Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych

Załącznik I

W mocy

WYMOGI DOTYCZĄCE ZATWIERDZANIA ZAKŁADÓW OPISANYCH W CZĘŚCI II TYTUŁ I ROZDZIAŁY 2, 3 I 4

CZĘŚĆ 1

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5

1. Wymogi dotyczące izolacji i środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a) należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych;

b) w dowolnym momencie w zakładzie lub w każdym z odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejsc trzymania zwierząt w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

c) na zasadzie odstępstwa od wymogu odseparowania gatunków zwierząt kopytnych, o którym mowa w lit. b), zwierzęta z gatunków owiec i kóz mogą być w dowolnym momencie trzymane razem w zakładzie lub w tym samym odseparowanym ze względów epidemiologicznych miejscu trzymania zwierząt w zakładzie;

d) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

e) obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

f) po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna.

2. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a) należy zapewnić odpowiedni sprzęt oraz odpowiednie obiekty do celów załadunku i rozładunku zwierząt kopytnych;

b) należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania zwierząt kopytnych; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami gospodarskimi na zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

c) należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, zielonki, zużytej ściółki i obornika;

d) należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

e) należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku zwierząt kopytnych.

3. Wymogi dotyczące pracowników zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a) pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:

(i) postępowania ze zwierzętami kopytnymi utrzymywanymi w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania im odpowiedniej opieki;

(ii) technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

4. Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad zakładami zajmującymi się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a) podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i) sprawowania nadzoru nad gromadzeniem zwierząt kopytnych;

(ii) dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3;

(iii) przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla zwierząt kopytnych;

b) podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 2

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6

1. Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:

a) należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla drobiu;

b) w dowolnym momencie w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

c) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

d) obszary, na których utrzymywany jest drób, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii drobiu oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

e) po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

f) goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot.

2. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:

a) w zakładzie musi znajdować się wyłącznie drób;

b) należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zużytej ściółki i obornika;

c) drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi spoza zakładu;

d) należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

e) należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku drobiu;

f) w zakładzie muszą panować dobre warunki higieniczne oraz należy zapewnić możliwość monitorowania stanu zdrowia.

3. Wymogi dotyczące pracowników zakładów zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:

a) pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:

(i) postępowania z drobiem utrzymywanym w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania zwierzętom odpowiedniej opieki;

(ii) technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

4. Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad zakładami zajmującymi się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:

a) podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i) sprawowania nadzoru nad gromadzeniem drobiu;

(ii) dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3;

(iii) przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla drobiu;

b) podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 3

Wymogi dotyczące zatwierdzania wylęgarni, o których to wymogach mowa w art. 7

1. Wymogi dotyczące środków bioasekuracji w wylęgarniach, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:

a) jaja wylęgowe drobiu muszą pochodzić z zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób rozpłodowy albo z innych zatwierdzonych wylęgarni drobiu;

b) między momentem przywozu do wylęgarni a procesem inkubacji lub w momencie ich wysyłki jaja muszą być oczyszczane i odkażane, chyba że zostały już wcześniej odkażone w zakładzie pochodzenia;

c) oczyszczaniu i odkażaniu należy poddawać:

(i) inkubatory i sprzęt po wylęgu;

(ii) materiały opakowaniowe po każdym użyciu, chyba że są to materiały jednorazowego użytku, które są niszczone po pierwszym użyciu;

d) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

e) należy zapewnić odzież ochronną dla gości;

f) należy zapewnić odpowiednią odzież roboczą dla pracowników oraz przekazać kodeks postępowania zawierający zasady dotyczące higieny.

2. Wymogi dotyczące nadzoru nad wylęgarniami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:

a) podmiot musi wdrażać program kontroli jakości mikrobiologicznej zgodnie z załącznikiem II część 1;

b) podmiot prowadzący wylęgarnię musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym zakład utrzymujący drób, z którego pochodzą jaja wylęgowe, w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu.

