Załącznik V

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Sekcja 1

Definicje

Do celów europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami stosuje się następujące definicje:

a) „towary” oznaczają wszelkie mienie ruchome, w tym energię elektryczną i gaz ziemny;

b) „wywóz towarów” oznacza wszelkie fizyczne przemieszczenia towarów, które odejmuje się od zasobów materialnych państwa członkowskiego poprzez wyprowadzenie ich z terytorium statystycznego tego państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium statystycznym innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE;

c) „przywóz towarów” oznacza wszelkie fizyczne przemieszczenia towarów, które dodaje się do zasobów materialnych państwa członkowskiego poprzez wprowadzenie ich do terytorium statystycznego tego państwa członkowskiego z terytorium statystycznego innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE;

d) „szczególne towary lub przepływy” oznaczają towary lub przemieszczenia towarów, o których mowa w rozdziale III niniejszego załącznika oraz które ze względu na swój charakter stanowią odstępstwo od zasady rejestracji fizycznych przemieszczeń towarów przez granicę państwa członkowskiego lub wymagają zastosowania szczególnych zasad metodycznych, różniących się od przepisów mających zastosowanie do pozostałych towarów lub przemieszczeń;

e) „towary unijne” oznaczają „towary unijne” w rozumieniu unijnego kodeksu celnego;

f) „towary nieunijne” oznaczają „towary nieunijne” w rozumieniu unijnego kodeksu celnego;

g) „zgłoszenie celne” oznacza „zgłoszenie celne” w rozumieniu unijnego kodeksu celnego;

h) „decyzja urzędu celnego” oznacza każdy oficjalny dokument wydany przez organy celne dotyczący przyjętych zgłoszeń celnych i wywołujący skutki prawne w odniesieniu do jednej lub większej liczby osób;

i) „państwo niebędące członkiem UE” oznacza każde państwo lub terytorium niewchodzące w skład terytorium statystycznego Unii Europejskiej;

j) „towary przewożone między państwami członkowskimi” oznaczają towary, które w drodze do państwa członkowskiego przeznaczenia są przewożone przez pośrednie państwo członkowskie lub zostają w nim zatrzymane w celach związanych wyłącznie z przewozem towarów, przy czym takie przemieszczenie nie stanowi przywozu towarów do tego państwa członkowskiego ani wywozu towarów z tego państwa członkowskiego;

k) „prawo własności” oznacza prawo do czerpania korzyści związanych z korzystaniem z aktywa na mocy akceptacji powiązanego ryzyka; właściciel ekonomiczny aktywów nie jest koniecznie ich właścicielem prawnym;

l) „towary quasi-wywożone” oznaczają towary przewożone z jednego państwa członkowskiego do drugiego państwa członkowskiego, w którym znajdują się towary w chwili zwolnienia do procedury celnej, w celu zgłoszenia tych towarów do wywozu, pod warunkiem że eksporter nie ma siedziby w państwie członkowskim, w którym znajdują się towary w chwili zwolnienia do procedury celnej, oraz że przywóz do państwa członkowskiego, w którym towary znajdują się w chwili zwolnienia do procedury celnej, nie stanowi wewnątrzunijnego nabycia towarów lub transakcji traktowanej jako takie nabycie zgodnie z dyrektywą Rady 2006/112/WE;

m) „towary quasi-przywożone” oznaczają wszelkie towary dopuszczone do swobodnego obrotu w państwie członkowskim, w którym importer nie ma siedziby, wywożone następnie do innego państwa członkowskiego;

n) „przetwarzanie” oznacza czynności lub działania (produkcję, przekształcenie, budowę, montaż, rozbudowę, remont itd.) prowadzone w celu uzyskania lub wyprodukowania nowego lub istotnie ulepszonego towaru;

o) „państwo członkowskie budowy lub państwo budowy niebędące członkiem UE” oznacza państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE, w którym prowadzono ostatnie istotne i uzasadnione gospodarczo działania w zakresie przetwarzania lub prace w odniesieniu do nieskończonego produktu.

Sekcja 2

Państwo członkowskie wewnątrzunijnego wywozu lub przywozu bądź wywozu poza Unię lub przywozu spoza Unii; sprawozdające państwo członkowskie

1. Do celów statystyk dotyczących wewnątrzunijnego handlu towarami stosuje się następujące definicje:

a) „państwo członkowskie wewnątrzunijnego wywozu” oznacza państwo członkowskie, z którego terytorium statystycznego towary są wywożone do ich miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim;

b) „państwo członkowskie wewnątrzunijnego przywozu” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium statystyczne towary są przywożone z innego państwa członkowskiego.

2. Do celów statystyk dotyczących pozaunijnego handlu towarami stosuje się następujące definicje:

a) „państwo członkowskie wywozu poza Unię” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium statystycznym znajdują się towary w chwili zwolnienia do procedury celnej lub w chwili ponownego wywozu.

W przypadku towarów quasi-wywożonych oraz począwszy od okresu referencyjnego styczeń 2024 r., „państwem członkowskim wywozu poza Unię” jest jednak państwo członkowskie rzeczywistego wywozu, jeżeli można określić „państwo członkowskie rzeczywistego wywozu poza Unię” zgodnie z sekcją 17 ust. 2 akapit drugi niniejszego załącznika;

b) „państwo członkowskie przywozu spoza Unii” oznacza państwo członkowskie, na którego terytorium statystycznym znajdują się towary w chwili zwolnienia do procedury celnej.

3. Definicję państwa członkowskiego wewnątrzunijnego wywozu lub przywozu bądź wywozu poza Unię lub przywozu spoza Unii można dostosować do celów szczególnych towarów lub przepływów.

4. Do celów dostarczenia Komisji (Eurostatowi) statystyk dotyczących międzynarodowego handlu towarami sprawozdającym państwem członkowskim jest – w przypadku wywozu – państwo członkowskie wywozu lub – w przypadku przywozu – państwo członkowskie przywozu.

Sekcja 3

Zakres

1. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje wewnątrzunijny i pozaunijny handel towarami.

2. Wewnątrzunijny handel towarami obejmuje:

a) wewnątrzunijny wywóz następujących towarów wyprowadzanych z państwa członkowskiego wywozu do miejsca docelowego w innym państwie członkowskim:

(i) towary unijne, z wyjątkiem towarów przewożonych między państwami członkowskimi;

(ii) towary nieunijne objęte procedurą celną uszlachetniania czynnego w państwie członkowskim wywozu;

b) wewnątrzunijny przywóz następujących towarów wprowadzanych do państwa członkowskiego przywozu, które pierwotnie wywieziono z innego państwa członkowskiego:

(i) towary unijne, z wyjątkiem towarów przewożonych między państwami członkowskimi;

(ii) towary nieunijne objęte wcześniej procedurą celną uszlachetniania czynnego w państwie członkowskim wywozu, które są objęte procedurą celną uszlachetniania czynnego lub zostały dopuszczone do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przywozu.

3. Pozaunijny handel towarami obejmuje:

a) wywóz towarów poza Unię wyprowadzanych z terytorium statystycznego Unii:

(i) zgodnie z jedną z poniższych procedur celnych przewidzianą w unijnym kodeksie celnym:

— wywóz;

— uszlachetnianie bierne.

