Załącznik IV

CZĘŚĆ A

Cele i ogólne wymogi

Kod transpondera (TC)

1. Cele tej funkcji to:

a) zwiększenie wewnętrznej spójności procesu przydzielania kodów poprzez przypisanie jasnych ról i obowiązków wszystkim zainteresowanym stronom, które są weń zaangażowane, z ogólną skutecznością działania sieci jako nadrzędnym motywem procesu przydzielania kodów;

b) zapewnienie większej przejrzystości przydziałów kodu oraz ich faktycznego wykorzystania, co umożliwi lepszą ocenę ogólnej efektywności sieci;

2. Menedżer sieci przydziela kody transpondera wtórnego radaru dozorowania (SSR) państwom członkowskim i instytucjom zapewniającym służby żeglugi powietrznej optymalizując ich bezpieczną i efektywną dystrybucję z uwzględnieniem:

a) wymogów operacyjnych wszystkich stron zaangażowanych w działalność operacyjną;

b) faktycznych i przewidywanych poziomów ruchu lotniczego;

c) wymaganego wykorzystania kodów transpondera SSR zgodnie z odpowiednimi przepisami regionalnego europejskiego planu żeglugi powietrznej ICAO (Facilities and Services Implementation Document) oraz wytycznych.

3. Menedżer sieci udostępnia w każdym momencie państwom członkowskim, instytucjom zapewniającym służby żeglugi powietrznej oraz państwom trzecim wykaz przydzielonych kodów transpondera SSR, który opisuje pełny i aktualny przydział kodów SSR.

4. Formalny proces ustanawiania, oceny i koordynacji wymogów dotyczących przydzielania kodów transpondera SSR jest wdrażany przez menedżera sieci z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych, cywilnych i wojskowych zastosowań kodów transpondera SSR.

5. Formalny proces określony w pkt 4 obejmuje co najmniej odpowiednie uzgodnione procedury, terminy i parametry skuteczności działania na potrzeby zakończenia następujących działań:

a) składanie aplikacji o przydziały kodów transpondera SSR;

b) ocena aplikacji o przydziały kodów transpondera SSR;

c) koordynacja proponowanych zmian w przydziałach kodów transpondera SSR z państwami członkowskimi zgodnie z wymogami określonymi w części B;

d) okresowy audyt przydziałów kodów oraz potrzeb w tym zakresie w celu optymalizacji sytuacji, w tym ponownego przydziału już istniejących kodów;

e) okresowa zmiana, zatwierdzenie i dystrybucja ogólnego wykazu przydzielonych kodów transpondera SSR, o którym mowa w pkt 3;

f) zgłoszenie, ocena i rozwiązanie nieoczekiwanych konfliktów między przydziałami kodów transpondera SSR;

g) zgłoszenie, ocena i rozwiązanie problemu błędnie przypisanych kodów transpondera SSR, wykrytych w trakcie kontroli niewykorzystania przydzielonych kodów;

h) zgłoszenie, ocena i rozwiązanie problemu nieoczekiwanych niedoborów przydziałów kodów transpondera SSR;

i) udostępnienie danych i informacji zgodnie z wymogami określonymi w części C.

6. Aplikacje o przydział kodów transpondera SSR otrzymane w ramach procesu określonego w pkt 4 są weryfikowane przez menedżera sieci pod kątem zgodności z obowiązującymi w ramach procesu wymogami w zakresie: konwencji formatu i danych, kompletności, dokładności, terminowości i uzasadnienia.

7. Państwa członkowskie zapewniają przypisanie kodów transpondera SSR do statków powietrznych zgodnie z wykazem przydzielonych kodów transpondera SSR, o którym mowa w pkt 3.

8. Menedżer sieci obsługuje, w imieniu państw członkowskich i instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej, scentralizowany system przypisywania kodów transponderom SSR oraz zarządzania automatycznym przypisywaniem kodów transpondera SSR na potrzeby ogólnego ruchu lotniczego.