3. Wymogi dotyczące obiektów oraz sprzętu w wylęgarniach, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:

a) wylęgarnie muszą być fizycznie i funkcjonalnie oddzielone od obiektów, w których utrzymuje się drób lub wszelkie inne ptaki;

b) należy oddzielać wymienione poniżej jednostki funkcjonalne oraz sprzęt:

(i) składowanie i sortowanie jaj;

(ii) dezynfekcja jaj;

(iii) inkubacja wstępna;

(iv) inkubacja jaj wylęgowych;

(v) określanie płci oraz szczepienie jednodniowych piskląt;

(vi) pakowanie jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt do wysyłki;

c) jednodniowe pisklęta lub jaja wylęgowe utrzymywane w wylęgarni nie mogą mieć styczności z gryzoniami ani ptakami poza wylęgarnią;

d) podstawę prowadzonych działań muszą stanowić jednokierunkowy obieg jaj wylęgowych, sprzęt przenośny i personel;

e) należy zapewnić odpowiednie naturalne lub sztuczne światło, przepływ powietrza oraz systemy regulacji temperatury;

f) należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w wylęgarni;

g) należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku jednodniowych piskląt i jaj wylęgowych.

4. Wymogi dotyczące pracowników mających kontakt z jajami wylęgowymi i jednodniowymi pisklętami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:

a) pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć w tym celu specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

5. Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad wylęgarniami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:

a) podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i) dokonywania inspekcji wylęgarni w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1–4;

(ii) zapewnienia certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt;

b) podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 5 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 4

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8

1. Wymogi dotyczące środków bioasekuracji w zakładach utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:

a) jaja wylęgowe należy:

(i) zbierać w krótkich odstępach czasu, co najmniej raz dziennie oraz jak najszybciej po ich zniesieniu;

(ii) jak najszybciej oczyszczać i dezynfekować, chyba że dezynfekcja ma miejsce w wylęgarni w tym samym państwie członkowskim;

(iii) umieszczać w nowym albo w czystym i zdezynfekowanym opakowaniu;

b) jeżeli w zakładzie znajdują się gatunki drobiu Galliformes i Anseriformes jednocześnie, należy je od siebie jednoznacznie oddzielić;

c) po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowego stada musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

d) goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot;

e) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

2. Wymogi dotyczące nadzoru nad zakładami utrzymującymi drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:

a) podmiot musi wdrożyć program nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, oraz musi działać zgodnie z tym programem;

b) podmiot prowadzący zakład musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym wylęgarnię przeznaczenia jaj wylęgowych w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu.

3. Wymogi dotyczące obiektów oraz sprzętu w zakładach utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:

a) rozmieszczenie i rozplanowanie obiektów musi być zgodne z realizowanym rodzajem produkcji;

b) w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób:

(i) z samego zakładu;

lub

(ii) z innych zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób;

lub

(iii) z zatwierdzonych wylęgarni drobiu;

lub

(iv) który wprowadzono do Unii z dopuszczonych państw trzecich i terytoriów;

c) drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi z zewnątrz;

d) obiekty zapewniają dobre warunki higieniczne i umożliwiają prowadzenie monitorowania zdrowia;

e) należy zapewnić możliwość łatwego oczyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w zakładzie;

f) zakład musi posiadać odpowiedni sprzęt zgodny z realizowanym rodzajem produkcji, który będzie dostępny w celu czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu w najbardziej odpowiednim miejscu w zakładzie.

CZĘŚĆ 5

Wymogi dotyczące zatwierdzania miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek oraz schronisk dla tych zwierząt, o których to miejscach gromadzenia i schroniskach mowa odpowiednio w art. 10 i 11

1. Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w miejscach gromadzenia psów, kotów i fretek, o których to wymogach mowa w art. 10, są następujące:

a) miejsca te mogą przyjmować wyłącznie psy, koty i fretki pochodzące z zarejestrowanych zakładów utrzymujących te zwierzęta;

b) należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek;

c) po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

d) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

2. Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w schroniskach dla psów, kotów i fretek, o których to wymogach mowa w art. 11, są następujące:

a) należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek;

b) obszary, na których utrzymywane są koty, psy i fretki, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

c) po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

d) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

3. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w miejscach gromadzenia psów, kotów i fretek oraz w schroniskach dla tych zwierząt, o których to miejscach gromadzenia i schroniskach mowa odpowiednio w art. 10 i 11, są następujące:

a) należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania tych zwierząt; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

b) należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz wszelkich korytarzy, podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

c) należy zapewnić odpowiednie obszary przechowywania odpowiednio materiału ściółkowego, zużytej ściółki, obornika i karmy dla zwierząt domowych;

d) należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, narzędzi i środków transportu.