(ii) przy zastosowaniu unijnego kodeksu celnego:

— towary nieunijne objęte tymczasowo procedurą ponownego wywozu do celów dalszego przetwarzania;

— towary unijne wyprowadzane poza obszar celny Unii po objęciu ich procedurą końcowego przeznaczenia;

— ponownie wywiezione towary nieunijne w celu objęcia ich procedurą uszlachetniania czynnego;

b) przywóz towarów spoza Unii wprowadzanych do terytorium statystycznego Unii zgodnie z jedną z poniższych procedur celnych przewidzianych w unijnym kodeksie celnym:

(i) dopuszczenie do obrotu obejmującego końcowe przeznaczenie;

(ii) uszlachetnianie czynne.

4. Zakres europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami można dostosować do szczególnych towarów lub przepływów.

5. Z przyczyn metodologicznych niektóre towary lub przepływy wyłącza się z europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami. Te towary i przepływy wyszczególniono w dodatku.

Sekcja 4

Terytorium statystyczne

1. Terytorium statystyczne Unii obejmuje terytoria statystyczne państw członkowskich. Terytorium statystyczne państwa członkowskiego obejmuje jego terytorium uznane do celów określenia obszaru celnego Unii w unijnym kodeksie celnym.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 terytorium statystyczne Republiki Federalnej Niemiec obejmuje wyspę Helgoland.

3. Definicję terytorium statystycznego państw członkowskich można dostosować do celów szczególnych towarów lub przepływów.

Sekcja 5

Okres referencyjny

1. Do celów statystyk dotyczących wewnątrzunijnego handlu towarami okres referencyjny oznacza:

a) miesiąc kalendarzowy, w którym dokonano przywozu lub wywozu;

b) miesiąc kalendarzowy, w którym dochodzi do zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do towarów unijnych, w przypadku których powstaje obowiązek zapłaty VAT od wewnątrzwspólnotowych nabyć i dostaw zgodnie z dyrektywą Rady 2006/112/WE.

Jeżeli jednak między przywozem a wywozem towarów upłynęło dużo czasu, a zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego trwa dłużej niż dwa miesiące kalendarzowe, okresem referencyjnym jest miesiąc, w którym dokonano przywozu lub wywozu; lub

c) miesiąc kalendarzowy przyjęcia deklaracji przez organy celne w przypadku wykorzystywania zgłoszenia celnego jako źródła danych.

2. Do celów statystyk dotyczących pozaunijnego handlu towarami okres referencyjny oznacza:

a) miesiąc kalendarzowy, w którym dokonano przywozu lub wywozu;

b) miesiąc kalendarzowy przyjęcia deklaracji przez organy celne w przypadku wykorzystywania zgłoszenia celnego jako źródła danych.

3. Definicję okresu referencyjnego można dostosować do celów szczególnych towarów lub przepływów.

Sekcja 6

Eksporter i importer

1. Eksporterem jest podmiot gospodarczy prowadzący działalność, która skutkuje wywozem towarów.

Eksporter prowadzi tę działalność, podejmując następujące czynności:

a) zawierając umowę – z wyjątkiem umowy przewozu – z której wynika wywóz towarów z państwa członkowskiego wywozu; lub, w innym przypadku,

b) wyprowadzając towary z państwa członkowskiego wywozu lub organizując wywóz towarów w państwie członkowskim wywozu; lub, w innym przypadku,

c) posiadając towary, które podlegają procedurze wywozu towarów w państwie członkowskim wywozu.

2. Importerem jest podmiot gospodarczy prowadzący działalność, która skutkuje przywozem towarów.

Importer prowadzi tę działalność, podejmując następujące czynności:

a) zawierając umowę – z wyjątkiem umowy przewozu – z której wynika przywóz towarów do państwa członkowskiego przywozu; lub, w innym przypadku,

b) wprowadzając towary do państwa członkowskiego przywozu lub organizując przywóz towarów w państwie członkowskim przywozu; lub, w innym przypadku,

c) posiadając towary, które podlegają procedurze przywozu towarów w państwie członkowskim przywozu.

3. Definicje eksportera i importera można dostosować do celów szczególnych towarów lub przepływów.

Sekcja 7

Jednostka sprawozdawcza do celów wewnątrzunijnego handlu towarami

1. Jednostką sprawozdawczą do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego wywozu towarów jest podatnik określony w tytule III dyrektywy Rady 2006/112/WE (

5

) lub osoba prawna niebędąca podatnikiem zidentyfikowana na podstawie indywidualnego numeru identyfikacyjnego przyznanego tej osobie zgodnie z art. 214 dyrektywy Rady 2006/112/WE w państwie członkowskim wywozu:

a) która zgłosiła wewnątrzunijne dostawy towarów zgodnie z art. 251 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE; lub, w innym przypadku,

b) jest eksporterem zgodnie z sekcją 6.

2. Jeżeli źródłem danych jest badanie, jednostką sprawozdawczą do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego przywozu towarów jest podatnik określony w tytule III dyrektywy Rady 2006/112/WE lub osoba prawna niebędąca podatnikiem zidentyfikowana na podstawie indywidualnego numeru identyfikacyjnego przyznanego tej osobie zgodnie z art. 214 dyrektywy Rady 2006/112/WE w państwie członkowskim przywozu:

a) która zgłosiła wewnątrzunijne nabycie towarów zgodnie z art. 251 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE; lub, w innym przypadku,

b) jest importerem zgodnie z sekcją 6.

3. Definicję jednostki sprawozdawczej można dostosować do celów szczególnych towarów lub przepływów.

Sekcja 8

Zobowiązania jednostek sprawozdawczych do celów europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami

1. Jednostki sprawozdawcze do celów europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami mają obowiązek udowodnić – na wniosek krajowego organu statystycznego państwa członkowskiego, w którym przekazały informacje – poprawność przekazanych informacji statystycznych.

2. Niewypełnienie obowiązków dostarczenia informacji przez jednostkę sprawozdawczą na mocy niniejszego rozporządzenia powoduje nałożenie na tę jednostkę kar określonych przez państwa członkowskie.

3. W razie wystąpienia problemów z jakością danych w związku z informacjami statystycznymi importer w państwie członkowskim przywozu lub eksporter w państwie członkowskim wywozu ma obowiązek współpracować w tym zakresie z krajowymi organami statystycznymi odpowiednio w państwie członkowskim przywozu lub państwie członkowskim wywozu, wyłącznie w celu zapewnienia jakości danych dotyczących międzynarodowego handlu towarami.

ROZDZIAŁ II

SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE ELEMENTÓW DANYCH STATYSTYCZNYCH

Sekcja 9

Podstawa opodatkowania i kwota równoważna

1. Podstawą opodatkowania jest wartość ustalona do celów podatkowych zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE. Dla towarów podlegających opłatom suma tych opłat jest wyłączana z podstawy opodatkowania.

Ilekroć kwota podlegająca opodatkowaniu nie musi być deklarowana do celów podatkowych, kwota jej równoważna odpowiada wartości fakturowej, z wyłączonym podatkiem VAT lub – w razie braku – kwocie, która byłaby zafakturowana w przypadku sprzedaży lub kupna.

W przypadku przetwarzania kwotę równoważną podstawie opodatkowania określa się jako kwotę brutto w następujący sposób:

a) wartością towarów przeznaczonych do przetworzenia jest łączna kwota, która zostałaby zafakturowana w razie sprzedaży lub zakupu;

b) wartością towarów przetworzonych jest wartość towarów przeznaczonych do przetworzenia powiększona o wartość dodaną wynikającą z przetworzenia.

2. Podstawę opodatkowania i kwotę równoważną wyraża się w walucie krajowej sprawozdającego państwa członkowskiego.

Jeżeli dla wyrażenia podstawy opodatkowania i kwoty jej równoważnej w walucie krajowej konieczne jest przeliczenie waluty, należy zastosować kurs wymiany określony w sekcji 10 ust. 5 akapit drugi lit. b).

