Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 12 maja 2026 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/687
z dnia 17 grudnia 2019 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
Część I PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy dotyczące upowszechniania wiedzy na temat chorób, gotowości na wypadek ich wystąpienia i ich zwalczania, które należy stosować w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/429.
Przepisy te dotyczą następujących kwestii:
a) część II obejmuje utrzymywane i dzikie zwierzęta lądowe, w szczególności:
(i) w rozdziale I ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych, jak przewidziano w art. 53, 54, 55, 58 i 63 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(ii) w rozdziale II ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące ustanowienia obszarów objętych ograniczeniami w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych, jak przewidziano w art. 64 i 67 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(iii) w rozdziale III ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące ponownego umieszczenia zwierząt utrzymywanych na obszarze objętym ograniczeniami w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A, jak przewidziano w art. 63 i 68 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(iv) w rozdziale IV ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt dzikich, jak przewidziano w art. 70 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(v) w rozdziale V ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia chorób kategorii B i C u zwierząt lądowych, jak przewidziano w art. 74 i 77 rozporządzenia (UE) 2016/429;
b) część III obejmuje utrzymywane i dzikie zwierzęta wodne, w szczególności:
(i) w rozdziale I ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt wodnych, jak przewidziano w art. 53, 54, 55, 58 i 63 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(ii) w rozdziale II ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące ustanowienia obszarów objętych ograniczeniami w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury, jak przewidziano w art. 64 i 67 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(iii) w rozdziale III ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych, jak przewidziano w art. 70 rozporządzenia (UE) 2016/429;
(iv) w rozdziale IV ustanowiono przepisy uzupełniające dotyczące środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia i urzędowego potwierdzenia wystąpienia chorób kategorii B i C u zwierząt wodnych, jak przewidziano w art. 74 i 77 rozporządzenia (UE) 2016/429;
c) część IV zawiera przepisy końcowe.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2018/1882 i w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (
1
), z wyjątkiem przypadków, w których wspomniane definicje odnoszą się do terminów zdefiniowanych w akapicie drugim niniejszego artykułu.
Ponadto stosuje się następujące definicje:
1) „środek transportu” oznacza pojazd drogowy lub kolejowy, statki i statki powietrzne;
2) „pisklęta jednodniowe” oznaczają drób poniżej 72 godzin życia;
3) „nasienie” oznacza ejakulat zwierzęcia lub zwierząt w stanie niezmienionym albo konfekcjonowany lub rozrzedzony;
4) „oocyty” oznaczają haploidalne etapy ootydogenezy, w tym oocyty II rzędu i komórki jajowe;
5) „zarodek” oznacza wstępne stadium rozwoju zwierzęcia, w którym można go przenieść do matki odbiorcy;
6) „świeże mięso” oznacza mięso, mięso mielone i surowe wyroby mięsne, w tym pakowane próżniowo lub pakowane w atmosferze kontrolowanej, które nie zostały poddane żadnemu procesowi innemu niż schładzanie, mrożenie lub głębokie mrożenie;
7) „tusza zwierzęcia kopytnego” oznacza całe ciało zwierzęcia kopytnego poddanego ubojowi lub uśmierconego po:
— wykrwawieniu, w przypadku zwierząt poddanych ubojowi,
— wytrzewieniu,
— usunięciu krańców kończyn na poziomie pęciny i kości stępu,
— usunięciu ogona, wymion, głowy i skóry, z wyjątkiem świń;
8) „podroby” oznaczają świeże mięso inne niż mięso z tuszy zdefiniowane w pkt 7, nawet jeżeli pozostaje w sposób naturalny połączone z tuszą;
9) „produkty mięsne” oznaczają produkty przetworzone, m.in. poddane obróbce żołądki, pęcherze i jelita, tłuszcze wytopione, ekstrakty mięsne i produkty z krwi, uzyskane w wyniku przetworzenia mięsa lub dalszego przetworzenia takich produktów przetworzonych, co w konsekwencji powoduje utratę właściwości świeżego mięsa na powierzchni przekroju;
10) „osłonki” oznaczają pęcherze i jelita, które po oczyszczeniu zostały przetworzone przez zeskrobanie tkanki, odtłuszczenie i umycie oraz zostały poddane obróbce za pomocą soli lub wysuszone;
11) „siara” oznacza bogaty w przeciwciała i minerały płyn wydzielany przez gruczoły mleczne zwierząt utrzymywanych do pięciu dni po porodzie, który poprzedza wytwarzanie mleka surowego;
12) „produkty na bazie siary” oznaczają produkty przetworzone uzyskane w wyniku przetworzenia siary lub dalszego przetworzenia takich produktów przetworzonych;
13) „bezpieczny towar” oznacza towar, który może zostać przemieszczony bez konieczności wdrożenia środków zmniejszających ryzyko służących w szczególności zwalczaniu określonej choroby umieszczonej w wykazie, niezależnie od statusu danego państwa członkowskiego lub strefy pochodzenia tej choroby;
14) „łańcuch dostaw” oznacza zintegrowany łańcuch produkcji o wspólnym statusie zdrowotnym w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, składający się z sieci współpracy wyspecjalizowanych zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ do celów art. 45, między którymi zwierzęta są przemieszczane w celu zakończenia cyklu produkcji;
15) „strefa objęta zakażeniem” oznacza strefę, w której mogą być stosowane ograniczenia przemieszczania zwierząt utrzymywanych i zwierząt dzikich lub produktów oraz inne środki zwalczania chorób i bioasekuracji w celu zapobieżenia rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby u zwierząt dzikich.
Artykuł 3
Badania kliniczne, metody doboru próby i pobierania próbek oraz metody diagnostyczne
1. W przypadku konieczności poddania zwierząt badaniom klinicznym zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, by potwierdzić lub wykluczyć wystąpienie choroby kategorii A, właściwy organ zapewnia, aby:
a) dobór próby zwierząt na potrzeby badań klinicznych odbywał się zgodnie z:
(i) załącznikiem I sekcja A.1 w przypadku zwierząt lądowych; oraz
(ii) załącznikiem XII pkt 1 w przypadku zwierząt wodnych;
b) badanie kliniczne obejmowało:
(i) wstępną ogólną ocenę statusu zdrowotnego zwierząt w zakładzie obejmującą wszystkie zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywane w zakładzie; oraz
(ii) indywidualne badanie zwierząt uwzględnionych w próbie, o której mowa w lit. a).
2. W przypadku konieczności przeprowadzenia badań laboratoryjnych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, by potwierdzić lub wykluczyć wystąpienie choroby kategorii A, właściwy organ zapewnia, aby:
a) pobieranie próbek od zwierząt na potrzeby badań laboratoryjnych odbywało się zgodnie z:
(i) załącznikiem I sekcja A.2 w przypadku zwierząt lądowych; oraz
(ii) załącznikiem XII pkt 1 lit. b), c), d) i e) w przypadku zwierząt wodnych;
b) metody diagnostyczne stosowane do celów przeprowadzenia badań laboratoryjnych były zgodne z wymogami ustanowionymi w:
(i) załączniku I sekcja B w przypadku zwierząt lądowych; oraz
(ii) załączniku XII pkt 2 w przypadku zwierząt wodnych;
c) próbki przesłano:
(i) niezwłocznie do laboratorium urzędowego wyznaczonego zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (
2
);
(ii) zgodnie z załącznikiem I sekcja C w przypadku zwierząt lądowych i zgodnie z załącznikiem XII pkt 1 lit. f) w przypadku zwierząt wodnych; oraz
(iii) zgodnie z wszelkimi innymi wytycznymi właściwego organu i laboratorium w zakresie bioasekuracji i warunków bezpieczeństwa biologicznego, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się czynników chorobotwórczych powiązanych z chorobami kategorii A;
d) w przypadku zwierząt utrzymywanych:
(i) sporządzono spis wszystkich zwierząt utrzymywanych w zakładzie zawierający informacje o ich gatunkach i kategoriach; w przypadku drobiu i zwierząt akwakultury dopuszcza się możliwość podania szacunkowej liczby zwierząt; oraz
(ii) zapisywano znak identyfikacyjny każdego zwierzęcia należącego do gatunków umieszczonych w wykazie, od którego pobrano próbkę, lub – w przypadku drobiu i zwierząt akwakultury – numer partii.
Artykuł 4
Plany gotowości
Właściwy organ wdraża środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429.
Część II ZWIERZĘTA LĄDOWE
Rozdział I Środki zwalczania chorób kategorii A u utrzymywanych zwierząt lądowych
Sekcja 1 Wstępne środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych
Artykuł 5
Obowiązki podmiotów w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie
W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych podmioty wprowadzają następujące środki zwalczania chorób, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A z dotkniętych nią zwierząt i zakładów, za które wspomniane podmioty odpowiadają, na inne, niedotknięte nią zwierzęta lub na ludzi do momentu wykluczenia występowania choroby kategorii A przez właściwy organ:
a) izolację wszystkich zwierząt, co do których istnieje podejrzenie, że są zakażone chorobą kategorii A;
b) przechowywanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, oraz wszelkich produktów, materiałów lub substancji, które mogą być skażone chorobami kategorii A oraz mogą przenosić takie choroby, w izolacji i chronienie ich przed owadami i gryzoniami, zwierzętami utrzymywanymi nienależącymi do gatunków umieszczonych w wykazie i zwierzętami dzikimi w zakresie, w jakim jest to technicznie i praktycznie wykonalne;
c) odpowiednie dodatkowe środki bioasekuracji, aby zapobiec wszelkiemu ryzyku rozprzestrzeniania się chorób kategorii A;
d) zaprzestanie wszelkiego przemieszczania zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładu lub do zakładu;
e) zapobieganie innemu niż istotne przemieszczaniu zwierząt nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie, produktów, materiałów, substancji, osób i środków transportu z zakładu lub do zakładu;
f) zapewnienie aktualizowania dokumentacji dotyczącej produkcji, zdrowia i identyfikowalności w zakładzie;
g) na wniosek właściwego organu dostarczenie mu wszelkich istotnych informacji dotyczących choroby kategorii A; oraz
h) przestrzeganie wszelkich instrukcji wydanych przez właściwy organ w odniesieniu do zapobiegania chorobie kategorii A zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/429 i niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 6
Dochodzenie prowadzone przez właściwy organ w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego 2020/689 właściwy organ natychmiast przeprowadza dochodzenie, aby potwierdzić lub wykluczyć wystąpienie podejrzewanej choroby umieszczonej w wykazie.
2. W toku dochodzenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ zapewnia, aby urzędowi lekarze weterynarii co najmniej:
a) poddali zwierzęta utrzymywane w zakładzie należące do gatunków umieszczonych w wykazie badaniom klinicznym; oraz
b) pobrali próbki do badań laboratoryjnych.
Artykuł 7
Wstępne środki ograniczające i środki bioasekuracji stosowane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A w zakładzie właściwy organ poddaje zakład urzędowemu nadzorowi i natychmiast nakłada następujące wstępne środki ograniczające i środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A z dotkniętych nią zwierząt i zakładu na niedotknięte nią zwierzęta lub na ludzi:
a) zakaz przemieszczania zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie do i z zakładu;
b) zakaz przemieszczania zwierząt utrzymywanych nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie do i z zakładu;
c) zakaz przemieszczania z zakładu wszelkich produktów, materiałów lub substancji, które mogą być skażone oraz mogą przenosić choroby kategorii A;
d) izolowanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie i chronienie ich przed zwierzętami dzikimi, zwierzętami nienależącymi do gatunków umieszczonych w wykazie oraz, w stosownych przypadkach, przed owadami i gryzoniami;
e) zakaz uśmiercania zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie bez zgody właściwego organu; oraz
f) zakaz innego niż istotne przemieszczania produktów, materiałów, substancji, osób i środków transportu do zakładów.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), b) i c) właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt i produktów z zakładu, co do którego istnieje podejrzenie, że mogło dojść w nim do wystąpienia choroby kategorii A, po przeprowadzeniu oceny ryzyka i pod warunkiem że:
a) przypadki przemieszczania zwierząt i produktów będą spełniały wszystkie warunki i będą zgodne ze wszystkimi środkami bioasekuracji niezbędnymi do zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby;
b) w zakładzie przeznaczenia nie ma żadnych innych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
c) zakład przeznaczenia nie jest rzeźnią.
Akapit pierwszy lit. c) nie ma zastosowania do przemieszczania zwierząt należących do gatunków niewymienionych w wykazie.
2a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt należących do gatunków nieumieszczonych w wykazie do zakładu, co do którego istnieje podejrzenie, że mogło dojść w nim do wystąpienia choroby kategorii A, po przeprowadzeniu oceny ryzyka i pod warunkiem że:
a) zwierzęta należące do gatunków nieumieszczonych w wykazie zostały tymczasowo przemieszczone z zakładu przed podejrzeniem wystąpienia choroby kategorii A;
b) zastosowano odpowiednie środki bioasekuracji, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby kategorii A.
3. W przypadku przyznania odstępstw przewidzianych w ust. 2 właściwy organ może objąć zakład przeznaczenia środkami zwalczania chorób przewidzianymi w ust. 1.
4. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 właściwy organ może nakazać prewencyjne uśmiercenie zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywanych w zakładzie, co do którego istnieje podejrzenie, że mogło dojść w nim do wystąpienia choroby kategorii A, jeżeli będzie to uzasadnione sytuacją epidemiologiczną panującą w tym zakładzie.
5. Wszystkie produkty uboczne pochodzące od martwych zwierząt, które padły lub które zostały uśmiercone w zakładzie, co do którego istnieje podejrzenie, że mogło w nim dojść do wystąpienia choroby kategorii A, przetwarza się lub unieszkodliwia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, aby zapewnić inaktywację podejrzewanego czynnika chorobotwórczego i zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby na niedotknięte nią zwierzęta lub na ludzi.
Artykuł 8
Spis i analiza dokumentacji w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A właściwy organ nakazuje podmiotom prowadzącym zakłady, w których podejrzewa się wystąpienie choroby kategorii A, niezwłoczne sporządzenie i prowadzenie aktualnego spisu następujących elementów i weryfikuje, czy podmioty zastosowały się do tego nakazu:
a) gatunków, kategorii i liczby zwierząt utrzymywanych w zakładzie; w przypadku drobiu liczba zwierząt może być szacunkowa;
b) indywidualny numer identyfikacyjny wszystkich zwierząt należących gatunków, w przypadku których identyfikacja indywidualna jest obowiązkowa zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/2035 (
3
);
c) gatunków, kategorii i liczby zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które przyszły na świat, padły, wykazywały objawy kliniczne lub mogą być zakażone chorobą kategorii A w zakładzie;
d) wszelkich produktów, materiałów lub substancji, które mogą być skażone lub mogą przenosić odpowiednią chorobę kategorii A w zakładzie; oraz
e) w stosownych przypadkach, wszelkich miejsc, które mogą zapewnić przetrwanie wektorów odpowiedniej choroby kategorii A w zakładzie.
2. Jeżeli zakład składa się z szeregu jednostek epidemiologicznych, informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się dla każdej jednostki epidemiologicznej.
3. W ramach dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, właściwy organ analizuje co najmniej następującą dokumentację zakładu, co do którego podejrzewa się, że mogło dojść w nim do wystąpienia choroby kategorii A:
a) spis, o którym mowa w ust. 1;
b) dokumentację dotyczącą pochodzenia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, zawierającą informacje o dacie przybycia tych zwierząt do zakładu lub ich wyjazdu z zakładu;
c) dokumentację dotyczącą pochodzenia innych istotnych przemieszczeń transportowych oraz daty ich przybycia i wyjazdu do zakładu lub z zakładu;
d) dokumentację produkcji; oraz
e) dokumentację dotyczącą wizytacji zakładu, jeżeli jest dostępna.
4. Analiza dokumentacji, o której mowa w ust. 3, obejmuje co najmniej okres monitorowania określony w załączniku II dla danej choroby, wyliczony wstecz od dnia zgłoszenia podejrzenia.
Artykuł 9
Ustanawianie tymczasowych obszarów objętych ograniczeniami w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt lądowych utrzymywanych w zakładzie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie właściwy organ może ustanowić tymczasowy obszar objęty ograniczeniami, biorąc pod uwagę następujące okoliczności:
a) położenie zakładu na obszarze, na którym występuje wysokie zagęszczenie populacji zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w przypadku których podejrzewa się wystąpienie choroby kategorii A;
b) przemieszczanie zwierząt lub osób mających styczność ze zwierzętami utrzymywanymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie, w przypadku których podejrzewa się wystąpienie choroby kategorii A;
c) opóźnienie potwierdzenia choroby kategorii A zgodnie z art. 11;
d) niewystarczające informacje na temat możliwego pochodzenia i dróg wprowadzenia podejrzewanej choroby kategorii A; oraz
e) profil choroby, w szczególności drogi i tempo przenoszenia się choroby oraz utrzymywanie się choroby w populacji zwierząt.
2. W zakładach znajdujących się na tymczasowym obszarze objętym ograniczeniami właściwy organ stosuje co najmniej środki przewidziane w art. 7.
3. Właściwy organ może utrzymywać tymczasowy obszar objęty ograniczeniami do chwili wykluczenia wystąpienia choroby kategorii A w zakładzie, co do którego podejrzewano, że wystąpiła w nim taka choroba, lub do chwili potwierdzenia wystąpienia takiej choroby w zakładzie i ustanowienia obszaru objętego ograniczeniami zgodnie z art. 21.
4. Właściwy organ może nakazać prewencyjne uśmiercenie zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 lub ubój zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie na tymczasowych obszarach objętych ograniczeniami, jeżeli będzie to uzasadnione sytuacją epidemiologiczną.
Artykuł 10
Środki, które należy zastosować w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A, zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego 2020/689, w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, właściwy organ wprowadza:
a) stosowne przepisy ustanowione w art. 5–9; oraz
b) w razie potrzeby dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A na niedotknięte chorobą zwierzęta lub na ludzi.
2. Właściwy organ stosuje również przepisy ustanowione w art. 5–9 w odniesieniu do zakładów, z których pochodzą zwierzęta lub produkty obecne w zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1, co do których istnieje podejrzenie, że mogą być zakażone lub skażone.
Sekcja 2 Środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych
Artykuł 11
Urzędowe potwierdzenie wystąpienia choroby kategorii A u utrzymywanych zwierząt lądowych
Właściwy organ urzędowo potwierdza wystąpienie ogniska choroby kategorii A u utrzymywanych zwierząt lądowych, jeżeli przypadek wystąpienia takiej choroby potwierdzono zgodnie art. 9 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.
Artykuł 12
Środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych w zakładzie
1. Po urzędowym potwierdzeniu wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładzie zgodnie z art. 11 właściwy organ – niezależnie od zastosowania środków przewidzianych w art. 7 – nakazuje natychmiastowe wprowadzenie następujących środków zwalczania chorób pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii:
a) niezwłoczne uśmiercenie na miejscu, w obrębie zakładu, wszystkich zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywanych w zakładzie dotkniętym chorobą w taki sposób, aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka rozprzestrzenienia się odpowiedniego czynnika chorobotwórczego związanego z chorobą kategorii A w trakcie uśmiercania zwierząt i po ich uśmierceniu;
b) wprowadzenie wszelkich odpowiednich i koniecznych środków bioasekuracji, aby uniknąć potencjalnego rozprzestrzenienia się choroby kategorii A na niedotknięte chorobą zwierzęta utrzymywane lub zwierzęta dzikie, lub na ludzi;
c) unieszkodliwienie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 ciał lub części ciał zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które padły lub zostały uśmiercone zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu;
d) izolacja wszystkich potencjalnie skażonych produktów, materiałów lub substancji, które znajdują się w zakładzie, do czasu:
(i) ich unieszkodliwienia lub przetworzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 w przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (uwzględniając produkty uboczne uzyskane w wyniku uśmiercenia zwierząt oraz produkty pochodzenia zwierzęcego i materiał biologiczny);
(ii) wdrożenia środków związanych z oczyszczaniem i dezynfekcją zgodnie z art. 15 w przypadku innych materiałów i substancji, które nadają się do oczyszczania i dezynfekcji;
(iii) zakończenia procesu unieszkodliwiania pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii w przypadku pasz i innych materiałów nienadających się do oczyszczania i dezynfekcji.
2. Właściwy organ nakazuje i nadzoruje:
a) zapewnienie zgodności transportu z zakładu dotkniętego chorobą produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 1 lit. c) i w ust. 1 lit. d) ppkt (i), z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;
b) zapewnienie zgodności transportu z zakładu dotkniętego chorobą materiałów lub substancji, o których mowa w ust. 1 lit. d) ppkt (iii), z instrukcjami w zakresie warunków bioasekuracji i bezpieczeństwa biologicznego, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się czynników chorobotwórczych związanych z chorobą kategorii A.
3. Właściwy organ pobiera próbki od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie do badań laboratoryjnych przed ich uśmierceniem lub po ich uśmierceniu bądź przed ich padnięciem lub po ich padnięciu w celu przeprowadzenia dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) właściwy organ – po przeprowadzeniu oceny ryzyka i po wzięciu pod uwagę możliwości zastosowania innych środków zmniejszających ryzyko – może:
a) nakazać uśmiercenie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w najbliższym odpowiednim miejscu, aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka rozprzestrzenienia się choroby kategorii A w trakcie uśmiercania zwierząt lub ich transportu; lub
b) odroczyć uśmiercenie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, o ile zwierzęta te zostały poddane szczepieniom interwencyjnym przewidzianym w art. 69 rozporządzenia (UE) 2016/429.
Artykuł 13
Szczegółowe odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a)
1. W przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładach, w których zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie są utrzymywane w dwóch jednostkach epidemiologicznych lub większej liczbie takich jednostek, właściwy organ może przyznać jednostkom epidemiologicznym, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) po przeprowadzeniu oceny ryzyka i, w razie konieczności, po uzyskaniu korzystnych wyników badań laboratoryjnych, o ile:
a) dochodzenie epidemiologiczne, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, nie wykazało istnienia żadnego powiązania epidemiologicznego między jednostkami epidemiologicznymi, w których potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A, a jednostkami, w których nie potwierdzono wystąpienia takiej choroby, które dawałoby podstawy do tego, by podejrzewać, że mogło dojść do rozprzestrzenienia się między nimi choroby kategorii A; oraz
b) właściwy organ potwierdził, że co najmniej w okresie monitorowania ustanowionym dla danej choroby w załączniku II, przed potwierdzeniem wystąpienia choroby kategorii A, jednostki epidemiologiczne, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby, były całkowicie odseparowane i obsługiwane przez inny personel.
2. Właściwy organ może przyznać odstępstwo od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do następujących kategorii zwierząt, o ile spełniono warunki określone w ust. 3:
a) zwierząt utrzymywanych w zakładzie odizolowanym;
b) zwierząt utrzymywanych do celów naukowych lub do celów związanych z ochroną gatunków chronionych lub zagrożonych;
c) zwierząt z wyprzedzeniem zarejestrowanych urzędowo jako należące do ras rzadkich; oraz
d) zwierząt o potwierdzonej wysokiej wartości genetycznej, kulturowej lub edukacyjnej.
3. Właściwy organ zapewnia, aby przy przyznawaniu odstępstwa, o którym mowa w ust. 2, spełnione były następujące warunki:
a) właściwy organ przeprowadził ocenę skutków przyznania takiego odstępstwa, a w szczególności jego wpływu na status zdrowotny zwierząt w danym państwie członkowskim i w sąsiednich państwach, przy czym wyniki tej oceny potwierdziły, że status zdrowotny zwierząt nie jest zagrożony;
b) stosowane są odpowiednie środki bioasekuracji pozwalające zapobiec ryzyku przeniesienia się choroby kategorii A na niedotknięte chorobą zwierzęta utrzymywane, na zwierzęta dzikie lub na ludzi, z uwzględnieniem:
(i) profilu choroby; oraz
(ii) dotkniętych chorobą gatunków zwierząt;
c) zwierzęta są należycie izolowane i poddawane odpowiedniemu nadzorowi klinicznemu, z uwzględnieniem badań laboratoryjnych, do momentu, w którym właściwy organ upewni się, że nie stwarzają one ryzyka przeniesienia choroby kategorii A.
4. Właściwy organ może przyznać szczególne odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do zwierząt koniowatych utrzymywanych w zakładach, w których potwierdzono ognisko chorób kategorii A, o których mowa w załączniku III, na warunkach określonych w tym załączniku.
