Artykuł 7

1. W celu ustalenia zgodności producenta z docelowymi indywidualnymi poziomami emisji CO2 w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2039 uwzględnia się jego jednostki emisji lub długi emisyjne, określone zgodnie z pkt 5 załącznika I, które odpowiadają liczbie nowych pojazdów ciężkich producenta w danym okresie sprawozdawczym, pomnożonej przez:

a) różnicę pomiędzy ścieżką redukcji emisji CO2, o której mowa w ust. 2, dla okresu sprawozdawczego roku 2025, a średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta dla okresów sprawozdawczych w latach 2025–2029 oraz różnicę między ścieżką redukcji emisji CO2 dla okresów sprawozdawczych innych niż w latach 2025–2029 a średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta dla tego samego okresu sprawozdawczego, jeżeli różnica ta jest dodatnia („jednostki emisji”); lub

b) różnicę pomiędzy średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 i docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta, jeżeli różnica ta jest dodatnia („długi emisyjne”).

Jednostki emisji są nabywane w okresach sprawozdawczych w latach 2019–

2039 . Jednostki emisji nabyte w okresach sprawozdawczych w latach 2019–2024 uwzględnia się jednak wyłącznie w celu ustalania zgodności producenta z docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 na okres sprawozdawczy roku 2025.

Długi emisyjne są nabywane są w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2039. Całkowity dług emisyjny producenta nie może jednak przekroczyć 5 % docelowego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta pomnożonego przez liczbę pojazdów ciężkich danego producenta w tym okresie (zwany dalej „limitem długu emisyjnego”).

Jednostki emisji i długi emisyjne nabyte w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2039, w stosownych przypadkach, są przenoszone z jednego okresu sprawozdawczego na następny okres sprawozdawczy. Wszelkie pozostałe długi emisyjne zostaną jednak rozliczone w okresach sprawozdawczych roku 2029, 2034 i 2039. Przy ustalaniu, czy producent przestrzega docelowego indywidualnego poziomu emisji CO2, bierze się pod uwagę jednostki emisji wyłącznie w jednym z okresów sprawozdawczych z 7 lat następujących po okresie sprawozdawczym, w którym zostały one nabyte.

2. Ścieżki redukcji emisji CO2 ustala się dla każdego producenta zgodnie z pkt 5.1.2 załącznika I na podstawie następujących ścieżek liniowych:

a) między emisjami odniesienia CO2 a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2025 lub 2030, jak określono w art. 3a ust. 1 lit. a) i b);

b) między docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2025 a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2030, jak określono w art. 3a ust. 1 lit. b);

c) między docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2030 a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2035, jak określono w art. 3a ust. 1 lit. c); oraz

d) między docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2035 a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2040, jak określono w art. 3a ust. 1 lit. d).