Artykuł 2

1. We wniosku o rejestrację jako repozytorium sekurytyzacji wskazuje się wnioskodawcę oraz działania, które wnioskodawca zamierza prowadzić i które wymagają rejestracji jako repozytorium sekurytyzacji.

2. Do celów ust. 1 wniosek zawiera w szczególności:

a) nazwę handlową wnioskodawcy, adres jego siedziby prawnej w Unii oraz nazwę handlową i adres siedziby prawnej wszelkich jednostek zależnych i oddziałów wnioskodawcy;

b) identyfikator podmiotu prawnego (LEI) wnioskodawcy zarejestrowany w GLEIF;

c) ujednolicony format adresowania zasobów (adres URL) strony internetowej wnioskodawcy;

d) wyciąg z odpowiedniego rejestru handlowego lub sądowego wskazujący miejsce uzyskania zdolności prawnej i zakres działalności gospodarczej wnioskodawcy lub innego rodzaju poświadczony dowód potwierdzający miejsce uzyskania zdolności prawnej i zakres działalności gospodarczej wnioskodawcy, ważny w każdym przypadku w dniu przedłożenia wniosku o rejestrację jako repozytorium sekurytyzacji;

e) rodzaje sekurytyzacji (transakcja ABCP lub transakcja nieobjęta ABCP), metody transferu ryzyka (sekurytyzacja tradycyjna lub sekurytyzacja syntetyczna) oraz rodzaje ekspozycji bazowych (nieruchomości mieszkalne, nieruchomości komercyjne, przemysłowe, leasingowe, konsumenckie, samochodowe, karty kredytowe, ezoteryczne), na które wnioskodawca pragnie uzyskać rejestrację;

f) informacje, czy wnioskodawca otrzymał zezwolenie od właściwego organu w państwie członkowskim, w którym ma on swoją siedzibę, lub został przez ten organ zarejestrowany, a jeśli tak – nazwę właściwego organu i numer referencyjny dotyczący zezwolenia lub rejestracji;

g) akt założycielski lub równoważne postanowienia dotyczące przedsiębiorstwa oraz, w stosownych przypadkach, inną dokumentację statutową określającą, że wnioskodawca ma świadczyć podstawowe usługi w zakresie sekurytyzacji;

h) imię i nazwisko oraz dane kontaktowe osoby lub osób odpowiedzialnych za zapewnianie zgodności z przepisami lub innych członków personelu zaangażowanych w ocenę zgodności wnioskodawcy w związku ze świadczeniem przez niego podstawowych usług w zakresie sekurytyzacji;

i) imię i nazwisko oraz dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za kontakty na potrzeby wniosku;

j) program operacyjny, w tym miejsce prowadzenia głównej działalności gospodarczej wnioskodawcy;

k) wszelkie pomocnicze usługi w zakresie sekurytyzacji lub niezwiązane z sekurytyzacją, które wnioskodawca świadczy lub ma zamiar świadczyć;

l) wszelkie informacje na temat toczących się postępowań sądowych, administracyjnych, arbitrażowych lub innych postępowań służących rozstrzygnięciu sporów niezależnie od ich rodzaju, których stroną jest wnioskodawca, w szczególności w odniesieniu do spraw podatkowych i dotyczących niewypłacalności oraz spraw mogących się wiązać z wysokimi kosztami finansowymi lub znaczącym uszczerbkiem reputacji, a także wszelkie informacje na temat zakończonych postępowań, które wciąż mogą się wiązać z istotnymi kosztami dla repozytorium sekurytyzacji.

3. Na żądanie podczas rozpatrywania wniosku o rejestrację wnioskodawca dostarcza ESMA dodatkowe informacje, w przypadku gdy takie informacje są konieczne do oceny zdolności wnioskodawcy do spełniania obowiązujących wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2017/2402 oraz celem umożliwienia ESMA właściwej interpretacji i analizy dokumentów, które mają zostać złożone lub już zostały złożone.

4. Jeżeli wnioskodawca uważa, że nie dotyczy go jakikolwiek wymóg niniejszego rozporządzenia, w swoim wniosku wyraźnie wskazuje on ten wymóg, a także przedstawia wyjaśnienie, dlaczego ten wymóg go nie obowiązuje.