Sekcja 10

Wartość statystyczna

1. Wartością statystyczną jest wartość towarów w czasie i miejscu przekraczania granicy państwa członkowskiego wywozu (w przypadku wywozu) i państwa członkowskiego przywozu (w przypadku przywozu).

Do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego handlu towarami wartość statystyczną oblicza się w oparciu o podstawę opodatkowania i kwotę jej równoważną, o których mowa w sekcji 9, skorygowaną – w stosownych przypadkach – o koszty dodatkowe zgodnie z ust. 4.

Do celów statystyki dotyczącej pozaunijnego handlu towarami wartość statystyczną oblicza się w oparciu o wartość towarów, o której mowa w ust. 2 i 3, skorygowaną – w stosownych przypadkach – o koszty dodatkowe zgodnie z ust. 4.

2. Wartością towarów przeznaczonych na wywóz poza Unię lub przywóz spoza Unii jest:

a) w przypadku sprzedaży lub kupna – cena rzeczywiście zapłacona lub należna za przywiezione lub wywiezione towary, z wyłączeniem wartości arbitralnych lub fikcyjnych;

b) w innych przypadkach – cena, która zostałaby zapłacona podczas sprzedaży lub kupna.

Wartość celna jest stosowana, jeżeli została określona zgodnie z unijnym kodeksem celnym dla towarów dopuszczonych do obrotu, w tym objętych procedurą końcowego przeznaczenia.

3. W przypadku przetwarzania lub innych niezafakturowanych transakcji wartość towarów przeznaczonych na wywóz poza Unię lub przywóz spoza Unii określa się jako wartość brutto w następujący sposób:

a) wartością towarów przeznaczonych do przetworzenia – lub w przypadku innych niezafakturowanych transakcji – jest łączna kwota, która zostałaby zafakturowana w razie sprzedaży lub zakupu;

b) wartością towarów przetworzonych jest wartość towarów przeznaczonych do przetworzenia powiększona o wartość dodaną wynikającą z przetworzenia.

4. Podstawę opodatkowania i równoważną jej kwotę, o których mowa w sekcji 9 w odniesieniu do wewnątrzunijnego handlu, oraz wartość, o której mowa w ust. 2 i 3 w odniesieniu do pozaunijnego handlu, koryguje się – w stosownych przypadkach – w taki sposób, by wartość statystyczna zawierała wyłącznie koszty dodatkowe, takie jak koszty przewozu i ubezpieczenia, poniesione w celu dostarczenia towarów z miejsca ich wyprowadzenia:

a) w przypadku wywozu – na granicę państwa członkowskiego wywozu;

b) w przypadku przywozu – na granicę państwa członkowskiego przywozu.

5. Wartość statystyczną towarów wyraża się w walucie krajowej sprawozdającego państwa członkowskiego.

Jeżeli dla wyrażenia wartości statystycznej towarów w walucie krajowej konieczne jest przeliczenie waluty, należy zastosować następujący kurs wymiany:

a) kurs wymiany obowiązujący w momencie przyjęcia zgłoszenia zgodnie z przepisami dotyczącymi przeliczania walut ustanowionymi w unijnym kodeksie celnym; lub, w innym przypadku,

b) kurs wymiany stosowany dla określenia podstawy opodatkowania do celów podatkowych, jeżeli został ustalony; lub, w innym przypadku,

c) kurs urzędowy, obowiązujący w momencie przywozu lub wywozu towarów, ustalony przez Europejski Bank Centralny dla państw członkowskich należących do strefy euro, lub oficjalny kurs ustalony przez państwa członkowskie nienależące do strefy euro, jeżeli państwa członkowskie nie wprowadziły żadnych przepisów szczególnych w tym zakresie.

Sekcja 11

Ilość towarów

Ilość towarów oznacza:

a) masę netto, która oznacza faktyczną masę towaru po odliczeniu wszelkich opakowań;

b) w stosownych przypadkach – ilość uzupełniających jednostek miary, która oznacza ilość inną niż masę netto zgodnie z Nomenklaturą scaloną obowiązującą w okresie referencyjnym.

Sekcja 12

Partnerskie państwa członkowskie i inne państwa

1. „Państwo członkowskie wysyłki” oznacza państwo członkowskie, z którego pierwotnie wywieziono towary do państwa członkowskiego przywozu, jeżeli nie nastąpiła żadna transakcja handlowa (np. sprzedaż lub przetwarzanie) ani zatrzymanie niezwiązane z przewozem w pośrednim państwie członkowskim. Jeżeli takie zatrzymanie lub transakcja handlowa miały miejsce, państwo członkowskie wysyłki powinno być ostatnim pośrednim państwem członkowskim, w którym miało miejsce takie zatrzymanie lub transakcja.

2. „Państwo członkowskie przeznaczenia” oznacza ostatnie państwo członkowskie, co do którego w chwili wywozu wiadomo, że do niego towary mają zostać wywiezione.

3. „Kraj pochodzenia” oznacza państwo członkowskie lub inne państwo, z którego pochodzą towary.

Towary, które w całości uzyskano lub wyprodukowano w jednym państwie członkowskim lub innym państwie bądź na innym terytorium, pochodzą z tego państwa członkowskiego, innego państwa lub terytorium.

Towar, w produkcji którego udział miało więcej państw członkowskich, innych państw lub innych terytoriów niż jedno, uznaje się za pochodzący z państwa członkowskiego, innego państwa lub terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania.

Pochodzenie towarów nieunijnych określa się zgodnie z przepisami unijnego kodeksu celnego, ustanawiającymi zasady dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia.

4. „Kraj wysyłki” oznacza państwo, z którego pierwotnie wywieziono towary do państwa członkowskiego, w którym towary znajdują się w chwili zwolnienia do procedury celnej, jeżeli nie nastąpiła żadna transakcja handlowa (np. sprzedaż lub przetwarzanie) ani zatrzymanie niezwiązane z przewozem w państwie pośrednim. Jeżeli takie zatrzymanie lub transakcja handlowa miała miejsce, kraj wysyłki powinien być ostatnim państwem pośrednim, w którym miało miejsce takie zatrzymanie lub transakcja.

5. „Ostatni znany kraj przeznaczenia” oznacza ostatnie państwo, co do którego w chwili zwolnienia do procedury celnej lub w chwili ponownego wywozu wiadomo, że do niego towary mają zostać wywiezione.

Sekcja 13

Towary

„Towary” oznaczają towary zgodnie z Nomenklaturą scaloną obowiązującą w okresie referencyjnym.

Sekcja 14

Rodzaj transakcji

1. „Rodzaj transakcji” oznacza różne cechy (kupno/sprzedaż, praca na podstawie umowy itp.), które są uważane za użyteczne dla odróżnienia jednej transakcji od innej dla celów statystycznych, w szczególności do celów bilansu płatniczego i rachunków narodowych.

2. Podział rodzajów transakcji określono w tabeli 1 w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Sekcja 15

Środek transportu

1. „Środek transportu na granicy” oznacza środek transportu, którym towary mają:

a) w przypadku wywozu wewnątrzunijnego – opuścić terytorium statystyczne państwa członkowskiego wywozu lub – w przypadku wywozu poza Unię – opuścić terytorium statystyczne Unii, o którym mowa w sekcji 4; lub

b) w przypadku przywozu wewnątrzunijnego – zostać wprowadzone na terytorium statystyczne państwa członkowskiego przywozu lub – w przypadku przywozu spoza Unii – zostać wprowadzone na terytorium statystyczne Unii, o którym mowa w sekcji 4.

