Załącznik III

Państwa członkowskie zapewniają, aby metody analizy stosowane do celów monitorowania i wykazywania zgodności z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem mętności, były walidowane i dokumentowane zgodnie z normą EN ISO/IEC 17025 lub innymi równorzędnymi normami przyjętymi na poziomie międzynarodowym. Państwa członkowskie zapewniają, aby laboratoria lub podmioty pracujące na zlecenie laboratoriów stosowały praktyki systemu zarządzania jakością zgodnie z normą EN ISO/IEC 17025 lub innymi równorzędnymi normami przyjętymi na poziomie międzynarodowym.

Do celów oceny równoważności alternatywnych metod z metodami określonymi w niniejszym załączniku państwa członkowskie mogą stosować normę EN ISO 17994 ustanowioną jako normę dotyczącą równoważności metod mikrobiologicznych, lub normę EN ISO 16140 lub inne podobne uznane na poziomie międzynarodowym protokoły – do celów stwierdzenia równoważności metod opartych na zasadach innych niż hodowla, które wykraczają poza zakres normy EN ISO 17994.

W przypadku braku metody analitycznej spełniającej minimalne kryteria wykonania analizy określone w części B państwa członkowskie zapewniają, aby monitorowanie było prowadzone przy wykorzystaniu najlepszych dostępnych technik niepociągających za sobą nadmiernych kosztów.

Część A

Parametry mikrobiologiczne, dla których określono metody analizy

Metody analizy w odniesieniu do parametrów mikrobiologicznych to:

a) Escherichia coli

(E. coli) oraz bakteria grupy coli (norma EN ISO 9308-1 lub norma EN ISO 9308-2);

b) enterokoki jelitowe (norma EN ISO 7899-2);

c) liczba kolonii lub liczba kolonii mikroorganizmów heterotroficznych w 22 °C (norma EN ISO 6222);

d) Clostridium perfringens, łącznie z zarodnikami (norma EN ISO 14189);

e) Legionella (norma EN ISO 11731 w odniesieniu do zgodności z wartością w załączniku I część D);

do celów monitoringu weryfikacyjnego opartego na ryzyku oraz w celu uzupełnienia metod hodowlanych można ponadto stosować metody, takie jak ISO/TS 12869, szybkie metody hodowlane, metody nieoparte na hodowli oraz metody molekularne, w szczególności qPCR;

f) colifagi somatyczne;

do celów monitoringu operacyjnego można stosować załącznik II część A, normy EN ISO 10705-2 i EN ISO 10705-3.

Część B

Parametry chemiczne i wskaźnikowe, dla których określono charakterystykę wykonania analizy

1. Parametry chemiczne i wskaźnikowe

Dla parametrów określonych w tabeli 1 niniejszego załącznika wykorzystana metoda analizy musi umożliwiać co najmniej zmierzenie stężeń równych wartości parametrycznej przy granicy oznaczalności, zdefiniowanej w art. 2 pkt 2 dyrektywy Komisji 2009/90/WE (1), w wysokości 30 % lub mniej odpowiedniej wartości parametrycznej i niepewności pomiaru określonej w tabeli 1 niniejszego załącznika. Wynik musi być wyrażony za pomocą co najmniej takiej samej liczby cyfr znaczących jak wartość parametryczna, o której mowa w załączniku I części B i C do niniejszej dyrektywy.

Niepewność pomiaru określona w tabeli 1 nie może być stosowana jako dodatkowa tolerancja w odniesieniu do wartości parametrycznych określonych w załączniku I.

Tabela 1. Minimalna charakterystyka wykonania analizy „Niepewność pomiaru”

Parametry

Niepewność pomiaru

(zob. uwagę 1)

% wartości parametrycznej (z wyjątkiem pH)

Uwagi

Glin

25

Amon

40

Amid kwasu akrylowego

30

Antymon

40

Arsen

30

Benzo(a)piren

50

zob. uwagę 2

Benzen

40

Bisfenol A

50

Bor

25

Bromiany

40

Kadm

25

Chlorek

15

Chlorany

40

Chloryny

40

Chrom

30

Miedź

25

Cyjanki

30

zob. uwagę 3

1,2-dichloroetan

40

Epichlorohydryna

30

Fluorki

20

HAA

50

Stężenie jonów wodoru pH

0,2

zob. uwagę 4

Żelazo

30

Ołów

30

Mangan

30

Rtęć

30

Mikrocystyna-LR

30

Nikiel

25

Azotany

15

Azotyny

20

Utlenialność

50

zob. uwagę 5

Pestycydy

30

zob. uwagę 6

PFAS

50

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne

40

zob. uwagę 7

Selen

40

Sód

15

Siarczany

15

Tetrachloroeten

40

zob. uwagę 8

Trichloroeten

40

zob. uwagę 8

Trihalometany – ogółem

40

zob. uwagę 7

Ogólny węgiel organiczny (OWO)

