Załącznik II

Na potrzeby zgodności i weryfikacji zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia pomiary i obliczenia wykonuje się przy użyciu zharmonizowanych norm, których numery referencyjne zostały opublikowane w tym celu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub przy użyciu innych wiarygodnych, dokładnych i powtarzalnych metod, uwzględniających powszechnie uznane najnowsze osiągnięcia w tej dziedzinie, a także zgodnie z następującymi przepisami.

1. W PRZYPADKU SILNIKÓW

Różnica między mechaniczną mocą wyjściową a elektryczną mocą wejściową wynika ze strat zachodzących w silniku. Straty ogółem określa się przy użyciu następujących metod ona podstawie temperatury znamionowej otoczenia wynoszącej 25 °C:

— silniki jednofazowe: pomiar bezpośredni: wejście-wyjście,

— trójfazowe silniki indukcyjne: suma strat: straty resztkowe.

Dla siedmiu punktów pracy zgodnie z pkt 13 załącznika I.2 straty określa się jednak albo na podstawie bezpośredniego pomiaru wejścia-wyjścia, albo na podstawie obliczeń.

2. W PRZYPADKU UKŁADÓW BEZSTOPNIOWEJ REGULACJI OBROTÓW

W celu określenia klasy IE należy ustalić straty mocy w układach bezstopniowej regulacji obrotów przy 100 % znamionowego prądu wytwarzającego moment obrotowy i 90 % znamionowej częstotliwości stojana silnika.

Straty określa się zgodnie z jedną z następujących metod:

— metoda wejście-wyjście, lub

— metoda kalorymetrii.

Częstotliwość załączania próby wynosi 4 kHz do poziomu 111kVA (90 kW), a powyżej tego poziomu wynosi 2 kHz albo jest zgodna z domyślnymi ustawieniami fabrycznymi określonymi przez producenta.

Dopuszczalne jest mierzenie strat układu bezstopniowej regulacji obrotów przy częstotliwości do 12 Hz zamiast zera.

Producenci lub ich upoważnieni przedstawiciele mogą również stosować metodę określania pojedynczej straty. Obliczenia należy wykonać w odniesieniu do danych producenta komponentu o typowych wartościach w zakresie półprzewodników mocy w rzeczywistej temperaturze roboczej układu bezstopniowej regulacji obrotów lub przy maksymalnej temperaturze roboczej określonej w arkuszu danych. W przypadku braku danych producenta komponentu, straty wyznacza się przy pomocy pomiarów. Dopuszczalne są kombinacje strat wyliczonych i zmierzonych. Różne indywidualne straty oblicza się lub mierzy oddzielnie, a straty ogółem oblicza się jako sumę wszystkich strat indywidualnych.