Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Załącznik XIV
W mocyKRYTERIA USTANAWIANIA OBSZARÓW OBJĘTYCH OGRANICZENIAMI W PRZYPADKU CHORÓB KATEGORII A U ZWIERZĄT WODNYCH
1. Obszary objęte ograniczeniami, o których mowa w art. 85, należy wyznaczać osobno dla każdego przypadku, biorąc pod uwagę co najmniej następujące czynniki:
a) łączną liczbę, łączny odsetek i rozmieszczenie padłych mięczaków/skorupiaków/ryb w zakładzie lub grupie zakładów hodowlanych skażonych chorobami kategorii A;
b) stosowne informacje dotyczące przemieszczania ze skażonego zakładu (skażonych zakładów) i do niego (do nich);
c) odległość od sąsiadujących zakładów i ich zagęszczenie;
d) występowanie dzikich zwierząt wodnych;
e) wszelkie informacje dotyczące śmiertelności, przypadków podejrzenia lub wystąpienia ognisk choroby u dzikich zwierząt wodnych, które są lub mogłyby być związane z konkretną chorobą kategorii A;
f) bliskość zakładów przetwórczych oraz gatunków obecnych w tych zakładach, w szczególności gatunków umieszczonych w wykazie;
g) praktyki hodowlane stosowane w skażonych i sąsiadujących zakładach;
h) warunki hydrodynamiczne i inne stwierdzone czynniki o znaczeniu epidemiologicznym.
2. Przy wyznaczaniu zasięgu geograficznego obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w przypadku chorób kategorii A dotykających mięczaki i skorupiaki zastosowanie mają następujące wymogi minimalne:
a) obszar zapowietrzony należy ustanowić w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu lub grupy zakładów hodowlanych, których skażenie chorobą kategorii A zostało potwierdzone urzędowo, a jego zasięg musi odpowiadać obszarowi wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi i epidemiologicznymi;
b) obszar zagrożony należy ustanowić poza obszarem zapowietrzonym, a jego zasięg musi odpowiadać obszarowi otaczającemu obszar zapowietrzony wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi.
3. Przy wyznaczaniu zasięgu geograficznego obszarów zapowietrzonych i zagrożonych w przypadku chorób kategorii A dotykających ryby zastosowanie mają następujące wymogi minimalne:
a) obszar zapowietrzony należy ustanowić wokół zakładu, w którym potwierdzono wystąpienie epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego (EHN). Obszar ten odpowiada:
(i) na obszarach przybrzeżnych: obszarowi znajdującemu się w okręgu o promieniu przynajmniej jednego zasięgu pływu albo o promieniu co najmniej 5 km, w zależności od tego, który z nich jest większy, przy czym środek okręgu stanowi zakład, w którym oficjalnie potwierdzono EHN, lub równoważnemu obszarowi określonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi;
(ii) na obszarach śródlądowych: całemu obszarowi zlewni zakładu, w którym oficjalnie potwierdzono EHN. Właściwy organ może ograniczyć obszar do części obszaru zlewni lub obszaru zakładu, o ile nie stanowi to zagrożenia dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby;
b) poza granicą obszaru zapowietrzonego właściwy organ ustanawia obszar zagrożony, który musi odpowiadać:
(i) na obszarach przybrzeżnych: otaczającemu obszar zapowietrzony obszarowi obejmującemu nakładające się zasięgi pływu; otaczającemu obszar zapowietrzony obszarowi znajdującemu się w okręgu o promieniu 10 km, licząc od środka obszaru zapowietrzonego; lub równoważnemu obszarowi wyznaczonemu zgodnie z odpowiednimi danymi hydrodynamicznymi lub epidemiologicznymi;
(ii) na obszarach śródlądowych: rozszerzonemu obszarowi poza granicą ustanowionego obszaru zapowietrzonego.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.