Artykuł 11

1. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od enzootycznej białaczki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od enzootycznej białaczki bydła;

albo

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od enzootycznej białaczki bydła, to enzootyczna białaczka bydła nie została zgłoszona w przypadku tego zakładu w ciągu ostatnich 24 miesięcy przed wyjazdem oraz

(i) jeśli zwierzęta są starsze niż 24 miesiące, zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4

— na próbkach pobranych w dwóch przypadkach w odstępie czasu wynoszącym co najmniej cztery miesiące podczas przebywania w izolacji od innego bydła z zakładu;

albo

— na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a wszystkie zwierzęta z gatunków bydła starsze niż 24 miesiące utrzymywane w zakładzie zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt;

albo

(ii) w przypadku gdy zwierzęta są młodsze niż 24 miesiące, urodziły je matki, które zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt.

2. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10, nie było szczepione przeciwko zakaźnemu zapaleniu nosa i tchawicy bydła/otrętowi bydła oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła:

(i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła;

albo

(ii) zwierzęta zostały poddane kwarantannie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu herpeswirusowi bydła typ 1 (BoHV-1) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem;

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny.

3. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10, nie było szczepione przeciwko wirusowej biegunce bydła oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od wirusowej biegunki bydła:

(i) zakład znajduje się w państwie członkowskim lub jego strefie o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła albo został poddany systemowi badań, o którym mowa w części VI rozdział 1 sekcja 2 pkt 1 lit. c) ppkt (ii)–(iii) załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, przeprowadzonych – z wynikiem ujemnym – w ciągu ostatnich czterech miesięcy przed wyjazdem zwierząt;

lub

(ii) zwierzęta zostały osobno poddane badaniu, aby przed ich wyjazdem wykluczyć obecność wirusa biegunki bydła;

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od wirusowej biegunki bydła, zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wirusowej biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6 oraz

(i) zwierzęta były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 21 dni przed ich wyjazdem oraz – w przypadku ciężarnych matek – zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny;

albo

(ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem dodatnim – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowej biegunce bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych przed wyjazdem albo – w przypadku ciężarnych matek – przez inseminacją poprzedzającą obecną ciążę.

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. i) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczanie utrzymywanego bydła, które nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeśli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.

5. Przepisy zawarte w ust. 1–4 nie mają zastosowania do utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju, o którym mowa w art. 14.