Artykuł 14
Dodatkowe środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt lądowych utrzymywanych w zakładzie
1. Właściwy organ może wprowadzić, poza środkami przewidzianymi w art. 12, procedury pobierania próbek od zwierząt utrzymywanych nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie i od zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie w oparciu o informacje uzyskane w toku dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429.
2. Właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka dalszego rozprzestrzeniania się odpowiedniej choroby kategorii A i po rozważeniu możliwości zastosowania innych środków zmniejszających ryzyko, nakazać uśmiercenie zwierząt utrzymywanych nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie i zwierząt dzikich w taki sposób, aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka rozprzestrzenienia się choroby kategorii A w trakcie uśmiercania zwierząt i ich transportu oraz do momentu unieszkodliwienia całych ciał martwych zwierząt lub części ich ciał.
Artykuł 15
Oczyszczanie i dezynfekcja oraz dezynsekcja i deratyzacja w zakładzie dotkniętym chorobą
1. Właściwy organ nakazuje i nadzoruje oczyszczanie i dezynfekcję oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcję i deratyzację w zakładzie dotkniętym chorobą w następujący sposób:
a) wstępne oczyszczanie i wstępną dezynfekcję oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcję i deratyzację – niezwłocznie po zakończeniu stosowania środków zwalczania chorób zgodnie z art. 12, 13 i 14; oraz
b) końcowe oczyszczanie i dezynfekcję oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcję i deratyzację, jak przewidziano w art. 68 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429 – niezwłocznie po zakończeniu wstępnego oczyszczania i dezynfekcji.
2. Wstępne oczyszczanie i końcowe oczyszczanie, dezynfekcja oraz dezynsekcja i deratyzacja, o których mowa w art. 1:
a) przeprowadza się zgodnie z wymogami ogólnymi określonymi w załączniku IV sekcja A i odpowiednimi procedurami określonymi w sekcjach B i C tego załącznika, z wykorzystaniem odpowiednich produktów biobójczych, aby zapewnić zniszczenie odpowiedniego czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A; oraz
b) muszą być stosownie dokumentowane.
3. Jeżeli właściwy organ przyznaje jedno z przewidzianych w art. 13 ust. 2 i 4 szczególnych odstępstw od środków zwalczania chorób, określonych w art. 12 ust. 1 lit. a), dostosowuje procedury określone w załączniku IV do konkretnej sytuacji, bez uszczerbku dla opanowywania rozprzestrzeniania się choroby kategorii A ze zwierząt dotkniętych chorobą oraz zakładów i miejsc dotkniętych chorobą na inne niedotknięte chorobą zwierzęta lub na ludzi.
4. Poza stosowaniem środków, o których mowa w ust. 1 i 2, właściwy organ nakazuje i nadzoruje odpowiednie oczyszczanie i dezynfekcję oraz – w stosownych przypadkach – dezynsekcję i deratyzację środków transportu stosowanych do przewożenia zwierząt do i z zakładu dotkniętego chorobą.
Artykuł 16
Odstępstwa i zasady szczególne dotyczące oczyszczania i dezynfekcji oraz kontroli wektorów
Właściwy organ może przyznać odstępstwo od ustanowionego w art. 15 wymogu dotyczącego oczyszczania i dezynfekcji oraz dezynsekcji i deratyzacji w przypadku:
a) pastwisk powiązanych epidemiologicznie z zakładem dotkniętym chorobą w ramach określonych procedur służących zapewnieniu skutecznej inaktywacji odpowiedniego czynnika chorobotwórczego związanego z chorobą kategorii A, biorąc pod uwagę profil choroby, rodzaj zakładu i warunki klimatyczne; oraz
b) obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, pochodzących z zakładu dotkniętego chorobą i poddanych określonym procedurom służącym zapewnieniu skutecznej inaktywacji odpowiedniego czynnika chorobotwórczego związanego z chorobą kategorii A zgodnie z dowodami naukowymi.
Artykuł 17
Identyfikacja zakładów powiązanych epidemiologicznie i innych istotnych miejsc, w tym środków transportu
1. W ramach dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, i w celu zidentyfikowania wszystkich zakładów powiązanych epidemiologicznie oraz innych istotnych miejsc, w tym środków transportu, właściwy organ śledzi wszystkie zwierzęta utrzymywane obecne w zakładzie, w którym potwierdzono wystąpienie ogniska choroby kategorii A, oraz wszelkie produkty, materiały, substancje, środki transportu lub osoby, które mogłyby przyczynić się do rozprzestrzenienia odpowiedniej choroby kategorii A, w tym:
a) te wysyłane do i z zakładu; oraz
b) te, które miały styczność zakładem.
2. Śledzenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej okres monitorowania wskazany w załączniku II dla danej choroby wyliczony wstecz od dnia zgłoszenia podejrzenia.
3. Po przeprowadzeniu oceny ryzyka właściwy organ może wyłączyć z obowiązku śledzenia, o którym mowa w ust. 1, produkty uznawane za bezpieczne towary zgodnie z załącznikiem VII.
Artykuł 18
Środki, które mają być stosowane w zakładach powiązanych epidemiologicznie i w innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu
1. Jeżeli śledzenie, o którym mowa w art. 17 ust. 1, wykaże, że zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie zostały wysłane z lub do zakładu dotkniętego chorobą w okresie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, właściwy organ:
a) przeprowadza dochodzenia oraz nakłada środki ograniczające i środki bioasekuracji zgodnie z art. 6, 7 i 8 w zakładach przeznaczenia lub pochodzenia przemieszczenia; lub
b) niezwłocznie rozszerza zakres środków przewidzianych w art. 12 na zakład pochodzenia lub zakład przeznaczenia przemieszczenia w przypadku istnienia dowodów epidemiologicznych potwierdzających rozprzestrzenienie się choroby do, z lub za pośrednictwem tego zakładu.
2. Właściwy organ stosuje środki, o których mowa w ust. 1, w innych zakładach i innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, które mogą zostać skażone wskutek styczności ze zwierzętami, z produktami, materiałami, substancjami, osobami lub ze środkami transportu pochodzącymi z zakładu dotkniętego chorobą, zidentyfikowanymi w ramach śledzenia, o którym mowa w art. 17, lub na podstawie innych istotnych informacji zgromadzonych w toku dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429.
Artykuł 19
Środki, które mają być stosowane w odniesieniu do produktów zidentyfikowanych w rezultacie śledzenia
1. Właściwy organ nakazuje, aby nasienie, oocyty i zarodki zidentyfikowane jako zakażone w rezultacie śledzenia, o którym mowa w art. 17, zostały unieszkodliwione zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1069/2009, oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie.
2. Właściwy organ nakazuje przeprowadzenie procesu obróbki, przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów zidentyfikowanych w rezultacie śledzenia, o którym mowa w art. 17, oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie co najmniej do:
a) pierwszego zakładu przetwórstwa spożywczego w przypadku produktów pochodzenia zwierzęcego;
b) wylęgarni lub zakładu, do którego jaja zostały przesłane do celów wylęgu, w przypadku jaj wylęgowych, które jeszcze się nie wykluły; oraz
c) pierwszego zakładu przetwarzającego produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, z wyjątkiem obornika; lub
d) miejsca, gdzie są one przechowywane, w przypadku obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki.
3. Właściwy organ ustanawia oficjalny nadzór nad drobiem wyklutym w trakcie okresu śledzenia, o którym mowa w art. 17 ust. 2, z jaj wylęgowych pochodzących z zakładu dotkniętego chorobą; nadzór ten jest ustanawiany we wszystkich zakładach przeznaczenia jaj wylęgowych i trwa przez 21 dni od wylęgu.
4. Właściwy organ nakazuje objęcie transportu z zakładów produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie.
5. Właściwy organ nakazuje zapewnienie zgodności materiałów lub substancji, które mogą zostać skażone lub mogą przenieść odpowiednią chorobę kategorii A, z instrukcjami w zakresie warunków bioasekuracji i bezpieczeństwa biologicznego, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się czynników chorobotwórczych choroby kategorii A, oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie.
6. Właściwy organ nakazuje i nadzoruje, aby obróbka lub przetwarzanie produktów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, były przeprowadzane zgodnie z załącznikiem VII lub VIII, stosownie do przypadku.
Artykuł 20
Środki, które mają być stosowane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu
1. W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby zgodnie z art. 11 w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, właściwy organ stosuje:
a) stosowne przepisy ustanowione w art. 12–19; oraz
b) w razie potrzeby, dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A z dotkniętych nią zwierząt oraz zakładów i innych miejsc dotkniętych chorobą na inne, niedotknięte nią zwierzęta lub na ludzi.
2. Właściwy organ stosuje przepisy ustanowione w art. 12–19 również w odniesieniu do zakładów, z których pochodzą dotknięte chorobą zwierzęta lub produkty obecne w zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1.
Rozdział II Środki zwalczania chorób kategorii A utrzymywanych zwierząt lądowych na obszarach objętymi ograniczeniami
Sekcja 1 Ogólne środki zwalczania chorób na obszarze objętym ograniczeniami
Artykuł 21
Ustanowienie obszaru objętego ograniczeniami
1. W przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładzie, przedsiębiorstwie spożywczym i paszowym, zakładzie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych miejscach, w tym środkach transportu, właściwy organ niezwłocznie ustanawia obszar objęty ograniczeniami wokół zakładu dotkniętego chorobą, na który składają się:
a) obszar zapowietrzony na podstawie minimalnego promienia od ogniska choroby określonego dla odpowiedniej choroby kategorii A w załączniku V;
b) obszar zagrożony na podstawie minimalnego promienia od ogniska choroby określonego dla odpowiedniej choroby kategorii A w załączniku V; oraz
c) w stosownych przypadkach, na podstawie kryteriów określonych w art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, obszary buforowe, na których właściwy organ stosuje takie same środki, co środki przewidziane w sekcji 3 niniejszego rozdziału w odniesieniu do obszaru zagrożonego.
2. Właściwy organ dostosowuje granice obszaru objętego ograniczeniami, w tym granice obszaru zapowietrzonego, zagrożonego oraz obszaru buforowego, zgodnie z art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i po przeprowadzeniu oceny ryzyka z uwzględnieniem profilu choroby właściwy organ może podjąć decyzję o nieustanowieniu obszaru objętego ograniczeniami, jeżeli ogniskiem choroby kategorii A jest jedno z następujących miejsc:
a) zakłady, gdzie trzyma się zwierzęta, o których mowa w art. 13 ust. 2;
b) wylęgarnie;
c) przedsiębiorstwa spożywcze i paszowe, punkty kontroli granicznej, zakłady produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego;
d) środki transportu;
e) miejsca, gdzie odbywa się gromadzenie zwierząt lub ich tymczasowa wystawa, lub gdzie udzielana jest im pomoc weterynaryjna; oraz
f) wszelkie inne miejsca, które nie są zakładami; oraz
g) zakłady, gdzie utrzymywanych jest do 50 ptaków żyjących w niewoli, pod warunkiem że nie mają one bezpośredniego ani pośredniego kontaktu z drobiem lub innymi zakładami, gdzie utrzymywane są ptaki żyjące w niewoli.
Artykuł 22
Środki, które mają być stosowane na obszarze objętym ograniczeniami
1. Właściwy organ niezwłocznie sporządza i aktualizuje spis wszystkich zakładów, w których trzyma się zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie oraz które znajdują się na obszarze objętym ograniczeniami, z uwzględnieniem gatunków, kategorii i liczby zwierząt w poszczególnych zakładach; w przypadku drobiu liczba zwierząt może być szacunkowa.
2. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, opierając się na informacjach epidemiologicznych lub innych materiałach dowodowych, właściwy organ może zastosować prewencyjne uśmiercenie, zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2, lub ubój zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w zakładach znajdujących się na obszarze objętym ograniczeniami.
3. Właściwy organ nakazuje, aby wszelkie przemieszczanie całych ciał lub części martwych zwierząt dzikich lub zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z obszaru objętego ograniczeniami odbywało się w celu ich przetworzenia lub unieszkodliwienia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie:
a) na terytorium danego państwa członkowskiego; lub
b) w zakładzie zatwierdzonym do tego celu w innym państwie członkowskim zgodnie z art. 48 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, jeżeli nie ma możliwości przetworzenia lub unieszkodliwienia całych ciał lub części martwych zwierząt w zatwierdzonym zakładzie na terytorium państwa członkowskiego, gdzie wystąpiło ognisko choroby.
4. Właściwy organ ustanawia szczegółowe warunki w zakresie transportu zwierząt i produktów przez obszar objęty ograniczeniami w celu zapewnienia, aby był on realizowany:
a) bez zatrzymywania lub rozładunku na obszarze objętym ograniczeniami;
b) w pierwszej kolejności z wykorzystaniem głównych autostrad lub głównych połączeń kolejowych; oraz
c) unikając przejazdu w pobliżu zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie.
5. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego od lub ze zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie pochodzące z obszaru objętego ograniczeniami i przemieszczane poza tym obszarem muszą posiadać świadectwo zdrowia zwierząt wydane przez urzędowego lekarza weterynarii oraz potwierdzające, że produkty te mogą być przemieszczane poza obszar objęty ograniczeniami na warunkach określonych przez właściwy organ zgodnie z niniejszym rozdziałem.
6. Właściwy organ może zdecydować, że świadectwa, o którym mowa w ust. 5, nie trzeba wydawać przy przemieszczaniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego, jeżeli organ ten uzna, że istnieje alternatywny system zapewniający identyfikowalność przesyłek zawierających takie produkty oraz że produkty te spełniają wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące takiego przemieszczania.
7. Wszelkie przypadki pobierania próbek w zakładach na obszarze objętym ograniczeniami, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, do celów innych niż stwierdzenie lub wykluczenie wystąpienia odpowiedniej choroby kategorii A wymagają zgody właściwego organu.
Artykuł 23
Odstępstwa od środków, które mają być stosowane na obszarze objętym ograniczeniami
Właściwy organ może przyznać odstępstwa od określonych w niniejszym rozdziale zasad dotyczących środków, które należy stosować na obszarach objętych ograniczeniami, w niezbędnym zakresie i po przeprowadzeniu oceny ryzyka, która wskazuje na znikome ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A:
a) na obszarze buforowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 lit. c);
b) tam, gdzie właściwy organ zdecyduje o utworzeniu obszaru objętego ograniczeniami, w przypadku gdy ogniskiem choroby kategorii A są zakłady lub miejsca, o których mowa w art. 21 ust. 3;
c) w zakładach i miejscach, o których mowa w art. 21 ust. 3 lit. a)–f), znajdujących się na obszarze objętym ograniczeniami.
Artykuł 24
Wymogi dotyczące środków transportu zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie oraz produktów z tych zwierząt
1. Właściwy organ zapewnia, aby środki transportu stosowane do przemieszczania zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie oraz produktów z tych zwierząt w obrębie i z obszaru objętego ograniczeniami oraz przez taki obszar:
a) były skonstruowane i utrzymywane w sposób zapobiegający wszelkim przeciekom lub ucieczkom zwierząt, produktów lub wszelkich elementów stanowiących zagrożenie dla zdrowia zwierząt;
b) były oczyszczane i dezynfekowane niezwłocznie po każdym transporcie zwierząt, produktów lub wszelkich elementów stanowiących zagrożenie dla zdrowia zwierząt, a następnie, w stosownych przypadkach, dezynfekowane ponownie oraz każdorazowo wysuszone lub pozostawione do wyschnięcia przed jakimkolwiek nowym załadunkiem zwierząt lub produktów; oraz
c) w stosownych przypadkach, były poddawane dezynsekcji i deratyzacji przed realizacją transportu.
2. Oczyszczanie i dezynfekcja środków transportu, o których mowa w ust. 1:
a) muszą odbywać się zgodnie z instrukcjami lub procedurami określonymi przez właściwy organ z wykorzystaniem odpowiednich produktów biobójczych w celu zniszczenia właściwego czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A; oraz
b) muszą być stosownie dokumentowane.
Sekcja 2 Środki zwalczania chorób na obszarze zapowietrzonym
Artykuł 25
Środki, które mają być stosowane w zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ nakazuje niezwłocznie, aby w zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, innych niż zakład, w którym potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A, na obszarze zapowietrzonym zastosowano następujące środki:
a) trzymanie zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie oddzielnie od zwierząt dzikich i zwierząt nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie;
b) zapewnienie dodatkowego nadzoru w celu zidentyfikowania dalszego rozprzestrzeniania się choroby kategorii A do zakładów, w tym wszelkich danych dotyczących wzrostu zachorowalności lub upadkowości lub znacznym spadku produkcyjności; niezwłoczne zgłaszanie wszelkiego rodzaju wzrostów lub spadków do właściwego organu;
c) w stosownych przypadkach, wdrożenie odpowiednich środków dezynsekcji i deratyzacji oraz zwalczania innych wektorów chorób w zakładzie i jego okolicy;
d) zastosowanie odpowiednich środków dezynfekujących przy wejściach i wyjściach z zakładu;
e) zastosowanie odpowiednich środków bioasekuracji w odniesieniu do wszystkich osób mających styczność ze zwierzętami utrzymywanymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie bądź wszystkich osób wchodzących do zakładu lub opuszczających go, a także w odniesieniu do środków transportu, aby zapobiec ryzyku rozprzestrzenienia się odpowiedniej choroby kategorii A;
f) prowadzenie ewidencji wszystkich osób odwiedzających zakład i aktualizowanie jej, aby ułatwić nadzór nad chorobami i ich zwalczanie oraz udostępnianie jej właściwemu organowi na jego wniosek;
g) unieszkodliwianie całych ciał lub części martwych lub uśmierconych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie zgodnie z art. 22 ust. 3.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. f) ewidencja osób odwiedzających zakład nie jest wymagana w przypadku zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta, o których mowa w art. 13 ust. 2, jeżeli osoby te nie mają dostępu do obszarów, w których trzyma się zwierzęta.
Artykuł 26
Wizytacje zakładów na obszarze zapowietrzonym przeprowadzane przez urzędowych lekarzy weterynarii
1. Właściwy organ zapewnia, aby urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzali co najmniej jedną wizytację każdego zakładu, o którym mowa w art. 25, w jak najwcześniejszym terminie i bez nieuzasadnionej zwłoki, po urzędowym potwierdzeniu ogniska choroby kategorii A.
2. W trakcie wizytacji, o których mowa w ust. 1, urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzają co najmniej następujące czynności:
a) kontrole dokumentacji, w tym analizę dokumentacji dotyczącej produkcji, zdrowia i identyfikowalności;
b) weryfikację wdrożenia środków stosowanych, aby zapobiec wprowadzaniu lub rozprzestrzenianiu się danej choroby kategorii A zgodnie z art. 25;
c) badanie kliniczne zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
d) pobranie próbek od zwierząt na potrzeby badań laboratoryjnych w celu stwierdzenia lub wykluczenia wystąpienia danej choroby kategorii A, chyba że na podstawie odpowiednich dowodów naukowych badanie kliniczne jest wystarczające do wykluczenia wystąpienia tej choroby.
3. Właściwy organ może zażądać przeprowadzenia kolejnych wizytacji weterynaryjnych zakładów na obszarze zapowietrzonym w celu podjęcia działań następczych w związku z daną sytuacją.
4. Właściwy organ prowadzi rejestr czynności i wizytacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, oraz ustaleń z nich wynikających.
5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli promień obszaru zapowietrzonego określonego w załączniku V ma ponad 3 km, właściwy organ może postanowić, że zamiast wizytacji wszystkich zakładów, o których mowa w art. 25, wymagane będą wizytacje reprezentatywnej liczby tych zakładów, zgodnie z załącznikiem I sekcja A.3.
Artykuł 27
Zakazy dotyczące czynności, w tym przemieszczeń, w odniesieniu do zwierząt, produktów i innych materiałów w obrębie, z lub do obszaru zapowietrzonego
1. Właściwy organ wprowadza zakaz wykonywania czynności, w tym przemieszczeń, w odniesieniu do zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie i produktów z tych zwierząt oraz innych materiałów w obrębie, z oraz do obszaru zapowietrzonego zgodnie z tabelą w załączniku VI.
2. Właściwy organ może rozszerzyć zakazy, o których mowa w ust. 1, na:
a) zwierzęta nienależące do gatunków umieszczonych w wykazie oraz produkty z takich zwierząt; oraz
b) czynności, w tym przemieszczenia, inne niż te określone w załączniku VI.
3. Następujące produkty są zwolnione z zakazów określonych w ust. 1 i 2:
a) produkty pochodzenia zwierzęcego określone jako bezpieczne towary w części I załącznika VII, w odniesieniu do danej choroby kategorii A;
b) produkty pochodzenia zwierzęcego, które zostały poddane jednemu z odpowiednich procesów obróbki przewidzianych w części I załącznika VII w odniesieniu do odpowiedniej choroby kategorii A;
c) produkty lub inne materiały, które mogą rozprzestrzenić chorobę, pozyskane lub wytworzone przed okresem monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczanym wstecz od dnia, w którym zgłoszono podejrzenie;
d) produkty wytworzone na obszarze zapowietrzonym, które pozyskano od lub ze zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie:
(i) trzymanych poza obszarem zapowietrzonym;
(ii) trzymanych i poddawanych ubojowi poza obszarem zapowietrzonym; lub
(iii) trzymanych poza obszarem zapowietrzonym i poddawanych ubojowi na obszarze zapowietrzonym;
e) produkty pochodne uzyskane przy zastosowaniu standardowych metod przetwarzania oraz standardowych parametrów przekształcania, określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 (
4
) oraz przewidzianych w części II załącznika VII do niniejszego rozporządzenia dla danego produktu;
f) żelatyna i kolagen.
4. Zakazy określone w ust. 1 i 2 obowiązują w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 3, jeżeli:
a) produkty nie były wyraźnie oddzielone w trakcie procesu produkcji, przechowywania i transportu od produktów, które nie kwalifikują się do wysłania poza obszar objęty ograniczeniami zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; lub
b) właściwy organ posiada dowody epidemiologiczne na rozprzestrzenienie się choroby na te produkty, z nich lub za ich pośrednictwem.
Artykuł 28
Ogólne warunki przyznawania odstępstw od zakazów na obszarze zapowietrzonym
1. Na zasadzie odstępstwa od zakazów określonych w art. 27 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt i produktów, jeśli ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A wywołane takim przemieszczaniem jest znikome oraz jeżeli spełnione są warunki ogólne określone w ust. 2–7 niniejszego artykułu:
a) w przypadkach przewidzianych w art. 29–38 oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w tych artykułach; lub
b) jeżeli zwierzęta i produkty pochodzą z kompartmentów zatwierdzonych zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2024/2623 (
5
) w odniesieniu do odpowiedniej choroby kategorii A i wymienionych w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/620 (
6
).
2. Wszystkie przemieszczenia, na które udzielono zezwolenia, muszą być realizowane:
a) wyłącznie wyznaczonymi drogami;
b) w pierwszej kolejności z wykorzystaniem głównych autostrad lub głównych połączeń kolejowych;
c) unikając przejazdu w pobliżu zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
d) bez rozładunku lub postoju, aż do rozładunku w zakładzie przeznaczenia.
3. Właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia wyznacza zakład przeznaczenia w odniesieniu do przemieszczeń z obszaru zapowietrzonego lub do niego. Jeżeli właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia nie jest właściwym organem odpowiedzialnym za zakład przeznaczenia, dokonuje tego wyznaczenia we współpracy z właściwym organem odpowiedzialnym za zakład przeznaczenia.
4. Właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia weryfikuje, czy zakład przeznaczenia zgadza się na wspomniane wyznaczenie oraz na przyjmowanie każdej przesyłki zwierząt lub produktów.
5. Przy udzielaniu zezwolenia na przemieszczanie zwierząt z obszaru zapowietrzonego właściwy organ zapewnia, aby takie przemieszczanie nie stwarzało zagrożenia rozprzestrzenienia się choroby kategorii A na podstawie:
a) zakończonego korzystnymi wynikami badania klinicznego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;
b) w stosownych przypadkach, zakończonego korzystnymi wynikami badania laboratoryjnego zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz
c) wyników wizytacji, o których mowa w art. 26.
