Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „użytkownik” w odniesieniu do repozytorium sekurytyzacji oznacza dowolny spośród następujących podmiotów:

a) dowolny podmiot wymieniony w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402;

b) dowolną jednostkę przekazującą informacje w odniesieniu do danego repozytorium sekurytyzacji;

c) każdego innego klienta repozytorium sekurytyzacji, który korzysta z podstawowych usług w zakresie sekurytyzacji świadczonych przez repozytorium sekurytyzacji;

2) „jednostka przekazująca informacje” oznacza jednostkę wyznaczoną zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2017/2402;

3) „podstawowe usługi w zakresie sekurytyzacji” oznaczają usługi, w przypadku świadczenia których zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2402 wymagana jest rejestracja jako repozytorium sekurytyzacji;

4) „pomocnicze usługi w zakresie sekurytyzacji” oznaczają świadczone przez repozytorium sekurytyzacji usługi, które są bezpośrednio związane ze świadczeniem podstawowych usług w zakresie sekurytyzacji oraz wynikają ze świadczenia podstawowych usług w zakresie sekurytyzacji oferowanych przez dane repozytorium sekurytyzacji;

5) „pomocnicze usługi niezwiązane z sekurytyzacją” oznaczają usługi, które nie stanowią podstawowych usług w zakresie sekurytyzacji ani pomocniczych usług w zakresie sekurytyzacji;

6) następujące wyrażenia mają znaczenie nadane im w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012:

a) „grupa”;

b) „jednostka dominująca”;

c) „jednostka zależna”;

d) „kapitał”;

e) „bliskie powiązania”;

f) „zarząd”;

7) „kierownictwo wyższego szczebla” oznacza osobę bądź osoby faktycznie kierujące działalnością repozytorium sekurytyzacji oraz członka zarządzającego bądź członków zarządzających zarządu.