Załącznik III

Określone w niniejszym załączniku dopuszczalne odchylenia na potrzeby weryfikacji odnoszą się wyłącznie do prowadzonej przez organy państwa członkowskiego weryfikacji wartości deklarowanych i nie mogą być stosowane przez producenta, importera ani upoważnionego przedstawiciela jako dopuszczalne odchylenia do określania wartości w dokumentacji technicznej ani do interpretowania tych wartości w celu zapewnienia zgodności lub przekazania informacji o lepszej efektywności w jakikolwiek sposób.

W przypadku gdy dany model został zaprojektowany tak, aby miał możliwość wykrywania, że jest testowany (np. poprzez rozpoznanie warunków testowych lub cyklu testowego) i reagowania na taką sytuację w szczególny sposób poprzez automatyczną zmianę swojego działania w trakcie testu w celu osiągnięcia bardziej korzystnego poziomu w zakresie któregokolwiek z parametrów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub podanych w dokumentacji technicznej bądź ujętych w jakiejkolwiek przekazanej dokumentacji, dany model i wszystkie modele równoważne uznaje się za niezgodne.

W ramach weryfikacji zgodności modelu produktu z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/125/WE, organy państw członkowskich stosują na potrzeby wymogów, o których mowa w załączniku I, poniższą procedurę.

1) Organy państwa członkowskiego poddają weryfikacji tylko jeden egzemplarz danego modelu.

2) Model uznaje się za zgodny z mającymi zastosowanie wymogami, jeżeli:

a) wartości podane w dokumentacji technicznej zgodnie z pkt 2 załącznika IV do dyrektywy 2009/125/WE (wartości deklarowane) oraz, w stosownych przypadkach, wartości zastosowane do obliczenia tych wartości nie są korzystniejsze dla producenta, importera lub upoważnionego przedstawiciela niż wyniki odpowiadających im pomiarów wykonanych zgodnie z lit. g) wspomnianego przepisu; oraz

b) wartości deklarowane spełniają wszelkie wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, a żadne wymagane informacje o produkcie opublikowane przez producenta lub importera nie zawierają wartości, które są bardziej korzystne dla producenta, importera lub upoważnionego przedstawiciela niż wartości deklarowane; oraz

c) gdy organy państwa członkowskiego kontrolują jeden egzemplarz danego modelu, wartości ustalone (wartości istotnych parametrów oraz wartości wyliczone na podstawie tych pomiarów) są zgodne z odpowiednimi dopuszczalnymi odchyleniami na potrzeby weryfikacji określonymi w tabeli 7.

3) Jeżeli wyniki określone w pkt 2 lit. a) lub b) nie zostaną osiągnięte, uznaje się, że model i wszystkie modele równoważne nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia.

4) W przypadku nieuzyskania wyniku, o którym mowa w pkt 2 lit. c):

a) przez modele produkowane w liczbie mniejszej niż pięć sztuk rocznie, w tym modele równoważne, model i wszystkie modele równoważne uznaje się za niezgodne z niniejszym rozporządzeniem;

b) przez modele produkowane w liczbie nie mniejszej niż pięć sztuk rocznie, w tym modele równoważne, organy państwa członkowskiego wybierają dodatkowo trzy egzemplarze tego samego modelu do zbadania. Alternatywnie trzy wybrane dodatkowe egzemplarze mogą być egzemplarzami jednego modelu równoważnego lub kilku modeli równoważnych.

5) Model uznaje się za zgodny z mającymi zastosowanie wymogami, jeżeli odnosząca się do wspomnianych trzech egzemplarzy średnia arytmetyczna wartości ustalonych pozostaje w zgodzie z odpowiednimi dopuszczalnymi odchyleniami na potrzeby weryfikacji podanymi w tabeli 7.

6) Jeżeli wyniki określone w pkt 5 nie zostaną uzyskane, uznaje się, że model i wszystkie modele równoważne nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia.

7) Po podjęciu decyzji w sprawie niezgodności modelu zgodnie z pkt 3, 6 lub akapitem drugim niniejszego załącznika organy państwa członkowskiego niezwłocznie przekazują wszelkie istotne informacje organom pozostałych państw członkowskich oraz Komisji.

Organy państwa członkowskiego stosują metody pomiarów i obliczeń określone w załączniku II.

Ze względu na ograniczenia transportowe związane z masą i wielkością silników o znamionowej mocy wyjściowej wynoszącej 375–1 000 kW organy państw członkowskich mogą zadecydować o przeprowadzeniu procedury weryfikacji w zakładzie producenta lub importera przed oddaniem produktów do eksploatacji. Państwo członkowskie może przeprowadzić przedmiotową weryfikację przy użyciu własnych urządzeń badawczych.

Jeżeli planuje się testy w ramach odbioru fabrycznego takich silników, w ramach których będą sprawdzane parametry określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, organy państwa członkowskiego mogą zdecydować o zastosowaniu obserwacji badań w czasie przedmiotowych testów w ramach odbioru fabrycznego w celu zgromadzenia wyników badań, które będzie z kolei można wykorzystać na potrzeby weryfikacji zgodności silnika objętego kontrolą. Organy mogą zwrócić się do producenta, upoważnionego przedstawiciela lub importera z wnioskiem o ujawnienie informacji dotyczących wszelkich testów w ramach odbioru fabrycznego istotnych dla obserwacji badań.

W przypadkach wymienionych w dwóch powyższych akapitach organy państw członkowskich muszą poddać weryfikacji tylko jeden egzemplarz danego modelu. Jeżeli wyniki określone w pkt 2 lit. c) nie zostaną uzyskane, uznaje się, że model i wszystkie modele równoważne nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia.

Do celów wymagań, o których mowa w niniejszym załączniku, organy państwa członkowskiego stosują wyłącznie dopuszczalne odchylenia określone w tabeli 7 i stosują wyłącznie procedurę opisaną w pkt 1–7. Odnośnie do parametrów w tabeli 7 nie stosuje się innych odchyleń, takich jak odchylenia określone w zharmonizowanych normach, ani innej metody pomiaru.

Tabela 7

Dopuszczalne odchylenia na potrzeby weryfikacji

Parametry

Dopuszczalne odchylenia na potrzeby weryfikacji

Straty całkowite (1–η) w przypadku silników o mocy znamionowej nie mniejszej niż 0,12 kW oraz nie większej niż 150 kW.

Wartość ustalona nie może przekraczać wartości (1–η) obliczonej w oparciu o wartość deklarowaną η o więcej niż 15 %.

Straty całkowite (1–η) w przypadku silników o mocy znamionowej powyżej 150 kW oraz nie większej niż 1 000 kW.

Wartość ustalona nie może przekraczać wartości (1–η) obliczonej w oparciu o wartość deklarowaną η o więcej niż 10 %.

Straty całkowite w przypadku układów bezstopniowej regulacji obrotów.

Wartość ustalona nie może przekraczać wartości deklarowanej o więcej niż 10 %.

(*1)

W przypadku badania trzech dodatkowych egzemplarzy zgodnie z pkt 4 lit. b) wartość ustalona oznacza średnią arytmetyczną wartości ustalonych dla tych trzech dodatkowych egzemplarzy.