Artykuł 40

1. Właściwe organy nakładają dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie przeglądów dokonanych zgodnie z art. 36 i 37 stwierdzą, że dana firma inwestycyjna znajduje się w którejkolwiek z następujących sytuacji:

a) firma inwestycyjna jest narażona na ryzyka lub elementy ryzyka, lub stwarza dla innych ryzyka, które są istotne i które nie są pokryte lub są niewystarczająco pokryte wymogiem w zakresie funduszy własnych, a szczególnie wymogami opartymi o współczynnik K, określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033;

b) firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 26, a zastosowanie innych środków nadzorczych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii;

c) korekty związane z ostrożną wyceną portfela handlowego są niewystarczające, aby umożliwić firmie inwestycyjnej, w normalnych warunkach rynkowych, sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie jej pozycji bez ponoszenia istotnych strat;

d) przegląd przeprowadzony zgodnie z art. 37 wykazuje, że niespełnienie wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych prawdopodobnie doprowadzi do nieadekwatnych poziomów kapitału;

e) firma inwestycyjna wielokrotnie nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać adekwatnego poziomu dodatkowych funduszy własnych określonego w art. 41.

2. Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu uznaje się, że wymogi w zakresie funduszy własnych określone w części trzeciej i czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033 nie pokrywają ryzyk lub elementów ryzyka lub pokrywają je w niewystarczającym stopniu jedynie w przypadku, gdy poziomy, rodzaje i struktura kapitału, który właściwy organ uznał za adekwatny na podstawie przeglądu nadzorczego oceny przeprowadzonej przez firmy inwestycyjne zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszej dyrektywy, są wyższe niż wymóg w zakresie funduszy własnych dla firmy inwestycyjnej określony w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Do celów akapitu pierwszego kapitał uznawany za adekwatny może obejmować ryzyka lub elementy ryzyka, które są wyraźnie wyłączone z zakresu wymogu w zakresie funduszy własnych określonego w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

3. Właściwe organy określają poziom dodatkowych funduszy własnych wymaganych na podstawie art. 39 ust. 2 lit. a) jako różnicę między kapitałem uznawanym za adekwatny zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu a wymogiem w zakresie funduszy własnych określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

4. Właściwe organy wymagają od firm inwestycyjnych spełnienia dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), za pomocą funduszy własnych z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) co najmniej trzy czwarte dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych jest spełnione za pomocą kapitału w Tier I;

b) co najmniej trzy czwarte kapitału w Tier I składa się z kapitału podstawowego w Tier I;

c) te fundusze własne nie są wykorzystywane w celu spełnienia któregokolwiek z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2019/2033.

5. Właściwe organy uzasadniają na piśmie swoją decyzję o nałożeniu dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), jasno przedstawiając pełną ocenę elementów, o których mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu. W przypadku określonym w ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu obejmuje to podanie konkretnych powodów, dla których poziom kapitału określony zgodnie z art. 41 ust. 1 nie jest już uznawany za wystarczający.

6. EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia sposobu pomiaru ryzyk i elementów ryzyka, o których mowa w ust. 2, w tym ryzyk lub elementów ryzyka, które są wyraźnie wyłączone z zakresu wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

EUNB zapewnia, aby projekty regulacyjnych standardów technicznych obejmowały orientacyjne wskaźniki ilościowe dla kwot dodatkowych funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), z uwzględnieniem całego zakresu różnych modeli biznesowych i form prawnych, jakie mogą przyjmować firmy inwestycyjne, oraz aby były proporcjonalne w kontekście:

a) obciążeń związanych z ich wdrożeniem, spoczywających na firmach inwestycyjnych i właściwych organach;

b) możliwości, że wyższy poziom wymogów w zakresie funduszy własnych mających zastosowanie w przypadku, gdy firmy inwestycyjne nie stosują modeli wewnętrznych, uzasadnia nałożenie niższych wymogów w zakresie funduszy własnych w ramach oceny ryzyk i elementów ryzyka zgodnie z ust. 2.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

7. Właściwe organy mogą nałożyć dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych zgodnie z ust. 1–6 na firmy inwestycyjne, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, na podstawie oceny indywidualnych przypadków oraz w przypadku gdy właściwy organ uzna to za uzasadnione.