie wysoki w stosunku do korzyści płynących ze stosowania takiej metody służącej usprawnieniu rozliczania emisji i pochłaniania z uwagi na małe znaczenie emisji i pochłaniania w danych rezerwuarach węgla. Państwo członkowskie chcące skorzystać z takiego odstępstwa przekazuje Komisji uzasadniony wniosek do dnia 31 grudnia 2020 r., określając termin wprowadzenia usprawnienia metody lub zaproponowania alternatywnej metody, oraz ocenę potencjalnego wpływu na dokładność rozliczania. Komisja może zwrócić się o przekazanie dodatkowych informacji w określonym uzasadnionym terminie. Jeżeli Komisja uzna, że wniosek jest zasadny, przyznaje odstępstwo. Jeżeli Komisja nie przychyli się do wniosku, uzasadnia swoją decyzję.

Część 2

Należy uwzględnić następujące gazy cieplarniane:

Dwutlenek węgla (CO2)

Metan (CH4)

Podtlenek azotu (N2O)

Heksafluorek siarki (SF6)

Trójfluorek azotu (NF3)

Fluorowęglowodory (HFC):

— HFC-23 CHF3

— HFC-32 CH2F2

— HFC-41 CH3F

— HFC-125 CHF2CF3

— HFC-134 CHF2CHF2

— HFC-134a CH2FCF3

— HFC-143 CH2FCHF2

— HFC-143a CH3CF3

— HFC-152 CH2FCH2F

— HFC-152a CH3CHF2

— HFC-161 CH3CH2F

— HFC-227ea CF3CHFCF3

— HFC-236cb CF3CF2CH2F

— HFC-236ea CF3CHFCHF2

— HFC-236fa CF3CH2CF3

— HFC-245fa CHF2CH2CF3

— HFC-245ca CH2FCF2CHF2

— HFC-365mfc CH3CF2CH2CF3

— HFC-43-10mee CF3CHFCHFCF2CF3 lub (C5H2F10)

Perfluorowęglowodory (PFC):

— PFC-14, perfluorometan, CF4

— PFC-116, perfluoroetan, C2F6

— PFC-218, perfluoropropan, C3F8

— PFC-318, perfluorocyklobutan, c-C4F8

— Perfluorocyklopropan, c-C3F6

— PFC-3-1-10, perfluorobutan, C4F10

— PFC-4-1-12, perfluoropentan, C5F12

— PFC-5-1-14, perfluoroheksan, C6F14

— PFC-9-1-18, C10F18

Część 3

Metody monitorowania i sprawozdawczości w sektorze LULUCF

Na potrzeby monitorowania i sprawozdawczości w sektorze LULUCF państwa członkowskie wykorzystują jednoznaczne geograficznie dane dotyczące zmiany użytkowania gruntów zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dla krajowych wykazów gazów cieplarnianych. Komisja zapewnia państwom członkowskim odpowiednie wsparcie i pomoc, aby zapewnić spójność i przejrzystość zbieranych danych. Zachęca się państwa członkowskie do zbadania synergii i możliwości konsolidacji sprawozdawczości z innymi odpowiednimi obszarami polityki oraz do dążenia do sporządzania wykazów gazów cieplarnianych umożliwiających interoperacyjność z odpowiednimi elektronicznymi bazami danych i systemami informacji geograficznej, w tym:

a) systemem monitorowania jednostek użytkowania gruntów terenów zasobnych w pierwiastek węgla, zgodnie z definicją w art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b) systemem monitorowania jednostek użytkowania gruntów podlegających ochronie, zdefiniowanych jako tereny objęte co najmniej jedną z następujących kategorii:

— tereny o wysokiej wartości różnorodności biologicznej zdefiniowane w art. 29 ust. 3 dyrektywy (UE) 2018/2001,

— tereny mające znaczenie dla Wspólnoty ustanowione i specjalne obszary ochrony wyznaczone zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG (

34

) oraz jednostki gruntów poza tymi obszarami, które podlegają środkom ochrony i zachowania na mocy art. 6 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w celu realizacji założeń ochrony danego terenu,

— tereny rozrodu i odpoczynku gatunków wymienionych w załączniku IV do dyrektywy 92/43/EWG, które podlegają środkom ochrony na mocy art. 12 tej dyrektywy,

— siedliska przyrodnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do dyrektywy 92/43/EWG, które znajdują się poza terenami mającymi znaczenie dla Wspólnoty lub specjalnymi obszarami ochrony i które przyczyniają się do osiągnięcia przez te siedliska i gatunki właściwego stanu ochrony zgodnie z art. 2 tej dyrektywy lub które mogą podlegać środkom zapobiegawczym i zaradczym na mocy dyrektywy 2004/35/WE (

35

),

— obszary specjalnej ochrony sklasyfikowane zgodnie z art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (

36

) oraz jednostki gruntów poza tymi obszarami, które podlegają środkom ochrony i zachowania na mocy art. 4 dyrektywy 2009/147/WE i art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG w celu realizacji założeń ochrony danego terenu,

— jednostki gruntów objęte środkami ochrony ptaków zgłoszonych jako zagrożone na mocy art. 12 dyrektywy 2009/147/WE w celu spełnienia wymogu określonego w art. 4 ust. 4 zdanie drugie tej dyrektywy, polegającego na dążeniu do uniknięcia zanieczyszczenia lub pogorszenia stanu siedlisk lub spełnienia wymogu określonego w art. 3 tej dyrektywy jakim jest ochrona i zachowanie wystarczającej różnorodności i obszaru naturalnych siedlisk gatunków ptactwa,

— wszelkie inne siedliska, które państwo członkowskie wyznacza do celów równoważnych z celami określonymi w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE;

— jednostki gruntów podlegające środkom wymaganym do ochrony i zapewnienia niepogarszania się stanu ekologicznego tych części wód powierzchniowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

37

),

— naturalne równiny lub obszary zalewowe służące do zatrzymywania wód powodziowych chronione przez państwa członkowskie w związku z zarządzaniem ryzykiem powodziowym na mocy dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

38

),

— obszary chronione wyznaczone przez państwa członkowskie z myślą o osiągnięciu celów dotyczących obszarów chronionych;

c) systemem monitorowania jednostek użytkowania gruntów, które podlegają renaturalizacji, zdefiniowanych jako tereny objęte co najmniej jedną z następujących kategorii:

— tereny mające znaczenie dla Wspólnoty, specjalne obszary ochrony i obszary specjalnej ochrony, o których mowa w lit. b), wraz z jednostkami gruntów poza tymi obszarami, które uznano za wymagające renaturalizacji lub środków kompensacyjnych w celu realizacji założeń ochrony danego terenu,

— siedliska gatunków dzikiego ptactwa, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2009/147/WE, lub wymienione w załączniku I do tej dyrektywy, które znajdują się poza obszarami specjalnej ochrony i które uznano za wymagające środków w zakresie renaturalizacji do celów dyrektywy 2009/147/WE,

— siedliska przyrodnicze wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy poza terenami mającymi znaczenie dla Wspólnoty lub specjalnymi obszarami ochrony i zidentyfikowane jako wymagające środków w zakresie renaturalizacji w celu osiągnięcia właściwego stanu ochrony na mocy dyrektywy 92/43/EWG lub uznane za wymagające środków zaradczych do celów art. 6 dyrektywy 2004/35/WE,

— obszary uznane za wymagające renaturalizacji lub podlegające środkom służącym zapewnieniu niepogarszania się ich stanu zgodnie z planem odbudowy zasobów przyrodniczych mającym zastosowanie w danym państwie członkowskim,

— jednostki gruntów podlegające środkom wymaganym do przywrócenia dobrego stanu ekologicznego części wód powierzchniowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE, lub środkom wymaganym do przywrócenia takich jednolitych części wód do wysokiego stanu ekologicznego, jeżeli jest to wymagane na mocy prawa,

— jednostki gruntów podlegające środkom w zakresie ponownego tworzenia i odtwarzania terenów podmokłych, o których mowa w części B pkt (vii) załącznika VI do dyrektywy 2000/60/WE,

— obszary wymagające odbudowy ekosystemu w celu osiągnięcia dobrego stanu ekosystemu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (

39

);

d) systemem monitorowania następujących jednostek użytkowania gruntów o wysokim ryzyku klimatycznym:

— obszary objęte rekompensatą na podstawie art. 13b ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2018/841,

— obszary, o których mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy 2007/60/WE,

— obszary określone w krajowej strategii przystosowawczej państw członkowskich, charakteryzujące się wysokim ryzykiem naturalnym i spowodowanym przez człowieka, podlegające działaniom na rzecz zmniejszania zagrożenia klęskami żywiołowymi związanymi z klimatem;

e) systemem monitorowania zasobów węgla w glebie z wykorzystaniem między innymi rocznych zbiorów danych z badania terenowego użytkowania gruntów i pokrycia terenu (LUCAS).

Wykaz gazów cieplarnianych umożliwia wymianę i integrację danych między elektronicznymi bazami danych a systemami informacji geograficznej, aby ułatwić ich porównywalność i publiczną dostępność.

W latach 2021–2025 państwa członkowskie stosują metody co najmniej poziomu 1 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych, z wyjątkiem metod stosowanych do rezerwuaru węgla, który stanowi co najmniej 25 % emisji lub pochłaniania w danej kategorii źródła lub pochłaniacza będącej priorytetem w krajowym wykazie państwa członkowskiego, ponieważ jego oszacowanie ma znaczący wpływ na sumaryczny wykaz gazów cieplarnianych tego państwa, jeśli chodzi o bezwzględny poziom emisji i pochłaniania, trend emisji i pochłaniania lub niepewność pod względem emisji i pochłaniania w kategoriach użytkowania gruntów, i w tym przypadku stosuje się metody co najmniej poziomu 2 zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.