2. „Środek transportu wewnętrznego” oznacza, w stosownych przypadkach, środek transportu śródlądowego, którym – w przypadku wywozu – towary opuściły miejsce wysyłki lub – w przypadku przywozu – mają dotrzeć do miejsca zakończenia transportu.

3. „Kontener” oznacza informację o tym, czy towary są transportowane w kontenerach w momencie przekraczania granicy terytorium statystycznego Unii.

4. Podział środków transportu określono w tabeli 2 w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Sekcja 16

Partnerski podmiot w państwie członkowskim przywozu

Partnerskim podmiotem w państwie członkowskim przywozu jest podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem zidentyfikowana na podstawie indywidualnego numeru identyfikacyjnego przyznanego tej osobie zgodnie z art. 214 dyrektywy Rady 2006/112/WE w państwie członkowskim przywozu:

a) która zgłosiła wewnątrzunijne nabycie towarów zgodnie z art. 251 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE; lub, w innym przypadku,

b) jest importerem zgodnie z sekcją 6.

Sekcja 17

Państwo członkowskie zakładanego przeznaczenia i państwo członkowskie rzeczywistego wywozu

1. Jeżeli towary zostały dopuszczone do obrotu lub objęte procedurą końcowego przeznaczenia, państwem członkowskim zakładanego przeznaczenia jest państwo członkowskie, w którym towary znajdują się w chwili zwolnienia do procedury celnej.

Jeżeli jednak w chwili sporządzania zgłoszenia celnego wiadomo, że towary zostaną wysłane do innego państwa członkowskiego po zwolnieniu, takie państwo członkowskie jest państwem członkowskim zakładanego przeznaczenia.

Jeżeli towary są objęte procedurą celną uszlachetniania czynnego, państwem członkowskim zakładanego przeznaczenia jest państwo członkowskie, w którym odbywa się pierwszy etap przetwarzania.

2. Państwem członkowskim rzeczywistego wywozu jest państwo członkowskie, w którym towary znajdują się w chwili zwolnienia do procedury celnej.

W przypadku towarów quasi-wywożonych zgodnie sekcją 1 lit. l) państwem członkowskim rzeczywistego wywozu jest jednak państwo członkowskie, z którego przywieziono towary do państwa członkowskiego, w którym towary znajdują się w chwili ich zwolnienia do procedury celnej.

Jeżeli towary są wywożone po przeprowadzeniu procedury celnej uszlachetniania czynnego, państwem członkowskim rzeczywistego wywozu jest państwo członkowskie, w którym odbywał się ostatni etap przetwarzania.

Sekcja 18

Procedura statystyczna

„Procedura statystyczna” oznacza poszczególne cechy wykorzystywane do rozróżnienia poszczególnych rodzajów towarów przywożonych i wywożonych, w szczególności zgodnie z ich umiejscowieniem w procedurze celnej, o której mowa w tabeli 3 w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Sekcja 19

Preferencyjne traktowanie przywozu

1. Dane dotyczące preferencyjnego traktowania to środki taryfowe wskazane przez kod preferencyjny zgodnie z klasyfikacją ustanowioną w unijnym kodeksie celnym.

2. Dane te odnoszą się do preferencyjnego traktowania zastosowanego lub przyznanego przez organy celne.

Sekcja 20

Warunki dostawy

„Warunki dostawy” oznaczają te elementy umowy sprzedaży, które określają odpowiednie zobowiązania sprzedającego i kupującego, zgodnie z warunkami dostaw Incoterms Międzynarodowej Izby Handlu.

ROZDZIAŁ III

SZCZEGÓLNE TOWARY LUB PRZEPŁYWY

Sekcja 21

Statki i statki powietrzne

1. Do celów niniejszej sekcji:

a) „statek” oznacza gotowe statki uznane za pełnomorskie zgodnie z działem 89 Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym, holowniki, okręty wojenne i konstrukcje pływające;

b) „statek powietrzny” oznacza gotowe samoloty i inne statki powietrzne, których masa bez ładunku wynosi ponad 2 000 kg; niniejsze przepisy nie dotyczą pozostałych samolotów i innych statków powietrznych, śmigłowców, statków kosmicznych oraz suborbitalnych lub kosmicznych rakiet nośnych.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje wyłącznie następujący wywóz i przywóz statków i statków powietrznych:

a) przeniesienie prawa własności do statku lub statku powietrznego z osoby prawnej lub fizycznej mającej swoją siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie niebędącym członkiem UE na osobę prawną lub fizyczną mającą swoją siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim. Dotyczy to również przeniesienia w celu rozmontowania lub zezłomowania statku lub statku powietrznego. Transakcje te traktowane są jako przywóz;

b) przeniesienie prawa własności do statku lub statku powietrznego z osoby prawnej lub fizycznej mającej swoją siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim na osobę prawną lub fizyczną mającą swoją siedzibę w innym państwie członkowskim lub państwie niebędącym członkiem UE. Dotyczy to również przeniesienia w celu rozmontowania lub zezłomowania statku lub statku powietrznego. Transakcje te traktowane są jako wywóz;

c) przeniesienie prawa własności do nowego statku lub statku powietrznego z państwa członkowskiego budowy lub państwa budowy niebędącego członkiem UE w rozumieniu sekcji 1 lit. o) na pierwszego właściciela ekonomicznego po zbudowaniu takiego statku;

d) wywóz i przywóz statków lub statków powietrznych w celu przetworzenia lub przetworzonych na mocy umowy zgodnie z sekcją 1 lit. n).

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu statków i statków powietrznych zastosowanie mają następujące przepisy:

a) Okresem referencyjnym dla wywozu i przywozu, o których mowa w ust. 2 lit. a), b) i c), jest miesiąc, w którym następuje przeniesienie prawa własności. Okresem referencyjnym dla wywozu i przywozu, o których mowa w ust. 2 lit. d), jest miesiąc kalendarzowy, w którym dokonano przywozu lub wywozu;

b) partnerskim państwem członkowskim lub krajem partnerskim jest:

(i) państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE, w którym swoją siedzibę ma osoba prawna lub fizyczna przenosząca prawo własności statku lub statku powietrznego, w przypadku przywozu, lub osoba prawna lub fizyczna, na którą przenoszone jest prawo własności statku lub statku powietrznego, w przypadku wywozu, dla transakcji, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b);

(ii) państwo członkowskie budowy lub państwo budowy niebędące członkiem UE w przypadku przywozu nowych statków lub statków powietrznych;

(iii) państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE, w którym swoją siedzibę ma osoba prawna lub fizyczna mająca prawo własności do statku lub statku powietrznego, w przypadku przywozu statków lub statków powietrznych przeznaczonych do przetworzenia w ramach umowy oraz w przypadku wywozu statków powietrznych przetworzonych w ramach umowy;

(iv) państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE, w którym odbywa się przetwarzanie, w przypadku wywozu statków lub statków powietrznych przeznaczonych do przetworzenia w ramach umowy oraz w przypadku przywozu statków powietrznych przetworzonych w ramach umowy;

c) wartość statystyczna dla wywozu i przywozu, o których mowa w ust. 2 lit. a), b) i c), jest całkowitą wartością, jaka byłaby zafakturowana – z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia – w przypadku sprzedaży lub zakupu całego statku lub statku powietrznego;

d) ilość wyraża się w uzupełniających jednostkach miary określonych w Nomenklaturze scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym w przypadku statków oraz w masie netto i uzupełniających jednostkach miary określonych w Nomenklaturze scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym w przypadku statków powietrznych.

