Artykuł 13

1. W przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładach, w których zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie są utrzymywane w dwóch jednostkach epidemiologicznych lub większej liczbie takich jednostek, właściwy organ może przyznać jednostkom epidemiologicznym, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) po przeprowadzeniu oceny ryzyka i, w razie konieczności, po uzyskaniu korzystnych wyników badań laboratoryjnych, o ile:

a) dochodzenie epidemiologiczne, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, nie wykazało istnienia żadnego powiązania epidemiologicznego między jednostkami epidemiologicznymi, w których potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A, a jednostkami, w których nie potwierdzono wystąpienia takiej choroby, które dawałoby podstawy do tego, by podejrzewać, że mogło dojść do rozprzestrzenienia się między nimi choroby kategorii A; oraz

b) właściwy organ potwierdził, że co najmniej w okresie monitorowania ustanowionym dla danej choroby w załączniku II, przed potwierdzeniem wystąpienia choroby kategorii A, jednostki epidemiologiczne, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, były całkowicie odseparowane i obsługiwane przez inny personel.

2. Właściwy organ może przyznać odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do następujących kategorii zwierząt, o ile spełniono warunki określone w ust. 3:

a) zwierząt utrzymywanych w zakładzie odizolowanym;

b) zwierząt utrzymywanych do celów naukowych lub do celów związanych z ochroną gatunków chronionych lub zagrożonych;

c) zwierząt z wyprzedzeniem zarejestrowanych urzędowo jako należące do ras rzadkich; oraz

d) zwierząt o potwierdzonej wysokiej wartości genetycznej, kulturowej lub edukacyjnej.

3. Właściwy organ zapewnia, aby przy przyznawaniu odstępstwa, o którym mowa w ust. 2, spełnione były następujące warunki:

a) właściwy organ przeprowadził ocenę skutków przyznania takiego odstępstwa, a w szczególności jego wpływu na status zdrowotny zwierząt w danym państwie członkowskim i w sąsiednich państwach, przy czym wyniki tej oceny potwierdziły, że status zdrowotny zwierząt nie jest zagrożony;

b) stosowane są odpowiednie środki bioasekuracji pozwalające zapobiec ryzyku przeniesienia się choroby kategorii A na niedotknięte chorobą zwierzęta utrzymywane, na zwierzęta dzikie lub na ludzi, z uwzględnieniem:

(i) profilu choroby; oraz

(ii) dotkniętych chorobą gatunków zwierząt;

c) zwierzęta są należycie izolowane i poddawane odpowiedniemu nadzorowi klinicznemu, z uwzględnieniem badań laboratoryjnych, do momentu, w którym właściwy organ upewni się, że nie stwarzają one ryzyka przeniesienia choroby kategorii A.

4. Właściwy organ może przyznać szczególne odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do zwierząt koniowatych utrzymywanych w zakładach, w których potwierdzono ognisko chorób kategorii A, o których mowa w załączniku III, na warunkach określonych w tym załączniku.