Artykuł 39

1. Właściwy organ może znieść środki określone w sekcji 1 i 2 niniejszego rozdziału wyłącznie w przypadku, gdy:

a) upłynął minimalny czas określony w załączniku X po dacie zakończenia wstępnego oczyszczania i dezynfekcji oraz – w stosownych przypadkach – dezynsekcji i deratyzacji, przeprowadzonych zgodnie z art. 15 w zakładzie dotkniętym chorobą; oraz

b) we wszystkich zakładach, w których utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, z obszaru zapowietrzonego zwierzęta te zostały, w stosownych przypadkach, poddane zgodnie z art. 26 badaniom klinicznym i laboratoryjnym i uzyskały pozytywne wyniki.

2. Jeżeli dana choroba kategorii A jest przenoszona przez umieszczony w wykazie wektor, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/1882, właściwy organ może:

a) ustalić czas trwania środków na obszarze zapowietrzonym dla poszczególnych przypadków, z uwzględnieniem wszelkich czynników, które mają wpływ na ryzyko rozprzestrzenienia się choroby; oraz

b) przewidzieć wprowadzenie zwierząt wskaźnikowych.

3. Po zniesieniu środków, o których mowa w ust. 1, środki przewidziane w sekcji 3 niniejszego rozdziału mają zastosowanie na obszarze zapowietrzonym co najmniej przez dodatkowy okres wskazany w załączniku X.

4. Po zniesieniu środków przewidzianych w sekcji 3 niniejszego rozdziału, o których mowa w ust. 3, w przypadku gdy właściwy organ ustanowił obszar buforowy zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. c), środki stosowane na tym obszarze buforowym mają również zastosowanie na obszarze zapowietrzonym do czasu zniesienia środków stosowanych na tym obszarze buforowym.