4. Do celów niniejszej sekcji:

a) importer oznacza:

(i) osobę prawną lub fizyczną, na którą przenoszone jest prawo własności statku lub statku powietrznego, dla transakcji, o których mowa w ust. 2 lit. a);

(ii) osobę prawną lub fizyczną mającą prawo własności do statku lub statku powietrznego, w przypadku przywozu statków lub statków powietrznych przetworzonych w ramach umowy;

(iii) osobę prawną lub fizyczną, która prowadzi przetwarzanie do celów przywozu statków lub statków powietrznych przeznaczonych do przetworzenia w ramach umowy;

b) eksporter oznacza:

(i) osobę prawną lub fizyczną, z której przenoszone jest prawo własności statku lub statku powietrznego, dla transakcji, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c);

(ii) osobę prawną lub fizyczną mającą prawo własności do statku lub statku powietrznego, w przypadku wywozu statków lub statków powietrznych przeznaczonych do przetworzenia w ramach umowy;

(iii) osobę prawną lub fizyczną, która prowadziła przetwarzanie do celów wywozu statków i statków powietrznych przetworzonych w ramach umowy.

Na wniosek krajowego organu statystycznego eksporterzy i importerzy wyznaczeni przez ten organ przekazują informacje statystyczne zgodnie z ust. 3 lub dowód nieprawidłowości takiego wyznaczenia.

5. Krajowe organy statystyczne mają dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych, których mogą potrzebować w celu zestawiania statystyk, o których mowa w pkt 2. W szczególności na wniosek krajowych organów statystycznych organy odpowiedzialne za zarządzanie rejestrami statków i statków powietrznych przekazują wszystkie dostępne informacje.

Sekcja 22

Zaopatrzenie statków i statków powietrznych

1. Do celów niniejszej sekcji:

a) „zaopatrzenie statków i statków powietrznych” oznacza dostawę produktów przeznaczonych dla załogi i pasażerów zużywanych podczas podróży oraz produktów niezbędnych do działania silników, maszyn i innego sprzętu na statkach lub statkach powietrznych;

b) statki lub statki powietrzne uznaje się za należące do państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE, w którym swoją siedzibę ma osoba prawna lub fizyczna posiadająca prawo własności statku lub statku powietrznego, zgodnie z definicją w sekcji 1 lit. k). W kontekście niniejszej sekcji prawo własności można określić na podstawie kraju rejestracji statku lub statku powietrznego.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje wyłącznie wywóz towarów dostarczanych z terytorium statystycznego sprawozdającego państwa członkowskiego na statki i statki powietrzne należące do innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE.

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu towarów dostarczanych na statki i statki powietrzne zastosowanie mają następujące przepisy:

a) okresem referencyjnym jest miesiąc, w którym dostarczono towary na statek lub statek powietrzny;

b) można skorzystać z uproszczonego podziału na towary, o którym mowa w tabelach 34 i 35 w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

c) można skorzystać z uproszczonych kodów partnerskich państw członkowskich lub krajów partnerskich;

d) masę netto zestawia się wyłącznie dla towarów wymienionych w dziale 27 Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

Sekcja 23

Towary dostarczane do instalacji morskich i z nich pozyskane

1. Do celów niniejszej sekcji:

a) „instalacje morskie” oznaczają sprzęt i urządzenia, które mają zostać lub zostały zainstalowane na stałe na morzu poza statystycznym terytorium danego państwa członkowskiego;

b) „towary dostarczane do instalacji morskich” oznaczają dostawę produktów przeznaczonych dla załogi oraz produktów niezbędnych do działania silników, maszyn i innego sprzętu do instalacji morskich;

c) „towary, które mają zostać wykorzystane do budowy instalacji morskiej” oznaczają dostawę dóbr trwałych na potrzeby budowy nowej instalacji morskiej lub rozbudowy istniejącej instalacji morskiej;

d) „towary otrzymane z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowane” oznaczają produkty pozyskane z dna morskiego lub podglebia bądź wyprodukowane przez instalację morską oraz towary uzyskane w wyniku demontażu instalacji morskiej; gaz ziemny i energia elektryczna otrzymane z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowane nie wchodzą w zakres zastosowania przepisów niniejszej sekcji, lecz przepisów odpowiednio sekcji 26 i 27;

e) instalację morską uważa się za należącą do państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE, jeżeli została zbudowana na obszarze, na którym państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE ma wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia lub w odniesieniu do którego ma ono prawo do udzielania zezwoleń na taką eksploatację.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje:

a) przywóz towarów dostarczanych z:

(i) innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE do instalacji morskiej sprawozdającego państwa członkowskiego;

(ii) instalacji morskiej innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE do sprawozdającego państwa członkowskiego;

(iii) instalacji morskiej innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE do instalacji morskiej sprawozdającego państwa członkowskiego;

b) wywóz towarów dostarczanych do:

(i) innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE z instalacji morskiej sprawozdającego państwa członkowskiego;

(ii) instalacji morskiej innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE ze sprawozdającego państwa członkowskiego;

(iii) instalacji morskiej innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE z instalacji morskiej sprawozdającego państwa członkowskiego;

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu towarów dostarczanych do i z instalacji morskich zastosowanie mają następujące przepisy:

a) okresem referencyjnym jest miesiąc, w którym dostarczono towary do instalacji morskiej lub z instalacji morskiej;

b) w przypadku towarów dostarczanych do instalacji morskich można skorzystać z uproszczonego podziału na towary określonego w tabelach 34 i 35 w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

W przypadku towarów otrzymanych z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowanych oraz towarów, które mają zostać wykorzystane do budowy instalacji morskiej, należy wykorzystać kod towaru zgodnie z podpozycjami Nomenklatury scalonej;

c) w przypadku towarów dostarczanych do instalacji morskich można skorzystać z uproszczonych kodów partnerskich państw członkowskich lub krajów partnerskich;

d) masę netto zestawia się dla towarów dostarczanych do instalacji morskich wymienionych w dziale 27 Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym, dla towarów, które mają zostać wykorzystane do budowy instalacji morskiej oraz dla towarów otrzymanych z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowanych.

W stosownych przypadkach zestawia się ilość wyrażoną w uzupełniających jednostkach miary określonych w Nomenklaturze scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym dla towarów, które mają zostać wykorzystane do budowy instalacji morskiej oraz dla towarów otrzymanych z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowanych.

Sekcja 24

Produkty morskie

1. Do celów niniejszej sekcji:

a) „produkty morskie” oznaczają produkty rybackie, minerały, produkty uratowane i inne, które nie wchodzą w zakres zastosowania przepisów sekcji 23 i które nie zostały jeszcze wyładowane na ląd ze statków morskich;

b) statki uznaje się za należące do państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE, w którym swoją siedzibę ma osoba prawna lub fizyczna posiadająca prawo własności statku, zgodnie z definicją w sekcji 1 lit. k). W kontekście niniejszej sekcji prawo własności można określić na podstawie kraju rejestracji statku.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje następujący wywóz i przywóz produktów morskich:

a) wyładowanie produktów morskich w portach sprawozdającego państwa członkowskiego lub ich nabycie przez statki należące do sprawozdającego państwa członkowskiego ze statków należących do innego państwa członkowskiego lub państwa niebędącego członkiem UE. Transakcje te traktowane są jako przywozy;

b) wyładowanie produktów morskich w portach innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego ze statków należących do sprawozdającego państwa członkowskiego lub ich nabycie przez statki należące do innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego ze statków należących do sprawozdającego państwa członkowskiego. Transakcje te traktowane są jako wywozy.

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu produktów morskich okresem referencyjnym jest miesiąc, w którym produkty morskie są wyładowane w porcie, lub miesiąc, w którym następuje nabycie produktów morskich.