CZĘŚĆ 6

Wymogi dotyczące zatwierdzania punktów kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12

1. Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w punktach kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12, są następujące:

a) punkty kontroli muszą być zlokalizowane w takich miejscach oraz zaprojektowane, skonstruowane i obsługiwane w taki sposób, by zapewnić wystarczającą bioasekurację w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób na inne zakłady oraz między kolejnymi partiami zwierząt przechodzącymi przez te miejsca;

b) punkt kontroli musi być skonstruowany, wyposażony i obsługiwany w taki sposób, by zapewnić łatwe przeprowadzanie procedur związanych z czyszczeniem i dezynfekcją; na miejscu należy zapewnić możliwość umycia środków transportu;

c) punkty kontroli muszą posiadać odpowiednie obiekty służące do oddzielnej izolacji zwierząt, co do których podejrzewa się, że są zarażone chorobą zwierząt;

d) pomiędzy dwiema kolejnymi partiami zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; w stosownych przypadkach należy ją dostosować w zależności od tego, czy zwierzęta pochodzą z podobnego regionu, strefy lub kompartmentu o tym samym statusie zdrowotnym; w szczególności w punktach kontroli nie może być żadnych zwierząt przez co najmniej 24 godziny po maksymalnym sześciodniowym okresie wykorzystania, jak również po zakończeniu czynności czyszczenia i odkażania, a przed przybyciem następnej partii zwierząt;

e) przed przyjęciem zwierząt podmioty prowadzące punkty kontroli muszą:

(i) rozpocząć czyszczenie i dezynfekcję w okresie 24 godzin po wyjeździe wszystkich zwierząt, które tam wcześniej przebywały;

(ii) zapewnić, aby do punktów kontroli nie wpuszczano żadnych zwierząt, dopóki nie zostaną zakończone czynności związane z czyszczeniem i dezynfekcją w sposób zadowalający urzędowego lekarza weterynarii.

2. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w punktach kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12, są następujące:

a) obiekty i sprzęt muszą być czyszczone i odkażane przed każdym ich wykorzystywaniem oraz po każdym wykorzystaniu, zgodnie z wymogami urzędowego lekarza weterynarii;

b) sprzęt mający styczność ze zwierzętami obecnymi w punktach kontroli musi być przeznaczony wyłącznie do użytku w danych obiektach, chyba że został on poddany czyszczeniu i dezynfekcji po kontakcie ze zwierzętami lub z ich odchodami lub moczem; w szczególności, podmiot musi zapewnić czysty sprzęt i odzież ochronną przeznaczoną wyłącznie do użytku osób wchodzących na teren punktu kontroli oraz odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania wspomnianych przedmiotów;

c) zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką;

d) nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt;

e) należy zapewnić odpowiednie obiekty służące w razie konieczności do trzymania, inspekcji i badania zwierząt;

f) należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zielonki, zużytej ściółki i obornika;

g) należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

CZĘŚĆ 7

Wymogi dotyczące zatwierdzania odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13

1. Wymogi dotyczące środków bioasekuracji i nadzoru w odizolowanych od środowiska zakładach produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13, są następujące:

a) podmiot musi zagwarantować, zweryfikować i zarejestrować za pomocą wewnętrznych mechanizmów kontroli, że małe chrząszcze ulowe nie dostają się do zakładu oraz że będzie można je wykryć, jeżeli w zakładzie się znajdą.

2. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w odizolowanych od środowiska zakładach produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13, są następujące:

a) hodowla trzmieli musi się odbywać w izolacji od wszelkich powiązanych działań prowadzonych w zakładzie i musi mieć miejsce w obiektach zabezpieczonych przed dostępem owadów latających;

b) trzmiele należy w takim budynku trzymać w izolacji przez cały okres produkcji;

c) przechowywanie pyłku i czynności z nim związane prowadzone wewnątrz obiektów muszą się odbywać w izolacji od trzmieli przez cały okres produkcji trzmieli do momentu, gdy zostaną nim nakarmione.

