Artykuł 3

1. W trakcie kontroli identyfikacyjnych przesyłek zwierząt i towarów, o których mowa w art. 1, właściwy organ sprawdza, czy następujące elementy odpowiadają informacjom przedstawionym w świadectwach urzędowych, poświadczeniach urzędowych i innych dokumentach towarzyszących przesyłkom:

a) w stosownych przypadkach, liczba zwierząt, ich gatunek, rasa, płeć, wiek i kategoria;

b) opis zawartości przesyłek;

c) ilość zawarta w przesyłkach;

d) w stosownych przypadkach, odpowiednie pieczęcie oraz znaki lub kody identyfikacyjne;

e) w stosownych przypadkach, identyfikacja środków transportu;

f) w stosownych przypadkach, plomby na kontenerach lub środkach transportu.

2. W odniesieniu do przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych, siana i słomy oraz produktów złożonych kontrole identyfikacyjne mogą ograniczać się do ust. 1 lit. e) i f) w przypadkach, gdy:

a) przesyłki nie zostały wybrane do kontroli bezpośrednich;

b) przesyłki zostały załadowane do jednostek transportowych, które są zamknięte i zaplombowane;

c) plomby na kontenerach lub środkach transportu nie zostały naruszone ani uszkodzone;

d) plomby na kontenerach lub środkach transportu zostały założone przez właściwy organ wydający urzędowe świadectwo oraz

e) informacje na plombach odpowiadają informacjom towarzyszącym urzędowemu świadectwu, wymaganym na podstawie przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625.

3. W odniesieniu do przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego, materiału biologicznego, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych, siana i słomy oraz produktów złożonych wybór sztuk lub opakowań do celów kontroli identyfikacyjnych obejmuje 1 % sztuk lub opakowań w danej przesyłce, przy czym muszą to być przynajmniej dwie sztuki lub opakowania a najwyżej – 10 sztuk lub opakowań. W przypadku gdy na podstawie wybranych sztuk lub opakowań właściwy organ nie jest w stanie przeprowadzić kontroli identyfikacyjnej, w celu przeprowadzenia szerzej zakrojonej kontroli można zwiększyć liczbę kontrolowanych sztuk lub opakowań nawet do całkowitej liczby sztuk lub opakowań w danej przesyłce.

4. W odniesieniu do przesyłek zwierząt kontrole identyfikacyjne opierają się na następujących zasadach:

a) w przypadku zwierząt, których indywidualna identyfikacja jest wymagana przepisami Unii, z przesyłki do reprezentatywnej próby wybiera się przynajmniej 10 % zwierząt, przy czym musi to być przynajmniej 10 sztuk. Jeżeli przesyłka obejmuje mniej niż 10 sztuk zwierząt, kontrole identyfikacyjne przeprowadza się w odniesieniu do każdego zwierzęcia z przesyłki;

b) w przypadku zwierząt, których indywidualna identyfikacja nie jest wymagana przepisami Unii, należy sprawdzić oznaczenia reprezentatywnej liczby opakowań lub kontenerów;

c) jeżeli kontrole identyfikacyjne określone w lit. a) i b) nie są zadowalające, liczbę zwierząt poddanych kontroli zwiększa się nawet do całkowitej liczby zwierząt w danej przesyłce.

5. Jeżeli do celów kontroli identyfikacyjnych konieczne jest uzyskanie pełnego dostępu do całej przesyłki, przesyłki wyładowuje się częściowo lub całkowicie ze środka transportu.