4. Krajowe organy statystyczne mają dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych, których mogą potrzebować w celu stosowania przepisów niniejszej sekcji.

Sekcja 25

Statki kosmiczne

1. Do celów niniejszej sekcji „statek kosmiczny” oznacza satelity i pozostałe wyroby, które są w stanie wyjść poza atmosferę ziemską, oraz części tych wyrobów; przepisy te nie dotyczą rakiet nośnych.

2. Przepisy zawarte w niniejszej sekcji mają zastosowanie wyłącznie do niżej wymienionych rodzajów wywozu i przywozu statków kosmicznych:

a) wystrzelenia statku kosmicznego, którego prawo własności zostało przeniesione z osoby prawnej lub fizycznej mającej swoją siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim na osobę prawną lub fizyczną mającą swoją siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie niebędącym członkiem UE. Obejmuje to wystrzelenie części statku kosmicznego z zamiarem ich połączenia poza atmosferą ziemską. Transakcje te traktowane są jako wywóz;

b) wystrzelenia statku kosmicznego, którego prawo własności zostało przeniesione z osoby prawnej lub fizycznej mającej swoją siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie niebędącym członkiem UE na osobę prawną lub fizyczną mającą swoją siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim. Obejmuje to wystrzelenie części statku kosmicznego z zamiarem ich połączenia poza atmosferą ziemską. Transakcje te traktowane są jako przywóz.

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu statków kosmicznych zastosowanie mają następujące przepisy:

a) Okresem referencyjnym jest miesiąc, w którym następuje przeniesienie prawa własności.

b) W przypadku wywozu na rzecz organizacji międzynarodowych lub agencji kosmicznych stosuje się uproszczone kody krajów partnerskich.

c) Dane dotyczące wartości statystycznej są wartością statku kosmicznego, z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia.

4. Krajowe organy statystyczne mają dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych, których mogą potrzebować w celu stosowania przepisów niniejszej sekcji.

Sekcja 26

Gaz ziemny

1. Dla celów niniejszej sekcji „gaz ziemny” oznacza gaz ziemny w stanie gazowym dostarczany za pośrednictwem systemów dystrybucyjnych gazu ziemnego.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje wywóz i przywóz gazu ziemnego.

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu gazu ziemnego zastosowanie mają następujące przepisy:

a) Okresem referencyjnym jest miesiąc wywozu lub przywozu.

b) Wartość statystyczna może opierać się na szacunkach.

c) Partnerskie państwo członkowskie lub kraj partnerski można określić na podstawie szacunków.

4. Krajowe organy statystyczne mają dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych, których mogą potrzebować w celu zestawiania statystyk, o których mowa w pkt 2. Krajowe organy statystyczne mogą wymagać, aby informacje statystyczne dotyczące wywozu i przywozu, o których mowa w pkt 2, pochodziły bezpośrednio od operatorów mających siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim, którzy posiadają lub obsługują krajowe systemy przesyłowe gazu ziemnego.

Sekcja 27

Energia elektryczna

1. Do celów niniejszej sekcji „energia elektryczna” oznacza energię elektryczną przesyłaną transgranicznymi sieciami elektroenergetycznymi.

2. Europejska statystyka dotycząca międzynarodowego handlu towarami obejmuje wywóz i przywóz energii elektrycznej.

3. W przypadku statystyk dotyczących wywozu i przywozu energii elektrycznej zastosowanie mają następujące przepisy:

a) Okresem referencyjnym jest miesiąc wywozu lub przywozu.

b) Partnerskim państwem członkowskim lub krajem partnerskim jest sąsiadujące państwo członkowskie lub państwo niebędące członkiem UE.

c) Wartość statystyczna może opierać się na szacunkach.

d) Ilość zestawia się wyłącznie w uzupełniających jednostkach miary ustanowionych w Nomenklaturze scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

4. Krajowe organy statystyczne mają dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych, których mogą potrzebować w celu zestawiania statystyk, o których mowa w pkt 2. Krajowe organy statystyczne mogą wymagać, aby informacje statystyczne dotyczące przywozu i wywozu, o których mowa w pkt 2, pochodziły bezpośrednio od operatorów mających siedzibę w sprawozdającym państwie członkowskim, którzy posiadają lub obsługują krajowe systemy przesyłowe energii elektrycznej.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE WYMIANY POUFNYCH DANYCH NA TEMAT WEWNĄTRZUNIJNEGO WYWOZU TOWARÓW

Sekcja 28

Gromadzenie i zestawianie informacji statystycznych podlegających wymianie

1. Do celów gromadzenia i zestawiania informacji statystycznych dotyczących wewnątrzunijnego wywozu towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/2152, określonego w art. 12 rozporządzenia 2019/2152, stosuje się przepisy rozdziału I (Przepisy ogólne) i rozdziału III (Szczególne towary lub przepływy) niniejszego załącznika.

2. Do celów określenia jednostki miary, klasyfikacji i podziału informacji statystycznych dotyczących wewnątrzunijnego wywozu towarów, które mają być przedmiotem wymiany, stosuje się przepisy określone w tabeli 34 w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

W przypadku podziału ze względu na charakter transakcji stosuje się jednak kombinację numerów kodów wymienionych w kolumnie A i ich podkategorii wymienionych w kolumnie B tabeli I w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

3. W przypadku informacji objętych tajemnicą wojskową, zgodnie z definicjami obowiązującymi w państwach członkowskich, państwa członkowskie mogą wymieniać informacje mniej szczegółowe, niż wskazano w tabeli 34 w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia, lub mogą zostać całkowicie zwolnione z obowiązku wymiany informacji objętych tajemnicą wojskową.

4. Towary dostarczane na statki i statki powietrzne, o których mowa w sekcji 22 niniejszego załącznika, towary dostarczane do instalacji morskich, o których mowa w sekcji 23 pkt 1 lit. b) niniejszego załącznika, oraz wywóz statków kosmicznych do organizacji międzynarodowych lub agencji kosmicznych, o których mowa w sekcji 25 niniejszego załącznika, mogą być wyłączone z wymiany informacji statystycznych, jeżeli nie określono partnerskiego państwa członkowskiego.

Sekcja 29

Zastosowanie stopnia pokrycia

Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje statystyczne, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/2152, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia 2019/2152, obejmowały co najmniej 95 % wartości łącznego wewnątrzunijnego wywozu towarów każdego państwa członkowskiego do wszystkich pozostałych państw członkowskich łącznie, w każdym roku referencyjnym.

Sekcja 30

Elementy danych statystycznych

1. Do specyfikacji dotyczących elementów danych wymienionych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 2019/2152 stosuje się przepisy rozdziału II (Specyfikacje dotyczące elementów danych statystycznych) niniejszego załącznika.

2. Do celów specyfikacji dotyczących elementów danych statystycznych w odniesieniu do szczególnych towarów lub przepływów można dostosować przepisy rozdziału II (Specyfikacje dotyczące elementów danych statystycznych) niniejszego załącznika.

Sekcja 31

Środki upraszczające

1. Podczas zbierania informacji statystycznych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2019/2152, od jednostek sprawozdawczych do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego wywozu towarów, o których mowa w sekcji 7 pkt 1, państwa członkowskie mogą przewidzieć uproszczenie elementów danych statystycznych określonych w niniejszej sekcji.

2. Państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze z obowiązku dostarczania informacji dotyczących ilości towarów. W takim przypadku państwa członkowskie szacują masę netto oraz, w stosownych przypadkach, uzupełniającą jednostkę miary zgodnie z Nomenklaturą scaloną obowiązującą w okresie referencyjnym.

