Artykuł 7

1. Badania poubojowe, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625, mogą być przeprowadzane przez urzędowego pracownika pomocniczego na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii, z zastrzeżeniem zgodności z rozdziałem II załącznika II do niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełnione są następujące kryteria i warunki:

a) czynności związane z ubojem lub z obróbką dziczyzny przeprowadza się w rzeźni o niskiej wydajności lub w zakładzie obróbki dziczyzny niskiej wydajności, które dokonują uboju lub obróbki:

(i) mniej niż 1 000 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza rocznie; lub

(ii) mniej niż 150 000 sztuk drobiu, zajęczaków i drobnej zwierzyny łownej rocznie;

b) właściwy organ może podwyższyć progi określone w lit. a), zapewniając stosowanie odstępstwa w przypadku najmniejszych rzeźni i zakładów obróbki dziczyzny spełniających wymogi definicji rzeźni o niskiej wydajności lub zakładu obróbki dziczyzny o niskiej wydajności, oraz pod warunkiem że łączna roczna produkcja tych zakładów nie przekracza 5 % całkowitej ilości świeżego mięsa wyprodukowanego w danym państwie członkowskim:

(i) w odniesieniu do odnośnych gatunków;

(ii) w odniesieniu do wszystkich zwierząt kopytnych łącznie;

(iii) w odniesieniu do całego drobiu łącznie; lub

(iv) w odniesieniu do wszystkich ptaków i zajęczaków łącznie;

w takim przypadku właściwe organy notyfikują takie odstępstwo oraz przekazują dowody na poparcie tego odstępstwa zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1535 (

8

);

c) zakład, którego to dotyczy, posiada wystarczającą infrastrukturę do przechowywania mięsa wykazującego nieprawidłowości oddzielnie od innego mięsa, dopóki urzędowy lekarz weterynarii nie będzie mógł osobiście przeprowadzić kontroli mięsa wykazującego nieprawidłowości;

d) urzędowy lekarz weterynarii jest obecny w zakładzie przynajmniej raz dziennie, w tym regularnie podczas uboju;

e) właściwy organ wdrożył procedurę regularnej oceny pracy urzędowych pracowników pomocniczych w tych zakładach, łącznie z:

(i) monitorowaniem działań indywidualnych;

(ii) weryfikacją dokumentacji dotyczącej wyników badań i porównaniem jej z odpowiednimi tuszami;

(iii) kontrolą tusz w pomieszczeniach magazynowych;

f) właściwy organ przeprowadził analizę ryzyka, uwzględniając co najmniej następujące elementy:

(i) liczbę zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce w ciągu godziny lub dnia;

(ii) gatunki i klasy zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce;

(iii) wydajność zakładu;

(iv) historyczne dane z przeprowadzonego uboju lub obróbki;

(v) skuteczność wszelkich dodatkowych środków w łańcuchu żywnościowym przyjętych w celu zagwarantowania bezpieczeństwa żywności w odniesieniu do zwierząt przeznaczonych do uboju;

(vi) skuteczność procedur opartych na analizie zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP);

(vii) dokumentację audytu;

(viii) historyczną dokumentację prowadzoną przez właściwy organ i dotyczącą badań przedubojowych i poubojowych.

2. Do celów ust. 1 lit. a) ppkt (i) stosuje się przeliczniki określone w art. 17 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009. Jednak w przypadku owiec i kóz oraz małych (< 100 kg wagi żywej) jeleniowatych stosuje się przelicznik wynoszący 0,05 dużej jednostki przeliczeniowej inwentarza, a w przypadku innych dużych zwierząt dzikich – przelicznik wynoszący 0,2 dużej jednostki przeliczeniowej inwentarza.