CZĘŚĆ 8

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14

1. Wymogi dotyczące kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:

a) każda jednostka zakładu kwarantanny musi:

(i) znajdować się w bezpiecznej odległości od okolicznych zakładów lub innych miejsc, w których trzymane są zwierzęta, aby uniknąć przenoszenia zaraźliwych chorób zwierząt między zwierzętami w normalnej hodowli a objętymi kwarantanną;

(ii) rozpoczynać wymagany okres kwarantanny w momencie, kiedy ostatnie zwierzę z partii zostanie wprowadzone do zakładu kwarantanny;

(iii) zostać opróżniona ze zwierząt, oczyszczona i odkażona po zakończeniu okresu kwarantanny ostatniej partii, po czym nie można trzymać w niej zwierząt przez okres co najmniej siedmiu dni przed wprowadzeniem do zakładu kwarantanny partii zwierząt przywiezionej do Unii z państw trzecich i terytoriów;

b) zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką;

c) nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt;

d) należy zastosować środki ostrożności, które zapobiegną zanieczyszczeniu krzyżowemu między przychodzącymi i wychodzącymi przesyłkami zwierząt;

e) zwierzęta zwolnione z zakładu kwarantanny muszą spełniać unijne wymogi dotyczące przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych między państwami członkowskimi.

2. Wymogi dotyczące środków nadzoru i kontroli w zakładach kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:

a) plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę zwierząt w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków zwierząt znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących;

b) zwierzęta, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym;

c) w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie zwierząt podatnych na przenośne choroby zwierząt;

d) jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie, do wczesnego wykrywania możliwych chorób muszą zostać wykorzystane zwierzęta wskaźnikowe.

3. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:

a) teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą;

b) w zakładzie muszą się znajdować dostatecznie duże pomieszczenia przeznaczone dla personelu odpowiedzialnego za przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych, w tym szatnie, prysznice i toalety;

c) należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt;

d) należy zapewnić dostęp do sprzętu i obiektów służących do czyszczenia i odkażania;

e) część zakładu, w której trzymane są zwierzęta, musi być:

(i) jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie w celu ograniczenia określonych rodzajów zagrożenia dla zdrowia zwierząt – zabezpieczona przed dostępem owadów dzięki wlotowi i wylotowi powietrza z zamontowanym filtrem HEPA, wewnętrznej kontroli wektorów, podwójnym drzwiom i procedurom operacyjnym;

(ii) w przypadku ptaków żyjący w niewoli – zabezpieczona przed dostępem ptaków, much i gryzoni;

(iii) możliwa do zamknięcia na potrzeby przeprowadzenia fumigacji;

(iv) musi spełniać właściwe standardy, a jej konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

(v) skonstruowana w taki sposób, aby można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt.

CZĘŚĆ 9

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16

1. Wymogi dotyczące kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji zakładów odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:

a) miejsca te mogą przyjmować wyłącznie utrzymywane zwierzęta lądowe objęte okresem kwarantanny odpowiednim dla chorób dotyczących danego gatunku, gdy zwierzęta te przybywają z zakładu innego rodzaju niż zakład odizolowany;

b) mogą przyjmować tylko te naczelne, które spełniają wymogi równie ścisłe, co wymogi, o których mowa w art. 6.12.4 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), wydanie z 2018 r.;

c) w stosownych przypadkach należy zapewnić dostęp do odpowiednich obiektów służących do kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych wprowadzonych z innych zakładów.

2. Wymogi dotyczące środków nadzoru i kontroli w zakładach odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:

a) plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę utrzymywanych zwierząt lądowych w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków utrzymywanych zwierząt lądowych znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących;

b) utrzymywane zwierzęta lądowe, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym;

c) w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie utrzymywanych zwierząt lądowych podatnych na przenośne choroby.

3. Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:

a) teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą;

b) należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt;

c) miejsca trzymania zwierząt spełniają właściwe standardy i są skonstruowane w taki sposób, aby

(i) nie był możliwy kontakt ze zwierzętami z zewnątrz i aby łatwo można było przeprowadzić inspekcje oraz wszelkie konieczne zabiegi;

(ii) można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.