Załącznik XII

1. Następujące procedury mają zastosowanie do badań klinicznych i pobierania próbek:

a) badanie kliniczne i pobieranie próbek na potrzeby badań laboratoryjnych obejmują:

(i) zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie wykazujące objawy kliniczne właściwych chorób kategorii A; oraz

(ii) zwierzęta akwakultury, które mogły ostatnio paść z powodu podejrzewanej/potwierdzonej choroby kategorii A; oraz

(iii) zwierzęta akwakultury powiązane epidemiologicznie z podejrzewanym lub potwierdzonym przypadkiem zachorowania na chorobę kategorii A.

b) minimalna liczba próbek, jaką należy pobrać, to:

Scenariusz

Rodzaj zwierzęcia

Zgłoszenie dotyczące zwiększonej śmiertelności

Wprowadzenie zakażonych zwierząt

Zmiany anatomopatologiczne stwierdzone w badaniu poubojowym lub występowanie objawów klinicznych

Podejrzenie na podstawie innych okoliczności

Mięczaki (całe zwierzę)

30

30

— 150

Skorupiaki

10

10

150

Ryby

— —

10

30

c) w przypadku pobierania próbek od mięczaków zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:

(i) do próby należy wybrać zwierzęta, co do których istnieje podejrzenie zakażenia. Jeżeli w populacji zwierząt, której dotyczy podejrzenie, występują gatunki umieszczone w wykazie, gatunki te należy wybrać do próby;

(ii) jeżeli występują mięczaki o osłabionej kondycji, z rozchyloną muszlą lub świeżo padłe, ale niebędące w stanie rozkładu, takie mięczaki należy wybrać w pierwszej kolejności. Jeśli takie mięczaki nie występują, wśród wybranych mięczaków muszą znaleźć się najstarsze zdrowe zwierzęta;

(iii) jeżeli w zakładzie do produkcji mięczaków wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić mięczaki reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;

(iv) w przypadku pobierania próbek z grupy zakładów hodowli mięczaków, które mają, jak się zdaje, taki sam status epidemiologiczny, próba musi obejmować mięczaki z reprezentatywnej liczby punktów pobierania.

Głównymi czynnikami, jakie należy wziąć pod uwagę przy wyborze takich punktów pobierania, są: gęstość obsady, prądy wodne, występowanie gatunków umieszczonych w wykazie, gatunki podatne i gatunki będące wektorami, batymetria oraz praktyki dotyczące zarządzania. Próba musi uwzględniać naturalne siedliska występujące wewnątrz zakładu (zakładów) hodowli mięczaków lub do niego (nich) przyległe;

d) w przypadku pobierania próbek od skorupiaków zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:

(i) jeżeli w jednostce produkcyjnej występują skorupiaki należące do gatunków umieszczonych w wykazie o osłabionej kondycji lub w stanie agonalnym, takie skorupiaki należy wybrać w pierwszej kolejności. Jeśli takie skorupiaki nie występują, wybrane zwierzęta muszą obejmować skorupiaki z różnych roczników, których reprezentacja jest proporcjonalna w ramach próby;

(ii) jeżeli do produkcji skorupiaków wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić skorupiaki należące do gatunków umieszczonych w wykazie reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;

(iii) jeżeli zgodnie z art. 102 lit. a) niniejszego rozporządzenia wymagane jest pobieranie próbek od dzikich populacji należących do gatunków umieszczonych w wykazie, liczbę i rozmieszczenie geograficzne punktów pobierania należy określić w taki sposób, aby w miarę możliwości uwzględnić obszar, co do którego istnieje podejrzenie skażenia.

Punkty pobierania muszą odzwierciedlać poszczególne ekosystemy, w których bytują dzikie populacje podatnych gatunków, takie jak systemy znajdujące się w morzach, ujściach rzek, rzekach i jeziorach;

e) w przypadku pobierania próbek od ryb zastosowanie mają następujące kryteria dodatkowe:

(i) jeśli występują ryby o osłabionej kondycji, zachowujące się nienaturalnie lub świeżo padłe, lecz niebędące w stanie rozkładu, należy wybrać takie ryby. Jeśli takie ryby nie występują, wybrane zwierzęta muszą obejmować ryby należące do gatunków umieszczonych w wykazie z różnych roczników, których reprezentacja jest proporcjonalna w ramach próby;

(ii) jeżeli do produkcji ryb wykorzystuje się więcej niż jedno źródło wody, w próbie należy uwzględnić gatunki umieszczone w wykazie reprezentujące wszystkie źródła wody, aby zapewnić proporcjonalną reprezentację wszystkich części zakładu w ramach próby;

(iii) jeżeli występuje pstrąg tęczowy (Onchorynchus mykiss) lub okoń (Perca fluviatilis), do próby należy wybrać wyłącznie te gatunki. Jeżeli nie występuje ani pstrąg tęczowy, ani okoń, próba musi odzwierciedlać wszystkie inne gatunki umieszczone w wykazie zgodnie z kryteriami określonymi w lit. a)–d);

(iv) jeżeli zgodnie z art. 102 lit. a) niniejszego rozporządzenia wymagane jest pobieranie próbek od dzikich populacji należących do gatunków umieszczonych w wykazie, liczbę i rozmieszczenie geograficzne punktów pobierania należy określić w taki sposób, aby w miarę możliwości uwzględnić obszar, co do którego istnieje podejrzenie skażenia.

Punkty pobierania muszą również odzwierciedlać poszczególne ekosystemy, w których bytują dzikie populacje podatnych gatunków, takie jak systemy znajdujące się w morzach, ujściach rzek, rzekach i jeziorach;

f) wybór organów, z których mają zostać pobrane próbki, przygotowanie, przechowywanie i dostawa próbek do laboratorium muszą się odbywać zgodnie z zaleceniami laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej wydanymi w odniesieniu do danej choroby.

2. Próbki należy zbadać w laboratorium, wykorzystując przy tym metody diagnostyczne i procedury zatwierdzone przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej w odniesieniu do danej choroby.