6. Przy udzielaniu zezwolenia na transport produktów z obszaru zapowietrzonego właściwy organ nakazuje i nadzoruje:
a) wyraźne oddzielenie, w trakcie całego procesu produkcji i przechowywania, produktów od produktów, które nie kwalifikują się do wysłania poza obszar objęty ograniczeniami zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; oraz
b) nietransportowanie produktów wraz z produktami, które nie kwalifikują się do wysłania poza obszar objęty ograniczeniami zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
7. Przy udzielaniu zezwolenia zgodnie z ust. 1 właściwy organ zapewnia stosowanie dodatkowych środków bioasekuracji, począwszy od momentu załadunku, w trakcie całego procesu transportu, do momentu rozładunku we wskazanym zakładzie przeznaczenia zgodnie z obowiązującymi w nim instrukcjami.
Artykuł 29
Szczegółowe warunki udzielenia zezwolenia na przemieszczenia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie na obszarze zapowietrzonym w celu uboju
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym do rzeźni zlokalizowanej:
a) możliwie najbliżej zakładu pochodzenia, na obszarze zapowietrzonym;
b) na obszarze zagrożonym, jeżeli nie ma możliwości przeprowadzenia uboju zwierząt na obszarze zapowietrzonym; lub
c) możliwie najbliżej obszaru zagrożonego, jeżeli nie ma możliwości przeprowadzenia uboju zwierząt na obszarze objętym ograniczeniami.
2. Właściwy organ udziela zezwoleń, o których mowa w ust. 1, wyłącznie na następujących warunkach:
a) środki transportu muszą zostać zaplombowane w momencie załadunku przez właściwy organ wysyłki lub pod jego nadzorem;
b) właściwy organ odpowiedzialny za rzeźnię:
(i) jest informowany z wyprzedzeniem przez podmiot prowadzący rzeźnię o zamiarze przyjęcia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
(ii) potwierdza brak jakichkolwiek objawów wskazujących na chorobę kategorii A w trakcie badań przedubojowych i poubojowych;
(iii) nadzoruje podmiot prowadzący rzeźnię w zakresie stosowania skutecznych procedur w celu zapewnienia, aby zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które pochodzą z obszaru zapowietrzonego, były utrzymywane i poddawane ubojowi oddzielnie od tego rodzaju zwierząt lub w innym terminie, w miarę możliwości pod koniec dnia roboczego przyjazdu;
(iv) potwierdza ubój zwierząt właściwemu organowi odpowiedzialnemu za zakład pochodzenia zwierząt;
(v) nadzoruje podmiot prowadzący rzeźnię w zakresie czyszczenia i dezynfekcji pomieszczeń, gdzie trzymano zwierzęta i miał miejsce ubój, oraz nadzoruje, czy proces oczyszczania i dezynfekcji tych pomieszczeń zakończył się, zanim zaczęto trzymać w nich inne zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie lub zanim przeprowadzono w nich ubój; oraz
(vi) nadzoruje proces uzyskiwania mięsa od takich zwierząt pod kątem zgodności z warunkami określonymi w art. 33.
3. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów zlokalizowanych poza obszarem zapowietrzonym do rzeźni położonej na tym obszarze, jeżeli:
a) zwierzęta są utrzymywane oddzielnie od innych zwierząt pochodzących z obszaru zapowietrzonego oraz są poddawane ubojowi oddzielnie lub w innych terminach;
b) uzyskane świeże mięso jest poddawane rozbiorowi, transportowane i przechowywane oddzielnie od świeżego mięsa pozyskanego od lub ze zwierząt pochodzących z obszaru zapowietrzonego; oraz
c) oczyszczanie i dezynfekcja środków transportu, o których mowa w art. 24, odbywa się pod nadzorem urzędowym po rozładunku zwierząt.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przetwarzanie i wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, pozyskanych od lub ze zwierząt poddanych ubojowi zgodnie z ust. 1, 2 i 3 jako materiał kategorii 3 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 w zatwierdzonym zakładzie w celu przetworzenia lub unieszkodliwienia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, znajdującym się na jego terytorium lub w innym państwie członkowskim, jeżeli nie ma możliwości przetworzenia lub unieszkodliwienia tych produktów w zatwierdzonym zakładzie na terytorium państwa członkowskiego, gdzie wystąpiło ognisko choroby.
Jeżeli produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w akapicie pierwszym, są transportowane do zakładu znajdującego się w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie przeznaczenia i państwa członkowskie tranzytu zezwalają na tego rodzaju wysyłkę, podczas gdy właściwy organ w miejscu przeznaczenia zezwala na przetwarzanie i wykorzystywanie tych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako materiałów kategorii 3 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Artykuł 30
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na określone przemieszczanie drobiu z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie piskląt jednodniowych z zakładu znajdującego się na obszarze zapowietrzonym do zakładu w tym samym państwie członkowskim, ale, w miarę możliwości, poza obszarem objętym ograniczeniami, pod warunkiem że:
a) w przypadku piskląt jednodniowych wylężonych z jaj pochodzących z obszaru objętego ograniczeniami:
(i) środki transportu zostaną zaplombowane w momencie załadunku przez właściwy organ lub pod jego nadzorem;
(ii) zakład przeznaczenia znajdzie się pod oficjalnym nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii po przywiezieniu zwierząt; oraz
(iii) jeżeli przemieszczenie następuje poza obszar objęty ograniczeniami, drób pozostanie w zakładzie przeznaczenia przez co najmniej 21 dni;
b) w przypadku piskląt jednodniowych wylężonych z jaj pochodzących spoza obszaru objętego ograniczeniami wylęgarnia wysyłki może zapewnić, aby jaja te nie miały kontaktu z innymi jajami wylęgowymi lub pisklętami jednodniowymi pochodzącymi z obszaru objętego ograniczeniami.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie drobiu odchowanego do rozpoczęcia nieśności z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym do zakładów w tym samym państwie członkowskim i, w miarę możliwości, w obrębie obszaru objętego ograniczeniami, pod warunkiem że:
a) w zakładzie przeznaczenia lub jednostce epidemiologicznej przeznaczenia nie ma żadnych innych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
b) środki transportu zostaną zaplombowane w momencie załadunku przez właściwy organ lub pod jego nadzorem;
c) zakład przeznaczenia znajdzie się pod oficjalnym nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii po przywiezieniu zwierząt; oraz
d) jeżeli przemieszczenie następuje poza obszar objęty ograniczeniami, zwierzęta pozostaną w zakładzie przeznaczenia przez co najmniej 21 dni.
Artykuł 31
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na określone przemieszczanie jaj wylęgowych na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj wylęgowych:
a) z zakładu położonego na obszarze zapowietrzonym do wylęgarni znajdującej się w tym samym państwie członkowskim; albo
b) z zakładu położonego w tym samym państwie członkowskim do wylęgarni znajdującej się na obszarze zapowietrzonym.
2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), podlega następującym warunkom:
a) stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były korzystne;
b) jaja wylęgowe i ich opakowania są przed wysyłką odkażane i można zapewnić ich identyfikację pochodzenia; oraz
c) jaja wylęgowe muszą być transportowane w środkach transportu zaplombowanych przez właściwy organ.
3. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj wylęgowych z zakładu znajdującego się na obszarze zapowietrzonym do zakładu w tym samym państwie członkowskim w celu wylęgu wewnętrznego, jeżeli:
a) stada rodzicielskie, z których pochodzą jaja wylęgowe, zostały poddane badaniu klinicznemu i pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, którego wyniki były korzystne;
b) zakład przeznaczenia znajduje się pod nadzorem urzędowym do 21 dni od wylęgu jaj;
c) drób pozostaje w zakładzie przeznaczenia w okresie, o którym mowa w lit. b); oraz
d) spełnione są wymogi, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c).
Artykuł 32
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie nasienia z zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym zlokalizowanych na obszarze zapowietrzonym
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie nasienia pobranego od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, z wyjątkiem wylęgarni, zlokalizowanych na obszarze zapowietrzonym, po szacowanej dacie najwcześniejszego zakażenia zakładu dotkniętego chorobą, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a) wszystkie środki zwalczania chorób odnoszące się do choroby kategorii A zostały zniesione na obszarze zapowietrzonym zgodnie z art. 39;
b) wszystkie zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie w centrum pozyskiwania nasienia zostały poddane badaniu klinicznemu oraz pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, aby wykluczyć wystąpienie choroby kategorii A w centrum pozyskiwania nasienia; oraz
c) zwierzę dawca uzyskało korzystny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.
Artykuł 33
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie świeżego mięsa i mleka surowego pozyskiwanych od lub ze zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów zlokalizowanych na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie świeżego mięsa i mleka surowego pozyskiwanych od lub ze zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, utrzymywanych w zakładach znajdujących się na obszarze zapowietrzonym, jeżeli:
a) są one przemieszczane do zakładu przetwórczego w celu poddania ich jednemu z procesów obróbki zmniejszającej dane ryzyko, określonych w części I załącznika VII; lub
b) w przypadku świeżego mięsa drobiowego:
(i) zostało ono oznakowane zgodnie z załącznikiem IX pkt 1, począwszy od momentu pozyskania go w rzeźni; oraz
(ii) nie jest ono przeznaczone dla innego państwa członkowskiego.
2. Właściwy organ zapewnia, aby przemieszczanie do zakładu przetwórczego, o którym mowa w ust. 1 lit. a), spełniało następujące warunki:
a) świeże mięso musi zostać oznakowane zgodnie z załącznikiem IX pkt 2 w rzeźni po badaniu poubojowym i posiadać tego rodzaju oznakowanie do czasu obróbki mięsa;
b) świeże mięso i mleko surowe musi być przemieszczane z zakładu pochodzenia do zakładu przetwórczego w zaplombowanych pojemnikach; oraz
c) zakład przetwórczy musi znajdować się na tym samym obszarze objętym ograniczeniami lub możliwie jak najbliżej niego oraz działać pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii.
Artykuł 34
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym do następujących lokalizacji w tym samym państwie członkowskim:
a) do zakładu pakowania, pod warunkiem że jaja są pakowane w:
(i) opakowania jednorazowego użytku; lub
(ii) opakowania, które można oczyścić i odkazić w sposób, który umożliwia zniszczenie danego czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A;
b) do zakładu produkującego produkty jajeczne zgodnie z sekcją X rozdział II załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w celu ich przetworzenia zgodnie z rozdziałem XI załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (
7
).
Artykuł 35
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z:
a) zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym na składowisko odpadów w celu ich unieszkodliwienia na składowisku odpadów znajdującym się w tym samym państwie członkowskim, wyłącznie po przeprowadzeniu obróbki zgodnej z obróbką określoną w sekcji C pkt 1 lit. a) ppkt (i) załącznika IV lub po przetworzeniu zgodnie z art. 13 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;
b) zakładów i miejsc na obszarze zapowietrzonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, gdzie produkty te są usuwane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 przy użyciu metod odpowiednich do przetwarzania obornika przewidzianych w części II załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 36
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy z obszaru zapowietrzonego
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy pochodzących z obszaru zapowietrzonego, pod warunkiem że:
a) zostały one wyprodukowane w miejscach, gdzie nie trzyma się zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
b) zostały one wyprodukowane w zakładach przetwarzania paszy, gdzie nie trzyma się zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, a surowy materiał roślinny pochodzi:
(i) z miejsc, o których mowa w lit. a); lub
(ii) spoza obszaru zapowietrzonego;
c) są one przeznaczone do użytku na obszarze zapowietrzonym; lub
d) poddano je co najmniej jednemu z procesów obróbki zmniejszającej ryzyko zgodnie z załącznikiem VIII.
Artykuł 37
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie i produktów do zatwierdzonego zakładu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w którym:
a) zwierzęta utrzymywane są niezwłocznie uśmiercane; oraz
b) powstałe produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie produktów z zakładów i miejsc na obszarze zapowietrzonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, gdzie produkty te są usuwane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 przy użyciu odpowiedniej metody przewidzianej w części II załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 38
Środki, które mają być stosowane w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i innych istotnych miejscach na obszarze zapowietrzonym, w tym środkach transportu
1. Właściwy organ stosuje odpowiednie środki, o których mowa w art. 25 i 27–38, w odniesieniu do przedsiębiorstw spożywczych i paszowych, punktów kontroli granicznej, zakładów produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejsc na obszarze zapowietrzonym, w tym środków transportu.
2. W zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może zastosować dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A na obszarze zapowietrzonym i z tego obszaru.
Artykuł 39
Czas trwania środków zwalczania chorób na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ może znieść środki określone w sekcji 1 i 2 niniejszego rozdziału wyłącznie w przypadku, gdy:
a) upłynął minimalny czas określony w załączniku X po dacie zakończenia wstępnego oczyszczania i dezynfekcji oraz – w stosownych przypadkach – dezynsekcji i deratyzacji, przeprowadzonych zgodnie z art. 15 w zakładzie dotkniętym chorobą; oraz
b) we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały, w stosownych przypadkach, poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i laboratoryjnym i uzyskały pozytywne wyniki.
2. Jeżeli dana choroba kategorii A jest przenoszona przez umieszczony w wykazie wektor, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/1882, właściwy organ może:
a) ustalić czas trwania środków na obszarze zapowietrzonym dla poszczególnych przypadków, z uwzględnieniem wszelkich czynników, które mają wpływ na ryzyko rozprzestrzenienia się choroby; oraz
b) przewidzieć wprowadzenie zwierząt wskaźnikowych.
3. Po zniesieniu środków, o których mowa w ust. 1, środki przewidziane w sekcji 3 niniejszego rozdziału mają zastosowanie na obszarze zapowietrzonym co najmniej przez dodatkowy okres wskazany w załączniku X.
4. Po zniesieniu środków przewidzianych w sekcji 3 niniejszego rozdziału, o których mowa w ust. 3, w przypadku gdy właściwy organ ustanowił obszar buforowy zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. c), środki stosowane na tym obszarze buforowym mają również zastosowanie na obszarze zapowietrzonym do czasu zniesienia środków stosowanych na tym obszarze buforowym.
Sekcja 3 Środki zwalczania chorób na obszarze zagrożonym
Artykuł 40
Środki, które mają być stosowane w zakładach na obszarze zagrożonym
Właściwy organ nakazuje, aby niezwłoczne zastosować środki określone w art. 25 we wszystkich zakładach na obszarze zagrożonym, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie.
Artykuł 41
Wizytacje zakładów na obszarze zagrożonym przeprowadzane przez urzędowych lekarzy weterynarii
Właściwy organ zapewnia, aby urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzali wizytacje próby zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, na obszarze zagrożonym zgodnie z art. 26 i załącznikiem I sekcja A.3.
Artykuł 42
Zakazy dotyczące czynności, w tym przemieszczeń, w odniesieniu do zwierząt, produktów i innych materiałów w obrębie, z lub do obszaru zagrożonego
Właściwy organ stosuje zakazy, zwolnienia i odstępstwa dotyczące czynności, w tym przemieszczeń, w odniesieniu do zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, produktów z tych zwierząt oraz innych materiałów, z oraz do obszaru zagrożonego zgodnie z art. 27.
Artykuł 43
Ogólne warunki przyznawania odstępstw od zakazów określonych w art. 42
1. Na zasadzie odstępstwa od zakazów określonych w art. 42 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt i produktów, jeśli ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A wskutek takiego przemieszczania jest znikome oraz jeżeli spełnione są warunki ogólne określone w ust. 2–7 niniejszego artykułu:
a) w przypadkach przewidzianych w art. 44–54 oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w tych artykułach; lub
b) jeżeli zwierzęta lub produkty pochodzą z kompartmentów zatwierdzonych zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2024/2623 w odniesieniu do odpowiedniej choroby kategorii A i wymienionych w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/620.
2. Wszystkie przemieszczenia, na które udzielono zezwolenia, są realizowane:
a) w pierwszej kolejności z wykorzystaniem głównych autostrad lub głównych połączeń kolejowych;
b) unikając przejazdu w pobliżu zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
c) bez rozładunku lub postoju, aż do rozładunku w zakładzie przeznaczenia.
3. Właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia wyznacza zakład przeznaczenia w odniesieniu do przemieszczeń z lub do obszaru zagrożonego. Jeżeli właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia nie jest właściwym organem odpowiedzialnym za zakład przeznaczenia, dokonuje tego wyznaczenia we współpracy z właściwym organem odpowiedzialnym za zakład przeznaczenia.
4. Właściwy organ odpowiedzialny za zakład pochodzenia weryfikuje, czy zakład przeznaczenia zgadza się na wspomniane wyznaczenie oraz na przyjmowanie każdej przesyłki zwierząt lub produktów.
5. Przy udzielaniu zezwolenia na przemieszczanie zwierząt z obszaru zagrożonego właściwy organ zapewnia, aby takie przemieszczanie nie stwarzało zagrożenia rozprzestrzenienia się choroby kategorii A na podstawie:
a) badania klinicznego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane;
b) w stosownych przypadkach, badania laboratoryjnego, z korzystnymi wynikami, zwierząt utrzymywanych w zakładzie, w tym zwierząt, które mają być przemieszczane; oraz
c) wyników wizytacji, o których mowa w art. 41, o ile są one dostępne.
6. Przy udzielaniu zezwolenia na transport produktów z obszaru zagrożonego właściwy organ musi zapewnić, aby:
a) w trakcie całego procesu produkcji i przechowywania produkty były wyraźnie oddzielone od produktów, które nie kwalifikują się do wysłania poza obszar objęty ograniczeniami zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
b) produkty nie były transportowane wraz z produktami, które nie kwalifikują się do wysłania poza obszar objęty ograniczeniami zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
7. Przy przyznawaniu odstępstw zgodnie z ust. 1 właściwy organ zapewnia stosowanie dodatkowych środków bioasekuracji, począwszy od momentu załadunku, w trakcie całego procesu transportu, do momentu rozładunku we wskazanym zakładzie przeznaczenia zgodnie z obowiązującymi w nim instrukcjami.
Artykuł 44
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w obrębie, z oraz do obszaru zagrożonego w celu uboju
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z obszaru zagrożonego do rzeźni zlokalizowanej:
a) jak najbliżej zakładu pochodzenia, na obszarze objętym ograniczeniami; lub
b) poza obszarem objętym ograniczeniami, jak najbliżej obszaru zagrożonego, jeżeli nie ma możliwości przeprowadzenia uboju zwierząt na obszarze objętym ograniczeniami oraz po przeprowadzeniu oceny ryzyka.
2. Mięso pozyskiwane od lub ze zwierząt, o których mowa w ust. 1, podlega środkom określonym w art. 49.
3. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie spoza obszaru zagrożonego do rzeźni zlokalizowanej na obszarze zagrożonym.
4. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przetwarzanie i wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt poddanych ubojowi zgodnie z ust. 1, 2 i 3 jako materiał kategorii 3 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 w zatwierdzonym zakładzie w celu przetworzenia lub unieszkodliwienia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, znajdującym się na jego terytorium lub w innym państwie członkowskim, jeżeli nie ma możliwości przetworzenia lub unieszkodliwienia tych produktów w zatwierdzonym zakładzie na terytorium państwa członkowskiego, gdzie wystąpiło ognisko choroby.
Jeżeli produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w akapicie pierwszym, są transportowane do zakładu znajdującego się w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie przeznaczenia i państwa członkowskie tranzytu zezwalają na tego rodzaju wysyłkę, podczas gdy właściwy organ w miejscu przeznaczenia zezwala na przetwarzanie i wykorzystywanie tych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako materiałów kategorii 3 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Artykuł 45
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na określone przemieszczanie utrzymywanych zwierząt kopytnych umieszczonych w wykazie z zakładów zlokalizowanych na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie utrzymywanych zwierząt kopytnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie na pastwiska na obszarze zagrożonym, pod warunkiem że:
a) od wstępnego oczyszczania i wstępnej dezynfekcji, o których mowa w art. 15 i które zakończono i zatwierdzono, minęło 15 dni; oraz
b) zwierzęta nie mają styczności ze zwierzętami należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie z innych zakładów.
2. Właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, zezwolić na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków zwierząt kopytnych umieszczonych w wykazie do zakładów należących do tego samego łańcucha dostaw, znajdujących się na obszarze zagrożonym lub poza nim w celu zakończenia cyklu produkcji przed ubojem. Jeżeli zakład przeznaczenia znajduje się poza obszarem zagrożonym, właściwy organ stosuje w takim zakładzie środki określone w art. 40, 41 i 42, pod warunkiem że na obszarze zagrożonym utrzymywane są środki zwalczania chorób przewidziane w art. 55.
Artykuł 46
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na określone przemieszczanie drobiu z zakładów znajdujących się na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie piskląt jednodniowych z obszaru zagrożonego:
a) do zakładów w tym samym państwie członkowskim, gdzie wylęgły się one z jaj pochodzących z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami, jeżeli:
(i) zakład przeznaczenia znajdzie się pod oficjalnym nadzorem po przywiezieniu zwierząt; oraz
(ii) w przypadku gdy przemieszczenie następuje poza obszar objęty ograniczeniami, zwierzęta pozostaną w zakładzie przeznaczenia przez co najmniej 21 dni;oraz
(iii) środki transportu zostaną zaplombowane w momencie załadunku przez właściwy organ lub pod jego nadzorem;
b) do zakładów, jeżeli wylęgły się one z jaj pochodzących spoza obszaru objętego ograniczeniami i jeżeli wylęgarnia wysyłki może zapewnić, aby jaja te nie miały kontaktu z innymi jajami wylęgowymi ani pisklętami jednodniowymi pozyskanymi od lub ze zwierząt utrzymywanych na obszarze objętym ograniczeniami.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie drobiu odchowanego do rozpoczęcia nieśności z zakładów położonych na obszarze zagrożonym do zakładów w tym samym państwie członkowskim, jeżeli:
a) w zakładzie przeznaczenia lub jednostce epidemiologicznej przeznaczenia nie ma żadnych innych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
b) zakład przeznaczenia znajdzie się pod oficjalnym nadzorem po przywiezieniu drobiu odchowanego do rozpoczęcia nieśności; oraz
c) drób pozostanie w zakładzie przeznaczenia przez co najmniej 21 dni.
Artykuł 47
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na określone przemieszczanie jaj wylęgowych do i z zakładów na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj wylęgowych z zakładu znajdującego się w tym samym państwie członkowskim do:
a) wylęgarni znajdującej się na obszarze zagrożonym; lub
b) zakładu znajdującego się na obszarze zagrożonym w celu wylęgu wewnętrznego.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj wylęgowych z zakładu znajdującego się na obszarze zagrożonym do wylęgarni w tym samym państwie członkowskim lub do zakładu w tym samym państwie członkowskim w celu wylęgu wewnętrznego, wyłącznie w przypadku gdy jaja wylęgowe i ich opakowania są przed wysyłką odkażane i można zapewnić identyfikację pochodzenia tych jaj.
Artykuł 48
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie nasienia z zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym zlokalizowanych na obszarze zagrożonym
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie nasienia pobranego od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zatwierdzonych zakładów zajmujących się materiałem biologicznym, z wyjątkiem wylęgarni, zlokalizowanych na obszarze zagrożonym, po szacowanej dacie najwcześniejszego zakażenia zakładu dotkniętego chorobą, jeżeli:
a) wszystkie środki zwalczania chorób odnoszące się do danej choroby kategorii A zostały zniesione na obszarze zagrożonym zgodnie z art. 55;
b) wszystkie zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywane w centrum pozyskiwania nasienia zostały poddane badaniu klinicznemu oraz pobrano z nich próbki na potrzeby badania laboratoryjnego, aby wykluczyć obecność choroby kategorii A w centrum pozyskiwania nasienia;
c) zwierzę dawca uzyskało korzystny wynik w badaniu laboratoryjnym próbki pobranej nie wcześniej niż siedem dni po okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym pobrano nasienie.
Artykuł 49
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie świeżego mięsa i mleka surowego pozyskanych od lub ze zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów znajdujących się na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie świeżego mięsa i mleka surowego pozyskiwanych od lub ze zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, utrzymywanych w zakładach znajdujących się na obszarze zagrożonym, jeżeli albo:
a) świeże mięso lub mleko surowe są przemieszczane do zakładów przetwórczych w celu poddania ich jednemu z odpowiednich procesów obróbki zmniejszającej ryzyko określonych w części I załącznika VII; albo
b) świeże mięso pozyskiwane jest z drobiu.