3. Do celów niniejszego punktu „wysyłka” oznacza wszelkie dokonane w miesiącu referencyjnym transakcje, które są uwzględnione w tej samej fakturze.

W odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw handlowych lub wysyłek, których wartość jest mniejsza niż 1 000 EUR, państwa członkowskie mogą przyznać następujące uproszczenia:

a) jednostki sprawozdawcze mogą przekazywać informacje statystyczne dotyczące danego towaru bez podziału;

b) państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze z obowiązku dostarczania informacji statystycznych dotyczących ilości towarów, kraju pochodzenia oraz charakteru transakcji.

4. Do celów niniejszego pkt:

— „części do pojazdów silnikowych” oznaczają części uwzględnione w dziale 87 Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym;

— „części do statków powietrznych” oznaczają części uwzględnione w dziale 88 Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

W przypadku części do pojazdów silnikowych i części do statków powietrznych:

a) jednostki sprawozdawcze mogą przekazywać informacje statystyczne dotyczące towaru na poziomie działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym;

b) państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze z obowiązku dostarczania informacji statystycznych dotyczących ilości towarów. W takim przypadku państwa członkowskie szacują masę netto nieprzekazaną przez jednostki sprawozdawcze.

5. Do celów niniejszego pkt:

— „zakład przemysłowy” oznacza kombinację maszyn, aparatury, przyrządów, wyposażenia, narzędzi i materiałów, które razem tworzą dużą jednostkę stacjonarną zajmującą się produkcją towarów lub świadczeniem usług;

— „część składowa” oznacza dostawę dla zakładu przemysłowego, składającą się z towarów, które należą do tego samego działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

Pod warunkiem że łączna wartość statystyczna danego zakładu przemysłowego przekracza 3 mln EUR, chyba że są to kompletne zakłady przemysłowe do ponownego wykorzystania:

a) jednostki sprawozdawcze mogą przekazywać informacje statystyczne dotyczące towaru na poziomie działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym;

b) państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze z obowiązku dostarczania informacji statystycznych dotyczących ilości towarów. W takim przypadku państwa członkowskie szacują masę netto nieprzekazaną przez jednostki sprawozdawcze.

6. Wartość wywozu uwzględnianego przez jednostki sprawozdawcze do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego wywozu towarów, objętego uproszczeniami zgodnie z pkt 2, 3, 4 i 5 w danym roku referencyjnym, nie może przekraczać maksymalnie 5 % wartości statystycznej wewnątrzunijnego wywozu towarów objętych wymianą zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia 2019/2152.

7. Państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego wywozu towarów z obowiązku dostarczania informacji dotyczących numeru identyfikacyjnego partnerskiego podmiotu w państwie członkowskim przywozu wyłącznie w przypadku, gdy:

a) jednostka sprawozdawcza nie jest w stanie dostarczyć informacji dotyczących numeru identyfikacyjnego partnerskiego podmiotu w państwie członkowskim przywozu, na przykład w kontekście handlu trójstronnego;

b) nie można ustalić numeru identyfikacyjnego partnerskiego podmiotu w państwie członkowskim przywozu. To uproszczenie ogranicza się do:

— sprzedaży na rzecz podatników lub osób niebędących podatnikami, w tym osób prywatnych, które nie są zarejestrowane dla celów podatku VAT;

— szczególnych towarów lub przepływów, o których mowa w rozdziale III niniejszego załącznika.

8. Państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze do celów statystyki dotyczącej wewnątrzunijnego wywozu towarów z obowiązku podawania kraju pochodzenia wyłącznie w przypadku, gdy informacje te są dostępne lub można je wyprowadzić z innych źródeł i nie wymagają one sporządzania szacunków.

9. Jeżeli zgodnie z przepisami sekcji 11 podana jest uzupełniająca jednostka miary, państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki sprawozdawcze z obowiązku określania masy netto.

W takim przypadku państwa członkowskie szacują masę netto nieprzekazaną przez jednostki sprawozdawcze.

10. Krajowe organy statystyczne:

a) mogą odmówić stosowania środków upraszczających określonych w niniejszej sekcji lub je ograniczyć, jeżeli uznają, że cel utrzymania zadowalającej jakości informacji statystycznych jest nadrzędny w stosunku do chęci zmniejszenia obciążeń obowiązkiem sprawozdawczym;

b) mogą wymagać od jednostek sprawozdawczych, by z wyprzedzeniem zwracały się z wnioskiem o pozwolenie na stosowanie uproszczenia.

Sekcja 32

Metadane, które są istotne w kontekście wykorzystania wymienianych danych przy zestawianiu statystyki

1. Krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu dostarcza krajowemu organowi statystycznemu państwa członkowskiego przywozu następujące metadane:

a) „metadane operacyjne” istotne dla sprawdzenia integralności plików danych zawierających wymieniane informacje statystyczne;

b) „metadane dotyczące procesu” zawierające informacje na temat krajowych metod i praktyk w zakresie zestawiania danych istotnych w kontekście wykorzystania wymienianych informacji statystycznych.

2. Krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu dostarcza krajowemu organowi statystycznemu państwa członkowskiego przywozu i Komisji (Eurostatowi) „metadane z monitorowania”, które zawierają informacje na temat łącznej wartości wewnątrzunijnego wywozu towarów istotne dla monitorowania jakości wymienianych informacji statystycznych.

3. Metadane z monitorowania odzwierciedlają wszystkie informacje statystyczne, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2152 i które określono w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2152, odpowiednio uwzględnione i nieuwzględnione w wymienianych informacjach statystycznych przekazywanych za każdy miesiąc referencyjny zgodnie z sekcją 33.

Informacje dotyczące wartości wewnątrzunijnego wywozu towarów uwzględnione w przekazanych informacjach statystycznych są podawane w podziale na partnerskie państwo członkowskie i w podziale na towary na poziomie działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

Informacje dotyczące wartości wewnątrzunijnego wywozu towarów nieuwzględnione w przekazanych informacjach statystycznych mogą opierać się na szacunkach i są podawane w podziale na partnerskie państwo członkowskie i co najmniej w podziale na towary na poziomie działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym.

W przypadku nieokreślenia partnerskiego państwa członkowskiego zgodnie z sekcją 28 pkt 3 i 4 informacje dotyczące wartości wewnątrzunijnego wywozu towarów są podawane w podziale na towary na poziomie działu Nomenklatury scalonej obowiązującej w okresie referencyjnym. Jeżeli jednak informacje objęte tajemnicą wojskową są całkowicie wyłączone z informacji statystycznych przekazywanych zgodnie z sekcją 28 pkt 3, w metadanych z monitorowania podaje się wyłącznie łączną miesięczną wartość statystyczną wewnątrzunijnego wywozu.

Sekcja 33

Harmonogram dostarczania informacji statystycznych i metadanych

1. Krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu dostarcza krajowemu organowi statystycznemu państwa członkowskiego przywozu informacje statystyczne, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/2152 i które określono w art. 12 ust. 1 rozporządzenia 2019/2152 nie później niż 30 dni kalendarzowych po zakończeniu miesiąca referencyjnego.

2. Jeżeli krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu uzyska dostęp do dodatkowych informacji statystycznych po terminie, o którym mowa w pkt 1, krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu przekazuje te dodatkowe informacje statystyczne krajowemu organowi statystycznemu państwa członkowskiego przywozu w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż 30 dni kalendarzowych po końcu miesiąca, w którym uzyskano dostęp do wspomnianych dodatkowych informacji statystycznych.

