Artykuł 2

1. Centralny punkt kontaktowy wyznaczony zgodnie z art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366 pełni każdą z następujących funkcji:

a) służy jako pojedynczy punkt dostarczania i gromadzenia informacji na potrzeby obowiązków sprawozdawczych wyznaczającej instytucji płatniczej wobec właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego na podstawie art. 29 ust. 2 dyrektywy (UE) 2015/2366 w odniesieniu do usług świadczonych w przyjmującym państwie członkowskim przez agentów w ramach swobody przedsiębiorczości;

b) służy jako pojedynczy punkt kontaktowy wyznaczającej instytucji płatniczej w komunikacji z właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do usług płatniczych świadczonych w przyjmującym państwie członkowskim za pośrednictwem agentów w ramach swobody przedsiębiorczości, w tym poprzez dostarczanie właściwym organom, na ich żądanie, dokumentów i informacji;

c) ułatwia właściwym organom przeprowadzanie kontroli na miejscu agentów wyznaczającej instytucji płatniczej prowadzącej działalność w przyjmującym państwie członkowskim w ramach swobody przedsiębiorczości oraz wdrażanie wszelkich środków nadzorczych przyjętych przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia lub przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/2366.

2. Instytucje płatnicze zapewniają, aby centralny punkt kontaktowy dysponował niezbędnymi zasobami oraz miał dostęp do wszystkich danych niezbędnych do pełnienia funkcji określonych w art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366 i wyszczególnionych w ust. 1 niniejszego artykułu.