Artykuł 5

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625 właściwy organ może zezwolić na przeprowadzenie badania przedubojowego zwierząt przeznaczonych do uboju w gospodarstwie pochodzenia zgodnie z kryteriami i warunkami określonymi w ust. 2 i art. 6.

2. W odniesieniu do wszystkich gatunków stosuje się następujące kryteria i warunki:

a) przeprowadzane są kontrole rejestrów lub dokumentacji w gospodarstwie pochodzenia, w tym weryfikacja informacji dotyczących łańcucha żywnościowego;

b) podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze ułatwia indywidualne badanie zwierząt, jeżeli jest to wymagane;

c) badania przedubojowe na terenie gospodarstwa pochodzenia obejmują badanie kliniczne zwierząt w celu ustalenia, czy:

(i) występuje u nich choroba lub stan, które mogą być przenoszone na zwierzęta lub ludzi przy obróbce lub przez spożycie mięsa takich zwierząt, lub też czy zachowują się, indywidualnie lub zbiorowo, w sposób wskazujący, że taka choroba wystąpiła;

(ii) wykazują ogólne zaburzenia w zachowaniu, objawy choroby lub nieprawidłowości, które mogą powodować, że mięso z takich zwierząt nie jest zdatne do spożycia przez ludzi;

(iii) istnieją dowody lub powody, aby podejrzewać, że u zwierząt tych mogą występować pozostałości chemiczne przekraczające poziomy ustanowione w prawodawstwie Unii lub pozostałości substancji zabronionych;

(iv) występują u nich oznaki wskazujące na problemy związane z dobrostanem zwierząt, w tym są nadmiernie zabrudzone;

(v) nadają się do transportu;

d) kontrole i badanie przedubojowe na terenie gospodarstwa pochodzenia, o których mowa w lit. a), b) i c), przeprowadzane są przez urzędowego lekarza weterynarii;

e) zwierzęta zdatne do uboju są właściwie identyfikowane i oddzielane od innych zwierząt oraz wysyłane do rzeźni bezpośrednio z gospodarstwa pochodzenia;

f) dla zwierząt zdatnych do uboju wydaje się świadectwo zdrowia określone w części I załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/628. Świadectwo zdrowia towarzyszy zwierzętom w drodze do rzeźni lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie. W świadectwie zdrowia zapisuje się wszelkie uwagi istotne dla późniejszej kontroli mięsa.

3. W rzeźni przeprowadza się następujące dodatkowe kontrole zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625 i art. 3 niniejszego rozporządzenia:

a) regularna weryfikacja wypełniania przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze obowiązku zapewnienia prawidłowej identyfikacji zwierząt;

b) regularna weryfikacja tego, czy przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt są przestrzegane podczas transportu i w chwili przybycia zwierząt do rzeźni, oraz czy występują objawy świadczące o stanie mogącym mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt.

4. W przypadku gdy zwierzęta nie są poddawane ubojowi w ciągu trzech dni – lub 28 dni w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 5 – od daty wydania świadectwa zdrowia, o którym mowa w ust. 2 lit. f):

a) jeżeli zwierzęta nie zostały wysłane z gospodarstwa pochodzenia do rzeźni, przeprowadza się dodatkowe badanie przedubojowe i wydaje się nowe świadectwo zdrowia;

b) jeżeli zwierzęta są już w drodze do rzeźni lub znajdują się w rzeźni, można zezwolić na ubój niezwłocznie po dokonaniu oceny przyczyny opóźnienia, o ile zwierzęta zostaną poddane dodatkowemu badaniu przedubojowemu zgodnie z art. 11 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 (

6

).