Artykuł 11

1. Z inicjatywy Komisji maksymalnie 1,5 % maksymalnej rocznej kwoty EFG można przeznaczyć na wydatki techniczne i administracyjne związane z jego wdrożeniem, takie jak działania przygotowawcze, działania w zakresie monitorowania, kontroli, audytu i oceny, a także zbieranie danych, w tym dotyczące instytucjonalnych systemów informatycznych, działania komunikacyjne i działania na rzecz lepszego eksponowania EFG jako funduszu lub na konkretne projekty i inne środki pomocy technicznej. Takie środki mogą obejmować przyszłe i wcześniejsze okresy programowania.

2. Z zastrzeżeniem pułapu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu Komisja przedkłada wniosek w sprawie przesunięcia środków na pomoc techniczną do odpowiednich linii budżetowych zgodnie z art. 31 rozporządzenia finansowego.

3. Komisja wdraża pomoc techniczną z własnej inicjatywy w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego zgodnie z art. 62 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i c) rozporządzenia finansowego.

W przypadku gdy Komisja wdraża pomoc techniczną w ramach zarządzania pośredniego zapewnia przejrzystą procedurę w celu wyznaczenia strony trzeciej odpowiedzialnej za realizację zadań powierzonych jej zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Informuje ona Parlament Europejski i Radę, jak również opinię publiczną, o podwykonawcach wybranych do tego celu.

4. Pomoc techniczna Komisji obejmuje przekazywanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystywania, monitorowania i oceny EFG, a także specjalne działania informacyjne skierowane do państw członkowskich, które w przeszłości nie korzystały ze wsparcia z EFG lub korzystały z niego w małym stopniu. Komisja zapewnia również partnerom społecznym na poziomie unijnym i krajowym informacje, wraz z jasnymi wskazówkami, na temat wykorzystywania EFG. Zapewnianie wskazówek może również obejmować tworzenie grup zadaniowych w przypadkach poważnych zakłóceń gospodarczych w państwie członkowskim.