2. Właściwy organ zapewnia, aby świeże mięso i mleko surowe przemieszczane zgodnie z ust. 1 lit. a) spełniały następujące warunki:
a) świeże mięso jest oznaczone zgodnie z załącznikiem IX, gdy jest pozyskiwane w rzeźni, i zachowuje to oznaczenie do czasu obróbki mięsa; oraz
b) obróbka odbywa się w zakładzie położonym na tym samym obszarze objętym ograniczeniami, którego działalność jest nadzorowana przez urzędowych lekarzy weterynarii, lub możliwie jak najbliżej tego zakładu.
Artykuł 50
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów położonych na obszarze zagrożonym do zakładu pakowania w tym samym państwie członkowskim, jeżeli jaja są pakowane w:
a) opakowania jednorazowego użytku; lub
b) opakowania, które można oczyścić i odkazić w sposób, który umożliwia zniszczenie czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów położonych na obszarze zagrożonym do zakładu wytwarzającego produkty jajeczne położonego w tym samym państwie członkowskim, jeżeli:
a) zakład produkujący produkty jajeczne spełnia wymogi określone w sekcji X rozdział II załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; oraz
b) jaja przemieszcza się do zakładu wytwarzającego produkty jajeczne w celu poddania ich obróbce zgodnie z rozdziałem XI załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004.
Artykuł 51
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z zakładów znajdujących się na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z zakładów znajdujących się na obszarze zagrożonym:
a) na składowisko odpadów znajdujące się na tym samym obszarze zagrożonym, bez przetwarzania i po uzyskaniu na to zezwolenia właściwego organu; lub
b) na składowisko odpadów znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego, po przetworzeniu i po uzyskaniu na to zezwolenia właściwego organu.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z zakładów i innych miejsc na obszarze zagrożonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, gdzie są one usuwane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 przy użyciu metod odpowiednich do przetwarzania obornika przewidzianych w części II załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 52
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy z obszaru zagrożonego
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie materiału paszowego pochodzenia roślinnego lub słomy wyprodukowanych na obszarze zagrożonym, pod warunkiem że materiał paszowy pochodzenia roślinnego lub słomę:
a) wyprodukowano w miejscach, gdzie nie utrzymuje się zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, innych niż zakłady przetwórcze paszy;
b) wyprodukowano w zakładach przetwórczych paszy, gdzie nie utrzymuje się zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, a surowy materiał roślinny pochodzi:
(i) z miejsc, o których mowa w lit. a); lub
(ii) spoza obszaru zagrożonego;
c) przeznaczono do użytku na obszarze zapowietrzonym lub zagrożonym; lub
d) poddano co najmniej jednemu z procesów obróbki zmniejszającej ryzyko określonych w załączniku VIII.
Artykuł 53
Szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie i produktów do zatwierdzonego zakładu
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów znajdujących się na obszarze zagrożonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w którym:
a) zwierzęta utrzymywane są niezwłocznie uśmiercane; oraz
b) powstałe produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
2. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie produktów z zakładów i innych miejsc na obszarze zagrożonym do zatwierdzonego zakładu przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, gdzie są one usuwane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 przy użyciu odpowiednich metod przewidzianych w części II załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 54
Środki które mają być stosowane w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i innych istotnych miejscach na obszarze zagrożonym, w tym środkach transportu
1. Właściwy organ stosuje odpowiednie środki, o których mowa w art. 40 i art. 42–53, w odniesieniu do przedsiębiorstw spożywczych i paszowych, punktów kontroli granicznej, zakładów produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejsc na obszarze zagrożonym, w tym środków transportu.
2. W zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może zastosować dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A na obszarze zagrożonym i z tego obszaru.
Artykuł 55
Czas trwania środków zwalczania chorób na obszarze zagrożonym
1. Właściwy organ może znieść środki zwalczania chorób zastosowane na obszarze zagrożonym zgodnie z sekcją 1 i 3 wyłącznie wtedy, gdy:
a) upłynął minimalny czas określony w załączniku XI po dacie zakończenia wstępnego oczyszczania i dezynfekcji oraz – w stosownych przypadkach – dezynsekcji i deratyzacji, przeprowadzonych zgodnie z art. 15 w zakładzie dotkniętym chorobą;
b) wymogi ustanowione w art. 39 ust. 1 lit. b) zostały spełnione na obszarze zapowietrzonym;
c) w reprezentatywnej liczbie zakładów utrzymujących zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili zgodnie z art. 41 wizytacje, a wyniki tych wizytacji były pozytywne;
d) w zakładzie dotkniętym chorobą przeprowadzono końcowe oczyszczanie i końcową dezynfekcję oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcję i deratyzację zgodnie z co najmniej procedurami określonymi w sekcjach A i C załącznika IV, z wykorzystaniem odpowiednich produktów biobójczych w celu zniszczenia właściwego czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A.
2. Jeżeli dana choroba kategorii A jest przenoszona przez umieszczony w wykazie wektor, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1882, właściwy organ może:
a) ustalić czas trwania środków na obszarze zagrożonym dla poszczególnych przypadków, z uwzględnieniem czynników, które mają wpływ na ryzyko rozprzestrzenienia się choroby; oraz
b) przewidzieć wprowadzenie zwierząt wskaźnikowych.
3. Po zniesieniu środków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w przypadku gdy właściwy organ ustanowił obszar buforowy zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. c), środki stosowane na tym obszarze buforowym mają również zastosowanie na obszarze zagrożonym do czasu zniesienia środków stosowanych na obszarze buforowym.
4. W wyjątkowych przypadkach, gdy końcowe oczyszczanie i końcową dezynfekcję, o których mowa w ust. 1 lit. d), można zakończyć jedynie ze znacznym opóźnieniem w porównaniu z minimalnym okresem, o którym mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, znieść środki zwalczania chorób stosowane na obszarze zagrożonym, pod warunkiem że:
a) na obszarze objętym ograniczeniami od czasu jego ustanowienia nie wystąpiło żadne inne ognisko danej choroby kategorii A;
b) spełnione są warunki określone w ust. 1 lit. a), b) i c);
c) w zakładzie dotkniętym chorobą stosuje się odpowiednie dodatkowe środki bioasekuracji, aby zapobiec ryzyku rozprzestrzeniania się czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A;
d) ocena ryzyka przeprowadzona przez właściwy organ wskazuje, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A jest znikome.
5. Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie i Komisję o zniesieniu zgodnie z ust. 4 środków zwalczania chorób stosowanych na obszarze zagrożonym ustanowionym na ich terytorium.
Sekcja 4 Odstępstwa mające zastosowanie na obszarze objętym ograniczeniami w przypadku przedłużonego okresu obowiązywania ograniczeń
Artykuł 56
Odstępstwa od zakazów przemieszczania zwierząt w obrębie obszarów objętych ograniczeniami i na takie obszary, gdy utrzymywane są środki ograniczające
1. W przypadku utrzymania zakazów przemieszczania zwierząt, o których to zakazach mowa w art. 27 i art. 42, przez okres znacznie dłuższy niż okres wyznaczony w załączniku XI właściwy organ może, w wyjątkowych okolicznościach, zezwolić na przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z i do zakładów znajdujących się w obrębie obszaru objętego ograniczeniami w przypadkach, których nie dotyczą odstępstwa przewidziane w art. 28 i 43, jeżeli:
a) podmiot złożył uzasadniony wniosek o takie zezwolenie;
b) przed wydaniem zezwolenia oceniono ryzyko wynikające z zezwolenia na takie przemieszczanie i ocena ta wskazuje, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A jest znikome;
c) w zakładzie przeznaczenia stosuje się zaostrzone środki bioasekuracji, aby zapobiec ryzyku rozprzestrzeniania się choroby kategorii A;
d) w przypadku przemieszczeń z zakładów znajdujących się w obrębie obszaru objętego ograniczeniami – urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzili badania kliniczne i pobrali próbki do badań laboratoryjnych od zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym tych, które mają zostać przemieszczone, a wyniki tych badań były pozytywne.
2. W przypadku zezwolenia na przemieszczanie zwierząt zgodnie z ust. 1 właściwy organ zapewnia, aby transport spełniał wymogi określone w art. 24.
Rozdział III Ponowne umieszczanie zwierząt lądowych w zakładzie dotkniętym chorobą oraz zniesienie środków zwalczania chorób w zakładzie dotkniętym chorobą
Artykuł 57
Warunki udzielenia zezwolenia na ponowne umieszczenie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą
1. Właściwy organ zezwala na ponowne umieszczenie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą, jeżeli spełniono następujące wymogi:
a) ostateczne oczyszczanie i dezynfekcja oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcja i deratyzacja zostały:
(i) przeprowadzone, zgodnie z procedurami określonymi w załączniku IV sekcje A i C, z wykorzystaniem odpowiednich produktów biobójczych, aby zapewnić zniszczenie danego czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A; oraz
(ii) stosownie dokumentowane;
b) upłynął okres monitorowania określony w załączniku II dla danej choroby, obliczony do przodu od dnia, w którym przeprowadzono ostateczne oczyszczanie i dezynfekcję, o których mowa w lit. a).
2. Właściwy organ nadzoruje, czy ostateczne oczyszczenie i dezynfekcję oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcję i deratyzację, w zakładach dotkniętych chorobą przeprowadzono zgodnie z wymogami określonymi w ust. 1 lit. a).
3. Właściwy organ nie zezwala na dostęp do pastwiska zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w okresie, w którym pastwisko uznaje się za zakażone; okres ten ustala się po przeprowadzeniu oceny ryzyka.
4. Jeżeli z należycie uzasadnionych względów ostateczne oczyszczanie i dezynfekcja oraz, w stosownych przypadkach, dezynsekcja i deratyzacja, o których mowa w ust. 1, nie zostały w pełni przeprowadzone w zakładzie dotkniętym chorobą, właściwy organ może udzielić zezwolenia, na zasadzie odstępstwa od ust. 1, na ponowne umieszczenie zwierząt, pod warunkiem że:
a) od wstępnego oczyszczania i wstępnej dezynfekcji, o których mowa w art. 15, minęły co najmniej 3 miesiące; oraz
b) właściwy organ, przed udzieleniem zezwolenia, ocenił ryzyko wynikające z tego zezwolenia, a ocena wskazuje, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A jest znikome.
Artykuł 58
Odstępstwo od wymogów przewidzianych w art. 57 ust. 1 lit. b)
W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, miejscach gromadzenia, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, właściwy organ może udzielić zezwolenia na ponowne wprowadzenie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w celu poddania ich ubojowi, gromadzeniu, badaniu lub w celu przetransportowania 24 godziny od zakończenia stosowania:
a) środków, o których mowa w art. 12, 14, 15, 17, 18 oraz w art. 57 ust. 1 lit. a); oraz
b) wszelkich dodatkowych środków zastosowanych przez właściwy organ dostosowanych do konkretnej sytuacji.
Artykuł 59
Wymogi dotyczące ponownego umieszczenia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w zakładzie dotkniętym chorobą
1. Właściwy organ nadzoruje zgodność ponownego umieszczenia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w zakładzie dotkniętym chorobą z przepisami niniejszego artykułu.
2. Zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie przeznaczone do ponownego umieszczenia:
a) nie pochodzą z zakładu podlegającego ograniczeniom, o których mowa w rozdziale II; oraz
b) są źródłem próbek do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie choroby przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu, a wyniki tych badań są korzystne.
3. Do celów ust. 2 lit. b) próbki pobiera się od:
a) reprezentatywnej liczby wszystkich zwierząt, które mają być wprowadzone do zakładu, jeżeli wszystkie wprowadza się jednocześnie i pochodzą one z tego samego zakładu; lub
b) reprezentatywnej liczby zwierząt z każdej przesyłki, jeżeli wszystkie zwierzęta wprowadza się w różnym czasie lub jeżeli pochodzą z różnych zakładów.
W przypadku piskląt jednodniowych właściwy organ może zdecydować o nieprzeprowadzaniu pobierania próbek do badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 2 lit. b).
4. Zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie przeznaczone do ponownego umieszczenia wprowadza się do zakładów w następujący sposób:
a) we wszystkich jednostkach epidemiologicznych i budynkach w zakładzie dotkniętym chorobą;
b) w miarę możliwości jednocześnie lub w okresie monitorowania określonym w załączniku II dla danej choroby, wyliczonym do przodu od dnia, w którym wprowadzono pierwsze zwierzę; lub
c) w przypadku zakładów, w których prowadzi się chów lub hodowlę na wolnym powietrzu, lub gdy wymogi określone w lit. a) są niepraktyczne, poprzez wykorzystanie zwierząt wskaźnikowych, od których pobrano próbki do badań laboratoryjnych, a wyniki tych badań były korzystne w przypadku danej choroby kategorii A przed wprowadzeniem zwierząt do zakładu.
5. Urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzają co najmniej jedną wizytację zakładu dotkniętego chorobą ostatniego dnia okresu monitorowania określonego w załączniku II dla danej choroby kategorii A, wyliczonego do przodu od dnia, w którym umieszczono zwierzęta w zakładzie. W przypadku gdy okres monitorowania, zgodnie z załącznikiem II, jest dłuższy niż 30 dni, wizytację należy przeprowadzić przed upływem 30 dni od daty umieszczenia zwierząt w zakładzie. W trakcie wizytacji urzędowi lekarze weterynarii wykonują co najmniej:
a) kontrole dokumentacji, w tym analizę dokumentacji dotyczącej produkcji, zdrowia i identyfikowalności;
b) badanie kliniczne zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
c) pobranie próbek zwierząt na potrzeby badań laboratoryjnych w celu stwierdzenia lub wykluczenia wystąpienia danej choroby kategorii A.
6. Każda osoba wchodząca do zakładu lub opuszczająca zakład stosuje odpowiednie środki bioasekuracji mające na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A.
7. Zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie mogą opuścić zakład wyłącznie za zgodą właściwego organu i wyłącznie po uzyskaniu korzystnych wyników badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 5 lit. c).
8. Od dnia, w którym umieszczono zwierzęta w zakładzie, do końca ponownego umieszczania zwierząt, zgodnie z art. 61, podmiot:
a) aktualizuje dokumentację zawierającą dane dotyczące zdrowia i produkcji związaną ze zwierzętami utrzymywanymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
b) natychmiast powiadamia właściwy organ o istotnych zmianach danych dotyczących produkcji i o wszelkich innych nieprawidłowościach.
9. Jeżeli w trakcie okresu, o którym mowa w ust. 8, właściwy organ zostanie powiadomiony o nietypowych upadkach lub objawach klinicznych danej choroby kategorii A, urzędowi lekarze weterynarii niezwłocznie pobierają próbki do badań laboratoryjnych, aby wykluczyć występowanie danej choroby kategorii A.
10. Właściwy organ może zwolnić zakłady odizolowane z co najmniej jednego przepisu określonego w ust. 1–9 po przeprowadzeniu oceny związanego z tym zwolnieniem ryzyka i jeżeli ocena ta wskazuje, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A jest znikome.
Artykuł 60
Dodatkowe wymogi dotyczące ponownego umieszczenia zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą
1. Właściwy organ udziela zezwolenia na ponowne umieszczenie w zakładzie dotkniętym chorobą zwierząt nienależących do utrzymywanych gatunków umieszczonych w wykazie, uwzględniając ryzyko rozprzestrzenienia się danej choroby kategorii A oraz ryzyko przetrwania wektora.
2. Właściwy organ może rozszerzyć niektóre lub wszystkie przepisy przewidziane w art. 57 i 59, jeżeli przeprowadza się prewencyjne uśmiercenie, o którym mowa w art. 7 ust. 4 i art. 9 ust. 4.
Artykuł 61
Zakończenie ponownego umieszczania zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą oraz zniesienie środków zwalczania chorób w zakładzie dotkniętym chorobą
1. Ponowne umieszczanie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą uznaje się za zakończone, gdy pomyślnie zakończono stosowanie środków, o których mowa w art. 57 i 59 oraz, w stosownych przypadkach, art. 60.
2. Właściwy organ znosi wszystkie środki zwalczania chorób zastosowane w zakładzie dotkniętym chorobą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, gdy:
a) ponowne umieszczenie zwierząt uznaje się za zakończone zgodnie z ust. 1; lub gdy
b) spełnione są warunki ustanowione w art. 57 ust. 1:
(i) w przypadku zaprzestania działalności związanej z utrzymywaniem zwierząt przez dany podmiot bądź zakład; albo
(ii) w przypadku gdy przyznano szczególne odstępstwo od art. 12 ust. 1 lit. a), zgodnie z art. 13, w zakładzie dotkniętym chorobą, a zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie poddano, z wynikiem pozytywnym, badaniom określonym w art. 59 ust. 5 lit. b) i c), przeprowadzonym pod koniec okresu monitorowania, o którym mowa w art. 57 ust. 1 lit. b).
Rozdział IV Środki zwalczania chorób u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie
Artykuł 62
Środki wprowadzane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego 2020/689 właściwy organ natychmiast przeprowadza dochodzenie, aby potwierdzić lub wykluczyć wystąpienie podejrzewanej choroby umieszczonej w wykazie.
2. W toku dochodzenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ organizuje co najmniej badania pośmiertne i pobranie próbek do badań laboratoryjnych zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie ustrzelonych lub znalezionych martwych, aby potwierdzić lub wykluczyć występowanie choroby kategorii A.
3. W odniesieniu do ciał martwych zwierząt dzikich, w przypadku których podejrzewa się wystąpienie danej choroby kategorii A – niezależnie od tego, czy zwierzęta dzikie uśmiercono, czy znaleziono martwe – właściwy organ zapewnia, aby:
a) całe ciała martwych zwierząt dzikich lub ich części były unieszkodliwiane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009; oraz
b) jeżeli to możliwe, wszelkie materiały lub substancje, które mogły zostać skażone w wyniku kontaktu z ciałami martwych zwierząt dzikich lub produktami ubocznymi pochodzącymi od tych zwierząt oczyszcza się i dezynfekuje lub unieszkodliwia zgodnie z instrukcjami i pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii.
Artykuł 63
Środki wprowadzane w przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie
1. W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie zgodnie z art. 9 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 właściwy organ może wyznaczyć strefę objętą zakażeniem, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby na podstawie:
a) profilu choroby;
b) szacowanej populacji zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
c) czynników ryzyka przyczyniających się do rozprzestrzenienia się danej choroby kategorii A, w szczególności ryzyka wprowadzenia choroby kategorii A do zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie;
d) wyników pobierania próbek; oraz
e) innych istotnych czynników.
2. W odniesieniu do ciał zwierząt dzikich, w przypadku których potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A – niezależnie od tego, czy zwierzęta dzikie uśmiercono, czy znaleziono martwe – właściwy organ zapewnia, aby:
a) całe ciała martwych zwierząt dzikich lub ich części były unieszkodliwiane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009; oraz
b) jeżeli jest to możliwe, wszelkie materiały lub substancje, które mogły zostać skażone w wyniku kontaktu z ciałami martwych zwierząt dzikich lub produktami ubocznymi pochodzącymi od tych zwierząt oczyszcza się i dezynfekuje lub unieszkodliwia zgodnie z instrukcjami i pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii.
3. Właściwy organ może dostosować granice pierwotnej strefy objętej zakażeniem:
a) w celu opanowania dalszego rozprzestrzeniania się danej choroby kategorii A; oraz
b) w przypadku potwierdzenia wystąpienia kolejnych ognisk choroby kategorii A u zwierząt dzikich.
4. Właściwy organ natychmiast informuje podmioty, lekarzy weterynarii klinicznej, myśliwych, inne odpowiednie właściwe organy oraz inne osoby fizyczne lub prawne, których ta kwestia dotyczy, o wystąpieniu ogniska choroby i wprowadzonych środkach zwalczania.
Artykuł 64
Środki, które mają być stosowane w strefie objętej zakażeniem
1. W strefie objętej zakażeniem wyznaczonej zgodnie z art. 63 właściwy organ organizuje badania pośmiertne zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie ustrzelonych lub znalezionych martwych, w tym – w razie potrzeby – pobieranie próbek do badań laboratoryjnych.
2. W strefie objętej zakażeniem właściwy organ co najmniej:
a) wprowadza środki zmniejszające ryzyko i wzmocnione środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A ze zwierząt dotkniętych chorobą i strefy objętej zakażeniem na zwierzęta i obszary niedotknięte chorobą lub na ludzi;
b) zakazuje przemieszczania zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie oraz produktów pochodzących od i z tych zwierząt, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/688 (
8
); oraz
c) zapewnia, aby wszelkie ciała martwych zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie, niezależnie od tego, czy zwierzęta uśmiercono, czy znaleziono martwe, lub ich części były unieszkodliwiane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Artykuł 65
Dodatkowe środki, które należy zastosować w strefie objętej zakażeniem
Aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby kategorii A w strefie objętej zakażeniem, właściwy organ może:
a) uregulować przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie;
b) uregulować działalność łowiecką i inne rodzaje działalności odbywającej się na świeżym powietrzu;
c) ograniczyć karmienie zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
d) opracować i wprowadzić plan likwidacji choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie, jeżeli będzie to uzasadnione sytuacją epidemiologiczną.
Artykuł 66
Operacyjna grupa ekspertów
W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie oraz w przypadku gdy właściwy organ wyznacza strefę objętą zakażeniem zgodnie z art. 63, właściwy organ ustanawia operacyjną grupę ekspertów, o której mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429, w celu wsparcia właściwego organu w:
a) ocenie sytuacji epidemiologicznej i jej zmian;
b) wyznaczeniu strefy objętej zakażeniem;
c) ustanowieniu stosownych środków, które mają być stosowane w strefie objętej zakażeniem, zgodnie z niniejszym rozdziałem, i określeniu czasu ich trwania oraz
d) w stosownych przypadkach, opracowaniu planu likwidacji.
Artykuł 67
Czas trwania środków w strefie objętej zakażeniem
Właściwy organ utrzymuje środki zastosowane w strefie objętej zakażeniem zgodnie z niniejszym rozdziałem, dopóki informacje epidemiologiczne nie wskażą, że dana populacja dzikich zwierząt nie stwarza już ryzyka wprowadzenia choroby kategorii A do zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie i dopóki grupa operacyjna nie zaleci zniesienia tych środków.
Rozdział V Środki zwalczania chorób kategorii B i C u zwierząt lądowych
Artykuł 68
Wstępne środki zwalczania chorób, które mają być stosowane w przypadku podejrzenia przez właściwe organy wystąpienia choroby kategorii B lub C w państwach członkowskich lub w strefach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby
W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 lub 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w państwach członkowskich lub strefach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby zgodnie z art. 36 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub art. 84 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, właściwy organ stosuje środki określone w:
a) art. 21, 22 i 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis, zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis, enzootycznej białaczki bydła, zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego i wirusowej biegunki bydła;
b) art. 35 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wirusem wścieklizny; oraz
c) art. 41 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotyp 1-24).
Artykuł 69
Środki zwalczania chorób, które mają być stosowane w przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C
W przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w państwach członkowskich lub strefach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby zgodnie z art. 36 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub art. 84 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, właściwy organ stosuje środki określone w:
a) art. 24–31 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis, zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis, enzootycznej białaczki bydła, zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego i wirusowej biegunki bydła;
b) art. 36 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wirusem wścieklizny; oraz
c) art. 42 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotyp 1-24).
Część III ZWIERZĘTA WODNE
Rozdział I Środki zwalczania chorób kategorii A u zwierząt akwakultury
Sekcja 1 Wstępne środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury
Artykuł 70
Obowiązki podmiotów w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury w zakładach
W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie podmioty wprowadzają następujące środki zwalczania chorób, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A z dotkniętych nią zwierząt i zakładów akwakultury, za które wspomniane podmioty odpowiadają, na inne, niedotknięte nią zwierzęta wodne do momentu wykluczenia występowania choroby kategorii A przez właściwy organ:
a) izolację, jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, wszystkich zwierząt akwakultury w zakładzie, co do których istnieje podejrzenie, że są zakażone chorobą kategorii A;
b) zapobieganie przemieszczaniu zwierząt akwakultury do i z zakładu;
c) prowadzenie dokumentacji w zakresie wszelkich wizytacji i wizyt oraz przemieszczania z i do zakładu;
d) przechowywanie wszelkich produktów, sprzętu, materiałów lub substancji, które mogą być skażone oraz mogą przenosić choroby kategorii A, w izolacji i – na tyle, na ile to możliwe – chronienie ich przed wektorami i innymi zwierzętami wodnymi;
e) wprowadzenie odpowiednich środków bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A;
f) na wniosek właściwego organu dostarczenie mu wszelkich istotnych informacji dotyczących choroby kategorii A; oraz
g) przestrzeganie wszelkich instrukcji wydanych przez właściwy organ w odniesieniu do zwalczania choroby kategorii A, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/429 i niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 71
Dochodzenie prowadzone przez właściwy organ dotyczące podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury w zakładzie
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury w zakładzie, zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, właściwy organ natychmiast przeprowadza dochodzenie, aby potwierdzić lub wykluczyć wystąpienie podejrzewanej choroby umieszczonej w wykazie.
