Artykuł 39

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia nadzorcze w celu interwencji, w ramach sprawowanych przez te organy funkcji, w działalność firm inwestycyjnych w skuteczny i proporcjonalny sposób.

2. Do celów art. 29 i 36, art. 37 ust. 3 i art. 38 niniejszej dyrektywy oraz do celów stosowania rozporządzenia (UE) 2019/2033 właściwe organy muszą dysponować co najmniej uprawnieniami do:

a) wymagania od firm inwestycyjnych posiadania funduszy własnych przewyższających wymogi określone w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, na warunkach określonych w art. 40 niniejszej dyrektywy, lub dostosowania funduszy własnych i aktywów płynnych wymaganych w przypadku istotnych zmian w działalności tych firm inwestycyjnych;

b) wymagania wzmocnienia rozwiązań, procesów, mechanizmów oraz strategii wdrożonych zgodnie z art. 24 i 26;

c) wymagania od firm inwestycyjnych przedstawienia w ciągu roku planu przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi zgodnie z niniejszą dyrektywą i z rozporządzeniem (UE) 2019/2033 określenia terminu wdrożenia tego planu oraz wymagania wprowadzenia poprawek do tego planu dotyczących jego zakresu i terminu jego wdrożenia;

d) wymagania od firm inwestycyjnych stosowania szczególnej polityki w zakresie rezerw lub szczególnego traktowania aktywów w kontekście wymogów w zakresie funduszy własnych;

e) ograniczania działalności, operacji lub sieci firm inwestycyjnych lub żądania zbycia rodzajów działalności, które stwarzają nadmierne ryzyka dla stabilności finansowej firmy inwestycyjnej;

f) wymagania ograniczenia ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością, produktami i systemami firm inwestycyjnych, w tym działalnością zleconą na zasadzie outsourcingu;

g) wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia wysokości zmiennego wynagrodzenia jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy to zmienne wynagrodzenie utrudnia utrzymanie należytej bazy kapitałowej;

h) wymagania od firm inwestycyjnych przeznaczenia zysków netto na zwiększenie funduszy własnych;

i) ograniczenia lub zakazania dokonywania przez firmę inwestycyjną wypłat zysków lub odsetek na rzecz akcjonariuszy, udziałowców lub posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy takie ograniczenie lub taki zakaz nie stanowi niewykonania zobowiązania przez firmę inwestycyjną;

j) nakładania dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenia częstotliwości sprawozdawczości w stosunku do obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, w tym w zakresie sprawozdawczości dotyczącej pozycji kapitałowej i płynności;

k) nakładania szczególnych wymogów dotyczących płynności zgodnie z art. 42;

l) wymagania ujawniania dodatkowych informacji;

m) wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ryzyka, na jakie narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych, aby zapewnić poufność, integralność i dostępność ich procesów, danych i aktywów;

n) wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ekspozycji wobec kontrahenta centralnego lub wyrównania ekspozycji w ramach ich rachunków rozliczeniowych zgodnie z art. 7a rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jeżeli właściwy organ uznaje, że ryzyko koncentracji z tytułu ekspozycji wobec tego kontrahenta centralnego jest nadmierne.

3. Do celów ust. 2 lit. j) właściwe organy mogą nakładać na firmy inwestycyjne dodatkowe obowiązki sprawozdawcze lub zwiększają jej częstotliwość wyłącznie w przypadku, gdy przekazanie informacji nie prowadzi do ich powielenia i gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) zastosowanie ma jeden z przypadków, o których mowa w art. 38 lit. a) i b);

b) właściwy organ uważa, że niezbędne jest zgromadzenie dowodów, o których mowa w art. 38 lit. b);

c) dodatkowe informacje są wymagane do celów procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 36.

Informacje uznaje się za powielone, jeżeli właściwy organ posiada już te same lub zasadniczo takie same informacje, w przypadku gdy organ ten jest w stanie wygenerować te informacje lub może uzyskać je w inny sposób niż wyegzekwowanie wymogu przekazania tych informacji przez firmę inwestycyjną. Właściwy organ nie wymaga przekazania dodatkowych informacji, jeżeli informacje są dostępne właściwemu organowi w innym formacie lub w innym stopniu szczegółowości niż dodatkowe informacje podlegające przekazaniu, a ten inny format lub poziom szczegółowości nie uniemożliwia organowi wygenerowania zasadniczo podobnych informacji.