Artykuł 16

1. Obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu są atrakcyjne dla ptaków i w pełni dostępne dla wszystkich ptaków.

2. W przypadku kurników, w których wydzielono odrębne pomieszczenia, aby trzymać wiele stad, obszary na otwartej przestrzeni odpowiadające poszczególnym odrębnym pomieszczeniom są odseparowane w celu zapewnienia ograniczonego kontaktu z pozostałymi stadami oraz braku możliwości mieszania się ptaków należących do różnych stad.

3. Obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu są głównie pokryte roślinnością złożoną z różnych rodzajów roślin.

4. Na całym obszarze na otwartej przestrzeni rozmieszczona jest wystarczająca ilość elementów zabezpieczających, schronień, krzewów lub drzew w celu zapewnienia, aby ptaki korzystały z całego obszaru na otwartej przestrzeni w zrównoważony sposób.

5. Roślinność występującą na obszarze na otwartej przestrzeni utrzymuje się w celu ograniczenia potencjalnych nadwyżek składników pokarmowych.

6. Granice obszarów na otwartej przestrzeni nie mogą sięgać dalej niż 150 m od najbliższego otworu wyjściowego/wejściowego kurnika. Dopuszcza się jednak przedłużenie tej odległości do 350 m od najbliższego otworu wyjściowego/wejściowego budynku, pod warunkiem że na całym obszarze na otwartej przestrzeni równomiernie rozmieszczona jest wystarczająca liczba schronień przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi i drapieżnikami, przy czym na jednym hektarze znajdują się co najmniej cztery schronienia. W przypadku gęsi ptaki muszą mieć możliwość zaspokojenia swoich potrzeb jedzenia trawy na obszarze na otwartej przestrzeni.