9. Menedżer sieci wdraża procedury i narzędzia regularnej oceny i weryfikacji faktycznego wykorzystania kodów transpondera SSR przez państwa członkowskie oraz instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej.

10. Menedżer sieci, państwa członkowskie i instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej uzgadniają plany i procedury ułatwiające okresową analizę i identyfikację przyszłych wymogów dotyczących kodów transpondera SSR. Analiza ta obejmuje określenie wpływu wszelkich przewidywalnych niedoborów przydziału kodów transpondera SSR na skuteczność działania.

11. Menedżer sieci opracowuje i aktualizuje podręczniki operacyjne zawierające niezbędne instrukcje oraz informacje umożliwiające realizację funkcji sieciowej zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia. Podręczniki te są rozprowadzane i aktualizowane zgodnie z odpowiednimi procesami zarządzania jakością i dokumentacją.

Kod interrogatora modu S (MIC)

12. Cele tego procesu to:

a) dokonanie skoordynowanego przydziału kodów interrogatorom modu S, zwiększające ogólną efektywność sieci;

b) zapewnienie podstawy regulacyjnej umożliwiającej lepsze egzekwowanie przepisów i lepszy nadzór.

13. Menedżer sieci przydziela kody interrogatora cywilnym i wojskowym interrogatorom modu S optymalizując bezpieczne i efektywne funkcjonowanie systemu dozorowania ruchu lotniczego oraz koordynacji cywilno-wojskowej, z uwzględnieniem:

a) wymogów operacyjnych wszystkich stron zaangażowanych w działalność operacyjną;

b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 262/2009 (1),

c) wymogów w zakresie zarządzania kodami interrogatorów modu S zgodnie z zaleceniami dokumentu „Europejskie zasady i procedury przydziału kodów interrogatorom (IC) modu S wtórnego radaru dozorowania” (dokument ICAO EUR. Doc 024).

14. Menedżer sieci obsługuje, w imieniu państw członkowskich, scentralizowany system przydziału kodów interrogatorom (2) na potrzeby skoordynowanego przydziału kodów interrogatorom modu S.

15. Państwa członkowskie zapewniają scentralizowaną służbę przydziału kodów interrogatorom dla operatorów modu S za pomocą systemu przydziału kodów interrogatora.

16. Menedżer sieci udostępnia w każdym momencie państwom członkowskim, operatorom modu S i państwom trzecim plan przydziału kodów interrogatorom, który przedstawia najnowszy zatwierdzony pełny zbiór przydzielonych kodów interrogatora w regionie europejskim ICAO.

17. Menedżer sieci wdraża formalny proces ustanawiania, oceny i koordynacji wymogów dotyczących przydzielania kodów interrogatora, z uwzględnieniem wszystkich wymaganych, cywilnych i wojskowych, zastosowań kodów interrogatora.

18. Formalny proces określony w pkt 17 obejmuje co najmniej odpowiednie uzgodnione procedury, terminy i parametry skuteczności działania na potrzeby zakończenia następujących działań:

a) złożenie aplikacji o przydział kodu interrogatora;

b) oceny aplikacji o przydział kodu interrogatora;

c) koordynacja z państwami członkowskimi proponowanych zmian w przydziale kodów interrogatorom zgodnie z wymogami określonymi w części B;

d) okresowy audyt przydziału kodów interrogatorom oraz potrzeb w tym zakresie w celu poprawy sytuacji, w tym ponownego rozdzielenia obowiązującego przydziału kodów interrogatora;

e) okresowa zmiana, zatwierdzenie i dystrybucja ogólnego planu przydziału kodów interrogatorom, o którym mowa w pkt 16;

f) zgłoszenie, ocena i rozwiązanie nieoczekiwanych konfliktów kodów interrogatorów między interrogatorami modu S;

g) zgłoszenie, ocena i rozwiązanie problemu nieoczekiwanych niedoborów przydziałów kodów interrogatora;

h) udostępnienie danych i informacji zgodnie z wymogami określonymi w części C.