Począwszy od przedłożenia wykazu gazów cieplarnianych w 2028 r. państwa członkowskie stosują metody co najmniej poziomu 2 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych; państwa członkowskie jak najwcześniej, a najpóźniej od przedłożenia wykazu gazów cieplarnianych w 2030 r. stosują metody poziomu 3 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych, w odniesieniu do wszystkich szacowanych emisji i pochłaniania w rezerwuarze węgla wchodzącym w zakres jednostek użytkowania gruntów terenów zasobnych w pierwiastek węgla, o których mowa w lit. a), obszarów jednostek użytkowania gruntów objętych ochroną lub renaturalizacją, o których mowa w lit. b) i c), oraz obszarów jednostek użytkowania gruntów w warunkach wysokiego ryzyka klimatycznego w przyszłości, o których mowa w lit. d).

Niezależnie od poprzedniego akapitu, w przypadku gdy obszar objęty którąkolwiek pojedynczą kategorią wymienioną w lit. a)–d) stanowi mniej niż 1 % obszaru zarządzanych gruntów zgłoszonego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie stosują metody co najmniej poziomu 2 zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.

Część 4

Wskaźniki w wykazach

Nazwa wskaźnika

Wskaźnik

TRANSFORMACJA B0

Swoiste emisje CO2 w elektrowniach zawodowych i przemysłowych, t/TJ

Emisje CO2 w zawodowych i przemysłowych elektrowniach cieplnych, kt, podzielone przez wszystkie produkty – produkcja z podziałem na zawodowe i przemysłowe elektrownie cieplne, PJ

TRANSFORMACJA E0

Swoiste emisje CO2 z elektrowni przemysłowych, t/TJ

Emisje CO2 z elektrowni przemysłowych, kt, podzielone przez wszystkie produkty – produkcja z podziałem na przemysłowe elektrownie cieplne, PJ

PRZEMYSŁ A1.1

Intensywność całkowitych emisji CO2 – hutnictwo żelaza i stali, t/mln EUR

Emisje CO2 ogółem dla hutnictwa żelaza i stali, kt, podzielone przez wartość dodaną brutto – hutnictwo żelaza i stali

PRZEMYSŁ A1.2

Intensywność emisji CO2 związanych z energią w przemyśle chemicznym, t/mln EUR

Emisje CO2 związane z energią w przemyśle chemicznym, kt, podzielone przez wartość dodaną brutto – przemysł chemiczny

PRZEMYSŁ A1.3

Intensywność emisji CO2 związanych z energią – przemysł produkcji wyrobów szklanych, garncarskich oraz materiałów budowlanych, t/mln EUR

Emisje CO2 związane z energią w odniesieniu do wyrobów szklanych, garncarskich oraz materiałów budowlanych, kt, podzielone przez wartość dodaną brutto – przemysł wyrobów szklanych, garncarskich oraz materiałów budowlanych

PRZEMYSŁ A1.4

Intensywność emisji CO2 związanych z energią – przemysł spożywczy, produkcji napojów i tytoniowy, t/mln EUR

Emisje CO2 związane z energią w odniesieniu do przemysłu spożywczego, produkcji napojów i tytoniowego, kt, podzielone przez wartość dodaną brutto – przemysł spożywczy, produkcji napojów i tytoniowy, mln EUR (EC95)

PRZEMYSŁ A1.5

Intensywność emisji CO2 związanych z energią – przemysł papierniczy i poligraficzny, t/mln EUR;

Emisje CO2 związane z energią w odniesieniu do przemysłu papierniczego i poligraficznego, kt, wartość dodana brutto – przemysł papierniczy i poligraficzny, mln EUR (EC95)

GOSPODARSTWA DOMOWE A0

Swoiste emisje CO2 z gospodarstw domowych związane z ogrzewaniem pomieszczeń, t/m2

Emisje CO2 z gospodarstw domowych związane z ogrzewaniem pomieszczeń podzielone przez powierzchnię mieszkań zajmowanych na stałe, mln m2

USŁUGI B0

Swoiste emisje CO2 z sektora komercyjnego i instytucjonalnego związane z ogrzewaniem pomieszczeń, kg/m2

Emisje CO2 związane z ogrzewaniem pomieszczeń w sektorze komercyjnym i instytucjonalnym podzielone przez powierzchnię budynków usługowych, mln m2

TRANSPORT B0

Swoiste związane z olejem napędowym emisje CO2 z samochodów osobowych, g/100 km

TRANSPORT B0

Swoiste związane z benzyną emisje CO2 z samochodów osobowych, g/100 km