Artykuł 15

1. Kurniki muszą być skonstruowane w sposób umożliwiający ptakom łatwy dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni. W tym celu stosuje się następujące zasady:

a) zewnętrzne ściany kurnika mają otwory wyjściowe/wejściowe zapewniające bezpośredni dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni;

b) każdy pojedynczy otwór wyjściowy/wejściowy ma rozmiary dostosowane do wielkości ptaków;

c) ptaki mają nieutrudniony dostęp do otworów wyjściowych/wejściowych;

d) otwory od strony zewnętrznej granicy kurnika mają łączną długość 4 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni pomieszczeń kurnika;

e) do otworów podwyższonych doprowadzona jest rampa.

2. W przypadku kurników z wiatą stosuje się następujące zasady:

a) zewnętrzne ściany zarówno od strony wnętrza kurnika w kierunku wiaty, jak i od strony wiaty w kierunku otwartej przestrzeni mają otwory wyjściowe/wejściowe umożliwiające łatwy dostęp odpowiednio do wiaty lub do obszarów na otwartej przestrzeni;

b) otwory prowadzące z wnętrza kurnika do wiaty mają łączną długość 2 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni obszaru wewnętrznego kurnika, a otwory prowadzące z wiaty do obszaru na otwartej przestrzeni mają łączną długość co najmniej 4 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni wewnętrznej kurnika;

c) powierzchni użytkowej wiaty nie uwzględnia się przy obliczanius obsady i minimalnej powierzchni obszaru wewnątrz i na zewnątrz kurnika, jak określono w załączniku I część IV. Dodatkowa zadaszona zewnętrzna część budynku przeznaczona dla drobiu, posiadająca izolację, która powoduje, że ta część budynku ma temperaturę inną niż panująca na zewnątrz budynku może jednak być wzięta pod uwagę do obliczania obsady i minimalnej powierzchni wewnątrz pomieszczeń, jak określono w załączniku I część IV, jeżeli spełnione są następujące warunki:

(i) jest ona w pełni dostępna przez 24 godziny na dobę;

(ii) jest zgodna z wymogami określonymi w pkt 1.6.1 i 1.6.3 części II załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848;

(iii) jest zgodna z takimi samymi wymogami w odniesieniu do otworu wyjściowego/wejściowego, jak określone dla wiat w lit. a) i b) niniejszego ustępu;

d) powierzchni użytkowej wiaty nie uwzględnia się w całkowitej powierzchni użytkowej kurników dla drobiu rzeźnego, o której mowa w części II pkt 1.9.4.4 lit. m) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848.

3. W przypadku kurników z oddzielonymi odrębnymi pomieszczeniami przeznaczonych dla wielu stad:

a) odrębne pomieszczenia mają zapewnić ograniczony kontakt z pozostałymi stadami oraz brak możliwości mieszania się w kurniku ptaków należących do różnych stad;

b) zastosowanie mają następujące maksymalne wielkości stada przypadające na jedno odrębne pomieszczenie kurnika:

(i) 3 000 rodziców Gallus gallus;

(ii) 10 000 młodych kur;

(iii) 4 800 sztuk drobiu rzeźnego Gallus gallus;

(iv) 2 500 kapłonów;

(v) 4 000 pulard;

(vi) 2 500 indyków;

(vii) 2 500 gęsi;

(viii) 3 200 samców kaczek rasy pekin lub 4 000 samic kaczek rasy pekin;

(ix) 3 200 samców kaczek piżmowych lub 4 000 samic kaczek piżmowych;

(x) 3 200 samców kaczek mulard lub 4 000 samic kaczek mulard;

(xi) 5 200 perlic;

c) odrębne pomieszczenia oddzielone są za pomocą litej przegrody w przypadku drobiu rzeźnego innego niż Gallus gallus; taka lita przegroda zapewnia, aby każde odrębne pomieszczenie kurnika było całkowicie fizycznie oddzielone od sąsiednich pomieszczeń od podłogi po sufit;

d) odrębne pomieszczenia oddziela się za pomocą litych przegród, częściowo zamkniętych przegród, sieci lub siatek w przypadku rodziców Gallus gallus, kur niosek, młodych kur, kogutów typu nieśnego i drobiu rzeźnego Gallus gallus.

4. W kurnikach można stosować systemy wielopoziomowe. W przypadku wykorzystania systemów wielopoziomowych stosuje się następujące zasady:

a) systemy wielopoziomowe można stosować wyłącznie w przypadku rodziców Gallus gallus, kur niosek, młodych kur przeznaczonych do późniejszej produkcji jaj, młodych kur przeznaczonych do późniejszego stada rodzicielskiego oraz kogutów typu nieśnego;

b) systemy wielopoziomowe mają nie więcej niż trzy poziomy powierzchni użytkowej, w tym parter;

c) wyższe poziomy konstruuje się w sposób zapobiegający spadaniu odchodów na ptaki znajdujące się poniżej oraz wyposaża w skuteczny system usuwania pomiotu kurzego;

d) na wszystkich poziomach możliwe jest łatwe przeprowadzenie kontroli ptaków;

e) systemy wielopoziomowe zapewniają łatwe i swobodne przemieszczanie wszystkich ptaków na poszczególne poziomy lub obszary pośrednie;

f) systemy wielopoziomowe są skonstruowane w sposób umożliwiający wszystkim ptakom łatwy dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni.

5. Kurniki wyposażone są w grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie. Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie, zapewnia się ptakom już od wczesnego wieku w rozmiarach i proporcjach odpowiednich do wielkości grupy i ptaków, jak określono w załączniku I część IV.

6. Dopuszcza się stosowanie ruchomych kurników dla drobiu pod warunkiem ich regularnego przemieszczania w trakcie trwania cyklu produkcyjnego w celu zapewniania ptakom roślinności i co najmniej przed wprowadzeniem nowej partii drobiu. Obsadę w przypadku drobiu rzeźnego, określoną w załączniku I część IV sekcje 4–9, można zwiększyć do maksymalnie 30 kg żywej wagi/m2 pod warunkiem że powierzchnia najniższego poziomu ruchomego kurnika nie przekracza 150 m2.