19. Menedżer sieci weryfikuje aplikacje o przydział kodu interrogatora otrzymane w ramach procedury określonej w pkt 18 pod kątem zgodności z wymogami procedury dotyczącymi konwencji formatu i danych, kompletności, dokładności, terminowości i uzasadnienia.

20. W ramach procedury określonej w pkt 18 menedżer sieci:

a) przeprowadza symulacje aktualizacji planu przydziału kodów interrogatorom na podstawie aplikacji oczekujących na rozpatrzenie;

b) przygotowuje proponowaną aktualizację planu przydziału kodów interrogatorom do zatwierdzenia przez państwa członkowskie, których ona dotyczy;

c) zapewnia, aby proponowana aktualizacja planu przydziału kodów interrogatorom spełniała w możliwie największym stopniu wymogi operacyjne przedstawione w aplikacjach o przydział kodu interrogatora;

d) aktualizuje i przekazuje państwom członkowskim plan przydziału kodów interrogatorom niezwłocznie po jego zatwierdzeniu, bez uszczerbku dla krajowych procedur w zakresie przekazywania informacji na temat interrogatorów modu S używanych przez wojsko.

21. Menedżer sieci wdraża procedury i narzędzia regularnej oceny i weryfikacji faktycznego wykorzystania kodów interrogatora modu S przez cywilnych i wojskowych operatorów modu S.

22. Menedżer sieci, państwa członkowskie i operatorzy modu S uzgadniają plany i procedury na potrzeby okresowej analizy i identyfikacji przyszłych wymogów dotyczących kodów interrogatora modu S. Analiza ta obejmuje określenie wpływu wszelkich przewidywalnych niedoborów przydziału kodów interrogatora na skuteczność działania.

23. Menedżer sieci opracowuje i aktualizuje podręczniki operacyjne zawierające niezbędne instrukcje oraz informacje umożliwiające realizację funkcji sieciowej zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia. Podręczniki te są rozprowadzane i aktualizowane zgodnie z odpowiednimi procesami zarządzania jakością i dokumentacją.

CZĘŚĆ B

Wymogi dotyczące szczególnego mechanizmu konsultacji

Kod transpondera

1. Menedżer sieci ustanawia specjalny mechanizm koordynacji i konsultacji szczegółowych ustaleń dotyczących przydzielania kodów transpondera SSR. Mechanizm ten:

a) zapewnia uwzględnienie wpływu wykorzystywania kodów transpondera SSR w państwach trzecich poprzez udział w ustaleniach roboczych dotyczących zarządzania kodami transpondera SSR, określonych w odpowiednich przepisach regionalnego europejskiego planu żeglugi powietrznej ICAO (Facilities and Services Implementation Document);

b) zapewnia zgodność wykazu przydzielonych kodów transpondera SSR, o którym mowa w części A pkt 3, z planem zarządzania kodami określonym w odpowiednich przepisach regionalnego europejskiego planu żeglugi powietrznej ICAO (Facilities and Services Implementation Document);

c) określa wymogi gwarantujące przeprowadzanie z państwami członkowskimi, których to dotyczy, odpowiednich konsultacji na temat nowych lub zmienionych ustaleń dotyczących zarządzania kodami transpondera SSR;

d) określa wymogi gwarantujące przeprowadzanie przez państwa członkowskie odpowiednich konsultacji na temat nowych lub zmienionych ustaleń dotyczących zarządzania kodami transpondera SSR z wszystkimi zainteresowanymi stronami, których to dotyczy, na poziomie krajowym;

e) zapewnia koordynację strategicznego i taktycznego wykorzystania kodów transpondera SSR z państwami trzecimi, poprzez udział w ustaleniach roboczych dotyczących zarządzania kodami transpondera SSR, określonych w odpowiednich przepisach regionalnego europejskiego planu żeglugi powietrznej ICAO (Facilities and Services Implementation Document);

f) określa minimalne terminy na koordynację i konsultację proponowanych nowych lub zmienionych przydziałów kodu interrogatora dozorowania i transpondera SSR;

g) zapewnia poddanie zmian w wykazie przydzielonych kodów transpondera SSR zatwierdzeniu przez państwa członkowskie, których dotyczy dana zmiana;

h) określa wymogi zapewniające poinformowanie wszystkich zainteresowanych stron o zmianach w wykazie przydzielonych kodów transpondera SSR bezpośrednio po ich zatwierdzeniu, bez uszczerbku dla krajowych procedur przekazywania informacji o wykorzystywaniu kodów transpondera SSR przez władze wojskowe.