3. W przypadku gdy już wymienione informacje statystyczne podlegają korekcie, krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu przekazuje skorygowane informacje statystyczne jak najszybciej, lecz nie później niż 30 dni kalendarzowych po końcu miesiąca, w którym uzyskano dostęp do wspomnianych skorygowanych informacji statystycznych.

4. Krajowy organ statystyczny państwa członkowskiego wywozu dostarcza krajowemu organowi statystycznemu państwa członkowskiego przywozu:

a) metadane operacyjne, o których mowa w sekcji 32 pkt 1 lit. a), w tym samym czasie co informacje statystyczne, do których odnoszą się te metadane;

b) metadane dotyczące procesu, o których mowa w sekcji 32 pkt 1 lit. b), jak najszybciej, jednak nie później niż w momencie przekazywania informacji statystycznych za pierwszy miesiąc referencyjny roku, do którego odnoszą się te metadane dotyczące procesu;

W przypadku poważnych zmian metodycznych lub innych zmian mających wpływ na jakość dostarczanych informacji statystycznych aktualizację metadanych dotyczących procesu przekazuje się jak najszybciej, jednak nie później niż w momencie przekazywania informacji statystycznych za pierwszy miesiąc referencyjny roku, do którego odnoszą się te metadane dotyczące procesu.

c) metadane z monitorowania, o których mowa w sekcji 32 pkt 2, nie później niż w ciągu 35 dni kalendarzowych po zakończeniu miesiąca referencyjnego.

W przypadku dostępności dodatkowych informacji statystycznych w odniesieniu do danego miesiąca referencyjnego lub w przypadku gdy wymienione już informacje statystyczne są przedmiotem korekty, skorygowane metadane z monitorowania przekazuje się nie później niż ciągu 35 dni kalendarzowych po zakończeniu miesiąca, w którym uzyskano dostęp do wspomnianych dodatkowych lub skorygowanych informacji statystycznych.

Sekcja 34

Środki poufności

1. Informacje statystyczne dostarczone przez krajowe organy statystyczne państwa członkowskiego wywozu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 2019/2152 są dostępne tylko dla krajowych organów statystycznych państwa członkowskiego, do którego odnoszą się dane.

2. Jedynie krajowe organy statystyczne, które potrzebują informacji statystycznych dostarczanych zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2152 do opracowania, tworzenia i rozpowszechniania statystyki europejskiej w zakresie swoich odpowiednich kompetencji, mogą otrzymywać te informacje statystyczne.

Sekcja 35

Środki bezpieczeństwa

Zgodnie z art. 10 ust. 2 decyzji Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (

6

), aby mieć uprawnienia do otrzymywania informacji statystycznych i metadanych zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2152, krajowe organy statystyczne otrzymujące lub przetwarzające te informacje statystyczne i metadane w państwie członkowskim przywozu muszą zapewnić, aby ich systemy informatyczne były chronione na poziomie równoważnym polityce bezpieczeństwa systemów komunikacji i informacji Komisji określonej w decyzji Komisji (UE, Euratom) 2017/46 (

7

), jej przepisach wykonawczych i odnośnych standardach bezpieczeństwa.

Sekcja 36

Ochrona danych

W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszego załącznika, krajowe organy statystyczne wykonują swoje zadania dla celów niniejszego załącznika zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 (

8

).

W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Komisję (Eurostat) w ramach niniejszego załącznika Komisja (Eurostat) przestrzega rozporządzenia (UE) 2018/1725 (

9

).

Sekcja 37

Format wymienianych poufnych danych i procedura wymiany

1. Informacje statystyczne i metadane wymieniane w kontekście niniejszego rozdziału wymienia się w formie elektronicznej oraz przesyła lub ładuje za pośrednictwem jednego punktu odbioru danych Komisji (Eurostatu) i, w stosownych przypadkach, jednego punktu odbioru metadanych.

2. Państwa członkowskie powinny wdrażać standardy wymiany zgodnie z wytycznymi wykonawczymi przekazanymi przez Komisję (Eurostat).

Dodatek

Wykaz towarów i przepływów wyłączonych z europejskiej statystyki dotyczącej międzynarodowego handlu towarami

a) złoto monetarne;

b) środki płatnicze obejmujące prawne środki płatnicze i papiery wartościowe, w tym płatności za usługi, takie jak usługi pocztowe, podatki, opłaty za użytkowanie;

c) towary przeznaczone do użytku tymczasowego lub po takim zastosowaniu (np. wynajem, wypożyczenie, leasing operacyjny), pod warunkiem spełnienia wszystkich następujących warunków:

— przetwarzanie nie jest ani nie było planowane ani wykonywane,

— spodziewany czas trwania użytku tymczasowego nie był ani nie będzie dłuższy niż 24 miesiące,

— wewnątrzunijny wywóz/przywóz nie muszą być deklarowane jako wewnątrzunijne dostawy/nabycia dla celów podatku VAT lub nie nastąpiła zmiana własności ani nie przewiduje się nastąpienia zmiany własności dla pozaunijnego wywozu/przywozu;

d) towary przemieszczające się pomiędzy:

— państwem członkowskim i jego enklawami terytorialnymi w innych państwach członkowskich lub w państwach niebędących członkami UE, oraz

— państwem członkowskim i enklawami terytorialnymi innych państw członkowskich, państw niebędących członkami UE lub organizacji międzynarodowych.

Do enklaw terytorialnych należą ambasady, konsulaty, bazy wojskowe i naukowe zlokalizowane poza terytorium kraju macierzystego;

e) towary używane jako nośniki informacji, w tym oprogramowanie;

f) dane i oprogramowanie pobrane z internetu;

g) towary dostarczane bezpłatnie, które same w sobie nie są przedmiotem transakcji handlowej, pod warunkiem że przemieszczane są wyłącznie w celu przygotowania lub wsparcia zamierzonej transakcji handlowej przez zademonstrowanie cech towarów lub usług, takie jak:

— materiały reklamowe,

— próbki handlowe;

h) towary przeznaczone do naprawy lub konserwacji i po naprawie lub konserwacji oraz części zamienne, które są ujęte w planie napraw lub konserwacji, oraz wymienione części wadliwe;

i) środki transportu przemieszczające się w trakcie wykonywania pracy, w tym wyrzutnie statków kosmicznych podczas wystrzeliwania statków kosmicznych;

j) towary zgłoszone organom celnym ustnie, które albo mają charakter handlowy, lecz ich wartość nie przekracza progu statystycznego handlu pozaunijnego odpowiadającego wartości 1 000 EUR lub wadze netto 1 000 kg, albo nie mają charakteru handlowego;

k) towary dopuszczone do obrotu po poddaniu ich procedurom celnym uszlachetniania czynnego są wyłączone z pozaunijnego handlu towarami;

l) czasopisma będące przedmiotem subskrypcji;

m) mienie osobiste należące do osób fizycznych przenoszących swoje miejsce zwykłego pobytu; wyprawa ślubna i majątek ruchomy gospodarstwa domowego należące do osoby przenoszącej swoje miejsce zwykłego pobytu w związku z zawarciem przez nią związku małżeńskiego; mienie osobiste nabyte w drodze dziedziczenia; wyposażenie ucznia, materiały szkolne i inny podobny majątek ruchomy gospodarstwa domowego; trumny zawierające ciała, urny pogrzebowe zawierające prochy osób zmarłych oraz ozdobne artykuły pogrzebowe przewożone wraz z trumnami i urnami; towary przeznaczone dla organizacji charytatywnych lub dobroczynnych oraz towary na rzecz ofiar katastrof.