2. W toku dochodzenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ zapewnia, aby urzędowi lekarze weterynarii co najmniej:
a) przeprowadzili badania kliniczne zwierząt akwakultury; oraz
b) pobrali próbki do badań laboratoryjnych.
Artykuł 72
Wstępne środki ograniczające i środki bioasekuracji, które mają być stosowane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A w zakładzie właściwy organ poddaje zakład urzędowemu nadzorowi i natychmiast nakłada następujące wstępne środki ograniczające i środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A z dotkniętych nią zwierząt akwakultury i zakładu na niedotknięte nią zwierzęta wodne:
a) zakaz przemieszczania zwierząt akwakultury do i z zakładu;
b) zakaz innego niż istotne przemieszczania środków transportu i sprzętu z zakładu;
c) zakaz uboju zwierząt akwakultury do spożycia przez ludzi;
d) jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, nakaz izolacji wszystkich zwierząt akwakultury; oraz
e) jeżeli jest to wykonalne, wprowadzenie odpowiednich sposobów i środków kontroli ptaków i innych drapieżników.
2. Właściwy organ może zarządzić prewencyjne uśmiercenie gatunków umieszczonych w wykazie w zakładzie dotkniętym chorobą, gdy podejrzewa się, że jest to choroba kategorii A, pod warunkiem że zastosowano wszystkie niezbędne środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A z zakładu.
3. Właściwy organ na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i po przeprowadzeniu oceny ryzyka zezwala na przemieszczanie zwierząt akwakultury wyłącznie w celu ich natychmiastowego uśmiercenia w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób lub w zakładzie zatwierdzonym do przetwarzania lub unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 lub kategorii 2, zgodnie z tym rozporządzeniem. Zezwolenie można wydać wyłącznie wtedy, gdy wprowadzono niezbędne środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A.
4. Wszystkie produkty uboczne pochodzące od i z martwych zwierząt akwakultury, które padły lub które uśmiercono zgodnie z niniejszym artykułem, w tym muszle mięczaków z mięsem, na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, są przetwarzane lub unieszkodliwiane jako materiał kategorii 1 lub kategorii 2 zgodnie z tym rozporządzeniem w celu zapewnienia inaktywacji odnośnego czynnika chorobotwórczego i zapobieżenia przenoszeniu się choroby na inne zwierzęta wodne.
Artykuł 73
Spis i analiza dokumentacji w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A właściwy organ nakazuje podmiotom prowadzącym zakłady, w których podejrzewa się wystąpienie choroby kategorii A, niezwłoczne sporządzenie i prowadzenie aktualnego spisu następujących elementów i weryfikuje, czy podmioty zastosowały się do tego nakazu:
a) gatunków, kategorii i ilości (liczba, objętość lub masa) wszystkich zwierząt akwakultury utrzymywanych w danym zakładzie;
b) wszelkich produktów, materiałów lub substancji, które mogą być skażone oraz mogą przenosić chorobę kategorii A; oraz
c) śmiertelności w każdej jednostce epidemiologicznej w zakładzie rejestrowanej codziennie.
2. W ramach dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, przeprowadzanego w zakładach, w których istnieje podejrzenie wystąpienia choroby, urzędowi lekarze weterynarii analizują co najmniej dokumenty wymienione w art. 186 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.
Artykuł 74
Rozszerzenie środków zwalczania chorób wprowadzanych w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A na inne zakłady
Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A, właściwy organ przeprowadza dochodzenie zgodnie z art. 71 i po przeprowadzeniu oceny ryzyka rozszerza odpowiednie środki, o których mowa w art. 72 i 73, na:
a) zakłady obejmujące ten sam kompartment co zakład, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby, lub zakłady, w których – ze względu na odległość, warunki hydrodynamiczne lub topograficzne – występuje większe ryzyko zakażenia odpowiednim czynnikiem chorobotwórczym pochodzącym z zakładu, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby;
b) wszelkie zakłady inne niż te, o których mowa w lit. a), w przypadku których istnieje bezpośrednie powiązanie epidemiologiczne z zakładem, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby.
Artykuł 75
Tymczasowe obszary objęte ograniczeniami wokół zakładu
Właściwy organ może ustanowić tymczasowy obszar objęty ograniczeniami wokół zakładu, w przypadku którego istnieje podejrzenie wystąpienia choroby kategorii A oraz w którym wprowadzono wstępne środki zwalczania chorób, o których mowa w art. 72 i 73, z uwzględnieniem następujących okoliczności:
a) położenia zakładu na obszarze, na którym znajdują się inne zakłady, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, w przypadku których podejrzewa się wystąpienie choroby kategorii A;
b) przemieszczania zwierząt wodnych w pobliżu zakładu, co do którego istnieje wspomniane podejrzenie;
c) opóźnienia potwierdzenia choroby kategorii A zgodnie z art. 77;
d) niewystarczających informacji na temat możliwego pochodzenia i dróg wprowadzenia podejrzewanej choroby kategorii A; oraz
e) profilu choroby, w szczególności drogi i tempa przenoszenia się choroby oraz utrzymywania się choroby w populacji odniesienia zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie.
Artykuł 76
Środki, które należy zastosować w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu
1. W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A, zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, właściwy organ wprowadza:
a) środki, o których mowa w art. 71–75; oraz
b) w razie potrzeby dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A z podejrzanych zwierząt oraz zakładów lub innych miejsc na inne, niedotknięte chorobą zwierzęta.
2. Właściwy organ stosuje przepisy ustanowione w art. 71–75 również w zakładach, z których pochodzą zwierzęta lub produkty obecne w zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1.
Sekcja 2 Środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury
Artykuł 77
Urzędowe potwierdzenie wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt akwakultury
Właściwy organ urzędowo potwierdza wystąpienie ogniska choroby kategorii A u zwierząt akwakultury, gdy spełnione są warunki określone w art. 9 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.
Artykuł 78
Środki zwalczania chorób wprowadzane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładzie
1. Po urzędowym potwierdzeniu wystąpienia ogniska choroby kategorii A, zgodnie z art. 77, właściwy organ oprócz środków, o których mowa w art. 72 i 73, nakazuje natychmiastowe wprowadzenie pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii następujących środków zwalczania chorób w zakładzie, w którym urzędowo potwierdzono wystąpienie ogniska choroby kategorii A:
a) natychmiastowe uśmiercenie ryb i skorupiaków oraz natychmiastowe usunięcie mięczaków należących do gatunków umieszczonych w wykazie z wody;
b) unieszkodliwienie zwierząt, o których mowa w lit. a), na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, jako materiału kategorii 1 lub kategorii 2, zgodnie z tym rozporządzeniem;
c) wprowadzenie środków, o których mowa w lit. a) i b):
(i) w zakładzie, w którym oficjalnie potwierdzono wystąpienie ogniska choroby kategorii A, wraz z przeprowadzeniem na miejscu następujących po nich czynności przetwarzania; albo
(ii) w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób lub w zakładzie przetwarzania lub unieszkodliwiania zatwierdzonym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 w sposób zapobiegający ryzyku rozprzestrzenienia się choroby kategorii A;
d) uśmiercenie lub ubój zwierząt akwakultury nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie w celu spożycia przez ludzi lub, w przypadku mięczaków, usunięcie z wody zgodnie z ust. 1 lit. b);
e) zastosowanie odpowiednich środków, aby ograniczyć ewentualne rozprzestrzenianie się choroby kategorii A na wszelkie dzikie zwierzęta wodne, które mogą mieć epidemiologiczny kontakt z zakładem, i z takich zwierząt;
f) izolacja wszystkich potencjalnie skażonych materiałów lub substancji do czasu:
(i) zakończenia wdrażania środków związanych z oczyszczaniem i dezynfekcją zgodnie z art. 80 w przypadku materiałów i substancji, które nadają się do oczyszczania i dezynfekcji;
(ii) usunięcia z zakładu i unieszkodliwienia pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii w przypadku pasz i innych materiałów nienadających się do oczyszczania i dezynfekcji.
2. Właściwy organ nakazuje i nadzoruje:
a) zapewnienie zgodności transportu z zakładu dotkniętego chorobą produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 1 lit. f) ppkt (i), oraz produktów pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 1 lit. f) ppkt (ii), z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; oraz
b) zapewnienie zgodności transportu z zakładu dotkniętego chorobą materiałów lub substancji, o których mowa w ust. 1 lit. f) ppkt (iv), z instrukcjami w zakresie warunków bioasekuracji i bezpieczeństwa biologicznego, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się czynników chorobotwórczych choroby kategorii A.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, zezwolić na ubój ryb lub skorupiaków lub w przypadku mięczaków – usunięcie z wody, w celu spożycia przez ludzi, w zakładzie lub w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób, pod warunkiem że wdrożone zostaną odpowiednie środki bioasekuracji i inne niezbędne środki zmniejszające ryzyko, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A. Wszystkie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego powstałe w wyniku tego odstępstwa, na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, przetwarza się lub unieszkodliwia jako materiał kategorii 1 lub kategorii 2, zgodnie z tym rozporządzeniem.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. d) właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, zdecydować o nieuśmiercaniu, niepoddawaniu ubojowi lub nieusuwaniu z wody zwierząt akwakultury nienależących do gatunków umieszczonych w wykazie, pod warunkiem że zastosuje się odpowiednie środki zmniejszające ryzyko, aby zapobiec wszelkiemu ryzyku rozprzestrzeniania się danej choroby kategorii A z zakładu.
Artykuł 79
Szczegółowe odstępstwa od środków zwalczania chorób w zakładach, w których gatunki umieszczone w wykazie utrzymuje się do celów naukowych lub do celów związanych z ochroną gatunków zagrożonych
1. Właściwy organ może przyznać odstępstwa od środków, o których mowa w art. 78 ust. 1 lit. a) i c), w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A w zakładach, w których gatunki umieszczone w wykazie utrzymuje się do celów naukowych lub do celów związanych z ochroną gatunków zagrożonych, pod warunkiem że:
a) status zdrowotny zwierząt odnośnego państwa członkowskiego lub innych państw członkowskich nie jest zagrożony; oraz
b) zastosowano wszystkie odpowiedne środki bioasekuracji wymienione w art. 78, aby zapobiec ryzyku rozprzestrzeniania się czynnika chorobotwórczego choroby kategorii A.
2. W przypadku przyznania odstępstwa zgodnie z ust. 1 właściwy organ zapewnia, aby zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie objęte odstępstwem były:
a) utrzymywane w pomieszczeniach, w których wdrożono odpowiednie środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się danej choroby kategorii A; oraz
b) poddane dalszemu nadzorowi i badaniom laboratoryjnym i nie były przemieszczane z zakładu, dopóki badania laboratoryjne nie wykażą, że zwierzęta te nie stwarzają ryzyka dalszego rozprzestrzeniania się danej choroby kategorii A.
Artykuł 80
Oczyszczanie i dezynfekcja
1. Właściwy organ nakazuje podmiotom, aby niezwłocznie po zakończeniu stosowania środków zwalczania chorób, o których mowa w art. 78, przeprowadziły oczyszczanie i dezynfekcję:
a) zakładu – w zakresie, w jakim właściwy organ uzna to za możliwe z technicznego punktu widzenia;
b) wszelkiego sprzętu związanego z hodowlą, m.in. sprzętu służącego do karmienia, klasyfikacji, leczenia, szczepienia, a także statków roboczych;
c) wszelkiego sprzętu związanego z produkcją, m.in. sadzów, siatek zabezpieczających, stelaży, worków i takli;
d) wszelkiej odzieży ochronnej lub wyposażenia bezpieczeństwa używanego przez podmioty lub osoby odwiedzające; oraz
e) wszelkich środków transportu, w tym zbiorników i innego sprzętu wykorzystywanego do przemieszczania zakażonych zwierząt lub personelu, który miał kontakt z zakażonymi zwierzętami.
2. Oczyszczanie i dezynfekcję, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się:
a) zgodnie z protokołem uzgodnionym wcześniej przez właściwy organ i podmiot; oraz
b) pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii.
Artykuł 81
Odłogowanie zakładu dotkniętego chorobą
Właściwy organ nakazuje podmiotom, aby po zakończeniu oczyszczania i dezynfekcji, o których mowa w art. 80, przeprowadziły odłogowanie zakładu dotkniętego chorobą, trwające przez okres określony w załączniku XIII.
Artykuł 82
Rozszerzenie środków zwalczania chorób wprowadzanych w przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A
Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A, właściwy organ przeprowadza dochodzenie, o którym mowa w art. 71, oraz po przeprowadzeniu oceny ryzyka rozszerza niektóre lub wszystkie środki, o których mowa w art. 78, 80 i 81, na:
a) zakłady obejmujące ten sam kompartment lub zakłady, w których – ze względu na odległość, warunki hydrodynamiczne lub topograficzne – występuje większe ryzyko zakażenia odpowiednim czynnikiem chorobotwórczym pochodzącym z podejrzewanego zakładu, w którym potwierdzono wystąpienie choroby;
b) zakład, w przypadku którego w wyniku dochodzenia, o którym mowa w art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429, stwierdzono bezpośrednie powiązanie epidemiologiczne z zakładem, w którym potwierdzono wystąpienie choroby.
Artykuł 83
Wprowadzanie do obrotu wyprodukowanych w skażonych zakładach produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie
1. Przy przyznawaniu odstępstw zgodnie z art. 78 ust. 3 właściwy organ może udzielić zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury wyłącznie w przypadku, gdy spełniono następujące warunki:
a) ryby należy poddać ubojowi i wypatroszyć przed wysyłką;
b) przed wysyłką mięczaki i skorupiaki muszą być w pełni identyfikowalne i należy je przetworzyć na nieżywotne produkty, które nie byłyby w stanie przetrwać po ponownym umieszczeniu w wodzie.
Jeżeli przed przetworzeniem i wprowadzeniem do obrotu wymagane jest oczyszczanie, przeprowadza się je w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób.
2. Produkty pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone do:
a) bezpośredniej dostawy do konsumenta końcowego; lub
b) dalszego przetwarzania w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób.
Artykuł 84
Środki, które mają być stosowane w przypadku potwierdzenia wystąpienia chorób kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu
1. W przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu, zgodnie z art. 77 właściwy organ stosuje:
a) środki, o których mowa w art. 78, 80 i 81; oraz
b) w razie potrzeby dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A z dotkniętych chorobą zwierząt oraz zakładów lub innych miejsc na inne, niedotknięte chorobą zwierzęta.
2. Właściwy organ stosuje przepisy ustanowione w art. 78, 80 i 81 również w zakładach, z których pochodzą zwierzęta lub produkty obecne w zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1.
Rozdział II Środki zwalczania chorób kategorii A zwierząt akwakultury na obszarze objętym ograniczeniami
Sekcja 1 Ogólne środki zwalczania chorób na obszarze objętym ograniczeniami
Artykuł 85
Ustanowienie obszaru objętego ograniczeniami
1. W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A w zakładzie, przedsiębiorstwie spożywczym i paszowym, zakładzie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub w innym istotnym miejscu, w tym środku transportu, właściwy organ niezwłocznie ustanawia obszar objęty ograniczeniami wokół zakładu lub miejsca dotkniętego chorobą, na który to obszar składają się:
a) obszar zapowietrzony wokół zakładu lub miejsca, w którym potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A;
b) obszar zagrożony wokół obszaru zapowietrzonego; oraz
c) w stosownych przypadkach, na podstawie kryteriów określonych w art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, obszary buforowe wokół obszaru zapowietrzonego i zagrożonego lub do nich przyległe.
2. Zasięg tych obszarów określa się w poszczególnych przypadkach z uwzględnieniem czynników wpływających na ryzyko rozprzestrzeniania się choroby. W tym celu właściwy organ uwzględnia następujące dane i kryteria:
a) dane z dochodzenia epidemiologicznego zgodnie z art. 57 rozporządzenia (UE) 2016/429;
b) odpowiednie dane hydrodynamiczne;
c) kryteria wymienione w art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429; oraz
d) kryteria, o których mowa w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia.
3. Właściwy organ dostosowuje granice początkowego obszaru objętego ograniczeniami, w tym granice obszaru zapowietrzonego, zagrożonego oraz obszaru buforowego, w przypadku nakładania się dwóch lub większej liczby obszarów objętych ograniczeniami w związku z kolejnymi ogniskami choroby kategorii A.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ, ze względu na konkretne warunki geograficzne, hydrodynamiczne i epidemiologiczne oraz po przeprowadzeniu oceny ryzyka uwzględniającej profil choroby, może:
a) nie ustanawiać obszaru objętego ograniczeniami, o którym mowa w ust. 1, wokół skażonych zakładów lub miejsc;
b) ustanowić obszar objęty ograniczeniami składający się z obszaru zapowietrzonego bez żadnego przyległego obszaru zagrożonego; lub
c) nie ustanawiać obszaru objętego ograniczeniami, jeżeli potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejscach, w tym środkach transportu.
5. Właściwy organ może odstąpić, w niezbędnym zakresie i po przeprowadzeniu oceny ryzyka uwzględniającej warunki geograficzne, hydrodynamiczne, epidemiologiczne oraz profil choroby, od przepisów niniejszego rozdziału:
a) na obszarach buforowych; oraz
b) w przypadku gdy właściwy organ zadecyduje o ustanowieniu obszaru objętego ograniczeniami, gdy ognisko choroby kategorii A wystąpi w zakładach lub innych istotnych miejscach, o których mowa w ust. 4 lit. c).
Artykuł 86
Środki, które mają być stosowane na obszarze objętym ograniczeniami
1. Właściwy organ niezwłocznie sporządza i aktualizuje spis wszystkich zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie oraz które znajdują się na obszarze objętym ograniczeniami, z uwzględnieniem gatunków, kategorii i szacowanej liczby zwierząt w poszczególnych zakładach.
2. W zakładach położonych na obszarze objętym ograniczeniami właściwy organ, opierając się na informacjach epidemiologicznych lub innych istotnych dowodach oraz po przeprowadzeniu oceny ryzyka, może – zgodnie z art. 78 ust. 1 lit. a) i art. 78 ust. 2 – zastosować prewencyjne uśmiercenie lub ubój w celu spożycia przez ludzi lub, w przypadku mięczaków, usunięcie z wody zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie.
3. Wszelkie przypadki pobierania próbek w zakładach na obszarze objętym ograniczeniami, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, do celów innych niż stwierdzenie lub wykluczenie wystąpienia danej choroby kategorii A wymagają zgody właściwego organu.
Sekcja 2 Środki zwalczania chorób na obszarze zapowietrzonym
Artykuł 87
Środki, które mają być stosowane w zakładach, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ nakazuje podmiotom prowadzącym zakłady, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do dowolnego gatunku na obszarze zapowietrzonym, innym niż zakład, w którym potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A, wprowadzenie co najmniej następujących środków, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby i je opanować:
a) niezwłoczna aktualizacja dokumentacji spisu, o którym mowa w art. 73 ust. 1;
b) jeżeli jest to wykonalne, zastosowanie odpowiednich środków, aby ograniczyć ewentualne rozprzestrzenianie się choroby kategorii A na wszelkie dzikie zwierzęta wodne, które mogą mieć epidemiologiczny kontakt z zakładem, i z takich zwierząt;
c) zapobieganie usuwaniu zwierząt akwakultury z zakładu, w którym są utrzymywane, chyba że właściwy organ wyraził na to zgodę;
d) wdrożenie odpowiednich środków bioasekuracji w przypadku wszelkich produktów, sprzętu, materiałów lub substancji, które mogą rozprzestrzeniać daną chorobę kategorii A;
e) ograniczenie liczby osób odwiedzających do tych, których obecność jest niezbędna, aby zapewnić właściwie działanie zakładu; oraz
f) jeżeli jest to wykonalne, zastosowanie odpowiednich środków oczyszczania i dezynfekcji przy wejściu do zakładu i wyjściu z niego.
2. Właściwy organ nakazuje, aby podmiot przetworzył lub unieszkodliwił jako materiał odpowiedniej kategorii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, produkty uboczne pochodzące od i ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które padły lub które uśmiercono, w tym muszle mięczaków z mięsem w zakładach znajdujących się na obszarze zapowietrzonym, w których utrzymywane są gatunki umieszczone w wykazie, oraz sprawuje nadzór nad działaniami w tym zakresie.
3. Właściwy organ może po przeprowadzeniu oceny ryzyka zdecydować, że art. 87 i 88 mają zastosowanie wyłącznie do zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie.
Artykuł 88
Wizytacje zakładów na obszarze zapowietrzonym przeprowadzane przez urzędowych lekarzy weterynarii
1. Właściwy organ zapewnia, aby urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzali co najmniej jedną wizytację każdego zakładu, o którym mowa w art. 87, w możliwie najwcześniejszym terminie i niezwłocznie po urzędowym potwierdzeniu ogniska choroby kategorii A, priorytetowo traktując zakłady, przy ocenie których właściwy organ uznał, że stanowią wysokie ryzyko w zakresie zakażenia chorobą lub jej rozprzestrzeniania się.
2. W trakcie wizytacji, o których mowa w ust. 1, urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzają co najmniej następujące czynności:
a) kontrola dokumentacji i analiza dokumentacji;
b) weryfikacja wdrożenia środków mających zapobiec wprowadzaniu lub rozprzestrzenianiu się danej choroby kategorii A zgodnie z art. 87;
c) przeprowadzenie badań klinicznych zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
d) w stosownych przypadkach, pobranie próbek na potrzeby badań laboratoryjnych w celu stwierdzenia lub wykluczenia wystąpienia danej choroby kategorii A.
3. Właściwy organ może żądać przeprowadzenia kolejnych wizytacji weterynaryjnych zakładów w celu podjęcia działań następczych w związku z sytuacją.
4. Właściwy organ prowadzi rejestr czynności i wizytacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, oraz ustaleń z nich wynikających.
Artykuł 89
Zakazy dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury, produktów ze zwierząt akwakultury, innych substancji i materiałów w obrębie, z lub do obszaru zapowietrzonego
1. Właściwy organ zakazuje następujących rodzajów przemieszczania w obrębie obszaru zapowietrzonego:
a) przemieszczanie zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie między zakładami na obszarze zapowietrzonym;
b) przemieszczanie zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie z lub do obszaru zapowietrzonego;
c) wszelkie przemieszczanie z zakładów w obrębie obszaru zapowietrzonego środków transportu oraz wszelkiego sprzętu, produktów, materiałów lub substancji, które mogą przenieść daną chorobę kategorii A;
d) transport zwierząt akwakultury statkiem do transportu żywych ryb przez obszar zapowietrzony; oraz
e) wysyłka nieprzetworzonych produktów ubocznych pochodzących od i ze zwierząt akwakultury należących do dowolnych gatunków z zakładów w obszarze zapowietrzonym.
2. Po przeprowadzeniu oceny ryzyka właściwy organ może rozszerzyć zakazy, o których mowa w ust. 1 lit. a)–d) na zwierzęta nienależące do gatunków umieszczonych w wykazie i produkty pochodzących od i z tych zwierząt.