2. Menedżer sieci, w porozumieniu z krajowymi władzami wojskowymi, zapewnia wprowadzenie środków niezbędnych do zagwarantowania, że przydział kodów transpondera SSR ani ich wykorzystanie do celów wojskowych nie będą miały negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ani na sprawny przepływ ogólnego ruchu lotniczego.

Kod interrogatora modu S

3. Menedżer sieci ustanawia specjalny mechanizm koordynacji i konsultacji szczegółowych ustaleń dotyczących przydzielania kodów interrogatora modu S. Mechanizm ten:

a) określa minimalne terminy na koordynację i konsultację proponowanych nowych lub zmienionych przydziałów kodu interrogatora modu S;

b) zapewnia poddanie zmian w planie przydziału kodów interrogatorom modu S zatwierdzeniu przez państwa członkowskie, których dotyczy dana zmiana;

c) zapewnia koordynację z państwami trzecimi w zakresie strategicznego i taktycznego wykorzystania kodów interrogatora modu S w drodze ustaleń roboczych dotyczących zarządzania kodami interrogatora modu S;

d) określa wymogi gwarantujące poinformowanie wszystkich zainteresowanych stron o zmianach w planie przydziału kodów interrogatorom modu S bezpośrednio po ich zatwierdzeniu, bez uszczerbku dla krajowych procedur przekazywania informacji o wykorzystywaniu kodów interrogatora modu S i kodów transpondera SSR przez władze wojskowe.

4. Menedżer sieci zapewnia przeprowadzanie z państwami członkowskimi odpowiednich konsultacji na temat nowych lub zmienionych ustaleń dotyczących zarządzania kodami interrogatora modu S w drodze wspólnego procesu decyzyjnego.

5. Menedżer sieci, w porozumieniu w krajowymi władzami wojskowymi, zapewnia wprowadzenie środków niezbędnych do zagwarantowania, że przydział kodów interrogatora modu S ani ich wykorzystanie do celów wojskowych nie będą miały negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ani na sprawny przepływ ogólnego ruchu lotniczego.

CZĘŚĆ C

Wymogi dotyczące udostępniania danych

Kod transpondera

1. Składane aplikacje w sprawie nowych lub zmienionych przydziałów kodów transpondera SSR muszą spełniać obowiązujące w ramach procesu określonego w części A pkt 4 wymogi odnośnie do konwencji formatu i danych, kompletności, dokładności, terminowości i uzasadnienia.

2. Państwa członkowskie przekazują menedżerowi sieci – w uzgodnionych terminach wyznaczonych przez menedżera sieci – następujące dane i informacje, aby pomóc w realizacji funkcji sieciowej w odniesieniu do kodów transpondera SSR:

a) aktualny rejestr dotyczący przydzielenia i wykorzystania wszystkich kodów transpondera SSR w obszarze, za który są odpowiedzialne, z zastrzeżeniem ewentualnych ograniczeń związanych z bezpieczeństwem, dotyczących pełnego ujawnienia szczególnych przydziałów do celów wojskowych kodów niewykorzystywanych przez ogólny ruch lotniczy;

b) uzasadnienie wykazujące, że istniejące i wnioskowane przydziały kodów transpondera SSR stanowią minimum niezbędne do spełnienia wymogów operacyjnych;

c) szczegółowe informacje na temat wszelkich przydziałów kodu transpondera SSR, które nie są już potrzebne do celów operacyjnych i które mogą zostać zwolnione do ponownego rozdzielenia w obrębie sieci;

d) zgłoszenia wszelkich faktycznych i nieoczekiwanych niedoborów przydziałów kodu transpondera SSR;

e) szczegółowe informacje na temat wszelkich zmian planowania instalacji lub statusu operacyjnego systemów lub ich elementów, które mogą mieć wpływ na przypisywanie kodów transpondera SSR do lotów.

3. Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej przekazują menedżerowi sieci – w uzgodnionych terminach wyznaczonych przez menedżera sieci – następujące dane i informacje, aby pomóc w realizacji funkcji sieciowej w odniesieniu do kodów transpondera SSR:

a) skorelowane raporty o pozycji w ramach rozszerzonego systemu taktycznego zarządzania przepływem, zawierające kody transpondera SSR przypisane na potrzeby ogólnego ruchu lotniczego, gdzie loty wykonuje się zgodnie z przepisami o lotach według wskazań przyrządów;

b) zgłoszenia wszelkich zaistniałych nieprzewidzianych konfliktów i sytuacji niebezpiecznych spowodowanych przez operacyjne przypisanie kodów transpondera SSR, w tym informacje o sposobie rozwiązania konfliktu.

4. Odpowiedzi państw członkowskich oraz instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej w ramach koordynacji proponowanych zmian w przydziałach kodów transpondera SSR oraz aktualizacje wykazu przydzielonych kodów transpondera SSR zawierają co najmniej:

a) wskazanie, czy przewiduje się wystąpienie jakichkolwiek konfliktów kodów transponderów SSR lub sytuacji niebezpiecznych wynikających z ich przydziału, czy nie;

b) potwierdzenie, czy będzie to miało negatywny wpływ na wymogi operacyjne lub efektywność, czy nie;

c) potwierdzenie, że zmiany w przydziałach kodów transpondera SSR mogą zostać wdrożone w żądanych terminach.

Kod interrogatora modu S

5. Składane aplikacje w sprawie nowych lub zmienionych przydziałów kodów interrogatora muszą spełniać obowiązujące w ramach procesu określonego w części A pkt 17 wymogi odnośnie do: formatu i danych, kompletności, dokładności, terminowości i uzasadnienia.

6. Państwa członkowskie przekazują menedżerowi sieci – w uzgodnionych terminach wyznaczonych przez menedżera sieci – następujące dane i informacje, aby pomóc w realizacji przydziału kodów interrogatorom:

a) parametry interrogatorów modu S określone w rozporządzeniu (WE) nr 262/2009;

b) szczegółowe informacje na temat wszelkich zmian planowania instalacji lub statusu operacyjnego interrogatorów modu S lub ich elementów, które mogą mieć wpływ na przydział kodów interrogatorom modu S;

c) uzasadnienie wykazujące, że istniejące i wnioskowane przydziały kodu interrogatora modu S stanowią minimum niezbędne do spełnienia wymogów operacyjnych;

d) szczegółowe informacje na temat wszelkich przydziałów kodu interrogatora, które nie są już potrzebne do celów operacyjnych i które mogą zostać zwolnione do ponownego rozdzielenia w obrębie sieci;

e) zgłoszenia wszelkich faktycznych i nieoczekiwanych niedoborów przydziałów kodu interrogatora.

7. Menedżer sieci wykorzystuje odpowiedzi udzielone przez państwa członkowskie na propozycję planu przydziału kodów interrogatorom, w tym:

a) określenie jakiegokolwiek przewidywanego konfliktu kodów interrogatorów modu S lub ryzyka spowodowanego ich przydziałem;

b) potwierdzenie, czy będzie to miało negatywny wpływ na wymogi operacyjne lub efektywność, czy nie;

c) potwierdzenie, że zmiany w przydziałach kodu interrogatora modu S mogą zostać wdrożone w żądanych terminach.

8. Menedżer sieci wspiera państwa członkowskie w rozwiązywaniu konfliktów MIC zgłaszanych przez państwa członkowskie lub operatorów modu S.

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 262/2009 z dnia 30 marca 2009 r. ustanawiające wymogi w zakresie skoordynowanego przydziału i stosowania kodów interrogatorów modu S dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 20).

(2) Zdefiniowany w art. 2 ust. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 262/2009.