Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1070 z dnia 20 lipca 2020 r. określające cechy punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 14 sierpnia 2024 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1070
z dnia 20 lipca 2020 r.
określające cechy punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie określa cechy fizyczne i techniczne punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, o których mowa w art. 57 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/1972.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1) „równoważna moc promieniowana izotropowo (EIRP)” oznacza iloczyn mocy doprowadzonej do anteny oraz zysku anteny w danym kierunku w odniesieniu do anteny izotropowej (zysk bezwzględny lub izotropowy);
2) „system antenowy” oznacza element sprzętowy punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, który promieniuje energię częstotliwości radiowych w celu zapewnienia użytkownikom końcowym łączności bezprzewodowej;
3) „aktywny system antenowy (AAS)” oznacza system antenowy, w którym amplituda lub faza, lub oba te elementy, między elementami anteny są dostrajane w sposób ciągły, co prowadzi do zmian charakterystyki promieniowania anteny w zależności od zmian krótkookresowych w środowisku radiowym; nie obejmuje to długoterminowego kształtowania wiązki, takiego jak stałe elektryczne pochylenie wiązki; w punkcie dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, który jest wyposażony w AAS, AAS stanowi integralną część punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu;
4) „pomieszczenie” oznacza każdą przestrzeń, w tym pojazdy transportowe, posiadającą sufit lub dach albo jakiekolwiek stałe lub ruchome konstrukcje lub urządzenia, które są w stanie zakryć całą tę przestrzeń, i która to przestrzeń jest na stałe lub tymczasowo całkowicie zamknięta – z wyjątkiem drzwi, okien i przejść – ścianami lub bokami, niezależnie od rodzaju materiału, z którego wykonane są dach, ściany lub boki, oraz niezależnie od tego, czy konstrukcja ta ma charakter stały czy tymczasowy;
5) „przestrzeń zewnętrzna” oznacza każdą przestrzeń, która nie jest pomieszczeniem.
Artykuł 3
1. Punkty dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, o których mowa w art. 57 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/1972, muszą spełniać wymogi normy europejskiej wskazanej w pkt B załącznika do niniejszego rozporządzenia oraz muszą:
a) być w pełni i bezpiecznie zintegrowane ze swoją konstrukcją nośną i w związku z tym niewidoczne dla ogółu społeczeństwa; lub
b) spełniać warunki określone w pkt A załącznika do niniejszego rozporządzenia.
2. Ust. 1 nie wpływa na uprawnienia państw członkowskich do określania zagregowanych poziomów pól elektromagnetycznych wynikających ze wspólnej lokalizacji lub agregowania na lokalnym obszarze punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu oraz do zapewnienia zgodności z obowiązującymi zagregowanymi granicznymi poziomami narażenia na pole elektromagnetyczne zgodnie z prawem Unii za pomocą środków innych niż indywidualne zezwolenia na wdrażanie punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu.
3. Operatorzy, którzy utworzyli punkty dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu klasy E2 lub E10, spełniające warunki określone w ust. 1, w terminie jednego miesiąca od wdrożenia każdego punktu dostępu powiadamiają właściwy organ krajowy o instalacji i lokalizacji tych punktów dostępu, a także o tym, czy te punkty dostępu spełniają wymogi określone w ust. 1 lit. a) lub b).
Artykuł 4
Państwa członkowskie regularnie monitorują stosowanie niniejszego rozporządzenia i składają Komisji sprawozdania na ten temat, a w szczególności na temat stosowania art. 3 ust. 1, w tym technologii wykorzystywanych przez wdrożone punkty dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2021 r., następnie co roku do dnia 31 grudnia 2023 r. Od dnia 1 stycznia 2024 r. państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania co 2 lata, po raz pierwszy do dnia 31 marca 2026 r. Każde z tych sprawozdań obejmuje okres 2 lat kalendarzowych i jest przedkładane Komisji do dnia 31 marca roku następującego po zakończeniu okresu sprawozdawczego.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 grudnia 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Załącznik
A.
Warunki, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b)
1. Całkowita objętość części punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu obsługującego co najmniej jednego użytkownika widma radiowego, która jest widoczna dla ogółu społeczeństwa, nie może przekraczać 30 litrów.
2. Całkowita objętość części wielu różnych punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu współdzielących obiekt infrastruktury o ograniczonej powierzchni, taki jak słup oświetleniowy, słup sygnalizacji świetlnej, billboard lub przystanek autobusowy, które są widoczne dla ogółu społeczeństwa, nie może przekraczać 30 litrów.
3. W przypadkach, w których system antenowy i inne elementy, takie jak moduł radiowy, procesor cyfrowy, moduł przechowywania danych, system chłodzenia, zasilacz, przyłącza kablowe, elementy sieci dosyłowej lub elementy do uziemiania i mocowania punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, są instalowane oddzielnie, każda ich część przekraczająca objętość 30 litrów musi pozostać niewidoczna dla ogółu społeczeństwa.
4. Punkt dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu musi być wizualnie spójny z konstrukcją nośną oraz mieć proporcjonalny rozmiar w stosunku do całkowitej wielkości konstrukcji nośnej, jak również spójny kształt, neutralne kolory pasujące do koloru konstrukcji nośnej lub wtapiające się w nią oraz ukryte kable i nie może tworzyć bałaganu wizualnego wraz z innymi punktami dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, które są już zainstalowane w tym samym miejscu lub miejscach sąsiadujących.
5. Masa punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu i jego kształt nie powinny powodować konieczności strukturalnego wzmocnienia konstrukcji nośnej.
6. Punkt dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu klasy instalacji E10 może być zainstalowany wyłącznie w przestrzeni zewnętrznej lub w dużych pomieszczeniach, w których wysokość stropu wynosi co najmniej 4 metry.
B.
Wymogi normy europejskiej, o której mowa w art. 3 ust. 1
1. Wdrażanie punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu musi być zgodne z wymogami klas instalacji E0, E2 i E10 przedstawionymi w tabeli 2 w pkt 6.2.5 normy europejskiej EN 62232:2022 „Wyznaczanie natężenia pola RF, gęstości mocy i SAR w otoczeniu stacji bazowych dla oceny poziomu ekspozycji człowieka”.
2. W przypadkach, w których w jednym miejscu występuje wiele systemów antenowych lub ich części, co najmniej jednego punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, który wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, kryteria dotyczące EIRP przedstawione w normie, o której mowa w pkt 1, mają zastosowanie do sumy EIRP wszystkich systemów antenowych lub ich części występujących w jednym miejscu. W przypadku rozmieszczenia w tym samym miejscu systemów antenowych lub ich części podmioty wdrażające mogą przedstawić wspólnie dowody zgodności zagregowanej EIRP, chyba że prawo krajowe stanowi inaczej.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02020R1070-20240814. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.