Artykuł 90
Ogólne warunki przyznawania odstępstw od zakazów przemieszczania i transportu dotyczących zwierząt wodnych i produktów na obszarze zapowietrzonym
1. Na zasadzie odstępstwa od zakazów określonych w art. 89 ust. 1 właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie i transport zwierząt wodnych i pozyskanych od nich lub z nich produktów w przypadkach, o których mowa w art. 91, 92 i 93 pod szczegółowymi warunkami przewidzianymi w tych artykułach i warunkami ogólnymi określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Przy wydawaniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ zapewnia, aby spełnione były następujące warunki:
a) wszelkie przemieszczanie musi odbywać się wyłącznie uzgodnionymi z właściwym organem wyznaczonymi trasami bez rozładunku lub zatrzymywania z powodów innych niż wymiana wody lub odprowadzanie wody przewidziane w lit. b);
b) wszelka wymiana wody i odprowadzanie wody podczas transportu musi odbywać się na obszarach, w zakładach lub punktach wymiany wody zatwierdzonych przez właściwy organ;
c) środki transportu muszą by skonstruowane i utrzymywane w taki sposób, aby można było je należycie poddać oczyszczaniu i dezynfekcji;
d) środki transportu są czyszczone i odkażane:
(i) przed transportem; oraz
(ii) po transporcie pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii;
e) należy zastosować wszelkie inne uzupełniające środki bioasekuracji związane z transportem uznawane przez właściwy organ za niezbędne.
Artykuł 91
Szczegółowe warunki uboju i przemieszczania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze zapowietrzonym w celu uboju lub przetwarzania
1. Zwierzęta akwakultury z zakładów na obszarze zapowietrzonym utrzymujących gatunki umieszczone w wykazie mogą zostać:
a) poddane ubojowi w zakładzie zgodnie ze środkami bioasekuracji określonymi przez właściwy organ; lub
b) przemieszczone w celu niezwłocznego uboju w celu spożycia przez ludzi w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób; lub
c) w przypadku mięczaków – usunięte z wody i przemieszczone do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób, aby poddać je oczyszczaniu oraz, w stosownych przypadkach, dalszemu przetwarzaniu.
2. Właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka na podstawie odpowiednich danych epidemiologicznych, ograniczyć stosowanie środków, o których mowa w ust. 1, do zakładów utrzymujących wyłącznie zwierzęta akwakultury należące do gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882.
3. Przy zezwalaniu na przemieszczanie zwierząt akwakultury, o którym mowa w ust. 1 lit. b), właściwy organ odpowiedzialny za zakład zajmujący się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób:
a) jest powiadamiany o zamiarze wysłania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób;
b) zgadza się na przyjęcie odnośnych zwierząt akwakultury;
c) nadzoruje i potwierdza ubój zwierząt właściwemu organowi wysyłki;
d) zapewnia, aby zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie pochodzące z obszaru zapowietrzonego utrzymywano oddzielnie od zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie pochodzących spoza obszaru zapowietrzonego oraz aby były poddawane ubojowi lub przetwarzane oddzielnie od tych zwierząt;
e) monitoruje ubój lub przetwarzanie;
f) zapewnia, aby oczyszczanie i dezynfekcja pomieszczeń zostały zakończone przed poddaniem ubojowi lub przetworzeniu zwierząt akwakultury z zakładów spoza obszaru zapowietrzonego;
g) zapewnia, aby produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury spełniały szczegółowe warunki wprowadzania do obrotu, o których mowa w art. 92; oraz
h) zapewnia, aby produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego z uboju lub z innych procesów, o których mowa w ust. 1, były przetwarzane lub unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Artykuł 92
Szczegółowe warunki wprowadzania do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie wyprodukowanych w zakładach niedotkniętych chorobą na obszarach zapowietrzonych
1. Właściwy organ może udzielić zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie w zakładach niedotkniętych chorobą na obszarach zapowietrzonych, pod warunkiem że spełniono następujące warunki:
a) ryby należy poddać ubojowi i wypatroszyć przed wysyłką; oraz
b) przed wysyłką mięczaki i skorupiaki muszą być w pełni identyfikowalne i należy je przetworzyć na nieżywotne produkty, które nie byłyby w stanie przetrwać po ponownym umieszczeniu w wodzie.
2. Produkty pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone:
a) do bezpośredniej dostawy do konsumenta końcowego; albo
b) do dalszego przetwarzania w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób.
Artykuł 93
Specjalne warunki udzielania zezwolenia na transport nieprzetworzonych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z zakładów znajdujących się na obszarze zapowietrzonym
Właściwy organ może udzielić zezwolenia na transport nieprzetworzonych produktów ubocznych pochodzących od i ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze zapowietrzonym do zakładu w celu dalszego przetwarzania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
Artykuł 94
Środki zmniejszające ryzyko dotyczące niektórych rodzajów działalności związanych ze zwierzętami wodnymi na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, wprowadzić środki zmniejszające ryzyko w odniesieniu do:
a) komercyjnej i rekreacyjnej działalności połowowej na obszarze zapowietrzonym;
b) innych czynności, które są związane ze zwierzętami wodnymi na obszarze zapowietrzonym i które mogą stwarzać ryzyko rozprzestrzeniania się choroby; oraz
c) transportu statków usługowych wykorzystywanych do przeprowadzania działań konserwacyjnych oraz do obróbki zwierząt wodnych na obszarze zapowietrzonym.
2. W ramach środków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może, w stosownych przypadkach, nakazać oczyszczanie i dezynfekcję sprzętu, który był używany w wodach wchodzących w skład obszaru zapowietrzonego.
Artykuł 95
Środki, które mają być stosowane w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub w innych istotnych miejscach na obszarze zapowietrzonym, w tym środkach transportu
1. Właściwy organ stosuje środki, o których mowa w art. 87–93, w odniesieniu do przedsiębiorstw spożywczych i paszowych, zakładów oczyszczania, centrów wysyłkowych, punktów kontroli granicznej, zakładów produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejsc na obszarze zapowietrzonym, w tym środków transportu.
2. W zakładach i miejscach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może zastosować dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A na obszarze zapowietrzonym i z tego obszaru.
Artykuł 96
Usunięcie zwierząt akwakultury z zakładów dotkniętych chorobą i późniejsze środki zmniejszające ryzyko
1. Właściwy organ określa termin, do którego należy usunąć zwierzęta akwakultury ze wszystkich zakażonych zakładów.
2. Właściwy organ może zdecydować, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, że ust. 1 ma również zastosowanie w przypadku zakładów na obszarze zapowietrzonym, w których nie potwierdzono wystąpienia choroby kategorii A, aby opanować potencjalne rozprzestrzenianie się chorób i mu zapobiegać.
3. Po usunięciu zwierząt akwakultury, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z art. 80 i 81 przeprowadza się oczyszczanie, dezynfekcję i odłogowanie.
4. Właściwy organ zleca synchroniczne odłogowanie zakładów dotkniętych chorobą oraz zakładów wybranych zgodnie z ust. 2.
5. Synchroniczne odłogowanie, o którym mowa w ust. 4, trwa przez okres przewidziany w załączniku XIII.
Artykuł 97
Czas trwania środków zwalczania chorób na obszarze zapowietrzonym, ponowne umieszczenie zwierząt w zakładach znajdujących się na obszarze zapowietrzonym
1. Właściwy organ utrzymuje stosowanie środków zwalczania chorób na obszarze zapowietrzonym, o których mowa w sekcji 2 niniejszego rozdziału, do czasu:
a) wprowadzenia i wdrożenia środków z art. 96; oraz
b) wykluczenia przez właściwy organ, na podstawie wyników dochodzeń przeprowadzonych zgodnie z art. 88, wystąpienia danej choroby kategorii A w pozostałych zakładach na obszarze zapowietrzonym.
2. Gdy spełnione są warunki określone w ust. 1:
a) właściwy organ stosuje na obszarach zapowietrzonych środki, o których mowa w sekcji 3 niniejszego rozdziału, przez okres określony w art. 101; oraz
b) w zakładach, o których mowa w art. 96 ust. 1 i 2 i które wcześniej znajdowały się na obszarze zapowietrzonym, można ponownie umieścić zwierzęta.
Sekcja 3 Środki zwalczania chorób na obszarze zagrożonym
Artykuł 98
Środki, które mają być stosowane w zakładach na obszarze zagrożonym
1. Na obszarze zagrożonym właściwy organ nakazuje zastosowanie środków, o których mowa w art. 87, we wszystkich zakładach, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie.
2. Urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzają wizytacje zakładów, o których mowa w ust. 1 i, w stosownych przypadkach, podejmują działania, o których mowa w art. 88 ust. 2.
3. Zakłady na obszarze zagrożonym poddaje się nadzorowi polegającemu na przeprowadzaniu wizytacji i pobieraniu próbek, jak opisano w załączniku XV pkt 1.
4. Nadzór, o którym mowa w pkt 3, przeprowadza właściwy organ.
Artykuł 99
Środki związane z przemieszczaniem i transportem zwierząt akwakultury w obrębie, z lub do obszaru zagrożonego
1. Właściwy organ zakazuje wszelkiego przemieszczania zwierząt akwakultury z zakładów na obszarze zagrożonym w celu poddania ich ubojowi, ich dalszego chowu lub uwolnienia do środowiska naturalnego poza obszarem zagrożonym.
2. Właściwy organ zapewnia, aby każdy transport zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie w obrębie lub do obszaru zagrożonego odbywał się zgodnie z warunkami określonymi w art. 90 ust. 2 lit. a)–e) oraz w art. 91.
3. Właściwy organ może nakazać wprowadzenie odpowiednich uzupełniających środków bioasekuracji, które mają być stosowane w przypadku transportu, w tym w przypadku rozładunku w wyznaczonych zakładach przeznaczenia, aby opanować potencjalne rozprzestrzenianie się chorób i mu zapobiegać.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i w porozumieniu z właściwym organem w miejscu przeznaczenia właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie zwierząt akwakultury, inne niż w celu uwolnienia do środowiska naturalnego, pod warunkiem że zastosowano odpowiednie środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A.
Artykuł 100
Środki, które mają być stosowane w przedsiębiorstwach spożywczych i paszowych, zakładach oczyszczania, centrach wysyłkowych, punktach kontroli granicznej, zakładach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub w innych istotnych miejscach na obszarze zagrożonym, w tym środkach transportu
1. Właściwy organ niezwłocznie nakazuje zastosowanie środków, o których mowa w art. 98 i 99, w odniesieniu do przedsiębiorstw spożywczych i paszowych, zakładów oczyszczania, centrów wysyłkowych, punktów kontroli granicznej, zakładów produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub innych istotnych miejsc na obszarze zagrożonym, w tym środków transportu.
2. W miejscach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może zastosować dodatkowe środki dostosowane do określonej sytuacji, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się choroby kategorii A na obszarze zagrożonym i z tego obszaru.
Artykuł 101
Czas trwania środków zwalczania chorób na obszarze zagrożonym
Właściwy organ znosi środki zwalczania chorób, o których mowa w niniejszej sekcji, po upływie okresu nadzoru danej choroby kategorii A określonego w załączniku XV pkt 2 i uzyskaniu korzystnych wyników.
Rozdział III Środki zwalczania chorób u dzikich zwierząt wodnych
Artykuł 102
Środki wprowadzane w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
W przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, właściwy organ:
a) niezwłocznie przeprowadza dochodzenie w sprawie połowionych, złowionych, zebranych lub znalezionych martwych dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w celu potwierdzenia lub wykluczenia występowania choroby kategorii A, zgodnie z art. 71 ust. 2;
b) zapewnia, aby wszystkie produkty uboczne pozyskane od i z dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w przypadku których istnieje podejrzenie zakażenia, w tym muszle mięczaków z mięsem, były przetwarzane lub unieszkodliwiane jako materiał kategorii 1 lub kategorii 2, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.
c) zapewnia, aby – w miarę możliwości – wszelkie materiały lub substancje, które mogą być skażone przez zwierzęta, w przypadku których istnieje podejrzenie, że są dotknięte chorobami, lub przez produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub z tych zwierząt, oczyszczono i zdezynfekowano lub unieszkodliwiono zgodnie z instrukcjami i pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii; oraz
d) dostarcza odpowiednie informacje podmiotom lub organom odpowiedzialnym za zarządzanie daną populacją zwierząt.
Artykuł 103
Środki wprowadzane w przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
1. W sytuacji urzędowego potwierdzenia przypadku choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie właściwy organ wyznacza strefę objętą zakażeniem na podstawie:
a) istotnych warunków hydrodynamicznych, topograficznych i epidemiologicznych;
b) profilu choroby i szacowanej populacji zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz
c) czynników ryzyka przyczyniających się do rozprzestrzenienia się danej choroby kategorii A, w szczególności tych związanych z ryzykiem wprowadzenia choroby do zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie.
2. Właściwy organ może dostosować granice pierwotnej strefy objętej zakażeniem:
a) w celu opanowania dalszego rozprzestrzeniania się danej choroby kategorii A; oraz
b) w przypadku potwierdzenia wystąpienia kolejnych ognisk choroby kategorii A u zwierząt dzikich.
3. Właściwy organ natychmiast informuje podmioty, inne odpowiednie właściwe organy, odpowiednich lekarzy weterynarii i inne osoby fizyczne lub prawne, których ta kwestia dotyczy, o wystąpieniu ogniska chorób i wprowadzonych środkach zwalczania.
Artykuł 104
Środki, które mają być stosowane w strefie objętej zakażeniem
1. W strefie objętej zakażeniem wyznaczonej zgodnie z art. 103 właściwy organ:
a) wprowadza środki zmniejszające ryzyko i wzmocnione środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A ze zwierząt dotkniętych chorobą i strefy objętej zakażeniem na zwierzęta i obszary niedotknięte chorobą;
b) zakazuje wszelkiego przemieszczania przez ludzi dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie oraz produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od i z tych zwierząt ze strefy objętej zakażeniem;
c) na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 zapewnia, aby wszystkie produkty uboczne pozyskane od i z dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w strefie objętej zakażeniem, w tym muszle mięczaków z mięsem, były przetwarzane lub unieszkodliwiane jako materiał kategorii 1 lub kategorii 2, zgodnie z tym rozporządzeniem;
d) zapewnia, aby – w miarę możliwości – wszelkie materiały lub substancje, które mogą być skażone przez dzikie zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie w strefie objętej zakażeniem lub przez produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub z tych zwierząt, oczyszczono i zdezynfekowano lub unieszkodliwiono zgodnie z instrukcjami i pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii; oraz
e) zakazuje wprowadzania do zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, w strefie objętej zakażeniem, jakichkolwiek części zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, zarówno połowionych, złowionych, zebranych, jak i znalezionych martwych w strefie objętej zakażeniem, a także jakichkolwiek produktów, materiałów lub substancji, które mogą być skażone chorobą kategorii A.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) oraz mając na celu zachowanie cennego materiału genetycznego, właściwy organ może udzielić zezwolenia na przemieszczanie dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie ze strefy objętej zakażeniem do zakładu upoważnionego przez właściwy organ w tym celu, pod warunkiem że zastosowano odpowiednie środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A. Do celów art. 108 zakład przeznaczenia uznaje się za zakład znajdujący się w strefie objętej zakażeniem.
Artykuł 105
Dodatkowe środki, które należy zastosować w strefie objętej zakażeniem
1. Po przeprowadzeniu oceny ryzyka właściwy organ określa dodatkowe środki niezbędne do zwalczania lub likwidacji danej choroby kategorii A.
2. W ramach zwalczania lub likwidacji danej choroby kategorii A właściwy organ może:
a) zawiesić działania związane z odnową populacji, połowem, pozyskiwaniem i łowieniem;
b) nakazać obowiązkowe oczyszczanie i dezynfekcję sprzętu rybackiego oraz statków i innego sprzętu, który może być skażony; oraz
c) zintensyfikować działania związane z połowem, pozyskiwaniem i łowieniem lub wprowadzić inne istotne środki, aby zlikwidować chorobę.
3. Środki, o których mowa w ust. 1, wprowadza się po konsultacji i we współpracy z operacyjną grupą ekspertów, o której mowa w art. 107, oraz z innymi organami i zainteresowanymi stronami.
Artykuł 106
Rozszerzenie środków
Właściwy organ może zdecydować o rozszerzeniu stosownych środków z art. 102–105 na zwierzęta wodne nienależące do gatunków umieszczonych w wykazie.
Artykuł 107
Operacyjna grupa ekspertów
1. W sytuacji potwierdzonego przypadku wystąpienia choroby kategorii A u dzikich zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie właściwy organ ustanawia operacyjną grupę ekspertów, o której mowa w art. 43 ust. 2 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) 2016/429.
2. Operacyjna grupa ekspertów wspiera właściwy organ w:
a) ocenie sytuacji epidemiologicznej i jej zmian;
b) wyznaczeniu strefy objętej zakażeniem; oraz
c) ustanawianiu odpowiednich środków, które mają być stosowane w strefie objętej zakażeniem, i czasu ich trwania.
Artykuł 108
Środki, które należy zastosować w zakładach w strefie objętej zakażeniem
1. W zakładach w strefie objętej zakażeniem, w których utrzymuje się zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, właściwy organ stosuje środki, o których mowa w art. 87.
2. Oprócz środków, o których mowa w art. 87, właściwy organ zakazuje przemieszczania zwierząt akwakultury utrzymywanych w zakładach w strefie objętej zakażeniem:
a) ze strefy objętej zakażeniem; albo
b) do innych zakładów w strefie objętej zakażeniem.
3. Właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, ograniczyć zakaz, o którym mowa w ust. 2, do zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie.
4. Na zasadzie odstępstwa of ust. 2 właściwy organ może, po przeprowadzeniu oceny ryzyka i w porozumieniu z właściwym organem w miejscu przeznaczenia, zezwolić na przemieszczenie zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie ze strefy objętej zakażeniem lub do innych zakładów w strefie objętej zakażeniem.
Artykuł 109
Czas trwania środków w strefie objętej zakażeniem
Właściwy organ utrzymuje środki przewidziane w niniejszym rozdziale, dopóki informacje epidemiologiczne nie wskażą, że dana populacja dzikich zwierząt nie stwarza już ryzyka rozprzestrzenienia się choroby i grupa operacyjna nie zaleci zniesienia tych środków.
Rozdział IV Środki zwalczania chorób kategorii B i C u zwierząt wodnych
Artykuł 110
Wstępne środki zwalczania chorób, które mają być stosowane w przypadku podejrzenia przez właściwy organ wystąpienia choroby kategorii B lub C w państwach członkowskich, w strefach lub w kompartmentach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby
Właściwy organ wprowadza środki przewidziane w art. 55, 56 i 57 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C, zgodnie z art. 9 ust. 1, 3 lub 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, w państwach członkowskich, w strefach lub w kompartmentach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby, o którym mowa w art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub w art. 83, art. 84 ust. 1 lit. h)–m) lub art. 84 ust. 2 lit. b)–g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.
Artykuł 111
Środki zwalczania chorób, które mają być stosowane w przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C
Właściwy organ wprowadza środki przewidziane w art. 58–65 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby kategorii B lub C, zgodnie z art. 9 ust. 2, 3 lub 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, w państwach członkowskich, w strefach lub w kompartmentach, którym przyznano status obszaru wolnego od choroby, o którym mowa w art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub w art. 83, art. 84 ust. 1 lit. h)–m) lub art. 84 ust. 2 lit. b)–g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.
Część IV PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 112
Przepisy uchylające
1. Dyrektywy 92/66/EWG, 2001/89/WE, 2003/85/WE i 2005/94/WE, a także akty przyjęte na podstawie tych dyrektyw, przestają być stosowane ze skutkiem od dnia 21 kwietnia 2021 r.
2. Dyrektywy 2000/75/WE i 2002/60/WE, jak również akty przyjęte na podstawie tych dyrektyw, przestają być stosowane ze skutkiem od dnia 14 lipca 2021 r.
Artykuł 113
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Załącznik I
BADANIA KLINICZNE, PROCEDURY DOBORU PRÓBY I POBIERANIA PRÓBEK, METODY DIAGNOZOWANIA CHORÓB KATEGORII A I TRANSPORT PRÓBEK
(o których mowa w art. 3)
A.
Procedury doboru próby
A.1. DOBÓR PRÓBY ZWIERZĄT NA POTRZEBY BADAŃ KLINICZNYCH
1. W miarę możliwości badania kliniczne muszą obejmować:
a) zwierzęta wykazujące objawy kliniczne chorób kategorii A;
b) zwierzęta, które mogły ostatnio paść z powodu podejrzewanej lub potwierdzonej choroby kategorii A;
c) zwierzęta powiązane epidemiologicznie z podejrzewanym lub potwierdzonym przypadkiem zachorowania na chorobę kategorii A;
d) zwierzęta, które uzyskały dodatnie lub niejednoznaczne wyniki we wcześniejszych badaniach laboratoryjnych.
2. Zwierzęta, które mają zostać poddane badaniu, należy wybrać losowo i w liczbie wystarczająco dużej, aby umożliwić wykrycie choroby kategorii A, jeżeli występuje, w przypadku gdy brak jest oczywistych objawów choroby lub zmian anatomopatologicznych stwierdzonych w badaniu poubojowym, wskazujących na występowanie chorób kategorii A.
3. Zwierzęta, które mają zostać poddane badaniu, oraz metodę doboru próby należy wybrać zgodnie z instrukcjami właściwego organu, odpowiednimi dowodami naukowymi dotyczącymi danej choroby kategorii A oraz właściwym planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429. Zwierzęta, które mają zostać poddane badaniu, oraz metoda doboru próby muszą uwzględniać profil choroby oraz:
a) cel doboru próby;
b) gatunki umieszczone w wykazie utrzymywane w zakładzie;
c) liczbę zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywanych w zakładzie;
d) kategorię zwierząt utrzymywanych;
e) dostępną dokumentację dotyczącą produkcji, zdrowia i identyfikowalności zwierząt utrzymywanych istotną z punktu widzenia badania;
f) rodzaj zakładu oraz praktyki hodowlane;
g) poziom ryzyka narażenia z uwzględnieniem:
(i) prawdopodobieństwa narażenia na czynnik chorobotwórczy lub wektor choroby kategorii A;
(ii) braku uodpornienia zwierząt z powodu szczepienia lub odporności matczynej;
(iii) czasu pobytu w zakładzie;
h) inne stosowne czynniki epidemiologiczne.
4. Minimalna liczba zwierząt, które mają zostać poddane badaniu, musi być zgodna z instrukcjami właściwego organu oraz z właściwym planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429. Minimalna liczba zwierząt, które mają zostać poddane badaniu, określana jest z uwzględnieniem odpowiedniego profilu choroby kategorii A oraz w szczególności:
a) przewidywanej częstości występowania odpowiedniej choroby kategorii A w zakładzie;
b) pożądanego poziomu ufności w odniesieniu do wyników kontroli, który w każdym przypadku nie może być niższy niż 95 %;
c) norm międzynarodowych i odpowiednich dowodów naukowych dotyczących danej choroby kategorii A.
A.2. POBIERANIE PRÓBEK ZWIERZĄT NA POTRZEBY BADAŃ LABORATORYJNYCH
1. Przy pobieraniu próbek na potrzeby badań laboratoryjnych należy uwzględnić wynik badań klinicznych, o których mowa w sekcji A.1, i – jeżeli jest to możliwe – zwierzęta, o których mowa w sekcji A.1 pkt 1.
2. W przypadku gdy brak jest oczywistych objawów choroby lub zmian anatomopatologicznych stwierdzonych w badaniu poubojowym, wskazujących na choroby kategorii A, próbki należy pobrać losowo w każdej jednostce epidemiologicznej zakładu i muszą one umożliwiać wykrycie odpowiedniej choroby kategorii A, jeżeli występuje.
3. Zwierzęta, od których mają zostać pobrane próbki, rodzaj pobieranych próbek oraz metoda pobierania próbek muszą być zgodne z instrukcjami właściwego organu, odpowiednimi dowodami naukowymi dotyczącymi danej choroby kategorii A, stosownymi szczegółowymi informacjami i wytycznymi laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej i Komisji oraz właściwym planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429. W odniesieniu do zwierząt, od których mają zostać pobrane próbki, rodzaju próbek, które należy pobrać, oraz metod pobierania próbek należy uwzględnić odpowiedni profil choroby kategorii A oraz kryteria określone w sekcji A.1 pkt 3.
4. Minimalna liczba zwierząt, od których mają zostać pobrane próbki, musi być zgodna z instrukcjami właściwego organu, odpowiednimi dowodami naukowymi dotyczącymi danej choroby kategorii A, stosownymi szczegółowymi informacjami i wytycznymi laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej i Komisji oraz właściwym planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429. W odniesieniu do minimalnej liczby zwierząt, od których mają zostać pobrane próbki, uwzględnia się kryteria określone w sekcji A.1 pkt 4, a także wydajność zastosowanych badań.