30

zob. uwagę 9

Mętność

30

zob. uwagę 10

Uran

30

Chlorek winylu

50

2. Uwagi do tabeli 1

Uwaga 1

:

„Niepewność pomiaru” to parametr nieujemny charakteryzujący rozkład wartości ilościowych przyporządkowanych wielkości mierzalnej na podstawie wykorzystanych informacji. Kryterium wykonania analizy dla niepewności pomiaru (k = 2) to odsetek wartości parametrycznej określonej w tabeli lub wartości bardziej rygorystycznej. Niepewność pomiaru szacuje się na poziomie wartości parametrycznej, o ile nie wskazano inaczej.

Uwaga 2

:

Jeżeli wartość niepewności pomiaru nie może zostać dotrzymana, należy wybrać najlepszą dostępną technikę (do 60 %).

Uwaga 3

:

Metoda określa całkowitą ilość cyjanków we wszystkich postaciach.

Uwaga 4

:

Wartość niepewności pomiaru wyraża się w jednostkach pH.

Uwaga 5

:

Metoda referencyjna: norma EN ISO 8467.

Uwaga 6

:

Charakterystykę wykonania analizy dla poszczególnych pestycydów podano orientacyjnie. Niskie wartości dla niepewności pomiaru, takie jak 30 %, można osiągnąć w odniesieniu do niektórych pestycydów, natomiast wyższe wartości do 80 % mogą być dopuszczone w odniesieniu do niektórych pestycydów.

Uwaga 7

:

Charakterystykę wykonania analizy stosuje się do pojedynczych określonych substancji przy 25 % wartości parametrycznej w załączniku I część B.

Uwaga 8

:

Charakterystykę wykonania analizy stosuje się do pojedynczych określonych substancji przy 50 % wartości parametrycznej w załączniku I część B.

Uwaga 9

:

Niepewność pomiaru szacuje się na poziomie 3 mg/l ogólnego węgla organicznego (OWO). Do określenia niepewności metody badania stosuje się wytyczne EN 1484 dotyczące określania OWO i rozpuszczonego węgla organicznego.

Uwaga 10

:

Niepewność pomiaru szacuje się na poziomie 1,0 NTU (nefelometrycznych jednostek mętności) zgodnie z normą EN ISO 7027 lub inną równoważną metodą standardową.

3. Suma PFAS

Następujące substancje analizuje się w oparciu o wytyczne techniczne opracowane zgodnie z art. 13 ust. 7:

— Kwas perfluorobutanowy (PFBA)

— Kwas perfluoropentanowy (PFPA)

— Kwas perfluoroheksanowy (PFHxA)

— Kwas perfluoroheptanowy (PFHpA)

— Kwas perfluorooktanowy (PFOA)

— Kwas perfluorononanowy (PFNA)

— Kwas perfluorodekanowy (PFDA)

— Kwas perfluoroundekanowy (PFUnDA)

— Kwas perfluorododekanowy (PFDoDA)

— Kwas perfluorotridekanowy (PFTrDA)

— Kwas perfluorobutanosulfonowy (PFBS)

— Kwas perfluoropentanosulfonowy (PFPS)

— Kwas perfluoroheksanosulfonowy (PFHxS)

— Kwas perfluoroheptanosulfonowy (PFHpS)

— Kwas perfluorooktanosulfonowy (PFOS)

— Kwas perfluorononanosulfonowy (PFNS)

— Kwas perfluorodekanosulfonowy (PFDS)

— Kwas perfluoroundekanosulfonowy

— Kwas perfluorododekanosulfonowy

— Kwas perfluorotridekanosulfonowy

Substancje te monitoruje się, gdy z oceny ryzyka i z zarządzania ryzykiem w obszarach zasilania dla punktów poboru wody przeprowadzonych zgodnie z art. 8 wynika, że substancje te mogą być obecne w danej dostawie wody.

(1) Dyrektywa Komisji 2009/90/WE z dnia 31 lipca 2009 r. ustanawiająca, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, specyfikacje techniczne w zakresie analizy i monitorowania stanu chemicznego wód (Dz.U. L 201 z 1.8.2009, s. 36).