Artykuł 63

1. W przypadku urzędowego potwierdzenia wystąpienia ogniska choroby kategorii A u zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie zgodnie z art. 9 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 właściwy organ może wyznaczyć strefę objętą zakażeniem, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby na podstawie:

a) profilu choroby;

b) szacowanej populacji zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie;

c) czynników ryzyka przyczyniających się do rozprzestrzenienia się danej choroby kategorii A, w szczególności ryzyka wprowadzenia choroby kategorii A do zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie;

d) wyników pobierania próbek; oraz

e) innych istotnych czynników.

2. W odniesieniu do ciał zwierząt dzikich, w przypadku których potwierdzono wystąpienie choroby kategorii A – niezależnie od tego, czy zwierzęta dzikie uśmiercono, czy znaleziono martwe – właściwy organ zapewnia, aby:

a) całe ciała martwych zwierząt dzikich lub ich części były unieszkodliwiane lub przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009; oraz

b) jeżeli jest to możliwe, wszelkie materiały lub substancje, które mogły zostać skażone w wyniku kontaktu z ciałami martwych zwierząt dzikich lub produktami ubocznymi pochodzącymi od tych zwierząt oczyszcza się i dezynfekuje lub unieszkodliwia zgodnie z instrukcjami i pod nadzorem urzędowych lekarzy weterynarii.

3. Właściwy organ może dostosować granice pierwotnej strefy objętej zakażeniem:

a) w celu opanowania dalszego rozprzestrzeniania się danej choroby kategorii A; oraz

b) w przypadku potwierdzenia wystąpienia kolejnych ognisk choroby kategorii A u zwierząt dzikich.

4. Właściwy organ natychmiast informuje podmioty, lekarzy weterynarii klinicznej, myśliwych, inne odpowiednie właściwe organy oraz inne osoby fizyczne lub prawne, których ta kwestia dotyczy, o wystąpieniu ogniska choroby i wprowadzonych środkach zwalczania.