Artykuł 3

1. Punkty dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu, o których mowa w art. 57 ust. 1 akapit drugi dyrektywy (UE) 2018/1972, muszą spełniać wymogi normy europejskiej wskazanej w pkt B załącznika do niniejszego rozporządzenia oraz muszą:

a) być w pełni i bezpiecznie zintegrowane ze swoją konstrukcją nośną i w związku z tym niewidoczne dla ogółu społeczeństwa; lub

b) spełniać warunki określone w pkt A załącznika do niniejszego rozporządzenia.

2. Ust. 1 nie wpływa na uprawnienia państw członkowskich do określania zagregowanych poziomów pól elektromagnetycznych wynikających ze wspólnej lokalizacji lub agregowania na lokalnym obszarze punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu oraz do zapewnienia zgodności z obowiązującymi zagregowanymi granicznymi poziomami narażenia na pole elektromagnetyczne zgodnie z prawem Unii za pomocą środków innych niż indywidualne zezwolenia na wdrażanie punktów dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu.

3. Operatorzy, którzy utworzyli punkty dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu klasy E2 lub E10, spełniające warunki określone w ust. 1, w terminie jednego miesiąca od wdrożenia każdego punktu dostępu powiadamiają właściwy organ krajowy o instalacji i lokalizacji tych punktów dostępu, a także o tym, czy te punkty dostępu spełniają wymogi określone w ust. 1 lit. a) lub b).