Artykuł 66

1. Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate zapewniają, by zwierzętom tym zawsze towarzyszył ich unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 od podmiotów nie można wymagać, by zapewniały, aby utrzymywanym zwierzętom koniowatym towarzyszył ich unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny, kiedy zwierzęta te:

a) są utrzymywane w stajni lub na pastwisku, a unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny może być niezwłocznie okazany przez podmiot utrzymujący koniowate lub przez podmiot prowadzący zakład, w którym utrzymuje się zwierzę;

b) są tymczasowo użytkowane wierzchowo, zaprzęgowo, pociągowo lub są oprowadzane:

(i) w pobliżu zakładu, w którym zwierzę jest utrzymywane w państwie członkowskim;

lub

(ii) podczas transhumancji zwierząt na zarejestrowane pastwiska letniego wypasu i z takich pastwisk, pod warunkiem że możliwe jest przedstawienie w zakładzie wyjazdu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego;

c) są nieodsadzonymi zwierzętami koniowatymi towarzyszącymi swojej matce lub klaczy matce zastępczej;

d) uczestniczą w treningu lub badaniu w ramach zawodów jeździeckich, wyścigów lub wydarzenia, które wymaga od nich tymczasowego opuszczenia zakładu, w którym odbywa się trening, konkurs, wyścig lub wydarzenie;

e) są przemieszczane lub transportowane w sytuacji nadzwyczajnej związanej z samym zwierzęciem lub z zakładem, w którym są utrzymywane.

3. Podmioty utrzymujące utrzymywane koniowate nie przemieszczają zwierzęcia koniowatego, któremu towarzyszy tymczasowy dokument, o którym mowa w art. 61 ust. 2, do rzeźni.

4. Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate zwracają unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny do właściwego organu, który ten dokument wystawił, lub do organu, który wydał dokument i któremu to zadanie przydzielono, zgodnie z informacjami odczytanymi z niepowtarzalnego kodu po śmierci lub utracie zwierzęcia koniowatego.