Artykuł 1

Do celów art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366 wymóg wyznaczenia przez instytucje płatnicze centralnego punktu kontaktowego uznaje się za właściwy wyłącznie wówczas, gdy spełnione jest co najmniej jedno z następujących kryteriów:

a) całkowita liczba agentów, za pośrednictwem których instytucja płatnicza świadczy którąkolwiek z usług płatniczych, o których mowa w załączniku I do dyrektywy (UE) 2015/2366, w przyjmującym państwie członkowskim w ramach swobody przedsiębiorczości wynosi przynajmniej 10;

b) całkowita wartość transakcji płatniczych, w tym transakcji płatniczych zainicjowanych w momencie świadczenia usług inicjowania płatności, przeprowadzonych przez instytucję płatniczą w przyjmującym państwie członkowskim w ostatnim roku obrotowym za pośrednictwem agentów mających siedzibę w przyjmującym państwie członkowskim i prowadzących działalność w ramach swobody przedsiębiorczości albo w ramach swobody świadczenia usług, przekracza 3 mln EUR, a instytucja płatnicza angażuje co najmniej dwóch spośród tych agentów w ramach swobody przedsiębiorczości;

c) całkowita liczba transakcji płatniczych przeprowadzonych przez instytucję płatniczą w przyjmującym państwie członkowskim w ostatnim roku obrotowym za pośrednictwem agentów mających siedzibę w przyjmującym państwie członkowskim i prowadzących działalność w ramach swobody przedsiębiorczości albo w ramach swobody świadczenia usług, w tym liczba transakcji płatniczych zainicjowanych w momencie świadczenia usług inicjowania płatności, przekracza 100 000, a instytucja płatnicza angażuje co najmniej dwóch spośród tych agentów w ramach swobody przedsiębiorczości.