Załącznik I

Sekcja 1

Wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI)

1. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za przypadek podejrzenia HPAI, jeżeli spełnione są kryteria określone w art. 9 ust. 1.

2. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za potwierdzony przypadek HPAI, jeżeli:

a) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wyizolowano czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za HPAI, z wyłączeniem szczepów szczepionkowych;

b) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt zidentyfikowano kwas nukleinowy charakterystyczny dla czynnika chorobotwórczego wywołującego HPAI, który nie jest konsekwencją szczepienia; lub

c) w próbce pobranej od zwierzęcia utrzymywanego lub grupy zwierząt utrzymywanych wykazujących objawy kliniczne wskazujące na chorobę lub epidemiologicznie powiązane z przypadkiem podejrzenia lub potwierdzonym przypadkiem uzyskano po zastosowaniu pośredniej metody diagnostycznej wynik dodatni, który nie jest konsekwencją szczepienia.

3. Do celów niniejszej definicji przypadku czynnikiem chorobotwórczym odpowiedzialnym za HPAI musi być

a) wirus grypy typu A podtypów H5 i H7 lub dowolny wirus grypy typu A o indeksie dożylnej zjadliwości (IVPI) wyższym niż 1,2 ; albo

b) wirus grypy typu A podtypów H5 i H7 z sekwencją licznych aminokwasów zasadowych obecną w miejscu cięcia cząsteczki hemaglutyniny (HA0), podobny do wirusa obserwowanego w przypadku innych izolatów HPAI.

Sekcja 2

Zakażenie wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków (LPAIV)

1. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za przypadek podejrzenia zakażenia wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków, jeżeli spełnione są kryteria określone w art. 9 ust. 1.

2. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za potwierdzony przypadek zakażenia wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków, jeżeli:

a) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wyizolowano czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za zakażenie wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków, z wyłączeniem szczepów szczepionkowych;

b) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt zidentyfikowano kwas nukleinowy, który nie jest konsekwencją szczepienia, charakterystyczny dla czynnika chorobotwórczego wywołującego zakażenie wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków; lub

c) w próbce pobranej od zwierzęcia utrzymywanego lub grupy zwierząt utrzymywanych wykazujących objawy kliniczne wskazujące na chorobę lub epidemiologicznie powiązane z przypadkiem podejrzenia lub potwierdzonym przypadkiem uzyskano po zastosowaniu pośredniej metody diagnostycznej wynik dodatni, który nie jest konsekwencją szczepienia.

3. Do celów definicji tego przypadku czynnikiem chorobotwórczym odpowiedzialnym za zakażenie wirusami nisko zjadliwej grypy ptaków musi być dowolny wirus grypy typu A podtypów H5 i H7, które nie są wirusami HPAI.

Sekcja 3

Zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu (NDV)

1. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za przypadek podejrzenia zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu, jeżeli spełnione są kryteria określone w art. 9 ust. 1.

2. Właściwy organ musi uznać zwierzę lub grupę zwierząt za potwierdzony przypadek zakażenia wirusem rzekomego pomoru drobiu, jeżeli:

a) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wyizolowano czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu, z wyłączeniem szczepów szczepionkowych;

b) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt zidentyfikowano kwas nukleinowy charakterystyczny dla czynnika chorobotwórczego wywołującego zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu, który nie jest konsekwencją szczepienia; lub

c) w próbce pobranej od zwierzęcia utrzymywanego lub grupy zwierząt utrzymywanych wykazujących objawy kliniczne wskazujące na chorobę lub epidemiologicznie powiązane z przypadkiem podejrzenia lub potwierdzonym przypadkiem uzyskano po zastosowaniu pośredniej metody diagnostycznej wynik dodatni, który nie jest konsekwencją szczepienia.

3. Do celów niniejszej definicji przypadku czynnikiem chorobotwórczym odpowiedzialnym za zakażenie wirusem rzekomego pomoru drobiu musi być albo paramyksowirus ptasi typu 1 (APMV-1) (Avulavirus grypy ptaków typu 1), który:

a) posiada indeks domózgowej zjadliwości (ICPI) wynoszący 0,7 lub wyższy; albo

b) wykazuje liczne aminokwasy zasadowe na końcu C białka F2 i fenyloalaninę w reszcie aminokwasowej 117, która jest końcem N białka F1. Termin „liczne aminokwasy zasadowe” odnosi się do co najmniej trzech reszt aminokwasowych argininy lub lizyny między resztami 113 i 116. Niewykazanie charakterystycznego wzorca reszt aminokwasowych opisanego powyżej wymagałoby charakteryzacji wyizolowanego wirusa w drodze badania ICPI. W niniejszej definicji reszty aminokwasowe numerowane są od końca N sekwencji aminokwasu wydedukowanej z sekwencji nukleotydu genu F0 (113–116 odpowiada resztom od -4 do -1 z miejsca cięcia).