Artykuł 12

Wymagania uzupełniające dotyczące przemieszczania utrzymywanego bydła do innych państw członkowskich lub ich stref posiadających zatwierdzone programy likwidacji choroby w odniesieniu do danej choroby

1. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji enzootycznej białaczki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od enzootycznej białaczki bydła;

albo

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od enzootycznej białaczki bydła, enzootyczna białaczka bydła nie została zgłoszona w przypadku tego zakładu w ciągu ostatnich 24 miesięcy przed wyjazdem zwierząt oraz

(i) w przypadku gdy zwierzęta są starsze niż 24 miesiące, zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4;

— na próbkach pobranych w dwóch przypadkach w odstępie czasu wynoszącym co najmniej cztery miesiące podczas przebywania w izolacji od innych zwierząt z gatunków bydła z zakładu

albo

— na próbkach pobranych w ciągu ostatnich 30 dni przed odjazdem, pod warunkiem że wszystkie zwierzęta z gatunków bydła starsze niż 24 miesiące utrzymywane w zakładzie zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt;

albo

(ii) w przypadku gdy zwierzęta są młodsze niż 24 miesiące, urodziły je matki, które zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt.

2. Podmioty przemieszczają utrzymywane bydło do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła:

(i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła;

lub

(ii) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła;

lub

(iii) zwierzęta zostały poddane kwarantannie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko BoHV-1 lub w przypadku zwierząt zaszczepionych szczepionką delecyjną gE-ujemną przeciwko glikoproteinie E BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem;

lub

(iv) zwierzęta są przeznaczone do zakładu, w którym utrzymuje się bydło do produkcji mięsa bez kontaktu z bydłem z innych zakładów i z którego jest ono bezpośrednio przemieszczane do rzeźni;

lub

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5 na próbce pobranej nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny.

3. Podmioty przemieszczają utrzymywane bydło do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji wirusowej biegunki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b):

a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od wirusowej biegunki bydła:

(i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła;

lub

(ii) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji choroby dotyczący wirusowej biegunki bydła;

lub

(iii) zakład został poddany systemowi badań, o którym mowa w załączniku IV część VI rozdział 1 sekcja 2 pkt 1 lit. c) ppkt (ii)–(iii) do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, przeprowadzonych – z wynikiem ujemnym – w ciągu ostatnich czterech miesięcy przed wyjazdem;

lub

(iv) zwierzęta zostały osobno poddane badaniu, aby przed wyjazdem wykluczyć obecność wirusa biegunki bydła;

lub

(v) zwierzęta są przeznaczone do zakładu, w którym utrzymuje się bydło do produkcji mięsa oddzielnie od bydła z innych zakładów i z którego są one bezpośrednio przemieszczane do rzeźni;

b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od wirusowej biegunki bydła, zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wirusowej biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6

oraz

(i) zwierzęta były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 21 dni przed ich odjazdem oraz – w przypadku ciężarnych matek – zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny;

lub

(ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem dodatnim – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych przed wyjazdem albo – w przypadku ciężarnych matek – przez inseminacją poprzedzającą obecną ciążę.

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. i) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczanie utrzymywanego bydła, które nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, do innego państwa członkowskiego lub jego strefy z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeśli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.

5. Przepisy zawarte w ust. 1–4 nie mają zastosowania do utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju, o którym mowa w art. 14.