5. W przypadku zwierząt dzikich próbki należy pobierać od zwierząt ustrzelonych, znalezionych martwych lub celowo złapanych lub należy je pozyskiwać za pomocą metod nieinwazyjnych, takich jak lizawki solne, liny do żucia lub przynęty. W odniesieniu do minimalnej liczby i rodzaju próbek należy uwzględnić szacowaną wielkość dzikiej populacji oraz stosowne kryteria określone w sekcji A.1 pkt 3 i 4.
A.3. DOBÓR PRÓBY ZAKŁADÓW NA POTRZEBY WIZYTACJI
Wybór zakładów do próby, minimalna liczba zakładów, w których ma zostać przeprowadzona wizytacja, oraz metoda doboru próby muszą być zgodnie z instrukcjami właściwego organu, odpowiednimi dowodami naukowymi dotyczącymi danej choroby kategorii A oraz właściwym planem gotowości, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/429. Wybór zakładów, w których mają zostać pobrane próbki, i metoda doboru próby muszą uwzględniać odpowiedni profil choroby kategorii A oraz kryteria określone w sekcji A.1 pkt 3.
B.
Metody diagnostyczne
Techniki, materiały referencyjne, ich normalizacja oraz interpretacja wyników badań przeprowadzonych z zastosowaniem stosownych metod diagnostycznych przeznaczonych dla chorób kategorii A muszą być zgodne z art. 6 oraz częścią III załącznika VI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.
Metodyka diagnostyczna musi prowadzić do maksymalnego zwiększenia czułości nadzoru. W niektórych okolicznościach nadzór ten może obejmować wykorzystanie badań laboratoryjnych w celu przeprowadzenia oceny wcześniejszego narażenia na chorobę.
C.
Transport próbek
1. Wszystkie próbki pobrane w celu potwierdzenia lub wykluczenia występowania choroby kategorii A należy przesłać – odpowiednio oznakowane i zidentyfikowane – do laboratorium urzędowego, które poinformowano o ich nadejściu. Do próbek należy dołączyć odpowiednie formularze, zgodnie z wymogami określonymi przez właściwy organ oraz laboratorium otrzymujące próbki. Takie formularze muszą zawierać co najmniej następujące informacje:
a) zakład pochodzenia zwierząt, od których pobrano próbki;
b) informacje o gatunku, wieku i kategorii zwierząt, od których pobrano próbki;
c) historię kliniczną zwierząt, jeżeli jest dostępna i istotna;
d) objawy kliniczne i zmiany anatomopatologiczne stwierdzone w badaniu poubojowym;
e) wszelkie inne istotne informacje.
2. Wszystkie próbki należy:
a) przechowywać w wodoszczelnych i odpornych na zniszczenia pojemnikach i opakowaniach oraz zgodnie z mającymi zastosowanie normami międzynarodowymi;
b) w czasie transportu przechowywać w najbardziej odpowiedniej temperaturze i najbardziej odpowiednich innych warunkach, które mogą mieć wpływ na jakość próbki.
3. Na zewnętrznej części opakowania należy umieścić adres laboratorium przyjmującego oraz, w widocznym miejscu, następującą informację:
„Zwierzęcy materiał patologiczny; nietrwałe; delikatne; nie otwierać poza laboratorium przeznaczenia”.
4. Osobę odpowiedzialną w laboratorium urzędowym za odbiór próbek należy poinformować w odpowiednim czasie o nadejściu próbek.
Załącznik II
OKRES MONITOROWANIA
(o którym mowa w art. 8, 17, 27, 32, 48, 57 i 59 niniejszego rozporządzenia)
Choroby kategorii A
Okres monitorowania
Pryszczyca (FMD)
21 dni
Zakażenie wirusem księgosuszu (RP)
21 dni
Zakażenie wirusem gorączki doliny Rift (RVFV)
30 dni
Zakażenie wirusem choroby guzowatej skóry bydła (LSD)
28 dni
Zakażenie wywoływane przez Mycoplasma mycoides subsp. mycoides SC (zaraza płucna bydła) (CBPP)
90 dni
Ospa owiec i ospa kóz (SPGP)
21 dni
Zakażenie wirusem pomoru małych przeżuwaczy (PPR)
21 dni
Zaraza płucna kóz (CCPP)
45 dni
Afrykański pomór koni (AHS)
14 dni
Zakażenie wywoływane przez Burkholderia mallei (nosacizna)
6 miesięcy
Klasyczny pomór świń (CSF)
25 dni
Afrykański pomór świń (ASF)
15 dni
Wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI)
21 dni
Zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu (NCD)
21 dni
Załącznik III
WARUNKI OKREŚLONYCH ODSTĘPSTW OD ART. 12 UST. 1 LIT. a) U ZWIERZĄT KONIOWATYCH
(o których mowa w art. 13 ust. 4)
1. W przypadku wystąpienia ogniska afrykańskiego pomoru koni właściwy organ może odstąpić od stosowania art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do zwierząt dotkniętych chorobą i niedotkniętych chorobą, pod warunkiem że:
a) zwierzęta dotknięte chorobą objęte odstępstwem są odizolowane w pomieszczeniu zabezpieczonym przed wektorami, które zapobiega przenoszeniu czynnika chorobotwórczego od zwierząt do odpowiednich wektorów, do chwili upływu okresu 40 dni – odpowiadającego okresowi zakaźności ustanowionemu w odpowiednim rozdziale Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) – po wprowadzeniu zwierząt do pomieszczenia zabezpieczonego przed wektorami; oraz
b) nadzór, w tym w razie konieczności badania laboratoryjne, przeprowadzone przez właściwy organ wskazują, że żadne ze zwierząt w pomieszczeniu zabezpieczonym przed wektorami nie stwarza ryzyka przeniesienia wirusa.
2. W przypadku wystąpienia ogniska zakażenia wywoływanego przez Burkholderia mallei (nosacizna) właściwy organ może odstąpić od stosowania art. 12 ust. 1 lit. a) w odniesieniu do zwierząt niedotkniętych chorobą, pod warunkiem że zwierzęta objęte odstępstwem podlegają kwarantannie do chwili, gdy:
a) zwierzęta dotknięte chorobą zostaną uśmiercone i zniszczone;
b) po uśmierceniu oczyszczanie i dezynfekcja zakładu zostaną zakończone, jak przewidziano w art. 15; oraz
c) pozostałe zwierzęta zostaną poddane testowi wiązania dopełniacza, i uzyskają wynik ujemny, przy rozcieńczeniu surowicy w proporcji 1:5 na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po oczyszczaniu i dezynfekcji, o których mowa w lit. b);
Załącznik IV
PROCEDURY W ZAKRESIE OCZYSZCZANIA, DEZYNFEKCJI ORAZ, W STOSOWNYCH PRZYPADKACH, DEZYNSEKCJI I DERATYZACJI
(o których mowa w art. 12, 15, 16, 39, 45, 55 i 57)
A.
Wymogi ogólne
1. W odniesieniu do wyboru produktów biobójczych oraz procedur w zakresie czynności związanych z oczyszczaniem i dezynfekcją należy uwzględnić:
a) czynnik wywołujący zakażenie;
b) charakter zakładu, pojazdów, przedmiotów i materiałów, które będą poddawane czynnościom; oraz
c) mające zastosowanie prawodawstwo.
2. Warunki korzystania z produktów biobójczych nie mogą negatywnie wpływać na skuteczność tych produktów. W szczególności należy przestrzegać parametrów technicznych podanych przez producenta, takich jak ciśnienie, temperatura, wymagany czas kontaktu lub przechowywanie. Działania środków dezynfekujących nie może zaburzać interakcja z innymi substancjami.
3. Należy unikać ponownego zanieczyszczenia uprzednio oczyszczonych części, w szczególności w przypadku gdy mycie odbywa się za pomocą płynów stosowanych pod ciśnieniem.
4. Wodę zastosowaną do czynności związanych z oczyszczaniem należy przechowywać i unieszkodliwiać w sposób pozwalający na uniknięcie ryzyka rozprzestrzenienia się czynników chorobotwórczych wywołujących choroby kategorii A.
5. Produkty biobójcze należy stosować w taki sposób, aby jak najbardziej ograniczyć ewentualny negatywny wpływ na środowisko oraz na zdrowie publiczne, jaki może wynikać z ich stosowania.
B.
Wstępne oczyszczanie i dezynfekcja
W przypadku wstępnego oczyszczania i wstępnej dezynfekcji, o których mowa w art. 15, aby uniknąć rozprzestrzeniania się choroby kategorii A:
a) całe zwłoki lub części ciała padłych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie należy spryskać środkiem dezynfekującym i usunąć z zakładu w zamkniętych, wodoszczelnych pojazdach lub pojemnikach w celu ich przetworzenia i unieszkodliwienia;
b) wszelkie tkanki lub wszelką krew, które mogły rozprzestrzenić się w czasie uśmiercania, uboju lub badania pośmiertnego, należy uważnie zebrać i unieszkodliwić;
c) bezpośrednio po usunięciu całych zwłok lub części ciała padłych zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w celu ich przetworzenia lub unieszkodliwienia części zakładu, w których te zwierzęta przebywały, oraz wszelkie części innych budynków, powierzchni lub sprzętu, które zostały skażone podczas uśmiercania lub badania pośmiertnego, należy spryskać środkiem dezynfekującym;
d) obornik, w tym zużytą ściółkę i używaną ściółkę, należy obficie zmoczyć środkiem dezynfekującym;
e) środek dezynfekujący musi pozostać na dezynfekowanej powierzchni przez co najmniej 24 godziny lub przez inny czas dopuszczony przez właściwy organ przy uwzględnieniu minimalnego wymaganego czasu kontaktu wskazanego przez producenta;
f) należy zniszczyć sprzęt, pojemniki, naczynia spożywcze, powierzchnie lub wszelkie inne materiały narażone na skażenie po zakończeniu oczyszczania lub dezynfekcji.
C.
Końcowe oczyszczanie i dezynfekcja
Czynności w ramach końcowego oczyszczania i dezynfekcji zgodnie z art. 57
1. Obornik, w tym zużytą ściółkę i używaną ściółkę, należy usunąć i postępować z nimi w następujący sposób:
a) części stałe obornika, w tym zużytą ściółkę i używaną ściółkę, należy:
(i) poddać działaniu pary o temperaturze co najmniej 70 °C przez co najmniej 60 minut;
(ii) zniszczyć poprzez spalenie; albo
(iii) zakopać dostatecznie głęboko, aby uniemożliwić dostęp zwierzętom; albo
(iv) kopcować w celu biotermicznego odkażenia, spryskać środkiem dezynfekującym i pozostawić na co najmniej 42 dni, podczas których kopiec powinien być albo przykryty, albo przekładany, tak aby wszystkie warstwy zostały poddane działaniu temperatury;
b) części płynne obornika należy przechowywać przez co najmniej 42 dni, a w przypadku wysoce zjadliwej grypy ptaków przez co najmniej 60 dni, od ostatniego dodania materiału potencjalnie zakaźnego.
2. Budynki, powierzchnie i sprzęt należy obficie umyć i wyczyścić, usuwając pozostałości tłuszczu i brudu, oraz spryskać je środkami dezynfekującymi.
3. Po 7 dniach lub wcześniej, jeżeli budynki, powierzchnie i sprzęt zostały całkowicie wysuszone po zakończeniu czynności wymaganych zgodnie z pkt 2, zakłady należy ponownie wyczyścić i zdezynfekować.
Załącznik V
MINIMALNY PROMIEŃ OBSZARÓW ZAPOWIETRZONYCH I ZAGROŻONYCH
(o którym mowa w art. 21)
Wyrażony jako promień okręgu, którego środek znajduje się w miejscu położenia zakładu
Choroby kategorii A
Obszar zapowietrzony
Obszar zagrożony
Pryszczyca
3 km
10 km
Zakażenie wirusem księgosuszu
4 km
10 km
Zakażenie wirusem gorączki doliny Rift
20 km
50 km
Zakażenie wirusem choroby guzowatej skóry bydła
20 km
50 km
Zakażenie wywoływane przez Mycoplasma mycoides subsp. mycoides SC (zaraza płucna bydła)
1 km
3 km
Ospa owiec i ospa kóz
5 km
20 km
Zakażenie wirusem pomoru małych przeżuwaczy
5 km
20 km
Zaraza płucna kóz
1 km
3 km
Afrykański pomór koni
100 km
150 km
Zakażenie wywoływane przez Burkholderia mallei (nosacizna)
Zakład
Zakład
Klasyczny pomór świń
3 km
10 km
Afrykański pomór świń
3 km
10 km
Wysoce zjadliwa grypa ptaków
3 km
10 km
Zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu
3 km
10 km
Załącznik VI
ZAKAZY OBOWIĄZUJĄCE NA OBSZARZE OBJĘTYM OGRANICZENIAMI
(o którym mowa w art. 27)
Tabela
Zakazy dotyczące czynności w odniesieniu do zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie i produktów pozyskanych od lub z takich zwierząt
Zakazy dotyczące czynności w odniesieniu do zwierząt i produktów pozyskanych od lub z takich zwierząt w związku z chorobami kategorii A (1)
FMD
RP
RVFV
LSD
CBPP
SPGP
PPR
CCPP
CSF
ASF
AHS
NOSACIZNA
HPAI
NCD
Przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
X
X
Przemieszczanie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie do zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
X
X
Odnowa populacji zwierząt łownych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
X
X
Wystawy, targi, pokazy i inne zgromadzenia zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, w tym pozyskiwanie i rozpowszechnianie tych gatunków
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
X
X
Przemieszczanie nasienia, oocytów i zarodków uzyskanych od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
ND
ND
Pozyskiwanie nasienia, oocytów i zarodków uzyskanych od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
BZ
ND
ND
ND
Objazdowe sztuczne unasiennianie zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
ND
ND
Objazdowe krycie naturalne do celów hodowli zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
ND
ND
ND
Przemieszczanie jaj wylęgowych do oraz z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
X
X
Przemieszczanie świeżego mięsa, z wyjątkiem podrobów, pochodzącego od zwierząt utrzymywanych i zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie z rzeźni lub zakładów obróbki dziczyzny na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
BZ
BZ
BZ
X
BZ
X
X
BZ
ND
X
X
Przemieszczanie podrobów pochodzących od zwierząt utrzymywanych i zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie z rzeźni lub zakładów obróbki dziczyzny na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
BZ
ND
X
X
Przemieszczanie produktów mięsnych uzyskanych ze świeżego mięsa zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
BZ
BZ
BZ
X
BZ
X
X
BZ
ND
X
X
Przemieszczanie mleka surowego i siary uzyskanych od zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
X
BZ
X
X
BZ
ND
ND
BZ
ND
ND
ND
Przemieszczanie przetworów mlecznych i produktów na bazie siary z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
X
X
X
BZ
BZ
BZ
X
BZ
ND
ND
BZ
ND
ND
ND
Przemieszczanie jaj do spożycia przez ludzi z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
ND
X
X
Przemieszczanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego od lub ze zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie z zakładów na obszarze objętym ograniczeniami, z wyjątkiem całych ciał martwych zwierząt lub części ich ciał
Obornik, w tym zużyta ściółka i używana ściółka
X
X
X
X
BZ
X
X
BZ
X
X
BZ
ND
X
X
Skóry, skórki, wełna, szczecina i pióra
X
X
BZ
X
BZ
X
X
BZ
X
X
BZ
ND
X
X
Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego inne niż obornik, w tym zużyta ściółka i używana ściółka, oraz inne niż skóry, skórki, wełna, szczecina i pióra
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
BZ
ND
X
X
Przemieszczanie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy otrzymanych z obszaru objętego ograniczeniami
X
X
BZ
BZ
BZ
BZ
BZ
BZ
BZ
BZ
BZ
ND
BZ
BZ
(1) Skróty odnoszące się do chorób kategorii A zgodnie z załącznikiem II.
ND = nie dotyczy
X = zakaz
BZ = brak zakazu
Załącznik VII
CZĘŚĆ I
PROCESY OBRÓBKI ZMNIEJSZAJĄCE RYZYKO W PRZYPADKU PRODUKTÓW POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO Z OBSZARU OBJĘTEGO OGRANICZENIAMI
(o których mowa w art. 27, 33 i 49)
1. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z pryszczycą
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0
(
9
) równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 80 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej 70 °C na co najmniej 30 minut;
obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku polegająca na poddaniu działaniu temperatury wynoszącej co najmniej 60 °C przez co najmniej 4 godziny;
naturalna fermentacja i dojrzewanie przez okres co najmniej 9 miesięcy w celu osiągnięcia w całym produkcie maksymalnych wartości Aw równej 0,93 i pH równej 6;
suszenie po soleniu przez okres co najmniej 182 dni, dotyczy tylko mięsa wieprzowego.
Osłonki
Solenie chlorkiem sodu (NaCl) w postaci suchej albo w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C;
solenie chlorkiem sodu z dodatkiem wodorofosforanu i fosforanu sodu: 86,5 % NaCl, 10,7 % Na2HPO4 i 2,8 % Na3PO4 w postaci suchej lub w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C.
Mleko
Obróbka termiczna, mianowicie proces sterylizacji, mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna UHT (sterylizacja UHT) w temperaturze równej min. 132 °C przez co najmniej 1 sekundę;
jeżeli pH mleka jest niższe niż 7, obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund;
jeżeli pH mleka jest równie lub wyższe niż 7, obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund, przeprowadzona dwukrotnie;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C w połączeniu z obróbką fizyczną, mająca na celu osiągnięcie wartości pH niższej niż 6 na co najmniej 1 godzinę;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C w połączeniu z osuszaniem.
2. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zakażeniem wirusem księgosuszu
Nie istnieją procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zakażeniem wirusem księgosuszu.
3. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zakażeniem wirusem gorączki doliny Rift
Mięso, z wyłączeniem podrobów
Dojrzewanie tusz w temperaturze minimalnej równej 2 °C przez co najmniej 24 godziny po uboju.
Podroby i mięso uzyskiwane z tusz niepoddanych dojrzewaniu
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3.
Mleko
Obróbka termiczna, mianowicie proces sterylizacji, mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund.
4. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z chorobą guzowatą skóry bydła
Podroby
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3.
Osłonki
Bezpieczny towar.
Mleko
Obróbka termiczna, mianowicie proces sterylizacji, mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna UHT (sterylizacja UHT) w temperaturze równej min. 132 °C przez co najmniej 1 sekundę;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund;
obróbka mająca na celu osiągnięcie wartości pH niższej niż 6 na co najmniej 1 godzinę.
5. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zarazą płucną bydła
Podroby
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3.
6. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z ospą owiec i ospą kóz
Podroby
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3.
Mleko
Obróbka termiczna, mianowicie proces sterylizacji, mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna UHT (sterylizacja UHT) w temperaturze równej min. 132 °C przez co najmniej 1 sekundę;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund;
obróbka mająca na celu osiągnięcie wartości pH niższej niż 6 na co najmniej 1 godzinę.
7. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zakażeniem wirusem pomoru małych przeżuwaczy
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 80 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej 70 °C na co najmniej 30 minut;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej równej 65 °C przez okres, który pozwoli na osiągnięcie minimalnej wartości pasteryzacji równej 40;
obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku polegająca na poddaniu działaniu temperatury wynoszącej co najmniej 60 °C przez co najmniej 4 godziny.
Osłonki
Solenie chlorkiem sodu (NaCl) w postaci suchej albo w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C;
solenie chlorkiem sodu z dodatkiem wodorofosforanu i fosforanu sodu: 86,5 % NaCl, 10,7 % Na2HPO4 i 2,8 % Na3PO4 w postaci suchej lub w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C.
Mleko
Obróbka termiczna, mianowicie proces sterylizacji, mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna UHT (sterylizacja UHT) w temperaturze równej min. 132 °C przez co najmniej 1 sekundę;
jeżeli pH mleka jest niższe niż 7, obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund;
jeżeli pH mleka jest równie lub wyższe niż 7, obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C przez co najmniej 15 sekund, przeprowadzona dwukrotnie;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C w połączeniu z obróbką fizyczną, mająca na celu osiągnięcie wartości pH niższej niż 6 na co najmniej 1 godzinę;
obróbka termiczna HTST (pasteryzacja HTST) w temperaturze równej min. 72 °C w połączeniu z osuszaniem.
8. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z zarazą płucną kóz
Podroby
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3.
9. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z klasycznym pomorem świń
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 80 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej 70 °C na co najmniej 30 minut;
obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku polegająca na poddaniu działaniu temperatury wynoszącej co najmniej 60 °C przez co najmniej 4 godziny;
naturalna fermentacja i dojrzewanie przez okres co najmniej 9 miesięcy (z wyjątkiem polędwic: co najmniej 140 dni; szynki: co najmniej 190 dni) w celu osiągnięcia maksymalnych wartości Aw równej 0,93 i pH równej 6;
suszenie po soleniu przez okres co najmniej 182 dni.
Osłonki
Solenie chlorkiem sodu (NaCl) w postaci suchej albo w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C;
solenie chlorkiem sodu z dodatkiem wodorofosforanu i fosforanu sodu: 86,5 % NaCl, 10,7 % Na2HPO4 i 2,8 % Na3PO4 w postaci suchej lub w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C;
solenie chlorkiem sodu z dodatkiem cytrynianów: 89,2 % NaCl, 8,9 % dwuwodnego cytrynianu trisodowego i 1,9 % jednowodnego kwasu cytrynowego (m/m/m), o pH 4,5, przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C.
10. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z afrykańskim pomorem świń
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 80 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 70 °C na co najmniej 30 minut;
obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku polegająca na poddaniu działaniu temperatury wynoszącej co najmniej 60 °C przez co najmniej 4 godziny;
w przypadku mięsa bez kości – naturalna fermentacja i dojrzewanie przez okres co najmniej 9 miesięcy (z wyjątkiem polędwic: co najmniej 140 dni; szynki: co najmniej 190 dni) w celu osiągnięcia maksymalnych wartości Aw równej 0,93 i pH równej 6;
suszenie po soleniu przez okres co najmniej 182 dni.
Osłonki
Solenie chlorkiem sodu (NaCl) w postaci suchej albo w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C;
solenie chlorkiem sodu z dodatkiem wodorofosforanu i fosforanu sodu: 86,5 % NaCl, 10,7 % Na2HPO4 i 2,8 % Na3PO4 w postaci suchej lub w postaci nasyconej solanki (Aw < 0,80) przez nieprzerwany okres 30 dni lub dłużej w temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 20 °C.
11. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z afrykańskim pomorem koni
Mięso, osłonki i mleko są bezpiecznymi towarami.
12. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z wysoce zjadliwą grypą ptaków
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 70 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 65,0 °C na co najmniej 42 sekundy;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 60 °C na co najmniej 507 sekund.
Jaja
Obróbka termiczna, podczas której temperatura wewnętrzna produktu osiąga co najmniej wskazaną wartość przez minimalny wskazany czas:
Całe jajo:
— całkowicie ugotowane,
— 60 °C – 188 sekund.
Mieszanki na bazie całych jaj:
— całkowicie ugotowane,
— 61,1 °C – 94 sekundy,
— 60 °C – 188 sekund.
Płynne białko jaj:
— 56,7 °C – 232 sekundy,
— 55,6 °C – 870 sekund.
Zwykłe lub czyste żółtko jaj:
— 60 °C – 288 sekund.
Żółtko jaj solone w 10 %:
— 62,2 °C – 138 sekund.
Suszone białko jaj:
— 67 °C – 20 godzin,
— 54,4 °C – 513 godzin.
13. Procesy obróbki zmniejszające ryzyko związane z rzekomym pomorem drobiu
Mięso
Obróbka termiczna w hermetycznie zaplombowanym pojemniku mająca na celu osiągnięcie minimalnej wartości F0 równej 3;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 70 °C;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej 60 °C na co najmniej 507 sekund;
obróbka termiczna mająca na celu osiągnięcie temperatury wewnętrznej wynoszącej 57,8 °C na co najmniej 63 minuty i 18 sekund.
Jaja
Obróbka termiczna, podczas której temperatura wewnętrzna produktu osiąga co najmniej wskazaną wartość przez minimalny wskazany czas:
Całe jajo:
— całkowicie ugotowane,
— 59 °C – 674 sekundy,
— 57 °C – 1 596 sekund,
— 55 °C – 2 521 sekund.
Wzbogacone jajo:
— 62,2° C – 3 minuty i 30 sekund,
— 61,1° C – 6 minut i 12 sekund.
Jajo solone lub słodzone:
— 63,3° C – 3 minuty i 30 sekund,
— 62,2° C – 6 minut i 12 sekund.
Płynne białko jaj:
— 59 °C – 301 sekundy,
— 57 °C – 986 sekundy,
— 55 °C – 2 278 sekund.
Zwykłe lub czyste żółtko jaj:
— 61,1° C – 3 minuty i 30 sekund,
— 60° C – 6 minut i 12 sekund.
Żółtko jaj solone w 10 %:
— 55 °C – 176 sekund.
Suszone białko jaj:
— 57° C – 50 godzin i 24 minuty.
CZĘŚĆ II
METODY OGRANICZANIA RYZYKA ROZPRZESTRZENIANIA SIĘ CHORÓB KATEGORII A W PRZYPADKU PRODUKTÓW UBOCZNYCH POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO ORAZ PRODUKTÓW POCHODNYCH POCHODZĄCYCH Z OBSZARU OBJĘTEGO OGRANICZENIAMI
(o których mowa w art. 27, 35, 37, 51 i 53)
Następujące metody obróbki, przekształcania lub przetwarzania, opisane w poniższych rozdziałach i załącznikach do rozporządzenia (UE) nr 142/2011:
1) Przetwarzanie produktów pochodnych przy zastosowaniu standardowych metod przetwarzania 1–5, o których mowa w rozdziale III załącznika IV.
2) Przekształcanie lub kompostowanie przy zastosowaniu standardowych parametrów przekształcania w biogaz lub kompostowania, o których mowa w rozdziale III sekcja 1 załącznika V.
3) Podwójna obróbka termiczna mająca na celu przetworzenie produktów pochodnych mleka lub produktów na bazie mleka, o której mowa w rozdziale II sekcja 4 część 1 pkt B załącznika X.
4) Obróbka termiczna mająca na celu przetworzenie obornika, o której mowa w rozdziale I sekcja 2 lit. b) załącznika XI.
5) Obróbka termiczna mająca na celu wytwarzanie karmy dla zwierząt domowych (a mianowicie przetworzonej karmy dla zwierząt domowych, gryzaków dla psów oraz dodatków smakowych), o której mowa w rozdziale II pkt 3 lit. a) i pkt 3 lit. b) ppkt (i), (ii) i (iii) załącznika XIII.
6) Obróbka produktów z krwi koniowatych jedną z metod obróbki, po której następuje kontrola skuteczności, określona w rozdziale IV pkt 2 lit. b) ppkt (ii) załącznika XIII.
7) Obróbka skór i skórek, o której mowa w załączniku I pkt 28; oraz przetwarzanie skór i skórek, o którym mowa w rozdziale V sekcja C2 załącznika XIII.
8) Obróbka lub przetwarzanie trofeów myśliwskich, o których mowa w rozdziale VI sekcja C załącznika XIII.
9) Obróbka świńskiej szczeciny, o której mowa w rozdziale VII sekcja A pkt 2 lit. a) załącznika XIII.
10) Obróbka wełny i sierści, o której mowa w rozdziale VII sekcja B akapit trzeci załącznika XIII.
11) Obróbka piór i pierza, o której mowa w rozdziale VII sekcja C załącznika XIII.
12) Przetwarzanie pochodnych tłuszczów, o którym mowa w rozdziale XI pkt 1 i 2 załącznika XIII.
Załącznik VIII
PROCESY OBRÓBKI ZMNIEJSZAJĄCEJ RYZYKO W PRZYPADKU PRODUKTÓW POCHODZENIA INNEGO NIŻ ZWIERZĘCE Z OBSZARU OBJĘTEGO OGRANICZENIAMI
(o których mowa w art. 36 i 52 niniejszego rozporządzenia)
Proces obróbki
FMD (1)
RP
Obróbka termiczna, temperatura minimalna równa 80 °C przez co najmniej 10 minut, para w zamkniętej komorze
X
X
Przechowywanie w formie kostki lub beli pod osłoną w pomieszczeniach oddalonych co najmniej o 2 km od najbliższego ogniska choroby oraz uwolnienie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy z pomieszczeń ma miejsce dopiero po upływie co najmniej czterech miesięcy po zakończeniu oczyszczania i dezynfekcji zgodnie z art. 15
X
X
(1) Skróty nazw chorób zgodnie z załącznikiem II.
Załącznik IX
ZNAKOWANIE ŚWIEŻEGO MIĘSA Z OBSZARU OBJĘTEGO OGRANICZENIAMI
(Specjalne znaki jakości zdrowotnej lub znaki identyfikacyjne)
(o którym mowa w art. 33 i 49)
1. Specjalnym znakiem identyfikacyjnym, który należy stosować w przypadku świeżego mięsa drobiu pochodzącego z obszaru zapowietrzonego i nieprzeznaczonego do innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 33 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, jest znak identyfikacyjny przewidziany w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, z dwiema dodatkowymi ukośnymi równoległymi liniami umożliwiającymi zachowanie czytelności zawartych na nich informacji.
2. Specjalny znak jakości zdrowotnej lub, w stosownych przypadkach, specjalny znak identyfikacyjny, który należy stosować w przypadku świeżego mięsa przeznaczonego do obróbki w zakładzie przetwórczym zgodnie z art. 33 ust. 2 lit. a) i art. 49 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, składa się ze znaku jakości zdrowotnej przewidzianego w art. 48 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627 i w załączniku II do tego rozporządzenia lub, w stosownych przypadkach, ze znaku identyfikacyjnego przewidzianego w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, z dodatkowym krzyżem ukośnym składającym się z dwóch linii prostych przecinających się w środku pieczątki i umożliwiających zachowanie czytelności zawartych na nich informacji.
Załącznik X
CZAS TRWANIA ŚRODKÓW NA OBSZARZE ZAPOWIETRZONYM
(o którym mowa w art. 39)
Choroby kategorii A
Minimalny czas trwania środków na obszarze zapowietrzonym
(art. 39 ust. 1)
Dodatkowy czas trwania środków nadzoru na obszarze zapowietrzonym
(art. 39 ust. 3)
Pryszczyca
15 dni
15 dni
Zakażenie wirusem księgosuszu
21 dni
9 dni
Zakażenie wirusem gorączki doliny Rift
30 dni
15 dni
Zakażenie wirusem choroby guzowatej skóry bydła
28 dni
17 dni
Zakażenie wywoływane przez Mycoplasma mycoides subsp. mycoides SC (zaraza płucna bydła)
90 dni
Nie dotyczy
Ospa owiec i ospa kóz
21 dni
9 dni
Zakażenie wirusem pomoru małych przeżuwaczy
21 dni
12 dni
Zaraza płucna kóz
45 dni
Nie dotyczy
Afrykański pomór koni
12 miesięcy
Nie dotyczy
Zakażenie wywoływane przez Burkholderia mallei (nosacizna)
6 miesięcy
Nie dotyczy
Klasyczny pomór świń
25 dni
15 dni
Afrykański pomór świń
15 dni
15 dni
Wysoce zjadliwa grypa ptaków
21 dni
9 dni
Zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu
21 dni
9 dni
Załącznik XI
CZAS TRWANIA ŚRODKÓW NA OBSZARZE ZAGROŻONYM
(o którym mowa w art. 55 i 56)
Choroby kategorii A
Minimalny czas trwania środków na obszarze zagrożonym
Pryszczyca
30 dni
Zakażenie wirusem księgosuszu
30 dni
Zakażenie wirusem gorączki doliny Rift
45 dni
Zakażenie wirusem choroby guzowatej skóry bydła
45 dni
Zakażenie wywoływane przez Mycoplasma mycoides subsp. mycoides SC (zaraza płucna bydła)
90 dni
Ospa owiec i ospa kóz
30 dni
Zakażenie wirusem pomoru małych przeżuwaczy
33 dni
Zaraza płucna kóz
45 dni
Afrykański pomór koni
12 miesięcy
Zakażenie wywoływane przez Burkholderia mallei (nosacizna)
Nie dotyczy
Klasyczny pomór świń
40 dni
Afrykański pomór świń
30 dni
Wysoce zjadliwa grypa ptaków
30 dni
Zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu
30 dni
Załącznik XII
PROCEDURY POBIERANIA PRÓBEK I METODY DIAGNOZOWANIA CHORÓB KATEGORII A W PRZYPADKU ZWIERZĄT WODNYCH
1. Następujące procedury mają zastosowanie do badań klinicznych i pobierania próbek:
a) badanie kliniczne i pobieranie próbek na potrzeby badań laboratoryjnych obejmują:
(i) zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie wykazujące objawy kliniczne właściwych chorób kategorii A; oraz
(ii) zwierzęta akwakultury, które mogły ostatnio paść z powodu podejrzewanej/potwierdzonej choroby kategorii A; oraz
(iii) zwierzęta akwakultury powiązane epidemiologicznie z podejrzewanym lub potwierdzonym przypadkiem zachorowania na chorobę kategorii A.
b) minimalna liczba próbek, jaką należy pobrać, to:
Scenariusz
Rodzaj zwierzęcia
Zgłoszenie dotyczące zwiększonej śmiertelności
Wprowadzenie zakażonych zwierząt
Zmiany anatomopatologiczne stwierdzone w badaniu poubojowym lub występowanie objawów klinicznych
Podejrzenie na podstawie innych okoliczności
Mięczaki (całe zwierzę)
30
30
— 150
Skorupiaki
10
10
150
Ryby
— —
10
30
c) w przypadku pobierania próbek od mięczaków zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:
(i) do próby należy wybrać zwierzęta, co do których istnieje podejrzenie zakażenia. Jeżeli w populacji zwierząt, której dotyczy podejrzenie, występują gatunki umieszczone w wykazie, gatunki te należy wybrać do próby;
(ii) jeżeli występują mięczaki o osłabionej kondycji, z rozchyloną muszlą lub świeżo padłe, ale niebędące w stanie rozkładu, takie mięczaki należy wybrać w pierwszej kolejności. Jeśli takie mięczaki nie występują, wśród wybranych mięczaków muszą znaleźć się najstarsze zdrowe zwierzęta;
(iii) jeżeli w zakładzie do produkcji mięczaków wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić mięczaki reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;
(iv) w przypadku pobierania próbek z grupy zakładów hodowli mięczaków, które mają, jak się zdaje, taki sam status epidemiologiczny, próba musi obejmować mięczaki z reprezentatywnej liczby punktów pobierania.
Głównymi czynnikami, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyborze takich punktów pobierania, są: gęstość obsady, prądy wodne, występowanie gatunków umieszczonych w wykazie, gatunki podatne i gatunki będące wektorami, batymetria oraz praktyki dotyczące zarządzania. Próba musi uwzględniać naturalne siedliska występujące wewnątrz zakładu (zakładów) hodowli mięczaków lub do niego (nich) przyległe;
d) w przypadku pobierania próbek od skorupiaków zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:
(i) jeżeli w jednostce produkcyjnej występują skorupiaki należące do gatunków umieszczonych w wykazie o osłabionej kondycji lub w stanie agonalnym, takie skorupiaki należy wybrać w pierwszej kolejności. Jeśli takie skorupiaki nie występują, wybrane zwierzęta muszą obejmować skorupiaki z różnych roczników, których reprezentacja jest proporcjonalna w ramach próby;
(ii) jeżeli do produkcji skorupiaków wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić skorupiaki należące do gatunków umieszczonych w wykazie reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;
(iii) jeżeli zgodnie z art. 102 lit. a) niniejszego rozporządzenia wymagane jest pobieranie próbek od dzikich populacji należących do gatunków umieszczonych w wykazie, liczbę i rozmieszczenie geograficzne punktów pobierania należy określić w taki sposób, aby w miarę możliwości uwzględnić obszar, co do którego istnieje podejrzenie skażenia.
Punkty pobierania muszą odzwierciedlać poszczególne ekosystemy, w których bytują dzikie populacje podatnych gatunków, takie jak systemy znajdujące się w morzach, ujściach rzek, rzekach i jeziorach;
e) w przypadku pobierania próbek od ryb zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:
(i) jeśli występują ryby o osłabionej kondycji, zachowujące się nienaturalnie lub świeżo padłe, lecz niebędące w stanie rozkładu, należy wybrać takie ryby. Jeśli takie ryby nie występują, wybrane zwierzęta muszą obejmować ryby należące do gatunków umieszczonych w wykazie z różnych roczników, których reprezentacja jest proporcjonalna w ramach próby;
(ii) jeżeli do produkcji ryb wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić gatunki umieszczone w wykazie reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;
(iii) jeżeli występuje pstrąg tęczowy (Onchorynchus mykiss) lub okoń (Perca fluviatilis), do próby należy wybrać wyłącznie te gatunki. Jeżeli nie występuje ani pstrąg tęczowy, ani okoń, próba musi odzwierciedlać wszystkie inne gatunki umieszczone w wykazie zgodnie z kryteriami określonymi w lit. a)–d);
(iv) jeżeli zgodnie z art. 102 lit. a) niniejszego rozporządzenia wymagane jest pobieranie próbek od dzikich populacji należących do gatunków umieszczonych w wykazie, liczbę i rozmieszczenie geograficzne punktów pobierania należy określić w taki sposób, aby w miarę możliwości uwzględnić obszar, co do którego istnieje podejrzenie skażenia.
Punkty pobierania muszą również odzwierciedlać poszczególne ekosystemy, w których bytują dzikie populacje podatnych gatunków, takie jak systemy znajdujące się w morzach, ujściach rzek, rzekach i jeziorach;
f) wybór organów, z których mają zostać pobrane próbki, przygotowanie, przechowywanie i dostawa próbek do laboratorium muszą się odbywać zgodnie z zaleceniami laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej wydanymi w odniesieniu do danej choroby.
2. Próbki należy zbadać w laboratorium, wykorzystując przy tym metody diagnostyczne i procedury zatwierdzone przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej w odniesieniu do danej choroby.
Załącznik XIII
MINIMALNE OKRESY ODŁOGOWANIA ZAKŁADÓW AKWAKULTURY DOTKNIĘTYCH CHOROBĄ
Okresy odłogowania przewidziane w art. 81 i okresy zsynchronizowanego odłogowania przewidziane w art. 96 ust. 4 i 5 niniejszego rozporządzenia.
Choroba kategorii A
Minimalny okres odłogowania zakładu dotkniętego chorobą
Minimalny okres zsynchronizowanego odłogowania zakładów dotkniętych chorobą w tym samym obszarze zapowietrzonym
Dodatkowe wymagania
Zakażenie wywoływane przez Mikrocytos mackini
6 miesięcy
4 tygodnie
Musi obejmować najchłodniejszy okres roku
Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus
6 miesięcy
4 tygodnie
Musi obejmować najcieplejszy okres roku
Zakażenie wirusem zespołu Taura
6 tygodni
4 tygodnie
Musi obejmować najcieplejszy okres roku
Zakażenie wirusem choroby żółtej głowy
6 tygodni
3 tygodnie
Musi obejmować najcieplejszy okres roku
Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego
8 tygodni
4 tygodnie
Musi obejmować najcieplejszy okres roku
Załącznik XIV
KRYTERIA USTANAWIANIA OBSZARÓW OBJĘTYCH OGRANICZENIAMI W PRZYPADKU CHORÓB KATEGORII A U ZWIERZĄT WODNYCH
1. Obszary objęte ograniczeniami, o których mowa w art. 85, należy wyznaczać osobno dla każdego przypadku, biorąc pod uwagę co najmniej następujące czynniki:
a) łączną liczbę, łączny odsetek i rozmieszczenie padłych mięczaków/skorupiaków/ryb w zakładzie lub grupie zakładów hodowlanych skażonych chorobami kategorii A;
b) stosowne informacje dotyczące przemieszczania ze skażonego zakładu (skażonych zakładów) i do niego (do nich);
c) odległość od sąsiadujących zakładów i ich zagęszczenie;
d) występowanie dzikich zwierząt wodnych;
e) wszelkie informacje dotyczące śmiertelności, przypadków podejrzenia lub wystąpienia ognisk choroby u dzikich zwierząt wodnych, które są lub mogłyby być związane z konkretną chorobą kategorii A;
f) bliskość zakładów przetwórczych oraz gatunków obecnych w tych zakładach, w szczególności gatunków umieszczonych w wykazie;
g) praktyki hodowlane stosowane w skażonych i sąsiadujących zakładach;
h) warunki hydrodynamiczne i inne stwierdzone czynniki o znaczeniu epidemiologicznym.
2. Przy wyznaczaniu zasięgu geograficznego obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w przypadku chorób kategorii A dotykających mięczaki i skorupiaki zastosowanie mają następujące wymogi minimalne:
a) obszar zapowietrzony należy ustanowić w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu lub grupy zakładów hodowlanych, których skażenie chorobą kategorii A zostało potwierdzone urzędowo, a jego zasięg musi odpowiadać obszarowi wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi i epidemiologicznymi;
b) obszar zagrożony należy ustanowić poza obszarem zapowietrzonym, a jego zasięg musi odpowiadać obszarowi otaczającemu obszar zapowietrzony wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi.
3. Przy wyznaczaniu zasięgu geograficznego obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w przypadku chorób kategorii A dotykających ryby zastosowanie mają następujące wymogi minimalne:
a) obszar zapowietrzony należy ustanowić wokół zakładu, w którym potwierdzono wystąpienie epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego (EHN). Obszar ten odpowiada:
(i) na obszarach przybrzeżnych: obszarowi znajdującemu się w okręgu o promieniu przynajmniej jednego zasięgu pływu albo o promieniu co najmniej 5 km, w zależności od tego, który z nich jest większy, przy czym środek okręgu stanowi zakład, w którym oficjalnie potwierdzono EHN, lub równoważnemu obszarowi określonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi;
(ii) na obszarach śródlądowych: całemu obszarowi zlewni zakładu, w którym oficjalnie potwierdzono EHN. Właściwy organ może ograniczyć obszar do części obszaru zlewni lub obszaru zakładu, o ile nie stanowi to zagrożenia dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby;
b) poza granicą obszaru zapowietrzonego właściwy organ ustanawia obszar zagrożony, który musi odpowiadać:
(i) na obszarach przybrzeżnych: otaczającemu obszar zapowietrzony obszarowi obejmującemu nakładające się zasięgi pływu; otaczającemu obszar zapowietrzony obszarowi znajdującemu się w okręgu o promieniu 10 km, licząc od środka obszaru zapowietrzonego; lub równoważnemu obszarowi wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi;
(ii) na obszarach śródlądowych: rozszerzonemu obszarowi poza granicą ustanowionego obszaru zapowietrzonego.
Załącznik XV
SYSTEM NADZORU I CZAS TRWANIA ŚRODKÓW ZWALCZANIA CHORÓB NA OBSZARZE ZAGROŻONYM W PRZYPADKU CHORÓB KATEGORII A U ZWIERZĄT AKWAKULTURY
(o którym mowa w art. 98 i 101 niniejszego rozporządzenia)
1. System nadzoru
Zakłady i grupy zakładów akwakultury w obszarze zagrożonym, w których utrzymywane są gatunki umieszczone w wykazie, muszą podlegać nadzorowi, o którym mowa w art. 98, mającemu na celu sprawdzenie, czy doszło do zakażenia daną chorobą kategorii A. Nadzór musi obejmować wizytacje sanitarne, w tym pobieranie próbek w jednostkach produkcyjnych. Kontrole te muszą być przeprowadzane przez właściwy organ zgodnie z tabelami 1 i 2.
Kryteria określone w załączniku XII pkt 1, odpowiednio do gatunku, mają zastosowanie do pobierania próbek.
Tabela 1
System nadzoru obejmujący wizytacje sanitarne i pobieranie próbek w zakładach i grupach zakładów w przypadku chorób kategorii A u zwierząt wodnych, z wyjątkiem epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego
Choroba kategorii A
Liczba wizytacji sanitarnych na rok
Liczba badań laboratoryjnych na rok
Liczba zwierząt w próbie
Okres roku, w którym pobiera się próbki
Okres pobytu zwierząt, od których pobrano próbki, w zakładzie
Zakażenie wywoływane przez Mikrocytos mackini
1
1
150
Okres, w którym częstość występowania zakażenia uznaje się za maksymalną, lub od kwietnia do maja, po upływie okresu 3–4 miesięcy, gdy temperatura wody morskiej spada poniżej 10 °C
4 miesiące
Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus
1
1
150
Okres, w którym częstość występowania zakażenia uznaje się za maksymalną, lub we wrześniu, październiku lub listopadzie
4 miesiące
Zakażenie wirusem zespołu Taura
2
2
150
Okres roku, w którym temperatura wody prawdopodobnie osiągnie najwyższą wartość w roku
2 miesiące
Zakażenie wirusem choroby żółtej głowy
2
2
150
Okres roku, w którym temperatura wody prawdopodobnie osiągnie najwyższą wartość w roku
2 miesiące
Tabela 2
Szczególny system nadzoru obejmujący wizytacje sanitarne i pobieranie próbek w zakładach w przypadku epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego (EHN) u zwierząt wodnych (1)
Rodzaj zakładu
Liczba badań stanu zdrowia na rok (okres dwóch lat)
Ile razy w roku pobierane są próbki (okres dwóch lat)
Liczba ryb w próbie
Liczba ryb w fazie wzrostu
Liczba tarlaków (2)
a) Zakłady utrzymujące tarlaki
2
2
150 (pierwsze i drugie badanie)
150 (pierwsze lub drugie badanie)
b) Zakłady utrzymujące tylko tarlaki
2
1
0
150 (2) (pierwsze lub drugie badanie)
c) Zakłady nieutrzymujące tarlaków
2
2
150 (pierwsze i drugie badanie)
0
Maksymalna liczba ryb, z których sporządza się próbkę zbiorczą: 10
(1) Pobieranie próbek od ryb do celów badań laboratoryjnych musi odbywać się przy temperaturze wody między 11 a 20 °C. Wymóg dotyczący temperatury wody musi mieć zastosowanie również w przypadku badań stanu zdrowia. W odniesieniu do zakładów, w których temperatura wody nie osiąga 11 °C w ciągu roku, pobieranie próbek i wizytacje sanitarne należy przeprowadzać w okresie, w którym temperatura wody jest najwyższa.
(2) Próbki pobrane od tarlaków nie mogą zawierać wydzielin z gruczołów płciowych, mleczu ani ikry, ponieważ nie dowiedziono, aby EHN wywoływała zakażenie układu rozrodczego.
2. Czas trwania środków zwalczania chorób na obszarze zagrożonym
Choroba kategorii A
Minimalne okresy nadzoru
Zakażenie wywoływane przez Mikrocytos mackini
3 lata
Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus
3 lata
Zakażenie wirusem zespołu Taura
2 lata
Zakażenie wirusem choroby żółtej głowy
2 lata
Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego
2 lata
Po upływie okresu nadzoru i w przypadku gdy nie wykryto nowych zakażeń daną chorobą kategorii A, środki w obszarze zagrożonym należy znieść, jak przewidziano w art. 101 niniejszego rozporządzenia.
(
1
) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).
(
2
) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).
(
3
) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 115).
(
4
) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/142/oj).
(
5
) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/2623 z dnia 30 lipca 2024 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad zatwierdzania i uznawania statusu obszaru wolnego od choroby dla kompartmentów, w których są utrzymywane zwierzęta lądowe (Dz.U. L, 2024/2623, 4.10.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2024/2623/oj).
(
6
) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/620 z dnia 15 kwietnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby i statusu obszaru nieobjętego szczepieniami niektórych państw członkowskich lub ich stref lub kompartmentów w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie oraz zatwierdzania programów likwidacji tych chorób umieszczonych w wykazie (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 78, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/620/oj).
(
7
) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).
(
8
) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii (zob. s. 140 niniejszego Dziennika Urzędowego).
(
9
) F0 to wskaźnik skuteczności zabijania przetrwalników bakterii. Wartość F0 równa 3 oznacza, że najchłodniejsze miejsce produktu zostało ogrzane w stopniu wystarczającym do osiągnięcia takiej samej skuteczności zabijania jak natychmiastowe podgrzanie do temperatury 121 °C (250 °F) na okres trzech minut, a następnie natychmiastowe schłodzenie.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02020R0687-20260512. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.